Temperature of Love (Degree of Love / Sarangui Ondo / 사랑의 온도)

Saya akan...

pergi sekarang.

Tolong berhenti menangis.

Alangkah baiknya jika saya boleh...

berhenti menangis hanya kerana awak suruh saya.

- Awak ada di sini. - Hei. Kenapa dia menangis?

Bekas teman lelaki dia akan berkahwin.

Jangan beritahu dia itu. Dia akan pandang rendah pada saya sekarang.

Oh Tuhan, tangan awak kotor.

Bagaimana awak dapat tahu yang dia akan berkahwin?

Nampak? Dia hanya berminat tentang fakta sahaja.

Saya perlu tahu fakta sebelum saya ambil apa-apa tindakan.

Bagus untuk awak. Tidak semua orang berfikiran tenang seperti awak.

Bagaimana dia boleh harap untuk jadi penulis skrip?

Dia tidak boleh tulis cerita romantik,

sekurang-kurangnya dia boleh tulis cerita yang bergenre.

Awak berdua pasangan yang bagus. Bertemu janjilah?

- Tidak mahu! - Tidak mahu!

Kami sudah seperti adik-beradik lelaki.

Kita adik-beradik perempuan, bukan lelaki.

Apa yang awak cakapkan?

Awak berdua jadi gembira dengan begitu senang.

Awak pulang dari mana?

Ketika itu, saya tidak tahu...

ia cinta.

Kenapa ia sukar...

untuk kita pastikan yang kita dilamun cinta?

- Hei. - Awak tidak apa-apa?

Saya akan mati.

Hentikanya.

Saya harap awak menangis disebabkan lelaki...

dan berakhir dengan hati yang hancur bersendirian.

Awak patut harap sesuatu yang lebih realistik.

Itu tidak akan berlaku kepada dia.

Hyun Soo fikir tentang cinta sebagai baju kemeja yang digosok kemas.

Maafkan saya.

Saya?

Ya.

Adakah awak di sini...

untuk jumpa anak lelaki saya?

Siapa anak lelaki awak?

Selamat datang.

Saya mahu dapatkan sebuah telefon bimbit.

Awak ada model khas yang awak mahu?

Kenya Double A.

- Apa? - Betul.

Awak tahu itu?

Bagaimana awak kenal Jung Sun? Saya kenal semua kawan dia.

Kami baru berkenalan.

Kami berkenalan melalui kelab larian.

Berapa umur awak?

Saya 29.

29...

Jadi awak lebih tua dari anak lelaki saya.

Tiba-tiba saya rasa lega.

Gembira dapat bertemu awak.

Saya biasa ada hubungan yang lama dengan orang lain.

Tapi saya kecewa yang hubungan ini tidak akan bertahan lama.

Oh Tuhan.

Helo?

Ini adalah Park Jung Woo.

Maaf?

Awak tidak ingat saya?

Saya senior sekolah Joon Ha termasuk awak juga.

Ya.

Helo.

Bagaimana awak dapat nombor saya?

Saya ingat awak bijak,

tapi soalan awak agak tidak mencabar.

Saya rasa teruk hari ini.

Saya terima aduan tentang awak hari ini.

Maksud awak dari Joon Ho.

- Saya dengar awak dipecat. - Oh Tuhan, si tidak guna itu...

Datang ke pejabat saya pada pukul 5 petang.

Saya tidak mahu.

Jika awak tidak mahu, saya akan ingat awak...

sebagai orang yang sangat merendah diri.

Saya tidak peduli awak mahu ingat saya sebagai apa.

Oh Tuhan, Kim Joon Ha.

Hei.

Hei.

Apa yang awak buat? Saya suruh awak masak sous bila ianya puri.

Kentang itu sangat lembik.

Lebih baik panaskannya dan kurangkan...

Sekali lagi! Awak tidak dengar.

Hari itu saya masak sous.

Oh, begitu.

Sebab itu awak pandang rendah pada saya?

Saya sudah cakap yang saya hormat apa awak cakap.

Saya masak sous sebab ianya kering.

Awak cakap kentang perlu dimasak dengan berbeza,

tapi saya tidak tahu itu.

Betul.

"Betul"?

"Betul"? Kenapa awak...

Apa yang awak buat?

Hei.

Hei, ke mana awak pergi?

Jangan marah dia sangat.

Kalau saya buat begitu, mereka akan malas dan buat masalah.

Apa yang awak buat? Masa hidangan hampir tiba.

Adakah awak dengar?

Kenapa awak tukar topik? Kenapa awak potong cakap saya?

Maafkan saya, encik.

Awak benar-benar akan buat begini?

Saya sudah beritahu awak sebelum ini.

Berbaik dengan pasukan awak juga adalah kemahiran.

Adakah...

berbaik bermaksud dengan bersabar?

Walaupun awak berbakat, awak masih tukang masak baru.

Awak tidak akan berada di sini tanpa bantuan saya.

Pergi bekerja bila pembantu cef datang bekerja.

Bantu dia.

Jung Sun.

Awak tahu awak orang kesukaan saya.

Saya buat begini demi awak.

Saya fikir...

bersabar hingga awak suruh saya untuk bantu pembantu cef...

adalah cara untuk balas kebaikan awak.

Tapi?

Saya ubah fikiran bila awak cakap, "Saya buat begini demi awak."

Satu perkara yang saya belajar adalah bila seseorang paksa awak...

untuk buat sesuatu dan beritahu ianya demi awak,

ianya tipu.

Saya akan fikirkannya.

Sama ada kekal di sini baik untuk saya.

Sebab saya tahu apa yang terbaik untuk saya.

Awak tidak apa-apa?

Ya.

Selamat jalan.

- Tolong ikut saya. - Baiklah.

Jung Sun di dalam, betul?

- Ya. - Beritahu dia ibunya di sini.

Apa awak buat, anak saya?

Saya ada ibu juga!

Ada apa-apa yang berlaku?

Tidak.

Saya jumpa ibu kawan saya dan saya rindukan awak.

Patutkah kita berpeluk?

Kedengaran bagus!

Saya baik sekarang.

- Awak gembira sekarang? - Ya.

Saya dicas sepenuhnya.

Saya akan pulang ke rumah sekarang.

Hei.

Awak takkan beritahu saya apa yang berlaku?

Ibu.

Adakah saya berbakat?

Sudah tentu awak berbakat.

Awak berbakat dalam segalanya.

Awak cakap begitu kerana awak adalah ibu saya.

Ibu buat saya rasa lebih baik.

Kerja adalah penting, tetapi awak patut kahwin dengan baik.

Ayah awak dan saya hanya lihat satu perkara.

Didikannya.

Lelaki yang membesar dalam keluarga yang bahagia.

Berhenti. Awak sudah cakap banyak kali.

Itu adalah ayah awak.

Makanan tengah hari ini.

Bagaimana dengan awak?

- Adakah awak segembira itu? - Sudah tentu.

Hyun Soo di sini. Saya sudah makan tengah hari.

(Hyun Soo di sini. Saya sudah makan tengah hari.)

Awak sudah makan tengah hari?

Saya suka bagaimana awak dan ayah pentingkan diri sebelum anak-anak.

Jadi saya hanya perlu risaukan tentang diri sendiri.

Kami sangat cintakan satu sama lain. Jadi saya tidak akan bebankan awak.

Awak masak ini? Ia dimasak dengan baik.

Kenapa awak fikir saya datang ke sini?

Saya tidak mahu awak bencikan saya untuk apa yang berlaku pagi ini.

Awak tahu bagaimana saya minta maaf...

dan fikirkan tentang diri saya semula dengan baik.

Nikmati makanan awak.

Bolehkah awak tunggu sehingga saya selesai?

Harganya 60 dolar.

Sila letakkan di dalam bil anak saya.

Itu akan jadi sukar.

Okey. Awak nikmati makanan awak?

Ya.

Terima kasih.

Saya juga tahu bagaimana untuk buat meringue.

Awak masuk dapur ini seperti kepunyaan awak.

Saya ada pasport yang benarkan saya untuk pergi ke mana-mana.

Nampaknya jenaka yang sudah basi adalah moto awak sekarang.

Ia sesuai dengan awak.

Saya tidak tahu jika patut terimanya sebagai kritikan atau pujian.

Saya akan terimanya sebagai pujian.

Okey, biar saya berterus terang.

Awak pernah fikirkan tentang tawaran yang saya buat kepada awak hari itu?

Tawaran apa?

Saya cakap saya akan laburkan untuk pembukaan restoran awak sendiri.

Saya tidak ambil serius, jadi saya tidak tahu yang awak serius.

Saya fikir awak tiada telefon bimbit, rupa-rupanya ada.

Saya belinya hari ini.

(Pakaian Jarvis Body ada potongan harga.)

Biar saya lihat.

Simpan nombor ini.

- Adakah saya nombor pertama awak? - Tidak.

Saya ingin buat tawaran rasmi.

Saya ingin buat penolakan rasmi tawaran itu.