نخستین 147 خط.
Loop niet weg als ik tegen je schreeuw.
Ik loop weg als ik dat wil.
Het is mijn huis. - Dat weet ik.
Je hebt geen respect voor mijn spullen.
Als je op de cassette een label met Rodeo Bloopers had geplakt...
dan had ik hem niet overgespeeld dan had ik hem weggegooid.
Pa, het spijt me. - Is goed.
Ik ben gespannen omdat ik werkeloos ben.
Ik weet het. Het is voor beide niet makkelijk zoveel thuis te zijn.
Ik denk dat we deze tijd...
ons best moeten doen om elkaar niet op de zenuwen te werken.
Goed idee.
Pa, wat is dit?
Er was telefoon voor je.
Rebecca Wendell.
Dat model waar je achteraan zat?
Niet zomaar een model. Een lingeriemodel.
Ik ontmoette haar in het concertgebouw. - Geweldig.
Wanneer belde ze? - Een uur geleden.
Toen was ik thuis. - Ja, je zat in bad.
Dat weerhield je gisteren ook niet om te vragen...
of ik vond dat die perzik vreemd rook.
Wat heb ik nou weer fout gedaan?
Ik stopte het volgens afspraak in het berichtenkommetje.
Haar antwoordapparaat.
Bedankt. Hier heb ik maanden op gewacht.
Nu weet je hoe ik me voel over die rodeotape.
Dat kun je niet vergelijken.
Hallo, Rebecca.
Dit is Frasier. Sorry dat ik je miste. Probeer het alsjeblieft nog eens. Dag.
Ben je nu blij? Nu moet ik hier de hele middag op een telefoontje wachten.
Dat doe je normaal ook. - Dat moet jij nodig zeggen.
Een man die al vijf jaar vastgeplakt zit aan zijn luie stoel.
Ik ben niet zo lui dat ik hier niet onmiddellijk weg wil.
Ik ben nog niet uitgepraat. - Ik ben wel uitgeluisterd.
Je loop weer weg voor het probleem.
Niet voor het probleem voor het gejammer.
Als je nog eens ergens overheen wil tapen: Probeer je mond.
Décafe met melk om mee te nemen graag. Is Frasier hier?
Ik hoop van niet. Hij is de laatste tijd niet te genieten.
Het is moeilijk om werkeloos te zijn. Mensen worden prikkelbaar.
Om mee te nemen zei ik.
Misschien moeten jullie elkaar een poosje niet zien.
Heb je er ooit over gedacht om bij Niles te wonen?
Dat is van de wal in de sloot.
Denk er eens over. Niles woont ruim en hij is meestal op zijn werk.
Ja, dat is waar. En Maris is uit beeld nu.
Ja, maar Maris en Lilith zijn wel een tijdje je schoondochters geweest.
Ik moet er niet aan denken.
Stoor ik?
Ja Niles, ik ben net versierd. Ik ben je nieuwe mama.
Dan ben ik het kind van de rekening. Koffie met melk graag.
Martin, vertel Niles over je idee? - Eigenlijk is het een idee van Roz.
Maar ik zie er wel wat in.
Frasier en ik vechten elkaar momenteel de tent uit.
Frasier is momenteel onuitstaanbaar. Ik snap niet hoe je het uithoudt.
Roz had het idee dat ik een poosje bij jou zou intrekken.
Werkelijk?
We hebben dat ooit besproken toen ik was neergeschoten.
Toen stond Maris in de weg. Maar de vraag is of je me nog wilt hebben.
Vanzelfsprekend. Je bent nu net zo welkom als toen.
Dit moet gaat werken.
Dank je Roz. - Graag gedaan.
De blik op Niles z'n gezicht is een beloning op zich.
Vind je het niet lastig om zover van het park en van McGintys te wonen?
Nee. Er rijdt een bus en die stopt recht voor jou huis.
Eddie en ik vinden het niet erg om met de bus te gaan.
Ik bedenk me dat er in het gebouw geen honden zijn toegestaan.
Dan gaat het niet door want ik laat Eddie niet achter.
Wat vervelend nou. - In ieder geval bedankt.
Ik moet een andere plek gaan zoeken.
Het mag niet te klein zijn want ik moet ook een kamer voor Daphne hebben.
Ik kan wat betreft die regels over honden...
met de voorzitster van de bewonerscommissie praten.
Zal ze een uitzondering maken?
Ze heeft laatst zelf bepaalde regels overtreden...
en als ze niet wil dat haar man dat te weten komt zal ze wel toestemmen.
Mooi. - Dat is geregeld.
Daphne kan gelijk bij me intrekken. Jij en Daphne, bedoel ik.
Geweldig.
Hallo Niles. - Frasier, waar is Daphne?
Ik denk aan het winkelen. Hallo, Pa.
Frasier, over vanmiddag.. - Laten we dat maar vergeten, oké?
Eind goed, al goed.
Deze middag liep voor mij inderdaad goed af.
Belde je lingeriemodel terug? - Je was net weg.
We gaan zaterdagavond uit eten. - Ik hoop dat het wat wordt.
Nu we het er over hebben ik hoop dat je die avond uit kunt zijn.
Ik trek ik paar maanden bij Niles in. - Zoveel tijd heb ik niet met haar nodig.
Ik meen het. Niles en ik hebben het besproken.
Ik vindt het een goed idee.
Ik ben de laatste tijd niet echt aardig geweest.
Ik hoop dat je je niet ongewenst voelt. - Dat is niet zo.
Ik woon al vijf jaar onder jou dak. Je verdient wat tijd voor jezelf.
Weet je dat zeker?
Moet je er niet een nachtje over slapen?
Jij hebt vijf jaar de kans gehad om Pa beter te leren kennen...
en ik zou die kans ook willen krijgen. Eerlijk gezegd ben ik best jaloers.
Dat spijt me, Niles.
Ik heb het niet vanuit jou standpunt bekeken.
Hallo allemaal. - Hallo Daphne.
Het wordt me duidelijk.
Daphny, hoe zou je het vinden om bij Niles in te trekken?
Meent u dat? Alleen ik? - Ja. Nee, met Pa natuurlijk.
Tot Frasier weer werk heeft.
Het is hier momenteel te druk. - Dat is wel zo, ja.
Je weet dat Dr. Crane trappen heeft?
Kunt u dat wel aan? - Oh, zeker.
Jij weet dat het goed gaat met mijn heup.
Waar wachten we dan nog op? We gaan pakken.
Wacht eens even.
Ik ben ingehuurd als Mr. Cranes fysiotherapeute...
maar als hij zelfstandig bij jou die trappen op en af kan...
heeft hij geen 24-uurs zorg meer nodig.
Het valt me zwaar maar misschien moeten we dan afscheid nemen van elkaar.
We wisten dat dit vroeger of later kon gebeuren.
En mijn oefeningen dan? - Die kun je prima alleen doen.
Het is niet dat ik weg wil ik ben zeer gesteld op jullie.
Maar ik ben geen psychiater die jaren met iemand werkt...
waarbij het niet uitmaakt of iemand beter wordt of niet.
Als mijn werk hier klaar is moet ik naar een plaats waar ik nodig ben.
We hebben je nodig. Pa ook. - Ik ga niet meteen weg...
Ik help u daar wennen terwijl ik een nieuwe baan zoek.
Maak er alsjeblieft geen halszaak van anders moet ik huilen.
Dit is geen tijd voor tranen. - Ik denk dat jij het zelf het beste weet.
Het zal zeker wel eenzaam worden wij twee zo samen.
U bent niet maar samen, u hebt Eddie.
Eddie, wat je ook doet, af.
Ik hang al een eeuwigheid aan de lijn van dat uitzendbureau.
Nogmaals bedankt dat ik hier zo welkom ben tot ik ander werk vind.
Ja, ik ben er.
Echt helemaal niets? Zelfs geen deeltijd therapie?
Wel, ik hou contact. Tot ziens.
Zo, nog geen baan? - Nee, helaas niet.
Maar elke dag gebeuren er tragedies. Ik moet blijven hopen.
Ik zou willen dat je hier blijft.
Pa redt het niet zonder jou. - Hij heeft me niet meer nodig.
Nonsens. Hij houdt zich groot maar feitelijk is hij invalide.
Kom hier jij.
Wat heeft hij? - Mijn gymschoen.
Hé jij, geef terug of je mag niet meer mee snelwandelen.
Sorry dat ik onaangekondigd langs kom. - Geeft niet. Ik ben dat gewend.
Weet ik. Hallo Eddie.
Ik heb iets voor je dat je was vergeten.
Geen zorgen, Niles. Hier raak je ook aan gewend.
En Pa, voor jou heb ik ook een verrassing.
Oké mannen, deze kant op.
No comments yet. Be the first to leave one.