نخستین 200 خط.
เวลาที่พ้นผ่าน วันวานที่ผ่องใส
บริสุทธิ์แห่งช่วงวัย
เคยมั่นใจและมั่นคง
ผ่านพ้น เธอคนเก่า
เพียงรูปเงาที่เหลือหลง
จดจำจารึกลง
เมื่อทุกอย่างห่างหายไป
คุณเคยมั่วความฝันกับชีวิตจริงมั้ย
เคยขโมยของทั้งที่มีเงินมั้ย
เคยซึมเศร้ารึเปล่า
หรือนึกว่ารถไฟที่คุณนั่ง เคลื่อนไปทั้งที่ยังจอดนิ่ง
ฉันอาจจะบ้าไปเอง
หรือเพราะมันเป็นยุค 60
หรือไม่ก็ วัยสาวของฉัน
ถูกขัดจังหวะ
จับไว้ เจาะเลือดหาสารเสพย์ติด
ทนนิดนะ
แวเลียมห้ามิลลิกรัม เข้าเส้น
จับแหงนหน้า อย่าให้สำลัก
นิ่งๆ จ้ะ
คงเป็นเศษแอสไพรินกับว้อดก้า
อย่าเดา ส่งแล็บพิสูจน์
ดูที่มือดีกว่า มันไม่มีกระดูก
สงสัยจะฆ่าตัวตาย
- ใช่มั้ยสาเหตุ - เรื่องอื่นด้วย
พ่อแม่เธอกำลังมา
บางครั้งฉันไม่สามารถอยู่ใน...
ที่แห่งเดียว
ซูซานน่า
ถ้ามือเธอไม่มีกระดูก
เธอหยิบแอสไพรินได้ไง
แม่กำลังทำอะไร
ตอบคำถามหมอก่อนได้มั้ย
หยิบแอสไพรินได้ไงถ้ามือไม่มีกระดูก
ตอนนั้นมันงอกกลับมา
อ้อ เข้าใจล่ะ
ไม่ หมอไม่เข้าใจ
งั้นก็...
ช่วยหมอที
อธิบายให้หมอฟัง
อธิบายอะไร
อธิบายกับแพทย์ว่ากฏทางฟิสิกส์
มีช่วงยกเว้นน่ะ
เช่น โยนอะไรขึ้นไปแล้ว ไม่หล่นกลับมา
อธิบายว่า กาลเวลา
เคลื่อนไปหน้า...ถอยหลังได้
ปัจจุบันไปอดีต แล้วย้อนกลับมา
แล้วฉันควบคุมมันไม่ได้
ทำไมเธอควบคุมไม่ได้ล่ะ
อะไรนะ
ทำไมเธอควบคุมเวลาไม่ได้
หายไปไหนมา ทุกคนพร้อมแล้ว มาเลย
- แมรี่ จำซูซานน่าได้มั้ย - จำได้สิ
จะแต่งตัวยังงี้รึ
หนูไม่รู้ว่างานเริ่มเร็ว เปลี่ยนชุดไม่ทัน
ทุกคน ดูซินี่ใคร
- สุขสันต์วันเกิดค่ะพ่อ - ขอบใจลูก
ขอตัวก่อน ฉันจะไปทักซูซานน่า
ถือแก้วให้ที แม่จะไปทักซูซานน่า
โทษค่ะ
ภรรยาอาจารย์กิลเครสท์
บาบารา กิลเครสท์ จำฉันได้มั้ย
แม่ของบอนนี่ไง แม่บอนนี่
ผิวเธอใสดีจัง
บอนนี่กับเธอ เคยเรียนวรรณคดีด้วยกัน
ใช่ค่ะ ตอนนี้เธอเป็นไงบ้าง
มหาลัยแรดคลิฟฟ์เพิ่งตอบรับ
ยุ่งใจจริงๆ
ก็ฉันจบจากเวลสลีย์คู่แข่ง
แต่ควรจะให้สาวๆ เลือกเอง ใช่มั้ยล่ะ
ติดยารึเปล่า
สูบกัญชามั้ย
ใช้แอลเอสดี
ไม่ใช้ยาเลยรึ
ตอนนี้รู้สึกยังไง
ฉัน...
ไม่รู้
ฉันไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไง
เธอต้องพักแล้ว
งั้นฉันจะกลับบ้านไปนอน
ไม่ใช่ ต้องหาที่สำหรับพักจริงๆ
และเธอก็โชคดีมาก
ที่ดีที่สุดในโลกสำหรับคนอย่างเธอ
อยู่ห่างจากนี่ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง
อย่าบอกนะว่าเคลย์มัวร์
สี่วันก่อน
เธอกลืนแอสไพรินทั้งขวดกับวอดก้า
ก็ฉันปวดหัว
พ่อเธอเป็นเพื่อนกับหมอ
เคยร่วมงานกัน เขาขอให้มาดูเธอ
ทั้งที่หมอเลิกรับงานแบบนี้แล้ว
เธอกำลังทำร้ายทุกคนรอบตัว
ฟังนะ
เคลมอร์เป็นสถาบันชั้นนำ
ใครๆ ก็ไปที่นั่น
กระทั่งพวกนักเขียน
อย่างเธอ
ดีจัง
"กลไกเบื้องลึกของจิต"
ช่วยส่งแท็กซี่มาที่ 1240 มิลฟอร์ด
แม่ฉันก็อยู่นี่
ทำแบบนี้จะปั่นป่วนน้อยกว่า
พ่อแม่เธอได้คุยกับหมอแล้ว
อย่าแวะที่ไหนนะ
ซูซานน่า อยู่มั้ย
ฉันอยากพบเธออีก
นี่ เรื่องนี้เกิดได้แค่ครั้งเดียว
คืนนี้ไปที่ออฟฟิศฉันนะ
คุณอยู่ไหน เราจะเปิดของขวัญแล้ว
บอกเขาว่าเธอไปหาเพื่อนนะ
จะให้บอกใครก่อนล่ะ
พ่อแม่ หัวหน้าภาค หรือเมียคุณ
ไม่
ไปทำอะไรมา
ไปทำอะไรเข้าล่ะ
อะไรนะ
คุณก็ดูปกตินี่
ฉันเศร้า
ทุกคนก็เศร้า
ฉันเห็นอะไรแปลกๆ
แบบว่า เมายาน่ะ
ทำนองนั้น
งั้นเขาก็น่าจะส่งจอห์น เลนนอนไปด้วย
ฉันไม่ใช่จอห์น เลนนอน
อย่าติดใจจนลืมออกล่ะ
"ระเบียบการรับผู้ป่วย"
น่าจะให้พ่อแม่ฉัน...
ต้องเซ็นเอง คุณเคย์เซน
อายุเกิน 18 นี่คุณตัดสินใจเอง
ฉันไม่ได้คิดฆ่าตัวตายนะ
เรื่องพวกนี้ไว้คุยกับจิตแพทย์ ไม่ใช่ที่นี่
คุณเคย์เซน
คุณเป็นนักเรียนที่เก่งของสปริงบรูค
รายเดียวที่จะไม่เรียนต่อมหาลัย
ช่วยบอกซิว่า แล้วจะทำอะไร
ฉันจะเขียนหนังสือ
แล้วจะทำอะไร
ฉันจะไม่เผาบรา เสพยา หรือไปประท้วง
ฉันแค่ไม่อยากจบลงแบบแม่ฉัน
ผู้หญิงสมัยนี้มีทางเลือกมากขึ้นแล้ว
ไม่ ไม่มี
ตรงนี้ด้วย
ลืมเซ็นตรงนี้จ้ะ
ในนามของดร.วิคและตัวฉันเอง
ขอต้อนรับสู่เคลมอร์ ซูซานน่า
นี่ตึกผู้ป่วยหญิง เรียกกันว่า"เซาท์เบล"
เธอจะอยู่ที่นี่ และฉันก็ทำงานที่นี่
เอาล่ะ นี่คือชั้นสอง
ให้เธออยู่ใกล้ๆ ฉัน จะได้ไม่หลง
นี่คือวอร์ดของเรา
เอาล่ะ เริ่มที่ห้องนี้
นี่คือห้องศิลปะ
พอลลี่
เข้ามาทำอะไรในนี้
วันนี้หนูมีอารมณ์ดนตรี
- ขอเล่นซักนิดนะ - วันนี้ไม่ได้จ้ะ
นั่นคือพอลลี่
มาเลย
มาร์จี้ พอลลี่อยู่คนเดียวในห้องศิลปะ
ขอโทษที วาล
ห้องนั่งเล่น
ทุกคนเกลียดมัน
โทรศัพท์อยู่นี่
ถ้าจะโทร ยกหูบอกพยาบาล
ให้ต่อสายนอกได้
นี่ที่ทำงานพยาบาล ไม่บอกก็รู้
และนี่ห้องดูทีวี ที่ทุกคนชอบมาชุมนุม
เอาชุดฉันคืนมาสิวะ
งั้นเธอต้องกินอะไรก่อน ได้มั้ย
นี่กระดานเซ็นชื่อเข้าออก
ถ้าจะไปเดินในสนามหรืออะไรก็ตาม
โถ ทาสผิวดำ ตรากตรำทำไร่
โดดมา...หมุนไป เก็บฝ้ายจนหอบ
โดด หมุนอีกรอบ หอบฝ้ายหอบฟาง
เธอจะแหย่ให้ฉันโกรธน่ะ
ตอนนี้เธออยู่ประเภท"อาร์" ห้ามออกนอกวอร์ด
อีกเดือนคงได้เลื่อนขั้นเป็นพวก 2:1
พยาบาล 2 ต่อคนไข้ 1
ฉันจะไม่อยู่นาน แค่มาพักผ่อนน่ะ
ไม่เป็นไร บริการนำชมฟรีสำหรับทุกคน
จอร์จิน่า นี่ซูซานน่า รูมเมทคนใหม่
ดีจัง หวัดดี
เธอโชคดีที่ได้รูมเมทอย่างจอร์จิน่า
ขอบคุณนะวาลเลรี่
ด้วยความยินดี
ตำรวจมาส่งลิซ่า ได้ตัวเธอในพาร์ค
เอาล่ะ
ขอตัวก่อน ฉันมีเรื่องต้องไปจัดการ
อีกครึ่งชั่วโมง พาซูซานน่าไปทานมื้อค่ำด้วยนะ
รับแล้วทำนะ จอร์จิน่า
รู้น่า
กล่องเท่ห์ดี
กล่องนั่น
อ๋อ ของฝรั่งเศส
รู้สึกพวกกู้ชาติฝรั่งเศสเคยสูบยี่ห้อนี้
เคยอ่านนี่มั้ย
ไม่เคย แต่ดูหนังหลายรอบแล้ว
หนังสร้างจากเล่ม 1
เล่ม 1 ฉันก็อ่าน ไม่มีรองเท้าทับทิม
แต่หนังใส่เข้าไป นี่เป็นภาคหลัง
No comments yet. Be the first to leave one.