First Cousin Once Removed

คุณได้มาถึงในจุดที่

ไม่อาจพูด ไม่อาจเห็น หรือไม่อาจกล่าวถึง

สิ่งที่เคยพบเห็นแล้ว

และมีทั้งคนที่อยากเห็น

และไม่อยากเห็น

แต่มันมีโรคภัยที่น่าหดหู่

ที่ถ่ายทำกันอยู่

มันสำคัญที่ต้องบันทึกไว้ เพราะนี่คือชายที่

ได้รับการแต่งตั้ง โดยรัฐบาลสเปนและโปรตุเกส

และนี่คือชายคนที่จำไม่ได้แล้วว่าสิ่งที่

ใช้ถ่ายเขาอยู่คืออะไร

"พรอวิเดนซ์ โรดไอแลนด์"

- สวัสดี - สวัสดี เป็นไงบ้างครับ

- สบายดี - ดีใจที่ได้เจอ

- เอ็ดวิน ไงครับ - ไง ฉันรู้จักนายเหรอ

ผมญาติคุณไง อลัน

- เอ็ดวิน - ไง

จำผมได้ไหมครับ

- จำฉันได้ไหม - ครับ

- ไงครับ - ไง

เพื่อนผม เอียน

- นี่อะไร - กล้องครับ

โอเค

ที่เดินถอยหลังนี่เพื่อถ่ายรูปเหรอ

- หรือยังไง - ครับ

นั่งลงก่อนสิ

คุณนั่งก่อน

ปกติฉันนั่งตรงนี้

นายนั่งตรงนั้นสิ

จะนั่งนี่...

เราแค่... นั่งลงก่อนครับ

คุณรู้ใช่ไหมผมเป็นใคร

- จำผมไม่ได้เหรอ - ลางๆ

ตอนนี้จำไม่ได้ ต้องดูก่อน

นายดูคุ้นๆ แต่ฉันไม่รู้เลย

นายเป็นใครน่ะ

ผมรู้จักคุณมานานแล้ว

เรากินอาหารเย็น ดูหนัง ไปงานศิลปะด้วยกัน

เราเคยมาบ้านคุณ

คุณแต่งกลอนให้ผมด้วย

คุณสอนผม

ผมมาขอคำแนะนำจากคุณเสมอ

มันกวนใจฉันที่จำนายไม่ได้

หลายปีมานี่

ตอนนี้ฉันจำอะไรไม่ค่อยได้

ฉันสูญเสียบางอย่างไป

ฉันรู้ว่ามันมีอดีต

รู้ว่าฉันเคยมีอดีต

ฉันทิ้งมันไปเพื่ออยู่กับปัจจุบัน

รู้ไหมว่าผมเกี่ยวข้องกับคุณยังไง

ไม่รู้ นายต้องบอกฉัน

คุณกับแม่ผมเป็นลูกพี่ลูกน้อง

อะไรทำให้ผมเป็นพี่น้องคู่แรก

คุณกับผมเป็นลูกคนแรก ของลูกพี่ลูกน้อง

- ลูกคนแรกของลูกพี่ลูกน้อง - ใช่ครับ

ทำไมผมถึงเป็นลูกพี่ลูกน้อง

เราคือครอบครัว

เราเป็นครอบครัว ให้ตายสิ

เป็นญาติกันมีความหมายบ้างไหม

เคยมีนะ

จำชื่อผมได้ไหม

ฉันว่าฉันไม่รู้นะ

ขอคิดก่อน

เริ่มต้นด้วยตัว อ

- เอซร่า คาอัม ยิทซ์ชัค - เอ็ดวิน

นายชื่อ อลัน

อลัน ซาลัน วาลัน

อลัน อะไร

เริ่มด้วยตัว บ

อลัน เบอร์ลิเนอร์

ก็จำไม่ยากนะ

ผมว่าหนังเกี่ยวกับคุณ จะสอนหลายๆ คนได้

ว่าความทรงจำมีความหมายแค่ไหน

ผมว่ามันเป็นสิ่งสำคัญ

กระจก

ฉันคือกระจก

กล้องกลับมาหาฉันแล้ว สวัสดี

สวัสดี

สวัสดี

สวัสดี

กระจกวิเศษบอกข้าเถิด

นายเป็นกล้อง ฉันเป็นทุกอย่าง

ทุกอย่างที่ฉันรู้เกี่ยวกับความทรงจำ

ฉันจะนำบอก

ขึ้นและลงและไปรอบๆ

ฉันคอยนั่งและบ่นให้ฟัง

ฉันว่ามันเป็นการลดคุณค่าพี่ชายฉัน

ที่ในบั้นปลายชีวิตที่เขาไม่ค่อยรู้เรื่อง

ต้องมาถูกถ่ายไว้

เขาไม่เป็นตัวเอง ไม่เหมือนเคย

เขาทำอะไรไม่ได้

มันทำให้ฉันเศร้า

"ลิลา น้องสาว"

เพราะฉันรู้ว่าเขาเคยยิ่งใหญ่แค่ไหน

กาลครั้งหนึ่ง ฉันเคยเป็นคนน่าสนใจ

ตอนนี้ฉันไม่อ่าน ไม่เขียนโดยไม่มีเยลลี่เต็มเตียง

ผมเอ็ดวิน โฮนิก ผมอายุ 70 แล้ว

ผมเคยเป็นทั้งนักกวีและนักเขียน

เกิดที่บรุกลิน นิวยอร์ก 3 กันยายน 1919

โรงเรียนอับราฮัม ลินคอล์น ปี 1935

วิทยาลัยนิวยอร์ก มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน

- เรียนเอกอังกฤษ จบปี 41 - นี่ใคร

ปริญญาโท กิจการลาติน อเมริกัน

ภาษาสเปน รัฐศาสตร์

- เขาคือคนที่คุณเคยเป็น - สงครามโลกครั้งที่สอง

- มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน ปริญญาโท - ไม่น่าประทับใจเลย

บ.ก.นิวเม็กซิโก ควอเตอร์ลี่

ได้พูดถึงกุกเกนไฮม์รึยัง

แต่งนวนิยาย นิทานเปรียบเทียบ เรื่องเสียดสี เรียนที่ฮาร์วาร์ด

เขาพยายามจะเป็นคนสำคัญ

มหาวิทยาลัยบราวน์

อาจารย์วิชาวรรณคดีอังกฤษ

ผู้อำนวยการหลักสูตรการเขียน

การทดลอง

ก่อตั้งสื่อเล็กๆ สื่อคอปเปอร์ บีช

ตีพิมพ์หนังสือดีๆ มากมาย นิทานเสียดสี

ผมลืมชื่อไปแล้ว

รู้ตัวอีกที ก็ผ่านไป 26 ปีแล้ว

- เกษียณปี 19... - เขารู้ว่าต้องทำอะไรในหัว

โรงหนังเวส เปเปอร์ เรียนภาษาสเปน

- ฉันไม่รู้ - การแปล

จากโรงหนังโกลเดน เอจ คัลเดรอน

เอ็ดวินเคยสนใจ ความจริงของสรรพสิ่ง

เขาอยากจะเข้าใจ

"ซูซาน เพื่อนและผู้ร่วมแปล"

ว่าหลายๆ สิ่งเป็นยังไง

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องกลอน

โรคภัย ออทิสติกหรือโรคจิตเภท

ฉันว่าเขาต้องชอบในสิ่งที่คุณทำแน่

คุณรู้สึกยังไงครับ

- เรื่อง - ที่ผมถ่ายทำเรื่องคุณ

ที่นายมาถ่ายฉันน่ะเหรอ

ขอพระเจ้าคุ้มครอง ขอให้มีวันที่ดี

แล้วกลับมาอีกนะ

ถ้าคุณจำผมไม่ได้ตอนผมกลับมาอีกล่ะ

โธ่

บางครั้งผมก็รู้สึก เริ่มสูญเสียความทรงจำ

สูญเสียความทรงจำ

หน้าตา ชื่อ วัน เรื่องเล็กๆ

ฉันว่าหลายคนมีความรู้สึกแบบนั้น

ผมมีเหตุผลให้ต้องกลัวนะ

ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ

พ่อผมสูญเสีย ความทรงจำตอนอายุ 80

และพ่อของเขาก็เช่นกัน

ระวังนะ วันนึงนายอาจเป็นก็ได้

คุณแนะนำอะไรผมได้บ้าง

เตรียมตัวไว้

มันแย่กว่าที่คิด

จะให้ฉันบอกอะไรที่จะช่วยได้เหรอ

ผมสนใจในประสบการณ์ของคุณ

การเป็นคุณตอนนี้เป็นยังไง

ก็นะ

เริ่มไปที่ปัญหาของฉันกัน

มีบางอย่างในใจที่อธิบายไม่ได้

ลองดูก็ได้ครับ

ความคิดมันโล่งไปหมด

แต่มันก็ยังแล่นนะ

นั่นแหละปัญหา

"ปีนี้ปีอะไร"

"เดือนอะไร"

"วันที่เท่าไหร่"

"วันอะไร"

คุณรู้ไหมวันนี้วันที่เท่าไหร่

ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องวันหรอก

"อาศัยอยู่ในเมืองอะไร"

"รัฐอะไร"

"ประเทศ"

คุณรู้ไหมว่าประธานาธิบดีคือใคร

ประธานาธิบดีประเทศนี้น่ะเหรอ

มีประธานาธิบดีด้วยเหรอ

มีสิครับ

คุณไม่รู้เลยใช่ไหม ว่าโลกตอนนี้จะเละแค่ไหน

โลกอะไร

"ลองพยายามจำคำสามคำนี้"

"ตามลำดับ"

"เก้าอี้"

คุณมีเคล็ดลับการจำยังไง

"ต้นไม้"

เวลาที่อยากจำบางอย่างจริงๆ คุณจะทำยังไง

"นก"

จะทำยังไงให้ความจำดีเหรอ

ตลกดีที่ฉันไม่รู้ว่าเป็นยังไง

ในการมีความทรงจำที่ดี

มีอะไรที่คุณไม่คิดว่าจะลืมไหม

ไม่มี

มี

เป็นคำถามที่แปลกนะ

ฉันว่านี่คือปู่ของฉัน คนที่เหลือฉันไม่รู้

- นายรู้ไหม - นั่นปู่ของคุณ

นั่นแม่ของคุณ

นั่นคุณ และนั่นน้องชาย สแตนลี่

- จำสแตนลี่ได้ไหม - ฉัน...

ฉันฆ่าเขา

เขาวิ่งข้ามถนนตอนที่ฉันวิ่ง

เพื่อมาหาฉันแล้วโดนรถทับ

ชั่วขณะนึง ฉันจำหน้า

ชายที่อยู่ในรถที่ฆ่าเขาได้

ฉันเห็นเขาเบือนหน้าหนี

เหมือนอย่างหนังที่ฉันเคยดู

มันติดอยู่ในหัวฉัน นั่นแหละ