Suspicious Partner (수상한 파트너)

Saya boleh tulisnya seperti surat pengiring, kan?

EUN BONG-HUI

Saya pernah lihat orang menulisnya, tapi ini kali pertama saya menulis.

Semasa saya kecil...

Aduhai. Belakang saya sakit. Maafkan saya. Maafkan saya.

Mari sini. Ke sini. Maafkan kami.

- Maafkan saya. - Maafkan saya.

- Maafkan saya. - Aduhai.

- Cepat. - Saya gembira kita dapat tempat duduk.

Aduhai.

Maafkan saya.

Memang awak, kan?

Apa?

Sentiasa ada orang seperti awak dalam kereta api bawah tanah.

Gembira bertemu awak.

Kita pernah berjumpa sebelum ini?

- Awak kenal saya? - Oh, saya kenal lelaki seperti awak.

Disebabkan awak, saya akan dapat trauma kerana diraba.

- Apa? - Dia raba orang?

- Aduh, serius? - Kaki raba?

- Saya tak percaya. - Memalukan.

Awak tak betul-betul percaya yang saya lelaki sebegitu, kan?

- Dengar. - Saya sedang dengar.

- Siapa awak panggil, miang? - Awaklah, lelaki miang.

- Mengapa saya... - Awak raba punggung saya.

Awak memegang dan mengusapnya dengan cara yang menjijikkan.

Kenapa saya nak raba punggung awak?

Saya patut tanya awak. Kenapa awak raba punggung saya?

Saya tak raba punggung awak.

Saya tak sentuh apa-apa.

Maksud saya, awak ada bukti? Mengapa awak fikir saya...

Saya jumpa banyak lelaki miang kolar putih, pakai sut kemas seperti awak.

Awak tak boleh tipu saya!

Saya boleh cam lelaki miang.

Boleh cam, konon.

- Dengar. - Awak tahu tak?

Akta Kes Khas berkenaan Jenayah Seksual, Artikel 13,

mengklasifikasikan ini sebagai gangguan seksual di tempat awam.

Awak boleh dipenjarakan selama setahun atau didenda sehingga 3 juta won.

Artikel 11, bukan 13.

- Pastikan betul sebelum bercakap. - Nampak? Saya dah jerat awak.

Ini bukan kali pertama awak lakukannya.

Saya tak nak beritahu awak siapa saya, tapi...

Apa masalah orang lelaki?

Seronokkah meraba punggung perempuan?

Bila pula saya meraba...

Awak suka tanggalkan pakaian? Kenapa tanggalkan seluar dalam?

Apa yang awak cakap ini?

Kenapa awak pergi ke hotel dengan wanita lain?

Hotel? Bila saya pergi ke hotel?

- Apa masalah awak semua? - Kenapa awak berkelakuan begini?

Hentian seterusnya ialah Stesen Sangsu.

- Boleh tak awak... - Pintu akan dibuka di sebelah kanan.

...laporkan dia kepada pegawai keselamatan kereta api bawah tanah.

- Apa? - Baiklah.

- Menjijikkan! - Saya tak menjijikkan.

- Kenapa awak mengelak daripada saya? - Ke tepi! Saya perlu turun.

Hei...

Awak tak perlu laporkan saya.

Kenapa awak sentuh saya?

Bukan saya.

Saya tak buat.

Aduhai.

Aduh, saya perlu turun juga.

Pintu akan ditutup.

Sila berundur.

Saya terlupa mengenainya sekejap kerana lelaki miang itu.

Tujuan saya datang ke sini.

Mesej tanpa nama yang saya terima sejam lalu.

TEMAN LELAKI AWAK DI HOTEL JUNO

Apa halnya ini?

Mungkin itu gurauan saja.

Saya patut masuk saja sebab saya dah datang ke sini.

Bong-hui.

Maaf saya lewat.

Sekarang waktu puncak, kan?

Jangan guna kereta api bawah tanah laluan Sangsu pada waktu ini.

Awak boleh jumpa wanita tak waras di sana.

- Wanita tak waras? - Dia memang tak waras.

Aduh, dia buat saya kelihatan seperti lelaki miang.

Lelaki miang? Siapa?

Saya.

Saya tak pernah tahu.

Saya tak tahu awak suka perkara sebegitu.

Saya dituduh sebagai lelaki miang

kerana wanita tak waras itu.

Bagaimana hal itu berlaku?

Entahlah. Dia kata dia boleh cam lelaki miang serta-merta.

- Dia boleh cam mereka? - Kenapa dia panggil saya begitu?

Entahlah.

Nah. Minumlah.

Jelaskan. Apa yang berlaku?

Tak banyak yang perlu dijelaskan.

Saya tangkap awak dengan wanita lain di hotel,

dan awak tiada apa-apa untuk dijelaskan?

Awak dah salah faham.

- Jadi, apa? - Ini yang penting.

Saya masih sayangkan awak, Bong-hui.

Saya tersilap.

Tapi perasaan saya terhadap awak tak berubah langsung.

- Itu yang penting. - Berapa kali?

- Apa? - Perkara awak buat hari ini.

Berapa kali awak melakukannya?

Jika kata "kali pertama", takkan percaya. Kata "banyak kali," awak akan sedih pula.

Kenapa awak tanya soalan begitu?

Sejujurnya, saya dah tahu

ada sesuatu yang tak kena.

AWAK DI MANA? AWAK SIBUK?

Dia semakin lambat membalas mesej saya.

- Ada orang lain naiki kereta awak? - Apa?

Oh, yakah? Saya tak ingat.

Suatu hari, saya berasa pelik semasa naiki kereta awak.

HUI-JUN

- Hei. - Awak telefon saya?

Dia mula ambil masa lebih lama untuk telefon saya semula.

Saya tahu awak dah berubah, dan ada gadis lain.

Saya memang sedar yang awak lelaki tak guna dan kaki perempuan,

tapi saya berpura-pura tak tahu.

Saya biarkan awak menipu saya.

Apapun, saya dah tersilap.

Saya mengaku. Saya takkan buat lagi.

- Patutkah saya bersumpah? - Awak fikir ini satu gurauan?

Awak nak saya buat apa?

Sekurangnya, bersikap serius dan jujur, tak guna.

- Saya masih muda, Bong-hui. - Jadi?

Katakanlah, ada gadis cantik menggoda saya.

Tak ramai lelaki boleh menahan godaan seperti itu.

Sebab itu saya tersilap.

Ini soal satu malam saja.

Jadi, awak mengatakan bahawa awak tak dapat menahan diri

kerana awak muda, kan?

Maksud saya, saya takkan mengulangi kesilapan yang sama...

Maksud awak, awak takkan tertangkap lagi.

Awak akan lebih berhati-hati lain kali, tak guna.

Saya minta maaf.

Adakah saya patut lupakanya sebab awak minta maaf?

Betul, kan?

- Jadi, apa? Kita patut berpisah? - Tak.

- Awak tunggu. - Apa?

Saya akan putuskan sama ada kita patut berpisah atau tak.

Jadi, tunggu keputusan saya.

- Hei, Bong-hui. - Oh, ya.

Keadaan mesti seri dulu.

Saya masih muda juga, macam awak.

Saya patut jalin hubungan seks semalam juga.

Situasi kita kena sama sebelum kita bercakap pasal nak berpisah.

- Awak perempuan... - Apa maksudnya?

- Maksud saya... - Hei.

Saya akan tiduri lelaki pertama saya langgar dalam perjalanan pulang.

- Bong-hui. - Tengoklah.

Saya akan tunjuk kepada awak.

Aduhai.

Berhentilah, Eun Bong-hui.

Awak...

Nak tidur dengan saya?

Ya.

Marilah.

Nasib baik. Awak muda dan kacak.

Betul?

Bila pula saya raba...

Apa maksud awak? "Hotel"? Bila saya pergi ke hotel?

Lelaki miang dari kereta api bawah tanah?

Tunggu apa lagi? Mari pergi.

Aduh, tunggu. Tunggu sekejap.

Hei, tunggu! Berhenti!

Hei, tunggu. Berhenti di situ, Bong-hui.

Jika awak pergi, saya betul-betul akan berpisah dengan awak.

Mari pergi.

Tunggu.

Perempuan itu...

Saya nak beri amaran jika awak fikir saya serius.

Saya ada tali pinggang hitam dalam tae kwon do...

Saya pun nak beri amaran kepada awak.

- Tentang apa? - Saya bukan...

Seorang lelaki miang.

- Betul? - Ya!

- Awak panggil saya untuk beritahu itu? - Ingat saya nak tidur dengan awak?

- Awak tak mahu? - Kalau mahu, saya dah tempah bilik.

Kenapa saya nak keluar? Awak tak reti guna otakkah?

Itu agak biadab. Kenapa awak cakap begitu?

Siapa yang biadab sekarang?

Awak panggil saya "miang" tanpa sebarang bukti pun.

Buat pertama kali dalam hidup saya, saya rasa sangat malu,

diaibkan dan dituduh bukan-bukan!

Kalau ikutkan hati saya,

saya ingin perlakukan awak dalam cara yang sama.

Tetapi saya lelaki budiman, jadi, anggap diri awak bertuah.

Awak betul-betul tak raba saya?

Berapa kali saya nak beritahu yang saya tak buat?

Apapun, berhenti menuduh orang tak bersalah mulai sekarang.

Apa yang tak kena dengan saya?

Dan untuk keselamatan awak,

jangan berlanggar dengan lelaki tak dikenali mulai sekarang.

Mereka mungkin mahu tiduri awak saja.

Aduhai, adakah saya terlalu baik?

Bong-hui!

Tunggu.

Apa? Apa awak buat ini?

- Kenapa dengan awak? - Aduhai.

- Apa maksud awak? - Apa ini...