Bluebeard

Welkom thuis, Baron von Seper!

Vertaling: Bommel44.

Peter, waar zijn ze? Wat zijn ze aan het doen?

Hoe kan ik dat nu weten?

En bovendien, wat zouden ze... - Peter!

Je had ook niet zo moeten gillen, schatje. - Ach hou je bek dicht!

Peter, ze zijn weg!

Godzijdank is de techniek nog verre van perfect...

en gaan dingen soms kapot.

Anders had ik je nu niet hier even voor mijzelf gehad.

Het spijt mij dat je moeder zo is geschrokken.

Mijn moeder schrikt van alles.

Mijn vader is meer het type dat gelukkiger wordt...

als de dag voorbijgaat.

En vooral 's avonds.

Ah, ja, ja.

En jij? Wat ben jij voor een type?

Ik? Ik weet het niet.

Ik weet het echt niet.

Ik weet dat ik op dit moment gelukkig ben.

En dat ik kan lachen van plezier.

En hoe ben je morgen?

Morgen? Dan ben ik waarschijnlijk verdrietig.

Laat me dan morgen bij je komen. want ik wil dat je gelukkig blijft.

Je bent zo mooi, Greta. - Jij ook!

Nee, nee.

Hoe lang heb je die al? - Wat?

Die baard!

Sinds de oorlog... - Heb je hem nooit afgeschoren?

Nee, nooit. En dat zal ook nooit gebeuren.

Zelfs niet voor mij?

Waarom? Vind je hem niet mooi? - Ik vind hem prachtig!

Ik vraag me af hoe je er uitziet zonder hem.

O, vreselijk, vreselijk. Zelfs mijn eigen moeder...

Ik was in luchtgevecht,

en werd neergeschoten door de Russen,

het vliegtuig stortte naar beneden,

hij ontplofte en vloog in brand voor ik eruit kon klimmen.

Door de littekens kon ik mij niet meer scheren.

En er bleek ook een soort chemische reactie te zijn...

waardoor ik bovendien ook deze vreemde kleur heb.

O, maar ik vind hem mooi, ik meen het.

Kriebelt hij?

Probeer het maar eens.

Waarom kijkt hij mij zo aan? Waarom viel hij me aan?

Het was de kat van mijn moeder.

Is hij jaloers? Dat zou hij toch niet moeten zijn?

Mijn kleine meisje.! Wat is er gebeurd?

Wat heeft hij met je gedaan? - Niets, mama.

Uw dochter is zo mooi, dat zelfs de bloemen en de dieren jaloers op haar worden.

Kom, we gaan naar huis!

Waar is je vader?

Peter!

Baron, Als wij u mogen storen voor enkele belangrijke zaken...

Vindt u het een leuk feest? - O, Baron,

Het is hier altijd veel mooier dan in de steden waar wij moeten wonen...

Denk er aan,

wees morgen net zo gelukkig als vanavond. - Laten we gaan!

Eerst de metaalarbeiders, nu de textielarbeiders.

De staking duurt nu al een week! Wie weet wanneer die eindigen zal.

We zouden ze met een man tegen man strijd kunnen verslaan.

Maar het zijn lafaards die de werkende klasse hebben geïnfiltreerd.

Wat we nodig hebben is de wet en een sterke arm.

Je zou ze eens moeten horen spreken bij de vakbonden.

Productieverslagen, het recht op een deel van de winst...

Die lui weten nog geen eens het verschil tussen wijn en champagne.

Het probleem is, mijn beste Baron,

dat die Bolsjewistische ideeën de boeren ook al bereikt hebben.

We hebben een harde hand nodig! Een harde hand!

Wat we echt nodig hebben is een man als u.

Iedereen respecteert u.

U bent een oorlogsheld.

Ze weten dat u dapper bent en onpartijdig.

U zou het probleem kunnen oplossen.

We hebben een harde hand nodig. De wet en de sterke arm!

Misschien als u met ze zou spreken, en ze duidelijk maakt...

dat ze de wet moeten respecteren en hun tradities moeten koesteren...

Met ze praten?

Laten we wel even ons gezond verstand gebruiken, beste vrienden.

Een gesprek zal echt geen enkel nut hebben.

Ze moeten een oplossing voor elk van hun problemen hebben.

Daar komen ze!

Nee! Ga er niet heen!

Mama!

Zelfs onze Heer buigt voor jouw geweldige schoonheid, lieveling.

Lieveling!

Lieveling!

Lieveling kom alsjeblieft mee. Dit is onze tweede huwelijksjaar.

De gasten verwachten een grootse jachtpartij.

Na alle wettelijk verplichte onderzoeken,

verklaar ik dat de dood van de barones Greta von Seper,

ingezetene van dit arrondissement,

het gevolg is van een tragisch jachtongeluk.

En daarmee,

is de zaak Von Seper officieel gesloten.

Wij geven toestemming voor de begrafenis,

van de eerdergenoemde barones Von Seper.

Ja?? - Ik ben het, Sergio.

Binnen.

Dit is beter dan dat ze in San Antonio ooit hebben gezien, kleintje.

We gaan ze de komende 6 maanden in Europa platspelen.

Alleen Europa? - Doe dat niet.

Wat??

Zo wegduiken. Zo kan ik nooit aan dat leuke gezichtje wennen.

Jij bent de charmantste man die ik ooit ontmoet heb.

Zo gaat het in het leven...

Ik vond een fles rode wijn die je zo lekker vindt.

Ik ga je hart veroveren via de alcohol.

Het is een oud trucje, maar het werkt nog steeds.

Ik doe wel open.

Ik hoop niet dat ik u stoor.

Ik wil u alleen bedanken voor het plezier dat u

mij met uw nummer vanavond heeft gegeven.

En dan te bedenken...

dat we bang waren dat Europeanen te serieus zouden zijn,

en te sjiek voor onze rare Amerikaanse dansen.

Integendeel. De cultuur buigt altijd voor gratie en schoonheid.

Neem mij niet kwalijk, ik weet niet wat ik moet zeggen.

Zo'n lief compliment.

Ik zou zulke de hele avond kunnen aanhoren. Ga alstublieft door.

Met plezier.

Wilt u vanavond dineren? Met mij?

O, dank u wel, mijnheer.

Moet ik meteen ja zeggen of mag ik eerst om uw naam vragen?

Wat zijn de spelregels hier in Europa?

Sinds de oorlog zijn er geen vaste regels meer in Europa.

U mag direct ja zeggen.

Het is of de wind of een stiekeme bewonderaar.

Het is hier niet altijd een leven vol glamour, vaak is het heel armoedig.

Smerige kamertjes in nog smeriger hotelletjes,

ijskoude kleedkamers...

Maar het is wel het echte leven...

vervelend en fascinerend tegelijk.

Woon je altijd hier?

Nee, ik reis ook, maar ik ben het liefste hier op mijzelf.

Met mijn huisdieren, mijn foto's...

En Marka, de zwijgster natuurlijk.

Het is een vreemde oude vrouw.

Zij lijkt wel deel uit te maken van het gebouw. Ze is er ook altijd.

Maak je dus geen zorgen als je haar tegen het lijf loopt.

Vind je het leuk om alleen te wonen?

Heb je wel eens lichtgesuikerde champagne gedronken?

Daar wordt je een heel klein beetje vrolijk van.

Je voelt je dan vrij om te zeggen wat er in je opkomt.

Dat is voor mij nooit een probleem geweest.

Dat was een domme vraag hè?

Hoe kan iemand zich eenzaam voelen in zo'n omgeving als deze?

Te midden van deze mooie dingen.

Ik houd van dit kasteel.

Ik houd van het park, de bossen, deze gordijnen, deze muren,

en deze meubelen.

Ik houd zelfs van deze vreemde foto's.

En ik?

Houd je van mij?

Natuurlijk.

Je bent rijk, knap en machtig.

Maar houd je van mij?

Je gaat wel een beetje erg snel. Maar als je zo aandringt.

Het arme beest...

Hoe komt het dat hij een oog kwijt is?

Goed, ik zal je niet meer van die vragen stellen.

We beginnen van voren af aan.

Waar waren we ook weer?

Dat zal de suiker zijn. het draait in mijn hoofd.

Ik zie de schilderijen bewegen.

Ik moet echt ophouden met drinken.

Maar daar heb ik nu nog geen zin in.

Vind je het leuk om te drinken?

Vooruit, drink op.

Dames en heren, beste vrienden uw aandacht...

De tijd is gekomen dat wij onze jonggehuwden moeten gaan verlaten

Eerst op onze Baron, die sinds vandaag overladen is met geluk.

Dank u.

En onze charmante Barones.

Zoals een van onze dichters zei: Uw glimlach is zo teer...

als kaarslicht, maar zij schittert als de zon!!

Mag de bruid een toost uitbrengen? - Maar natuurlijk!

Op de meest geweldige man die ik ken.

Op al zijn vrienden,

en op mijzelf omdat ik vanavond zo gelukkig ben!

Gezondheid!

Heren, ik ben met stomheid geslagen.

U vocht in de oorlog, in de loopgraven,

u bent bestookt met machinegeweren, bommen,

en bevocht zelfs communisten. De reactie van de dames begrijp ik.

Maar die van u, heren?

Je stoort je hieraan, hè lieveling?

In dit huis zou je je aan niets mogen storen.

Neem me niet kwalijk, schatje.

Maar ik kan mijn ogen haast niet meer openhouden.

Ik heb te veel gedronken.

Lieverd... - Blijf stilzitten, zo is het perfect! Parfait!

Jij bent een man van ijzer.

Kom hier.

Lieveling.

Lieveling, ik moet een nieuw filmrolletje halen.

Blijf nog even zo zitten. Ik ben zo direct terug.

Niet bewegen!

Ik kan haar nu zien.

Ze zat altijd tussen die rookpotten,