نخستین 200 خط.
- เซบาส เอาลูกแก้วมานะ - ไม่
- เอาคืนมา - ไปเอาลูกอื่นสิ
- หยุดนะ เอาคืนมา - อย่ามายุ่งน่า
- เอาคืนมา มันของฉันนะ - ของนายกะผีสิ
แม่ บอกเซบาสให้คืนลูกแก้วผมที
งี่เง่าเอ๊ย
ไปกันเหอะ
นายก็รู้แม่ไม่ชอบให้เราแวะหน้าห้องคุณยายนั่น
จูเลี่ยน
ไปได้แล้ว
จะทำไร
มันกลิ้งเข้าไปข้างใน
สวัสดีฮะ
คุณยาย
ขอเข้ามาหน่อยนะ
ลูกแก้วผมกลิ้งเข้ามาฮะ
คุณยาย
ขอลูกแก้วผมคืนได้มั้ย
เซบาส เซบาส
วิ่งเร็ว
- ถึงแล้วเหรอฮะ - มาเร็ว
- ที่นี่เหรอคะ - ที่นี่แหละ
ใหญ่เบ้อเริ่มเลย ทั้งตึกนี่ของเราเหรอฮะ
ไม่ใช่หรอก ห้องเราคือตรงนั้น เห็นมั้ย
บนชั้นสาม สวยมากเลย
เราจะอยู่กันอย่างราชา
ท้องฟ้าแมดริดทั้งหมดเป็นของเรา
ครอบครัวออลเมโดนะครับ มากันแล้ว
เอสเตบัน โอกาญญ่า ตัวแทนครับ
แต่ผมคุยกับเฟลิเป้นี่
เจ้านายผมเอง ไม่มีปัญหาครับ ผมรู้ทุกอย่างดี
ก็ได้… ผมมานูเอล ออลเมโด เฟอร์นานเดซ
นี่กันเดล่า เมียผม
- ยินดีค่ะ - ยินดีที่ได้รู้จักครับ
- ไปกันเลยมั้ยครับ - เอาสิ
คนดูแลตึกลาหยุด
กลับอาทิตย์หน้านะครับ
กับเรากำลังยื่นเรื่อง
ติดตั้งลิฟต์ให้อยู่ครับ
- บันไดแค่ไม่กี่ขั้นครับ - ชั้นสามเนี่ยนะ
พ่อฉันจะขึ้นไม่ไหวเอาน่ะสิ
คุณโอกาญญาเพิ่งบอกไงว่าเดี๋ยวก็มีลิฟต์แล้ว
เพราะงี้ราคาตอนนี้ถึงถูกไงครับ
สำหรับห้องชุดที่มีความสะดวกสบายเหล่านี้
เป็นการลงทุนที่ดีมาก เชื่อผมเถอะ
ห้องนี้ไม่ใช่ของเราหรอก มันเป็นของธนาคาร
ต่อให้เราขายทุกอย่างที่มี
ก็ยังติดจำนองอยู่ดี
แล้วที่ว่ามันอยู่ใกล้ที่ทำงานมากล่ะ
เธอมีจดหมายแนะนำเข้าทำงาน
ที่กาเลเรียสน่ะ
เยี่ยมเลย คุณล่ะครับทำอะไร
ที่ผ่านมาผมทำไร่มาตลอด
แต่พรุ่งนี้ผมจะเริ่มงาน
ที่โรงงานรถบรรทุกเปกาโซ่
นี่ละครับ ห้องสามบี
เอาละ… เชิญครับ
- อะไร - จาก… มาเตโอ
ฉันไม่ได้แอบอ่าน
คุณตาคะ
ยืนทำอะไรน่ะ
ห้องนั่งเล่นครับ
ร้อนจังเลย
ใช่ครับ ฤดูร้อนที่นี่ยาวไปถึงเดือนกันยายนเลย
แต่เดี๋ยวคุณก็ชินครับ
อย่างที่เห็น
ทุกอย่างคงเดิมอย่างที่เจ้าของเก่าทิ้งเอาไว้เลย
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
เธอเสียครับ
- ชมต่อดีมั้ยครับ - เอาสิ
หน้าต่างขนาดใหญ่
ดูสิ เหมือนที่หมู่บ้านเลย
แต่วิวสวยกว่า
อะไร อย่าบอกนะว่าคุณไม่ชอบที่นี่
มันถูกปิดไว้นานแค่ไหนแล้ว
รู้สึกจะสี่ปี
พวกเขาบอกตอนผมมาดู
ดูสิ มีเครื่องเล่นแผ่นเสียงด้วย
- มาโนโล่ อย่าเลย - ทำไมล่ะ
มันเป็นลางไม่ดี
ทำไมเราต้องอยากได้ห้องใหญ่แบบนี้ด้วย
กันเดล่า หมู่บ้านมีดีอะไร
- ไม่มี - ไม่มีเลย
นี่เราอยู่มาดริด มาดริดคืออนาคต
เราหยิบยื่นโอกาสให้ลูกๆ และตัวเราเองด้วย
แน่นอนว่าเราต้องการมัน
ไม่เอาน่า เดี๋ยวก็เห็นเอง อยู่นี่เราจะมีความสุขแน่ๆ
โทษที แต่ผมต้องไปละครับ
หวังว่าจะมีความสุขนะครับ
ขอต้อนรับสู่บ้านของพวกคุณ
แม่บอกว่าอะไร ราฟาเอล อย่าเล่นในบ้าน
แม่เอานั่นวางตรงนั้นทำไมฮะ
จะได้เกิดเรื่องดีๆ กับเราไง
คราวนี้จะไม่เหมือนที่หมู่บ้านใช่มั้ย
ไม่ จากนี้ไปทุกอย่างจะดีขึ้นจ้ะ
ใครมาช่วยหน่อยสิ
ไปสิ ไปช่วยพี่หน่อยไป
- ผมช่วยฮะ - ไม่ ไม่เอาเธอ ราฟิต้า
ห้องหนูอยู่ไหน
สุดทางโน่นเลย
ราฟิต้า
- แม่ ผมทำให้อัมปาโร่สะดุ้งเลย - เด็กคนนี้นี่นะ
ระวังเท้านะ
ไปอีกหน่อย ไปที่ห้องนั่งเล่น
ตรงนั้น ข้างๆ โต๊ะ
ระวัง ระวังๆ
- ขอโทษครับ - ถึงได้ซ่อมทุกอย่างไง
อัมปาโร่ มานี่หน่อย
เอาของไปเก็บที่ห้องเถอะ
- กันเดล่า - คะ
- นี่ให้วางตรงไหน - ตามใจคุณละกัน
- ชอบมั้ยจ๊ะ - ทำไมผมต้องนอนกับคุณตาด้วยล่ะ
เพราะมันต้องเป็นแบบนั้นไง
ให้ผมนอนกับอัมปาโร่ไม่ได้เหรอ
พี่สาวลูกโตเป็นสาวแล้ว
อัมปาโร่ ทำอะไรอยู่
ก็รู้นี่ว่าพ่อไม่ชอบให้ปิดประตู
เขาไม่ใช่พ่อหนู แล้วนี่ก็ห้องหนูนะ
ใช่ แต่ห้องนี่อยู่ในแฟลตนี้
รู้ค่ะ ไม่ต้องย้ำก็ได้
ตอนออกไปแม่ก็เปิดประตูทิ้งไว้ละกัน
จะทิ้งหมดนั่นเลยเหรอ
ค่ะ
ถ้าแม่อยากได้ตัวไหน…
หนูไม่ใส่แล้ว มันดูแย่มาก
ตัวนั้นสวยนะ
แม้สีเขียวจะ…
ไม่รู้สิ
มีอะไรอีกมั้ยคะ
มี ช่วยอาบน้ำให้ราฟิต้าทีสิ
- ตอนนี้เหรอ - ตอนนี้ แม่จะไปทำมื้อค่ำ
และนับจากพรุ่งนี้
ลูกต้องดูน้องระหว่างที่เราออกไปทำงาน
- กันเดล่า มาเอาเจ้าหนูนี่ไปที - มาแล้วค่ะ
อยู่นิ่งๆ สิ
เราจะอยู่ที่นี่กันนานเลยเหรอ
น่าจะ
ผมชอบบ้านที่หมู่บ้านมากกว่า
เราเล่นกันอีกได้มั้ย
อีกแล้วเหรอ
นะฮะ
ชวนคุณตาเล่นดีกว่ามั้ย
ฉันจับจ้อง…
- ด้วยดวงตาเล็กๆ… - บางอย่าง…
ขึ้นต้นด้วย…
ผ ผึ้ง
มันคืออะไรนะ คืออะไรเอ่ย
- ผม - ไม่ใช่
ผนัง
ผ้าม่าน
จ้างก็ทายไม่ถูกหรอก
ยอมแล้ว เฉลยหน่อยสิ
ผาสุก
มันคืออะไร
สิ่งที่ไม่ลิ้มรสความจน
แบบนั้นไม่นับ
- รออยู่นี่แป๊บนะ - ฮะ
คุณตาทำอะไรคะ
ราฟา
ราฟา เปิดประตูซิ
ราฟาเอล เลิกเล่นได้แล้ว เดี๋ยวมื้อค่ำเย็นชืดหมด
เล่นอะไรเนี่ย ราฟา ทำไมไม่เปิดประตู
ราฟา เธอทำอะไร
แม่ ในห้องมีใครไม่รู้
เอะอะอะไรกัน
ราฟาเอลอยู่ข้างใน เขาล็อกประตู
- หนูเปิดไม่ได้ - ราฟาๆ
- ราฟาๆ - ถอยไป
ปล่อยน้องไว้คนเดียวได้ไง
น้องอาจตายได้นะ
ทำไมไม่คิดบ้าง อัมปาโร่
สาบานได้หนูเห็นใครไม่รู้
บอกกี่หนแล้วว่าอย่าปิดประตู
อย่าให้มีเรื่องบ้าในบ้านแบบนี้อีก เข้าใจมั้ย
โปรดประทานพรให้เราและอาหารมื้อนี้
ที่เรากำลังจะได้รับ…
เอาละ กินได้
ส่งน้ำมันมาที เปเป้
- พ่อคะ กินเถอะ - กินมันฝรั่งด้วย ราฟิต้า
กินสิคะ
เป็นไร อัมปาโร่
ไม่รู้สิ หนู…
สงสัยเหนื่อยเดินทาง หนูไปนอนก่อนละกัน
- เป็นอะไรจ๊ะ ลูก - ผมกลัวฮะ
คุณตาไม่สบาย ต้องใช้เครื่องช่วยให้หลับ
แบบกุ้งสมัยที่อยู่ที่บ้านไง
หลับตาซะนะ
นั่นแหละ ดีมาก
นึกภาพพวกมันร้องเพลงให้ฟังเนอะ
ดีขึ้นมั้ย
ฝันดี ลูกรัก
ฝันดีฮะ แม่
ราฟา ทำอะไรเนี่ย
มันเป็นของวิเศษ
ค่าไฟจะวิเศษแน่ถ้าลูกไม่ปิดไฟ
ปิดซะ เราจะนอนกันแล้ว
ฟังนะ มาโนโล่ นั่นสาย 25
ที่นี่พวกเราช่วยเหลือกัน พักสูบบุหรี่ทุกสองชั่วโมง
ถ้าต้องเข้าห้องน้ำ
ให้หาคนทำแทนนายด้วย
No comments yet. Be the first to leave one.