نخستین 200 خط.
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
Πάνω!
Τόμι, ανέβασέ το!
Αυτός ασχολείται με ό,τι βγάζεις. Εσύ τον έβαλες εκεί.
Αν κάθε πυλώνας θέλει τέσσερις μέρες, χάσαμε έξι μήνες.
Δικός σου είναι αυτός.
Χαλάρωσε, αδερφέ.
Έταξα στην κόρη μου να περάσει πρώτη τη γέφυρα.
-Την αγέννητη κόρη σου; -Αυτή.
Τράβα πάνω!
Γιατί κατεβάζεις πάλι; Βγάλ' τον, φίλε.
-Πώς είναι η Μάρθα; -Καλά. Όπως πάντα.
-Τι ώρα είναι; -Τρεις.
Μαρκ και Γουέντελ, διάλειμμα.
Εντάξει.
Θέλω να χτυπήσεις κάρτα για τον Τζίμι αύριο.
-Αύριο. -Εντάξει.
ΕΙΝΑΙ ΚΟΡΙΤΣΙ
Κλοτσάει πολύ;
Μήπως…
Ναι. Κουνιέται αρκετά.
-Συγγνώμη; -Είναι πάνω ή κάτω;
Πέρασε η ώρα.
-Δεν είναι πολύ ευχάριστο. -Είσαι τυχερή.
Πολύ γλυκό εκ μέρους σου.
-Ναι. -Ευχαριστώ. Θα δούμε πώς θα πάει.
Γαμώτο.
Πρώτα, πρέπει να…
υπογράψεις εδώ.
Τα αρχικά.
Ημερομηνία.
Ξέχασες εδώ κάτω.
Αρχικά. Δίπλα στο…
Αν έχετε τελειώσει, να πηγαίνω.
-Γεια, αδερφούλα. -Ευχαριστώ.
-Γεια. -Τα λέμε.
Σ' αγαπώ. Τα λέμε στο σπίτι.
-Καλά. -Καλή τύχη.
Και τώρα, από εσάς…
θέλω απλώς μία στο τέλος.
Και μετά, όλα καλά. Αποκτήσατε αμάξι.
-Ευχαριστούμε, Κρις. -Ασφαλώς. Χαρά μου.
Αυτόν ευχαριστείς; Θα πάρει προμήθεια.
-Εγώ πληρώνω. -Ευχαριστώ, μαμά.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ γι' αυτό.
Συγχαρητήρια. Πήρατε αμάξι.
-Χαίρομαι που ήρθες. -Συγχαρητήρια. Όλα έτοιμα.
Πάντα ήθελα να σε ρωτήσω,
πώς χτίζεις γέφυρες όταν δεν ξέρεις να διαβάζεις την ώρα;
Πολύ καλό. Πολύ αστείο.
Ζήτησα να το πάνε πίσω. Έρχομαι αμέσως.
-Ευχαριστούμε, Κρις. -Γεια.
Κάτι τελευταίο. Χρειάζομαι αριθμό κοινωνικής ασφάλισης.
-Για ποιον λόγο; -Για εγγύηση.
-Σε συμπαθεί, μα δεν το δείχνει. -Δεν νομίζω.
-Μόλις μας αγόρασε αμάξι. -Πράγματι.
Αλλά ήταν και δήλωση. Το πήρε ενώ ήξερε ότι μπορώ κι εγώ.
Ήθελε να με μειώσει. Δεν είναι εδώ. Δίπλα.
Γι' αυτό πήρε μίνιβαν. Θέλει να με ευνουχίσει.
Ωραία κόρνα.
Δυνατή.
Η Ανίτα ζήλεψε πολύ.
Θεέ μου. Τι μας νοιάζει; Γάμα την.
-Τι σημασία έχει; -Δεν έχει. Απλώς…
Δεν έχει καμία σημασία. Αυτό μας νοιάζει μόνο. Κοίτα.
Θεέ μου!
Και το πήρε γκρίζο όπως η ψυχή της. Είναι υπέροχο.
-Το χρώμα που την εκφράζει. -Είναι δικό μας τώρα.
Ναι, πράγματι.
Αυτό μας νοιάζει. Τα υφασμάτινα καθίσματα.
Τα θερμαινόμενα καθίσματα, οι αερόσακοι.
-Νομίζω ότι θα σου πηγαίνει. -Ναι, είναι ό,τι πρέπει για μένα.
-Εμείς οι τρεις έχουμε σημασία. -Ναι.
Η φυλή μετράει. Ποιος νοιάζεται για την άλλη;
Ξέρεις τι μας νοιάζει; Αυτό εδώ.
Ναι.
-Μας πήρα κάτι. -Θεέ μου.
Είναι πολύ γλυκό.
Στάσου, είναι…
-Είναι ανάποδα; -Σωστά είναι.
Όχι, είναι ανάποδα.
Όχι, έτσι το έκανα. Από επιλογή. Είναι η κόρη μου.
Αλλιώτικη, ενδιαφέρουσα, χαριτωμένη, ευφυής.
-Μετριόφρων. -Μετριόφρων, ταπεινή.
-Να την πάρω; -Ναι.
-Θες λίγο νερό ή κάτι; -Όχι.
Προχωράμε. Γιατί δεν κάθεσαι, μωρό μου;
Ναι, θα καθίσω σε λίγο.
Κάθισε.
Και φυσικά, τώρα δεν το σηκώνει.
Γεια, Μπάρμπαρα. Εμείς είμαστε πάλι.
Έχουμε συσπάσεις κάθε έξι λεπτά τώρα.
Προχωράει… Προχωράμε.
Ξεκινάμε, πιάνουμε ρυθμό
και νιώθουμε πολύ καλά.
Πότε;
Αλήθεια;
Ναι, είναι ξαφνικό, αλλά τι να κάνουμε;
Εντάξει, να μας ενημερώσεις. Περιμένουμε.
Ευχαριστώ.
Θυμάσαι στις προγεννητικές συναντήσεις που έλεγαν
ότι πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι μήπως προκύψει κάτι,
εκτός σχεδίου, κι αλλάξει το πλάνο;
-Αυτό κάνουμε. -Τι εννοείς;
Η Μπάρμπαρα είναι στη μέση ενός δύσκολου τοκετού.
-Ξεγεννάει; -Θυμάσαι την Ίβα;
Ναι, αλλά κι εγώ γεννάω.
-Την είχαμε συμπαθήσει. -Πάρ' τη λίγο.
-Την Ίβα; -Ναι. Όχι, την Μπάρμπαρα.
-Να της μιλήσω. -Είναι στη μέση γέννας.
Κι εγώ το ίδιο.
Ναι.
-Μη φρικάρεις. -Δεν φρικάρω.
-Απλώς θέλω να έρθει. -Εντάξει.
Πόση ώρα θα πάρει; Είπε;
Το μωρό βγαίνει τώρα και θα έρθει μόλις μπορέσει.
Δεν εξαρτάται από μένα.
-Εγώ μεταφέρω πληροφορίες. -Όχι.
Θα έρθει μόλις μπορέσει.
Αυτό σου λέω. Ηρέμησε.
Ας κάνουμε κάτι άλλο. Θέλεις; Ας χορέψουμε.
-Έλα. -Δεν θέλω να χορέψω.
Κάνε με να ξεχαστώ.
Να σε κάνω να ξεχαστείς; Με κάποιο αστείο ίσως;
Ναι.
Ένα αστείο για κάτι που σ' αρέσει. Τι έχει στο ψυγείο;
Μπρόκολο; Έχει μπρόκολο στο ψυγείο.
Ποια είναι η αγαπημένη μουσική του;
Τι μουσική ακούει το μπρόκολο;
-Τι; -Μπροκ εντ ρολ.
-Δεν νομίζω. -Κι όμως.
-Δεν πάει καθόλου. -Πού τα πίνει ένα μπρόκολο;
-Πού; -Σε σάλαντ μπαρ.
Έλα, ρε φίλε. Έλα!
Είσαι αξιολύπητος.
-Τι είναι αυτό; -Εντάξει.
Τα νερά μου είναι;
-Θεέ μου. -Μην ανησυχείς.
Τι σημαίνει αυτό;
Πού είναι αυτή;
-Ορίστε. -Γαμώτο.
Ας το βγάλουμε.
-Κι αυτό βράχηκε; -Όχι, άσ' το.
-Καλώς. -Την ξαναπαίρνεις;
-Γιατί αυτό είναι… -Ναι.
Έχω αρχίσει και πονάω τώρα. Θεέ μου.
Θεέ μου. Να πάρει.
Μη με κοιτάς έτσι.
Έλα εδώ.
-Έλα, μωρό μου. -Θεέ μου.
Έλα δω.
Όχι στην μπάλα.
Δεν θες να κάτσεις εδώ; Γι' αυτό μας την έδωσαν.
-Γιατί δεν κάνεις διατάσεις; -Άσε τις διατάσεις τώρα.
-Πρόσεχε. -Γαμώτο. Δεν θέλω να το κάνω.
Γιατί νιώθω τόσο χάλια;
Θες να το κάνουμε έτσι;
Ποια είναι η κίνηση;
Θεέ μου. Συγγνώμη.
Νιώθω περίεργα.
Θέλω να… Νιώθω τρομερή ναυτία.
Μου τρίβεις τη μέση;
Ευχαριστώ.
Γαμώτο.
Μπορεί να κάνω εμετό.
Δεν έφαγες αρκετά. Τι θα βγάλεις;
Δεν ξέρω. Συγγνώμη.
-Είσαι πολύ όμορφος. -Ευχαριστώ.
Επίσης φαίνεσαι κατατρομαγμένος.
Δεν είμαι.
-Αλήθεια; -Αλήθεια.
-Έχεις φρικάρει; -Καθόλου.
Τα μάτια σου φαίνονται πολύ…
αγχωμένα.
-Όχι. -Δώσε μου ένα φιλί, τότε.
Θες φιλιά;
Όχι τόσα πολλά.
Ήρθε.
Κοίτα πώς πέρασε η ώρα. Κοίτα πόσο γρήγορα ήρθε.
-Γεια. -Γεια σου.
Έχουμε συσπάσεις κάθε έξι λεπτά και έσπασαν τα νερά της.
-Ωραία. Πώς είσαι; -Καλά. Εσύ;
-Ωραία. Μίλησες με την Μπάρμπαρα; -Ναι.
-Ωραία, τέλεια. Εσύ πώς είσαι; -Καλά.
-Θες νερό; -Όχι, είμαι καλά.
-Ήρθε η Μπάρμπαρα; Έρχεται; -Θες νερό;
-Γεια, Μάρθα. -Γεια.
Συγγνώμη, νιώθω πολύ χάλια. Μου φέρνεις λίγο νερό;
-Εντάξει. -Το χρειάζομαι.
Πώς πάει;
Καλά. Απλώς οι τελευταίες δύο ήταν πολύ έντονες.
-Ξέρω ότι… -Πιο κοντινές.
Ναι. Νιώθω μεγάλη ναυτία.
-Αυτό… -Δεν έχω…
-Έκανες εμετό; -Όχι, δεν έφαγε τίποτα.
Εντάξει. Ξέρεις…
Είναι πολύ φυσιολογικό, βασικά. Είναι καλό σημάδι.
-Ναι; -Προχωράει.
No comments yet. Be the first to leave one.