Resident Evil: Afterlife

ПРИТАЕНО ЗЛО 3D: ЖИВОТ ПОСЛЕ СМРТТА

Моето име е Алис.

Работев за корпорацијата, во тајна лабораторија

на развој на експериментално вирусно оружје.

Се случи несреќа, вирусот се ослободи...

Сите изумреа.

Несреќата беша во тоа,

што не останаа мртви.

Тоа беше почеток на апокалипса која ќе го помести целиот свет.

Луѓето одговорни за катастрофата побара засолниште под земјата.

И продолжија да експериментираат со смртоносниот T-вирус.

Се чуствуваа сигурни во својата Хај-Тек тврдина.

Но грешеа.

ЧЕТИРИ ГОДИНИ ПОДОЦНА

Био опасноста уништена. Централа Шибуја, потврда?

Водиме три против еден. Ноќта само што почна.

Потврдувам.

Убав погодок.

Има уште многу риби...

Тоши, добро ли си?

Тоши, каде си?

Седиште на корпорацијата Умбрела Токио.

Трети, јави се.

Изгубивме контакт со уште еден.

Претставнику Вестер. Пријава.

Пред пола час почнавме да губиме контакт со стражарите во опсегот.

Колкумина изгубивме? Сите.

А вие чекавте 30 минути за да ми кажете.

Мислевме дека има проблем во комуникацијата,

не сакавме да ве вознемируваме. Покажете ја површинската врата.

Овде претседател Вестер. Господине.

Проверка на ситуацијата. Се е тивко овде.

Нема траги на влегување?

Хотака? Имаме кратење!

Повеќе мети. Површинска врата, идентификувај ги метите.

Повторувам, идентификувај ги метите.

Доаѓаат 2 се движат. Осигурајте го главниот влез, веднаш!

Дечки, зарем така се однесува кон дами?

Кажете на осигурувањето да го поправни главниот влез за плинот.

Но господине, нашите луѓе се уште горе.

Има ли уште прашања?

Влегуваат во сектор 1-5, 7 и 8.

Извести за пукање во секторите 10 и 11.

Останете на положбата.

Сите сигурносни протоколи сега се во полна работа.

Блокирајте ги сите приоди, запечатете ги сите врати.

Сакам извештај за штетата.

ТРЕВОГА ВЛЕЗ

Трчајте! Брзо!

Одете, сите надвор!

Последни зборови?

Баш убаво што најпосле те запознавам вистинската.

Боли зарем не?

Тоа е само почеток на лошите времиња.

Сите твои можи...

Брзина, сила, забрзано исцелување...

Можеш да се простиш со сите.

Што направи? Серумот кој ти го ставив,

го неутрализира T-состојките во твоето тело.

Корпорацијата Умбрела ја зема назад својата споственост.

Не се искажа, затоа си повикана.

Јас сум тоа што беше ти, само подобар.

Те молам, чекај. Последни зборови?

Ти благодарам. Со што да те убијам?

Зошто пак ме направи човек.

Подигнете се!

Ова е Аркадија, емитуваме на итна фрекфенција.

Нема зараза, нудиме сигурност и мир,

храна и сместување.

Ова е Аркадија, емитуваме на итна фрекфенција.

Нема зараза, нудиме сигурност и мир...

Додека се осестував Умбрела, последниот бран преживеани

одлета со хеликоптер на сигурно.

Тргнале кон градот Аркадија на Алјаска.

Примивме радио пренос од таму.

Нудеа храна и заштита, засолниште и сигурност.

Засолниште, без зараза.

3. Мај, 16:00 часот.

177 дена без знак на живот.

Се наоѓам на 58,37 степени северно,

134,85 степени западно.

Се приближивам до координатите на Аркадија.

Нема знак за него на ниту една карта.

Се надевам дека Клер и останатите успеале.

Ти не доаѓаш?

Внимавај на останатите. Среќно, К-Март.

Клер.

3. Мај, 18:30 часот.

Аркадија...

Такво место не постои.

Само празно поле и плажа.

Сите го слушнавме преносот.

Морало некој да го прати.

Некој морало да ги доведе сите овие луѓе овде.

Но зошто?

Каде отишле?

Ден 177. се одјавувам.

Не знам дали ќе може уште долго вака.

Што ако јас сум последна, што ако нема повеќе никој?

Никој кој би ги гледал овие снимки.

Ова е моја казна.

Што дозволив да се случи сево ова.

Еј, чекај!

Чекај те молам! Застани!

Има ли некој?

Било кој?

Одговори ми!

Во ред е.

Жал ми е поради тоа, но морав да ти го земам ова.

Што е ова? Кој ти го наптави ова?

Знаеш ли во општо кој сум?

Се викам Алис.

Се запознавме во пустината Невада пред 18 месеци.

Ти звучи ли ова познато?

Мајк, Карлос, Л.Ј.?

К-Март?

Отиде со хеликоптер со група преживеани кон Алјаска.

Аркадија, се сеќаваш?

Аркадија, се сеќаваш?

Аркадија, се сеќаваш?

4. Мај, 08:00 часот.

Внесувам курс за Принц Руперт во Британска Колумбија.

Ќе поминам преку Ванкувер, ќе поминам низ Сиетл,

потоа во Сан Франциско, и остаткот од западната обала.

Мојата сопатничка зборуваше како и секогаш.

Што и да беше таа работа, и вбризга некаква дрога.

Нешто што допринесуваше да го губи помнењето.

Само се надевам дека тоа нема да биде трајно.

Товето име...

Јас Алис, зарем не?

Таа зборува.

Жал ми е поради тоа таму.

Не знам што се случило.

Не се сеќавам на ништо.

Не знам ни како се викам.

Клер.

Клер Редфилд.

Клер...

Звучи познато?

И не баш.

Ќе се навикнеш.

Може сега да ме одврзеш? Прво треба да се запознаеме добро.

Градот на ангелите...

6. Мај, 18:00 часот, Лос Анџелес.

Нема знаци на живот.

Нема дури ни заразени.

Некој го изгорел целиот град.

Но што е со останатите?

Боже мој... Што е?

Погледни таму.

По ѓаволите.

Авион! Тоа е авион!

Знаев!

Ви реков дека доаѓа. Овде долу сме!

Нема шанси да влеземе таму.

Каде оди? Зошто си заминува?

Не заминува, кружи.

Многу се ниско.

Долу!

Што, по ѓаволите, прави?

Ќе слета.

Тргнете ги тие работи од патот, брзо! Слетува? Да, слетува.

Тоа е некој луд кучкин син.

Ова би можело да е климаво.

Тогаш ослободи ме.

Благодарам. Само не прави ништо.

Ништо лудо што ти имаш на ум.

Ајде, мали, тргни се! Се обидувам!

Во ред, држи се.

Доаѓа!

Ајде.

Не!

Го имам, ајде!

Добро е.

Тоа е тоа, браво.

Убаво приземјување. Мислам дека техничи речено е разбивање.

Лутор Вест.

Алис, тоа е Клер.

Лутор Вест, мило ми е што се запознавме.

Здраво, се викам Кристи. Не, не, доста претставување.

Овде сте да ни помогнете? Можете ли да не изнесете?

Вие ли сте од Аркадија? Што рече?

Вие ли сте од Аркадија? Што знаеш за неа?

Рекоа дека можат да ни помогнат.

Има и други преживеани, цивилизација и сигурност.

Без зараза. Тие ве пратија?

Не. Но има и други, како вас?

Само ние. Нема спасување?

Жал ми е.

Жал ми е. Не го сваќај тоа сериозно.

Се надеваа.

Мислеа дека можеш да ги однесеш во ветената земја.

Ангел Ортиз, страшно пилотирање.

Благодарам.

Каква е прогнозата?

Ќе преживее.

Знаеш, имам чудно чуство, дека те познавам.

Да, тоа често ми го велат.

Следиш спорт, ха? Сакаш кошарка?

И не баш. Не?