Call the Midwife

Waarom geven we cadeautjes met Kerstmis?

Omdat ooit

een kindje in een kribbe lag,

dat niets vroeg maar zo veel nodig had.

En omdat drie koningen

hulde wilden brengen op de enige manier dat ze wisten?

Misschien speelt de reden geen rol.

De glimlach van onze geliefden betekent meer dan een doos met een strik errond,

of het nu gegeven of gekregen is.

En de meest dierbare cadeautjes kosten niets.

Zalig Kerstmis, Fred.

Shh! Geen "Fred", ik ben de helper van de Kerstman.

Je mag binnenkomen zolang je die verdomde bel niet luidt.

We hebben een half dozijn pasgeborenen die hun schoonheidsslaapje nodig hebben,

inclusief Jongheer Rutherford, die zopas via keizersnede ter wereld kwam,

met mijn hulp.

Oh-hoo, kijk eens hier, jij kleine deugniet!

Ben je stout of braaf geweest? Braaf, denk ik.

Zalig Kerstmis!

Zalig Kerstmis.

Twee volledige borden met speciaal diner voor Kerstmis,

in de oven op een lage temperatuur -

één voor Verpleegster Franklin en één voor Verpleegster Mount.

Op afwezige vrienden!

Afwezig vrienden.

Zalig Kerstmis, iedereen.

Dat is misschien het Moederhuis dat vroeg opbelt.

Kom mee, we zullen het gesprek samen aannemen.

Hier is Zuster Monica Joan.

Zalig Kerstmis, Moeder Jesu Emmanuel.

Ik hoop dat je een gezegende en vredevolle dag hebt gehad.

Oh, ik snap het.

Zoals u allemaal ongetwijfeld weten, steunt onze orde een Hope Clinic,

een klein missiehospitaal in Zuid Afrika.

Sedert een aantal jaar bevindt zich daar één dokter

en een handvol verpleegsters onder Moeder Felicity.

Moeder Felicity is zopas overleden.

Moge ze in vrede rusten en verrijzen in glorie.

De kliniek is nu zo onderbezet dat ze misschien volledig moet sluiten.

Dat zou een ramp zijn.

Hope Clinic is de enige medische instelling in 100 mijl.

En daarom werd ons gevraagd om een kleine

hulpgroep te afvaardigen ... voor vier weken.

Vier weken in Zuid Afrika?

We zouden er verplegen en een dringend polio vaccinatieprogramma leiden.

Intussentijd zou een geestelijke van onze keuze een kleine maar welkome

geldelijke bijdrage van een missievereniging uitbetalen,

alsook de toekomst van de kliniek.

Ik zou graag Mr Hereward voordragen.

Als u het zou overwegen?

Natuurlijk.

U zou totaal scrupuleus eerlijk moeten zijn

en toch zal het overleven van Hope Clinic op uw bevindingen rusten.

Wanneer zou u vertrekken?

Binnen twee weken.

Verpleegster Mount doet degelijk werk. We zullen toch geen forceps nodig hebben.

Ik heb wat logistiek onderzocht.

De meeste mensen brengen de namiddag van Kerstmis door met het kijken naar

Billy Smart's Circus en het eten van Quality Street snoepjes!

Hoe zijn we er toe gekomen om een missie naar Zuid Afrika te bespreken?

Omdat God zich in mysterieuze wegen beweegt,

zelfs op grote feestdagen.

Ik heb hier werk, Shelagh, in Poplar.

Patrick, London zit vol met vervangers

en dat vaccinatieprogramma heeft een dokter nodig.

Onze eigen zoon heeft polio gehad.

Ook, als we onze tijd weg inkorten door te vliegen in plaats van te zeilen...

Vliegen?

... dan kan Oma Parker voor de kinderen zorgen.

Well, ze smeekt om eens op ze te passen en ze aanbidt ze.

Je wil echt gaan, nietwaar?

Ik wil dat we beiden gaan, Patrick,

omdat we ergens moeten zijn waar we weten dat onze geneeskunde

goed doet en niemand schaadt.

Shelagh, jij schreef niemand thalidomide voor.

Wat jij deed, deed ik ook. Waar jij gaat, ga ik.

En ik denk dat we naar Zuid Afrika moeten gaan.

Wil je niet dat ik hier blijf, om een oogje in het zeil te houden?

Wat met Zuster Monica Joan?

Zuster Mary Cynthia zal uitstekend zorg voor haar dragen

en verpleegster Mount zal Nonnatus zeer efficiënt leiden.

Maar ik heb geen sanitaire bouwkunde uitgevoerd sinds

El Alamein, Zuster.

Zou u niet liever een echte missionaris meenemen?

Fred, de Leger Geniesoldaat, heeft je vaardigheden gegeven waar geen

enkele missionaris lap aan kan leggen -

logistiek, loodgieterij, mechaniek ...

en afvoerpijpen.

Ik durf te gokken dat er niet veel

afvoer aanwezig is.

Correct.

Jij bent de volgende.

Mr Hereward wacht buiten.

Ik zal hem onder handen nemen.

Oh, ik kan de zijne ook doen hoor.

Je moet je grenzen stellen terwijl we weg zijn -

en ik denk dat je die best nu al toepast.

Het pakje van mijn zus is toegekomen.

Oh, ik ben blij dat ik geen nieuw badpak kocht!

Dat van haar zal goed genoeg zijn.

Niemand draagt nog een patroonachtig volledig badpak

met een ontkragingshulpstuk, Barbara

Het is goed dat ik een extra badpak gepakt heb.

En, bovenal, medische benodigdheden box nummer zeven.

Het bevat 3 kilo suikerklontjes voor de toediening

van het orale vaccin.

Dit bevat meer fruit dan gelijk welk snoepgoed

en verder is het zo doordrongen met alcohol

dat het bewaard blijft zelfs als je door de hemisfeer zou reizen.

Ze kunnen geen Kersttaart geven in een Afrikaanse vaccinatierij.

Het verklaren van de marsepein zou heel uitgebreid zijn.

- Wees veilig. - Tot ziens.

Salut.

Laat ons weten als je er veilig geland bent. Tot ziens.

- Veilige reis. - Tot ziens.

Hey, kijk daar eens! Geiten op de weg!

Dat zou je niet zien in Chrisp Street.

Oh, kijk eens naar jou, Barbara. Weeral spruitjesgroen.

Ik dacht dat eens bladeren in mijn Xhosa woordenboek misschien zou helpen

mijn gedachten te verzetten.

Je zal gewoon moeten zuigen op een snoepje, zoals je deed op de boot.

Zijn er nog over?

Ik heb allerlei hulp in mijn goocheltas.

Ik durf niet vragen of je iets hebt om het uitlopen van mijn mascara te stoppen.

Ik wat vaseline om het weg te vegen.

Waarom stoppen we?

Ik zal dit aanpakken.

Identiteitskaart en visa.

Hoeveel op de bus?

Nog zes passagiers en de bestuurder.

Ik heb geen interesse in de bestuurder.

Waarom zijn we gestopt?

Identiteitskaarten en visa, alstublieft.

Neem uw zonnebril af, alstublieft.

- Niet lachten. - Oh.

Hartelijk dank. Welkom in Zuid-Afrika.

Jullie zijn zo welkom, Zusters.

Het spijt me zo dat ik Moeder Felicty gemist heb.

Ik hoop dat haar heengaan rustig was.

Amoebendysenterie. Er zijn betere manieren om te gaan, zelfs in dit land.

Maar ze stierf in haar harnas, waarvan ik denk dat ze het heerlijk vond.

Dr Fitzsimmonds?

Reeds lang geleden dat iemand me nog zo noemde.

De lokale bevolking heeft moeite om het uit te spreken.

U mag doen zoals zij, noem mij maar Dr Myra.

Hebt u de spullen mee die we vroegen?

Alles van penicilline tot rubberen handschoenen.

Het zou niet gemakkelijker mogen zijn om spullen naar London te verzenden dan

om dingen los te peuteren van de Gezondheidsdienst.

maar dat is een ander verhaal, en we zijn dankbaar voor hetgeen we krijgen.

Ik kan het onderschrift nu zien...

"Engelse rozen - Afrikaanse Hemel, uitroepingsteken."

Mijn kaak begint pijn te doen, Phyllis.

Well, dit is een nieuwe camera.

Alles wat ik kan zeggen is Godzijdank dat de platenspeler werkt op

batterijen want ik weet niet wat erger is - dit of het

het feit dat onze teint in dit

klimaat in pudding zal veranderen.

We zullen een winkel moeten zoeken die komkommers verkoopt,

zodat we een verkoelend masker kunnen maken.

Voedsel? Als een hulpmiddel voor schoonheid?

Dat kan misschien wat tactloos overkomen, Trixie. De mensen zijn hier heel arm.

Ruikt er iemand ook iets muskusachtig?

Ik ben het toch niet, niet?

Jij bent gewoonlijk niet kieskeurig op het persoonlijke hygiënegebied, Barbara.

De omstandigheden zijn wel heel bijzonder.

Je zult het moeten stellen met Lifebouy zeep.

Maar ik zat een meter verwijderd van Tom op de bus.

Het was erg genoeg dat ik zijn broek onderbraakte in de Baai van Biscay.

Er zijn nu éénmaal herinneringen dat zelfs Lifebouy zeep niet kan wissen.

Welke zeep je ook kiest, stel ik voor dat je die gebruikt met doorzettingsvermogen.

Het spijt me, meisje, je hebt genoeg snoep en sympathie gekregen.

Het is tijd om jezelf te vermannen.

Intussentijd, zal ik wat ontsmettingsalcohol wegsmokkelen uit de voorraden,

of blaren zullen de kop opsteken.

- Argh! - Wat?

Spin.

Argh!

Zo groot als een snoerloze kop

en het lijkt met snelheid naar hier te komen!

Dood.

Was het een giftige?

Ik weet het niet. Maar het is vermorzeld -

Dat zie ik.

Ik zal je schoen eens spoelen.

Er hangt misschien wat gif aan...

of wat ruggegraat.

Laten we het hier laten.

Ja.

Instrumenten gesteriliseerd door koken.

Een perfect efficiënte methode waarvan we op de hoogte waren.

Ik had geen autoclaaf verwacht maar dit is een oliekachel.

Ik denk niet dat ze zelfs elektriciteit hebben.

Is er geen koelkast?

Daar.

Het ruikt alsof het wordt aangedreven door paraffine.

Op zo'n momenten denk ik dan,

"Wat zou Zuster Evangelina doen?"

Ze zou eerst de oorlog vermelden

en dan ons eraan herinneren dat we hier zijn voor de patiënten.