Loving Vincent

Veel plezier Pa. ...Remco

De film die u nu gaat zien is helemaal met de hand geschilderd

door een team van meer dan 100 kunstenaars

-AUVERS-SUR-OIS- Zondag 27 juli, heeft ene Van Gogh, 37 jaar, Nederlands schilder

te Auvers, zichzelf neergeschoten

met een revolver, maar slechts gewond,

ging hij weer naar zijn kamer, waar hij twee dagen later overleed.

"Deze film speelt een jaar na de dood van Vincent van Gogh."

De reis begint in Arles in 1891.

"We kunnen slechts spreken door onze schilderijen."

Met een handdruk, je

Liefhebbende Vincent

- Die is altijd op zoek naar problemen.

Dat heeft hij gevoeld...

Dat is voor mijn vader.

De show is voorbij.

Wat gebeurt er hier?

Mijnheer.

- Was dat de jonge Armand met wie ik je zag vechten?

Ja meneer.

Waarom?

De rooie gek, die schilder die hij kende.

Echt waar?

Hij liet dat vallen, mijnheer.

Ik neem het mee.

Plaats rust, soldaat.

Je maakt weer problemen, zie ik?

Je hebt je brief buiten laten vallen.

Die is niet van mij.

Hij is van Vincent.

- Hij is voor Theo van Gogh. Dat is de broer van Vincent, toch?

Ja, Vincent heeft hem achtergelaten.

Zijn oude huisbaas Geno ruimde de boel op en vond hem.

Dus hij gaf hem aan mijn vader en die zei

dat ik hem moet bezorgen.

Alsof het mijn zaken zijn.

Het is mijn werk metaal vorm te geven en niet brieven te bezorgen.

Tast toe, nietwaar?

- Nou, hij heeft het niet nodig, toch?

Ik zie het nut niet in het bezorgen van de brief van een dode.

- Je vader wil gewoon zijn medeleven betuigen.

Waarom?

Wat heeft die leegloper ooit voor ons gedaan?

Dat mijn familie werd gehaat toen mijn vader weigerde

om die petitie te ondertekenen.

Om hem de stad uit te gooien--

Ik heb hem ondertekend.

En maar goed ook, hij was gek.

Dat was hij niet.

Hij was een interessante man.

Het werd pas vreemd toen zijn vriend Gauguin kwam.

Vincent was helemaal enthousiast dat zijn gele huis

een pension voor schilders zou worden.

En, Gauguin zou de meester zijn.

Waar is de stoel?

Ja, perfect.

Maar toen hij er eindelijk was,

vlogen de goede vrienden elkaar al snel in de haren.

Nee, nee, nee je mag niet gaan.

Nee, je kunt niet gaan!

Rustig maar, Vincent.

- Beverly. - Hallo Vincent.

Ik heb een cadeautje voor je.

Heb je gevochten?

Pas er goed op.

Leuk.

Oh... Wat!?

Gaat het?

Interessante man?

Zo herinner ik me hem niet.

Die gek heeft zijn oor afgesneden.

- Je vader naait het er weer aan, zeker?

Nee, hij helpt.

- Nou, de ene dronken gek helpt de andere.

Zeg het dan!

Zeg dat nog eens.

De rechtszaak is volgende week.

- Had niet gedacht dat er nog over waren

nadat hij verloren had.

- Oh ze zijn terug, kruipen weer naar binnen.

- Goedenavond heren, hebben jullie mijn zoon gezien?

Ah Mr. Roulin, ja hij is binnen.

Hij moet met de trein naar Parijs.

- Het ziet er niet naar uit dat hij nu ergens naartoe gaat.

Dat zullen we snel zien.

Hij zit in de problemen.

De jongen vraagt er om.

Goedenavond, Joseph.

- Waarom doe je hem niet gewoon op de bus?

- Dat deed ik, de brief kwam terug als onbestelbaar.

- Nou als uw post hem niet kan vinden,

waarom denk je dan dat ik het wel kan?

Gebruik gewoon je initiatief jongen.

Een belangrijk man als de heer Theo van Gogh...

Vraag wat rond.

- Maar wat moet ik zeggen als ik hem vind?

- Je begint gewoonlijk met, het spijt me van uw verlies.

We zorgen eerst dat je nuchter wordt.

- Ik kan niet gaan, het is te laat.

Het is een mooie avond.

- Je moet de condoleances overbrengen van mij, je moeder en van je broer.

Oh, en vergeet de kleine Marcelle niet.

Ze was ook zijn vriendin.

Ze was 10 maanden oud.

Baby's zijn als dieren, zoon.

Ze kennen het hart van een man, zo groot als zij zijn.

Nee, dat doen ze niet.

- Ze zijn minder wispelturig dan volwassenen.

Kijk maar naar Geno.

Met een glimlach neemt hij Vincent's geld aan voor een heel jaar

en ondertekent vervolgens een petitie waarin hij wordt veroordeeld.

Hé, je moet wel zeggen dat Geno de brief al twee jaar had.

Meneer Theo moet niet denken dat we er niks mee gedaan hebben.

Zeg hem dat Geno niet eens de moeite nam

hem mij te geven tot hij hoorde dat Vincent...

Zelfmoord gepleegd had?

Waarom vind je dat zo moeilijk te geloven?

Je zag wat hier gebeurde.

- Hij had een inzinking. Dat hebben sommige mensen.

Als ze zwak zijn.

Leef langer.

Dan kom je er wel achter.

Het leven kan zelfs de sterken neerhalen.

Na het oor wilde niemand hem zelfs maar een kans geven.

Zelfs kinderen pestten hem.

Maak dat je weg komt!

Vooruit, donder op!

Wij zijn de koningen.

- Ik noem het zwak, kinderen hem het gekkenhuis in laten jagen.

- En zijn buren, de politie en de burgemeester,

en de hele stad!

Tegen een zieke man!

Hij liet zich zelfs opnemen in Saint Remy om beter te worden

en hij werd ook beter.

Hij werd gezond ontslagen.

- Dat wil niet zeggen dat hij gezond bleef, toch?

- Ik voel me volkomen kalm en normaal.

Dat schrijft hij me zes weken voor zijn dood.

Hoe verandert een mens van volkomen kalm

in suïcidaal, in zes weken?

Het is triest, dat begrijp ik.

Maar wat heeft het voor zin die brief nu te bezorgen?

Ze waren heel hecht.

Vincent schreef zijn broer elke dag.

Ik weet het, omdat ik de brieven verzameld heb.

Als ik het was, zou ik het willen.

Als jij het was, de hemel verhoede het, als jij dood was

en er was een brief die je mij had gestuurd,

dan zou ik die willen.

Zou je hem niet willen, als ik het was?

Whoa, idioot!

We kunnen naar het park gaan.

- Ja, maar het is waarschijnlijk nog modderig.

Ik hoorde dat je Vincent's verfleverancier was.

Dus ik dacht dat je Theo misschien wel zou kennen.

We hebben een drankje nodig denk ik.

Het is cognac. Ga toch zitten.

- Hij was niet op het adres dat we hebben.

De man daar zei dat jij het misschien wist.

Ik vrees dat je die brief nooit zult bezorgen bij Theo van Gogh.

Oh, juist ja. Hoezo?

Twee harten, één geest. Dat zei Vincent tegen me.

Misschien was dat toch het geval,

want de dood van Vincent,

ging Theo hard achteruit.

- Kan ik iets voor je halen, liefje?

Hij was wel eerder ziek geweest,

maar de dood van Vincent maakte hem kapot.

Hij was aan het eind zelfs de hele dag bij hem geweest,

maar Vincent stond erop dat ze de tijd gebruikten

om over het leven te praten, niet over de dood.

En ook geen afscheidsbriefje, dus het bleef een raadsel.

En Theo bleef maar vragen, waarom?

Zes maanden nadat we Vincent begraven hadden, was Theo ook dood.

Wauw, alle twee.

Maar hoe stierf Vincent?

Hij pleegde zelfmoord op het land boven Auvers

naast zijn ezel. Hij deed tot het eind waar hij van hield, schilderen.

Weet je waarom?

Nee.

Theo dacht dat zijn verdriet voortkwam uit zijn kindertijd.

Hij deed enorm zijn best in zijn gezin te passen.

Maar dat is hem nooit gelukt.

Vincent vertelde me dat hij het oudste kind was, maar niet het eerste.

Er was nog een Vincent, een doodgeboren oudere broer.

Hij dacht dat die jongen de perfecte Vincent was

met wie hij zich nooit kon meten in de ogen van zijn moeder.

Hij worstelde om te zijn wat ze wilden dat hij was.

Hij ging werken in de kunsthandel van zijn oom

en werd er eerloos uitgegooid.

Hij probeerde het beroep van zijn vader, de kerk,

maar de predikantenexamens waren te moeilijk voor hem,

dus nam hij een baan als eenvoudige zendeling.

Hij slaagde er in om zelfs daar ontslagen te worden.

Opnieuw een dood spoor.

Maar Theo zegt dat hij in hem gelooft

en dat als Vincent voor zichzelf vecht,

hij samen met hem zal vechten.

En dat was het.

Vincent pakt voor het eerst een penseel als hij 28 is,