نخستین 200 خط.
ออกไปจากที่นี่! เร็วเข้า
คุณอยู่นี่เอง
คุณมาสายนะ
- ผมต้องดูแลมหาวิทยาลัย - มีเรื่องสำคัญกว่านั้น
คุณมีแต่เรื่องสำคัญทุกทีไม่ใช่เหรอ
มีเรื่องฉุกเฉินตลอด
มันกำลังเกิดขึ้นแล้ว
(นิวยอร์กโพสต์ ภาวะโลกร้อน หลักฐานยืนยันล่ะ)
- พวกเขายังไม่เข้าเรียนที่เบรกบิลส์ด้วยซ้ำ - ฉันรู้
พาพวกเขามาสิ
ภาวนาว่าพวกเขาคงซ่อนทีเด็ดเอาไว้ ก่อนที่เขาจะหาพวกนั้นเจอ
ความสามารถในการคิดของคุณ
มันเกินกำลังที่เราจะควบคุมได้แล้วล่ะ
- คุณทำให้ผมประหลาดใจอยู่เรื่อย - ไม่ใช่แบบนั้น ฉันแค่
ฉันต้องพยายามดู
พวกเรา
ฟังนะ นี่เป็นความรับผิดชอบของคุณ คุณต้องเตรียมพวกเขาให้พร้อมสิ
พวกเด็กๆ ไม่รู้อะไรด้วยเลย
โดยเฉพาะ...
โดยเฉพาะเขา
ผมจะทำเท่าที่ทำได้ และคุณก็รู้ดี
ฉันรู้ดี
เอ้านี่
เผื่อเอาไว้
คุณยังจับตาดูเด็กหนุ่มคนนั้นอยู่ใช่มั้ย
- ใช่ - เยี่ยม เยี่ยมเลย
แต่ก็ไม่เชิงนะ
ทำไมล่ะ
เขาอยู่ที่ไหน
เล่นกลเก่งนี่
คุณต้องเด่นในงานปาร์ตี้แน่
งั้น คุณคิดว่าตัวเองพร้อมแล้ว
- ใช่ครับ - ทำไมล่ะ
ผมรู้สึกดีขึ้นแล้ว
ตอนเข้ามา คุณบอกเองว่า
คุณไม่มีสมาธิเลย กินหรือลุกจากเตียงไม่ได้
คุณบอกว่าความรู้สึกที่แปลกแยกนี้ มันเกินจะรับมือไหว
ถ้าใช้เทคนิคซีจีไอก็ไม่ใช่มายากลมือไวสิ
โทษที ทำแบบนั้นก็แค่ดูถูก ใครก็ตามที่เล่นกลแบบระยะประชิด
แล้วคุณเคยมองตัวเองว่าเป็นคนไร้ค่าสุดๆ
แต่ตอนนี้ คุณรู้สึกดีขึ้นแล้วงั้นเหรอ
เวอร์ชั่นแรกเป็นของเดนมาร์ก แบบว่ามันมืดหม่น
มันดีกว่าร้อยเท่า เพราะคนเดนมาร์กน่ะ
พวกเขามีจิตใจที่ดำมืด
คือว่าผมเข้าใจแล้ว
เข้าใจว่า...
เรายังเด็กและชีวิตที่รอเราอยู่ข้างหน้า
และเรามีแนวความคิดที่ว่าชีวิตคืออะไร
และ...
และมันน่าจะเป็นไปยังไง
แต่ในที่สุดเราก็ต้องปล่อยมันไป
นั่นแหละคือสิ่งที่ผมกำลังจะทำ ที่ผมกำลังทำ
เป็นส่วนหนึ่งของการเติบโต
แบบว่าขายหนังสือการ์ตูนที่สะสมไว้ แล้วจริงจังกับชีวิต
ฉันกำลังอ่านหนังสือสอบอยู่
ราวๆ เที่ยงคืนพ่อก็โทรหาฉัน
เขาว่า "ลูกต้องขึ้นเครื่องบินมา
เพราะเราจะไปปีนเขากัน"
เราบินไปโคโลราโด
ดูเหมือนนายไม่เชื่อฉัน นี่เรื่องจริงนะ เรื่องจริงสุดๆ
เดี๋ยวคุณก็จะเรียนจบแล้ว
ต่อจากนั้นล่ะ
ผมตั้งใจว่าจะไปสอบสัมภาษณ์เข้าเยลวันอังคารนี้
เควนติน ฉันขอแนะนำให้คุณรักษาต่อนะ
ฟังนะ ผมไม่เคยขู่ทำร้ายตัวเองหรือคนอื่น
ฉะนั้น คุณบังคับให้ผมอยู่ต่อไม่ได้
ใช่มั้ยล่ะ
(มายากลของอัล ชไนเดอร์ เปิดสูตรเล่นกลของสไลดินี่)
(ฟิลโลรี่แอนด์เฟอร์เธอร์ เล่มหนึ่ง โลกอีกด้านกำแพง)
คู่แฝดแชตวินและพี่ชายของพวกเขา ถูกส่งตัวไปยังเขตชนบท
ตั้งแต่เด็กๆ มาร์ติน แชตวิน เป็นคนเศร้าหมองเสมอ
และเพื่อต่อสู้กับความเศร้านั้น
เขาจะจมอยู่กับเรื่องราวแสนอัศจรรย์
เขารู้ดีว่าเป็นเรื่องยาก ที่จะโน้มน้าวใจพี่ชายและน้องสาว
ว่านี่ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝัน
รูเพิร์ต ผู้บาดเจ็บจากสงคราม
และแชตวินคนแรกที่ละทิ้งความไร้เดียงสาไป
และเจน เด็กขี้สงสัยประจำบ้าน
ที่นี่คือฟิลโลรี่
ดินแดนแห่งเวทมนตร์
รูเพิร์ต มาร์ติน มาดูนี่สิ!
มาร์ตินเคยคิดว่าพวกเขาต้องการฟิลโลรี่
แต่ตอนนี้
ฟิลโลรี่ต้องการพวกเขา
ที่แห่งนี้เองที่เรื่องราวของเราเริ่มขึ้น
แต่ขอเตือนไว้ก่อน
การผจญภัยครั้งนี้ไม่ใช่นิทานสำหรับเด็กๆ
เธอไปไหนแล้วล่ะ
แม่สาวที่นุ่งกางเกงสีรุ้งน่ะ
- เธอคงคลาดกันแล้วล่ะ - แล้วเป็นไง
ไม่ใช่สเป็กฉัน
นี่ เธอใส่เสื้อลายยูนิคอร์นด้วยนะ
เห็นๆ อยู่ว่าเธอชอบเรื่องแฟนตาซี
แต่นายจะรู้ได้ยังไง ถ้านายมัวอ่านนิยายแฟนตาซี
ส่วนเธออยู่ข้างนอกนั่น
เอาจริงๆ นะ มีคนแบบแม่นั่น 73 คน
ที่รอให้นายอ่านหนังสือ ที่นายอ่านไปแล้ว 800 รอบแล้วจบ
- และออกไปจากห้อง - นี่เล่มตีพิมพ์ครั้งแรกนะ
และฉันกำลังอ่านมันเป็นครั้งสุดท้าย
ก่อนที่จะปล่อยขายในอีเบย์
โทษทีนะ มีเรื่องคุยจริงจังรึเปล่า ให้ฉันลุกขึ้นนั่งมั้ย
ฉันโทรหานาย
ตลอดทั้งสุดสัปดาห์
นายหายไปไหนมา
ฉันอยู่บ้านพ่อ
ฉันกังวลเรื่องการสอบสัมภาษณ์ ฉันเลย...
แอบหนีไปที่เนินเขาวิเศษแห่งเจอร์ซีย์
อย่าว่ากันนะ
ไม่ว่าอยู่แล้ว
พระเจ้า
แฟนฉัน
เพื่อนฉัน
- ไม่ละอายใจกันบ้างเลยเหรอ - ไม่เลยสักนิด
เยี่ยมมาก งั้นสามคนผัวเมียไปเลย!
ใช่เลย!
นายต้องตั้งสติให้ดีนะ ที่นี่แหละ เควนติน
ฉันยังเมาค้างอยู่เลย รู้มั้ย ช่างเถอะ
- ก็แค่สัมภาษณ์ศิษย์เก่า - ใช่
- ก็แค่เยล - ใช่ มหาวิทยาลัยลำดับรองในไอวีลีก
พวกเขาอาจรับใครก็ได้ที่สติดีไปเรียนปรัชญา
- วิชาปรัชญา ยิ่งมีสติยิ่งพังนะ - งั้นฉันก็โอเค
นายเยี่ยมมาก
- เธอกลับไปก่อนได้นะ เธอ... - นี่
ฉันคือนางฟ้าผู้พิทักษ์อนาคตของนายไง โคลด์วอเตอร์
ปล่อยของให้เต็มที่เลย
ครับ คุณผู้หญิง
สวัสดีค่ะ
เควนติน โคลด์วอเตอร์ครับ
ผมมาสอบสัมภาษณ์
ไม่อยากเชื่อเลย
เวรแล้ว
ก็นะ
เขาตายแล้ว
จากที่เห็น เขาออกจะ...
- อะไรนะครับ - ทำไม คุณฆ่าเขาเหรอ
เปล่า ให้ตายสิ
แค่ล้อเล่นน่ะ
เราไปได้รึยังคะ
ไปกันเถอะ
เดี๋ยวก่อน
ฉันว่าเขาทิ้งบางอย่างไว้ให้คุณ
คิว มาเถอ ไปกัน
ดูนี่สิ
ฟิลโลรี่แอนด์เฟอร์เธอร์ เล่มหก ผู้วิเศษ
- ดูวันที่สิ ปี 1952 - เอาล่ะ ขอเถอะนะ
หนังสือฟิลโลรี่มีห้าเล่ม จูเลีย ห้าเล่ม
ฉันรู้น่า เควนติน ใครๆ ก็รู้
เคยมีข่าวลือว่ามีเล่มหกแต่มันหายไป
ก็แค่ข่าวลือโง่ๆ ที่มาจากแฟนคลับในเว็บบอร์ด
- ไม่เอาน่า อย่าใสซื่อนักเลย - แต่บางที...
อะไร โปรเจกต์งานศิลปะสุดพิเศษ ที่คนตายไปแล้วทำขึ้นเหรอ
เพราะนายเขียนเรียงความ เรื่องความรุ่งโรจน์ของฟิลโลรี่เหรอ
ขอเถอะ คิว
- แล้วถ้ามัน... - ไม่ นายต้องหยุดได้แล้ว
- หยุดอะไร - นายหนีมันไม่พ้นเลยใช่มั้ย
ถ้าเลิกหมกมุ่นกับฟิลโลรี่จะตายรึไง
เธอก็เคยชอบฟิลโลรี่
- ใช่ เคยชอบ เคยชอบมากด้วย - เธอทำให้ฉันชอบมันนะ จูเลีย
ฉันหัดเล่นกลเพื่อตีสนิทกับเธอ
มันเป็นเรื่องของเรา
ใช่ มันเคยเป็น
ทั้งสนุก งี่เง่า เนิร์ดสุดๆ มันทำให้เราผ่านชีวิตไฮสกูลมาได้
- งั้นฉันก็เป็นพวกเนิร์ดงี่เง่าสินะ - ไม่ใช่อย่างนั้น
เธอไม่เคยอึดอัดกับมันจนกระทั่งเธอมาคบเจมส์
ฉันรู้ว่านายหายไปไหนตลอดสัปดาห์
นายอยู่โรงพยาบาล
แล้วยังไง
นายรู้สึกเหมือนตอนรักษาคราวก่อน
- ชีวิตมันหนักหนา ใครๆ ก็รักษา - ไม่เลย
ชีวิตเพิ่งจะเริ่มต้น ชีวิตของจริง
ฟังนะ ฉันแค่อยากบอกว่านายเก่งหลายอย่าง
เลือกมาสักอย่างสิ
ขอเถอะ
เริ่มต้นใช้ชีวิตจริงจังสักที
ฉันต้องไปหาเจมส์ล่ะ
รักนายนะ โทรหาฉันด้วยล่ะ
เอาเข้าไป
เควนติน โคลด์วอเตอร์ใช่มั้ย
ฉันเอลเลียต
นายมาสายนะ
ตามฉันมา
โอเค
นี่ ฉันอยู่ที่ไหนเหรอ
เขตตอนเหนือของนิวยอร์ก
ตอนเหนือเหรอ แต่ฉันเพิ่ง...
นี่ โอเค ที่นี่มันคืออะไรกัน
มหาวิทยาลัยเบรกบิลส์
นายได้รับเชิญให้เข้าสอบคัดเลือกรอบแรก เพื่อเข้าเรียนหลักสูตรที่นี่
นี่ฉันเห็นภาพหลอนอยู่เหรอ
ถ้านายหลอน อยากให้ฉันช่วยนายยังไงล่ะ
เร็วเข้า ไม่งั้นเดี๋ยวไม่ทันสอบนะ
สาย!
เชิญนั่ง
ยินดีต้อนรับ
พวกคุณอาจเรียกผมว่าคณบดีก็ได้
ผมรู้ว่าพวกคุณคงมีคำถาม
คุณจะได้รับคำตอบเมื่อถึงเวลาอันควร
หน้าที่เดียวของคุณในตอนนี้
คือทำข้อสอบที่อยู่ตรงหน้าคุณให้ผ่าน
เริ่มได้
No comments yet. Be the first to leave one.