The O.C.

ความเดิมตอนที่แล้ว

พ่อเธอกำลังจะตาย แล้วก็ขอให้ช่วยตามหาลูกสาวให้

รีเบคก้า บลูมน่ะนะ ยอดดวงใจของคุณ

- นายมากับฉันได้ไหม - ลินด์ซีย์ขอให้ฉันไปเป็นกันชน

- ระหว่างเธอกับเคเลบ - ปู่เกลียดนาย

ที่พวกเธอต้องการจริงๆ คืออะไรกัน

- เงินรึ - อะไรนะ

โคเฮนจะวาดการ์ตูนของตัวเอง

ฉันคิดว่าพวกมันสวยมากเลย

- จริงเหรอ - จริงสิ หน้าอกใหญ่ไปหน่อย...

แต่ก็แบบ หรือไม่จริง

ฉันว่าซัมเมอร์กับฉัน น่าจะเข้าใจกันมากขึ้นแล้ว

ยังไม่เบื่อฉันอีกเหรอ อาทิตย์นี้เราเที่ยวด้วยกันทุกวันเลย

- คุณยังรักเธออยู่ - เธอตายแล้ว

รีเบคก้า

- นายตื่นเช้าจัง - กำลังอ่านหนังสือเตรียมสอบ

ดีนะ เยี่ยมเลย ฉันแค่จะมาคุยด้วย

- ฉันอ่านหนังสืออยู่ - โอเค เราคุยกันตรงนี้ก็ได้

ฉันแค่คิดว่าปัญหานี้ มันเหมาะจะคุยที่เรือนริมสระ

- เรื่องอเล็กซ์เหรอ - เปล่าๆ

เธอเป็นแค่วัตถุดิบสร้างโต๊ะในครัวละ

ไม่คู่ควรกับบ้านริมสระอีกต่อไป

งั้นก็เรื่องซัมเมอร์กับแซค

ซึ่งฉันคิดว่าเหมาะจะเอาไว้คุยตอนเย็น

ระหว่างที่เล่นเกมเพลย์สเตชั่นสักเกม

- ฉันอนุญาต - เยี่ยม

ขอบใจมาก

พวกเราสามคนมีความคืบหน้า กับหนังสือการ์ตูนเรื่องนี้

- ใช่ แล้วไงต่อ - ซัมเมอร์กับฉันข้องเกี่ยวกัน

ด้วยเรื่องงานนะ ไรอัน นายก็รู้ว่าเรื่องพวกนี้มันยังไง

- ออฟฟิศยามค่ำคืน - นายไม่มีออฟฟิศ

ใช่ แต่ด้วยความเครียดจากงาน และเส้นตายส่งงาน

อะไรๆ ก็อาจจะเซ็กซี่ขึ้นมา

นายกำลังเขียนการ์ตูน มันไม่เซ็กซี่

นายคิดว่าฉันเพ้อสินะ

นายกำลังตัดใจจากอเล็กซ์ ตัดใจจากซัมเมอร์ได้

และนี่เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่นายไม่ต้องเจอปัญหาเรื่องสาวๆ

งั้นนายจะบอกว่าฉันแค่บ่น เพราะว่าไม่มีอะไรจะบ่นเหรอ

อย่างนั้นแหละ

โอเค เยี่ยม

งั้นฉันจะรอให้ความรักครั้งถัดไป

มาป่นปี้หัวใจและความคิด

รอแทบไม่ไหวเลยล่ะ

ลูกตื่นเช้าจัง

แอบกลับเข้าบ้านหลังเคอร์ฟิวเหรอครับ

โดนจับได้ซะแล้ว

จะถูกกักบริเวณไหม

บางทีถ้าผมปล่อยพ่อไป

พ่ออาจจะจดจำน้ำใจของผม

แล้วก็ปรานีผมเหมือนกัน เวลาที่ผมกลับมาไม่ทันเคอร์ฟิว

- ฝันไปเถอะ - ก็คุ้มที่จะลอง

คุณกลับมาแล้ว

ฉันเป็นห่วงมากเลย

ผมไม่เป็นไร แค่เหนื่อยน่ะ

อาจารย์บลูมว่าไงบ้างเรื่องรีเบคก้า

คุณคิดว่าเขาจะเป็นไงล่ะ

ฉันก็ได้แต่เดาแหละ

ลูกสาวคนเดียวของเขา ที่ก็ไม่อยู่แล้ว

แล้วเขาก็ไม่มีโอกาสได้เจอเธอ

- ฮัลโหล - ไง แซนดี้

นี่รีเบคก้านะ

- ครับ - ฉันอยู่ที่ท่าเรือนะ

- อยากให้ฉันเอากาแฟไปให้ไหม - ไม่เป็นไร

เก้าโมงก็ได้ แล้วเจอกัน

ก็จะวุ่นๆ ไปอีกสักพักนะ

งั้นคุณควรนอนพักสักหน่อยนะ

คุณดูเพลียๆ

ตื่นเช้าจังเลยนะ

มีสอบครับ ยังไม่พร้อม

ไม่คิดถึงวันพวกนั้นเลยสักนิด

ขอบคุณฮะ

โรงเรียนเป็นไงบ้าง ชีวิตเป็นไง

ก็ดีครับ เรื่อยๆ

แล้วนายกับลินด์ซีย์ล่ะ

ก็ดีฮะ

ก็นะ โอเคแหละ

ดูลังเลนะ

ไม่หรอก ผมแค่กำลังอ่านหนังสือน่ะ

ไรอัน ไม่ว่าายจะทำอะไรลงไป มันแก้ไขได้

ลูกกวาด ดอกไม้... ช่วยได้ทั้งนั้น

มันไม่ใช่เรื่องที่ผมทำหรอก

แต่ก็ขอบคุณที่เชื่อใจกันนะครับ

พ่อของคุณน่ะ

ชายคนเดียวที่ปาฏิหาริย์ ไม่อาจทำอะไรได้

- เกิดอะไรขึ้น - ลินด์ซีย์ติดต่อเขา

หรือจริงๆ คือผมทำเพื่อเธอ...

มีการนัดกินข้าว

หรือเรียกว่า เกือบจะได้กิน

- เราไปถึงภัตตาคารล่ะ - โธ่

เขาพูดอะไร

เขาไม่ได้หยิบสมุดเช็คออกมาก็จริง แต่ก็เกือบแล้ว

เขาคิดว่าลินด์ซีย์อยากได้เงินเหรอ

เขาต้องจำเธอสลับกับ น้องสาวคนอื่นๆ ของฉันแน่ๆ

- ไม่ก็ภรรยาเขา - ผมไม่ปลื้มพ่อคุณเท่าไร

ไม่ได้จะว่านะฮะ แต่แบบ...

ลูค สกายวอล์คเกอร์ยังดีใจที่มีพ่อ แม้ว่าเขาจะเป็นดาร์ธ เวเดอร์

นายพูดถูก ลินด์ซีย์ต้องการพ่อ

ฉันจะจัดการเอง

จะต้องมีนัดทานข้าวอีกครั้ง

ที่นี่ และจะต้องได้กินข้าวกันจริงๆ

และฉันจะคอยดูให้เขาทำตัวดีๆ

ให้ตายสิ เมื่อคืน เราดื่มกันเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ

เราดื่มเยอะขนาดนั้นเลยล่ะ

ใครจะรู้ว่า แม่สาวเมืองท่าจะดื่มเก่งขนาดนี้

แหงละ ก็ฉันไม่เหมือนสาวๆ คนอื่นนี่

งั้นก็คงถึงเวลาพาเธอไปดู แล็บยาไอซ์ที่ห้องใต้ดินล่ะ

นึกว่าจะไม่ชวนซะแล้ว

เธอต้องไปโรงเรียนสินะ

ฝากทักทายเซธด้วย

ฉันคิดถึงแขนก้างๆ ของเขาหน่อยๆ

ช่วงนี้เขาทำไรอยู่ เขาไม่มากวนฉันสักพักละ

ไม่รู้สิ

แต่ฉันคิดว่าจะโดดเรียนวันนี้

มันจะมีเรื่องแอซแทค ให้เรียนเยอะแค่ไหนกันเชียว

เอาจริงก็ไม่มี

ฉันก็คิดแบบนั้นแหละ

แล้วเธออยากทำอะไรล่ะ

พร้อมจะไปหัดโต้คลื่นไหม

พร้อม เจ๋ง

ฉันขอไปอาบน้ำแป๊บนึง ได้รึเปล่า

เดี๋ยวนะ เธอมีเสื้อตัวอื่นให้ฉันยืมไหม

พอดีตัวนี้มีกลิ่นบุหรี่น่ะ

แหม...

ใครจะไปคาดคิดว่า แซนดี้ โคเฮนจะมาอยู่ที่นิวพอร์ทบีช

ล้อมรอบไปด้วยนักโต้คลื่น

มันตั้ง 22 ปีแล้ว

นายพูดเหมือนมันนานมากแล้ว

- นายมีลูกสองคนสินะ - ใช่

สรุปว่าแต่งงานกับใครล่ะ

เดี๋ยวนะ ฉันขอเดา

ซ้ายจัด หัวรุนแรง

มาจากลอง ไอส์แลนด์

แล้วกลับเนื้อกลับตัว

ใช่ นั่นแหละ

ไม่ได้ใกล้เคียงเลย

รวย

อนุรักษ์นิยม

นับถือนิกายเพรสไบทีเรียน

แล้วก็โตที่นี่

ผมบลอนด์ ตาสีฟ้า จมูกเล็กๆ น่ารัก

เหมือนกระดุม

มีแต่เรื่องให้ประหลาดใจนะ

แล้วเธอว่ายังไงบ้างที่ฉันกลับมา

ฉันยังไม่ได้บอกเธอเลย

ไม่อยากให้เธอถูกนับว่า เป็นผู้สมรู้ร่วมคิด

ด้วยเรื่องที่ฉันให้ที่พักผิง กับผู้หลบหนีคดี

ซึ่งก็คือฉัน

แล้วเธอล่ะ

ได้แต่งงานไหม ได้มีลูกห้าคน เหมือนที่อยากมีรึเปล่า

ไม่ได้ใกล้เคียงเลย

ไม่ได้คบกับใครเลยหลังจากนาย

มันยากที่จะไปพบเจอใครๆ โดยที่ต้องไม่ให้ใครรู้...

ว่าที่จริงแล้วเราคือใคร

แล้วก็อยู่ที่ไหนนานๆ ไม่ได้

ทำเสียแผนน่าดูเลยสิ

เสียแผนเหรอ

คนออเรนจ์เคาน์ตีพูดกันแบบนี้เหรอ

อยู่ไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็ได้พูดคำว่า "แหล่ม" ติดปาก

นั่นสินะ แต่ฉันไม่อยู่หรอก

ฉันคิดว่า

ฉันจะไปใช้เวลา อยู่ในที่พักอันแสนน่ารักของฉัน

ที่โรงแรมถูกๆ สักอีก 48 ชั่วโมง

ใช้เวลานี้อยู่กับพ่อ

แล้วก็หายตัวไป

เธอจะไม่อยู่ต่อเหรอ

จะให้อยู่ได้ยังไง

นายก็เพิ่งพูดไป ฉันเป็นผู้หลบหนีคดี

ทางการก็ตามหาฉันอยู่ ฉันไม่อยากให้เธอมีปัญหา

พ่อเธอรู้ไหมว่าเธอจะไปเร็วขนาดนี้

นั่นแหละเรื่องที่ฉันหวังจะให้เธอช่วย

ไง

เย็นนี้อยากกินอะไร

ทำไม จะชวนไปที่บ้านเหรอ

- เคิร์สเทนชวน - เยี่ยมเลย

แล้วมีใครบ้าง

ก็นะ ฉัน เธอ เคิร์สเทน

อะไรนะ

- เคเลบ - ทำไมล่ะ

ประสบการณ์มื้ออาหารสุดแย่ มีครั้งเดียวมันไม่พอเหรอ

เคิร์สเทนรู้สึกแย่กับสิ่งที่เกิดขึ้น ในมื้อเย็นของเรา

- นายบอกเธอ - เธออยากช่วย

ฉันไม่อยากให้เธอช่วย ไม่อยากให้นายช่วย

และแน่นอนว่า ไม่อยากกินข้าวกับเคเลบ นิโคลด้วย

ลูค สกายวอล์คเกอร์ก็ดีใจที่หาพ่อเจอ

แม้ว่าสุดท้ายเขาจะเป็นดาร์ธ เวเดอร์

ไรอัน...

ลูค สกายวอล์คเกอร์ และดาร์ธ เวเดอร์ สู้กันด้วยไลท์เซเบอร์

จนอีกฝ่ายตาย

เวเดอร์ฟันมือสกายวอล์คเกอร์

- พอพูดแบบนั้่นแล้ว... - ไม่ต้องห่วง

เรื่องครอบครัวของฉันหรอก

หรือครอบครัวของเรา

ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ไม่ต้องสนใจ โอเคนะ

เข้าใจละ

เคิร์สเทน

ช่างเป็นบุญตาที่ได้เห็นลูกในออฟฟิศพ่อ

รู้ไหม โยคะลาทีส หรือคาร์ดิโอบาร์

อะไรก็ตามที่ลูกทำอยู่ มันทำให้หุ่นลูกดูดีมากเลย

แล้วเสื้อตัวนั้น... มันมีเสน่ห์มากเลย

มีเสน่ห์เหรอ