The Star of Africa (Der Stern von Afrika)

Berlijn 1939

luchtmacht academie

Nummer 6 klaar om aan te vliegen.

Geef toestemming om te vuren.

Nummer 6, U mag vuren.

Cadet Droste. Gemist.

Wie is de volgende?

Nummer 7 klaar om aan te vliegen.

Toestemming om te vuren.

Wie is die idioot? -Cadet Marseille.

Een voltreffer. -Dat zie ik ook wel.

Ik verbied je zo te vliegen. Dit is het circus niet.

Doe die stunts ergens anders. Wist je de aanvlieghoogte niet?

Ik dacht hoe lager, hoe meer kans, majoor.

Dacht je dat? Denk minder na en hou je meer aan de voorschriften, Marseille.

Hij kreeg weer een uitbrander. -En terecht. Hij wil altijd uitblinken.

Ik dook wat laag. Is dat zo erg? -Je dook wat laag en je verdronk.

Hou toch op. Goed, ik haal veel uit, maar ze moeten mij wel altijd hebben.

Misschien ook omdat je meer uithaalt.

Geef acht. -Rust.

Jochen, kom even mee.

Wat is dat nou toch treurig. -Vind ik niet.

Gehoord hoe ik op m'n huid kreeg? -En terecht.

Jij ook al. Ik vraag God elke avond om me discipline bij te brengen.

Als je zo doorgaat, gooien ze je eruit. -Het liefst ben ik maar in de lucht.

Morgen vliegen we alleen op de kaart. Dat vind ik nou mooi.

Hallo, even een vraagje. Waar ben ik? Is dat Kirchdorf?

Zie je wel. En hoe heet die heuvel daar ook weer?

Bredenweiler Kopf. -Dan zit ik goed. Bedankt.

Wat is dit? -Sorry. Ik ben al weg.

Kijk nou toch. Midden op de snelweg landen.

Niet te geloven.

S er iets gebeurd? -Nee, maar er gaat wel iets gebeuren.

Op de snelweg landen. Dat kan toch niet.

Nee, majoor. Maar ik ben samen met Marseille opgegroeid.

Hij is erg enthousiast. -Dat zeker.

Wat onbezonnen misschien. Hij heeft veel temperament.

Jochen, kijk niet zo somber. Je maakt me nog aan het huilen.

Hij heeft er alle reden toe. -Omdat ze hem er misschien uit gooien?

Hem gooien ze er niet uit.

Mij zouden ze eruit gooien, hem niet. -Ik word gek als ik niet meer kan vliegen.

Sprak de knaap vol woede en berouw... -Hou op met je gedichten.

Aantreden. -Verdomme.

Cadet Marseille, ik moet u berispen.….

En u erop wijzen dat u de volgende keer van de academie gestuurd kan worden.

Ik bestraf u met vier weken vliegverbod In het gelid.

Luitenant, laat de mannen inrukken. -Heel erg bedankt, Robert.

Rechtsomkeert. Voorwaarts, mars.

Cadet. -Kolonel.

Weet u niet dat uw pet scheef staat?

Als aankomend officier hoort u zich te gedragen.

Nu een speciaal bulletin over de mislukte onderhandelingen rond Danzig.

Hoe gaat het, Herr Kulle. -Goed.

Wat vind jij van die toestand? -Welke toestand?

Polen had een onderhandelaar naar Berlijn moeten sturen…

Het ziet er beroerd uit.

Voor mij zag het er vandaag beroerder uit.

De stadskrant. Staat er al iets in? -Nee, nog niet.

Hallo. -Daar ben je eindelijk.

Hallo, mama. Kijk eens. -Prachtig. Waren die niet te duur?

Dag, vader. -Te duur? Ik ken het bloemenmeisje.

Moment. Sorry.

Voor u, tante. -Dank je, schat.

Werk je nog steeds op zondag, vader? -Ja, maar nu hou ik op.

Als ik er ben, doe je toch niks, hè? Waar blijven Robert en Marianne?

Hé, Robert.

We komen eraan.

Mag m'n jasje uit of krijg ik dan weer van een kolonel op m'n dak?

S er wat gebeurd?

Bezorgd, hè? -Om jou altijd.

Z'n meerderen zijn het grootste gevaar voor hem.

Heeft u iets tegen cadetten? -Ze zien er knap Uit.

Maar het zijn net jonge hondjes.

Je kunt ze trucjes leren, maar zelf denken kunnen ze niet.

Godzijdank voor uw wijsheid.

En voor de koffie. -Komt eraan.

Daar zijn Robert en Marianne.

Waar dank ik dat aan? -Aan hem. Hij heeft me gered.

Hou op. -Hoezo? Het is waar.

Dag, mevrouw. -Dag, Robert.

Zonder hem was ik vast piloot af. Ik mag zelfs nog met verlof.

Dus je hebt weer iets uitgehaald. -En zoals altijd iets doms.

Ik bewonder verstandige mensen, zoals jij en hij.

Hij is dan ook met Marianne getrouwd. Ga zitten, luitenant.

Ik benijd hem om twee dingen. Om Marianne en om z'n verstandige aard.

Kraak jezelf niet af. -En hemel hem niet op.

Jochen kan Robert als voorbeeld nemen. Hij is ten minste verstandig.

En wat ben ik dan? -Jij bent nog niks.

Ik voel me er prima bij.

Mama, we hebben weinig tijd. We willen nog gaan zeilen.

Jullie gaan wel vaak zeilen. Ja, elke zondag.

Daar is ze. Hoi, Beate. -Hallo, Jochen.

Hallo, allemaal. -Waarom ben je zo laat?

M'n fiets is kapot. Ik ben met de bus. Ik heb koekjes meegenomen.

Waar varen we heen? -Nikolskoë.

We gaan dansen. -Heerlijk.

Sommer en Droste. De halve Luftwaffe is op de Wannsee.

De radio gehoord? Er dreigt oorlog.

De verloven worden ingetrokken. -Het is aldoor op de radio.

Oorlog? -Dat geklets op de radio.

Nonsens. Laten we gaan.

Er kwam toch oorlog en de wereld veranderde.

Alsof hij twee kanten had en nu alleen z'n donkere...

wrede en meedogenloze kant liet zien.

Lege straten, brandende huizen...

rookwolken aan de hemel, wrakken en ruïnes.

Eerst in Polen, toen in Frankrijk.

De oorlog ging verder. Duitse vliegtuigen staken het kanaal over..

En het triomfgeschal overstemde angst en bezinning.

Er begon een tragedie voor de Duitse jeugd…

Die in blind vertrouwen zijn ondergang tegemoet ging.

Dora 2. Toestel neer.

Je derde. Gefeliciteerd. Dat wordt een dure avond, Jochen.

Dora 3. Robert, wat is er gebeurd?

Dora 3. Motor geraakt. Ik moet springen.

Wat zeggen ze? -Hij is nog niet gevonden.

Hoe kan dat? Ik zag hem neergaan.

Hij moet eruit zijn gekomen. Ik heb gezegd waar het was.

Maar hij is nog niet gevonden. We zoeken continu op die plek.

Straks wordt het donker. Je weet hoe moeilijk het dan wordt.

Dan heb ik deze nog. En deze.

En die. Kassa, mijne heren.

Doe je niet meer mee? -Natuurlijk wel.

Zet die muziek toch uit. -Waarom?

Omdat ik ze zo niet hoor.

Hou toch op.

Er komt niemand meer terug. -Is hij terecht?

Nee, ze zoeken nog, maar...

Rustig toch.

Wat verwachten jullie dan?

Jij hebt er vier neergehaald,

Sorry, sinds vandaag drie.

Maar de anderen schieten ook. Ze kunnen niet altijd missen.

Kom, zet de muziek weer aan.

Marseille, hij is gevonden. -Waar?

Op het strand. Door de kustwacht.

Ik dacht al dat je was verdronken. -Het scheelde weinig.

Ik zou degene die je neerschoot ook hebben neergehaald.

Had ik veel aan gehad.

Is er wat niet in orde? -Nee, maar...

als je de hele nacht ronddrijft… Je weet niet of ze je vinden.

Je ziet niks, je hoort niks. En je wordt ziek van dat zeewater.

Maar je bent gevonden. Alles is weer goed.

Ga je nu bij de marine? Hoe was het water? Nat?

Neem voortaan een bad.

Een koude douche, zei ome Ben is het ergste dat ik ken

Onze huisdichter.

Jullie weten het laatste nieuws nog niet. We gaan naar Afrika.

Palmen, de woestijn, buikdanseressen. -Eerst te veel water, dan te weinig.

En we gaan via…. Het wordt me te veel.

Via Parijs, waar alle mooie meisjes zijn.

Dan laten we Marianne komen. -Waarheen?

Naar Parijs. Dat moet lukken.

Als dat zou kunnen. -Waarom niet?

Parijs is prachtig. -Ik heb alleen nog deze kamer gezien.

De hotelkamers in Parijs zijn prachtig. Zeg me na.

De hotelkamers in Parijs zijn prachtig.

Ik zei het kamermeisje dat we getrouwd waren.

Ze schrok gewoon. -Zoiets is ze niet gewend.

We moeten gaan. Jochen wacht beneden.

Speelt u ook? -Een beetje.

Hebt u zin om met mij te spelen?

Graag. -Uitstekend.

We hebben er steeds omheen gepraat. Je bent bang dat ik erover begin.

Ik weet niet wat je bedoelt. -Dat weet je wel.

Je gaat eraan onderdoor. -Wat?

De oorlog. Dat bedoel ik. -Hoe kom je daarbij?

Ik had niet moeten komen, hè? Ik heb alles erger gemaakt.

Bent u Fransman?

Is dat belangrijk? -Nee.

Dat vind ik opmerkelijk.

Gaston, een rode wijn.

U ook? -Nee, dank u.

Mag ik?

Dat is opmerkelijk in een wereld waarin iedereen wil weten wie de ander is…

En waarin iedereen de ander een etiket wil opplakken.

Op uw etiket zullen we 'idealist' zetten. -En waar ziet u dat aan?

Dat weet ik niet. Dat zie je gewoon.

En is daar is mis mee? -Ga uw gang.

Nee, niet zo.

Het lijkt wel of u een geweer wilt afvuren. Losjes, zo ja.

Om uw vraag te beantwoorden…

Idealisten zijn niet beter of slechter.

Medelijden wekken ze wel op.

Ze zijn een soort natuurverschijnsel...

van twijfelachtige waarde. Dank je, Gaston.

Op uw gezondheid.

U bent biljarter, hè?

Ik heb lang gezocht naar een leuk beroep.

Dit geeft me bevrediging en ik doe er niemand kwaad mee.

Noem het een ouderdomsafwijking.

Wat vindt u van de oorlog?

Niets. Dat zeg ik omdat ik zeker weet dat u me niet zult begrijpen.

Daar heb je hem. -Meneer speelt biljart.

Jochen, dit is een Curtiss en dit een Hurricane.

Schiet neer. -Ze zijn al neergeschoten.

Hallo, Jochen. -Daar is Robert eindelijk.

Het spijt me, monsieur. Au revoir.

We moeten gaan. -Marianne brengt ons naar het vliegveld.

Mooi. Gehuild heb je vast boven al?