A Tale of Two Sisters (Janghwa, Hongryeon) (장화, 홍련)

Hoe was je dag?

Hoe was het?

Zullen we praten?

Vertel me eerst over jezelf.

Weet je wie je bent?

Weet je wie dit is?

Weet je het niet?

Het is familie.

Wil je 'm nog een keer zien?

Ok é.

Kun je me over die dag vertellen?

Over wat er gebeurd is?

Je weet 't vast nog heel goed.

Het is al goed.

Vertel me nu maar wat er gebeurd is.

Kom je er niet uit?

Het is hier mooi.

Geef me je hand 's.

Nu de andere.

Waarom?

Welkom thuis.

Je bent veranderd, Su-yeon. Je bent mooier geworden.

Maar 't viel me wel van jullie tegen.

Ik heb onder 't koken en 't schoonmaken de hele dag op jullie gewacht.

Waarom zei je niet eerst gedag?

Wat heb je gedaan?

Was je bij het water?

Je had je moeten omkleden voordat je naar buiten ging.

Al goed, welkom thuis.

Is er iets?

Ik zie dat je beter bent.

Ik ben blij dat je je beter voelt.

Je gaat op je moeder lijken.

Jij voelt je ook een stuk beter, hè?

Jullie zullen wel moe zijn.

Rust maar lekker uit en kom dan eten.

Ik bereid een speciale maaltijd voor.

Maar geef me wel even de tijd.

Er moet veel klaargemaakt worden.

We zijn net terug.

Het ziet er niet goed uit.

Het zal niet veel helpen als je komt.

Dat weet ik.

We praten later wel verder.

Ik moet ophangen.

Dus het gaat goed met je?

Zei ik dat?

Sun-kyu en zijn vrouw komen bij ons op bezoek.

Dat is goed.

Ik zal ervoor zorgen.

Ok é, tot ziens.

Ik heb Sun-kyu en zijn vrouw dit weekend te eten gevraagd.

Echt waar?

Het is leuk voor ze om de meisjes weer 's te zien. En om bij te praten.

Dat was heerlijk.

Sorry, ik moet wat doen.

Je zult wel moe zijn. Ruim morgen maar op.

Heb je je vaders ondergoed klaargelegd?

Bedankt, maar dat is mijn werk.

Opruimen is ook mijn taak. Waarom heb je aan m'n spullen gezeten?

Het is zo als het was.

Dus al die gelijke jurken hingen daar al?

Ik wil niet met hem eten.

Wat zeg je?

Ik zei dat ik niet met die kerel wil eten.

Hij is geen kerel, hij is je oom.

Het is de eerste dag dus laat het even rusten.

En jij?

Ga je haar niet achterna?

Moet je niet achter je zusje aan?

Zei die vrouw iets tegen je?

Als ze je lastigvalt moet je het zeggen.

Je moet 't niet negeren zoals vroeger.

Welterusten.

Wat is er?

Heb je naar gedroomd?

Of was het de kast?

Wat is er dan?

Ik hoor vreemde geluiden buiten.

Dat is omdat je zo lang weg bent geweest.

Het is al goed.

Ga maar slapen.

Iemand kwam mijn kamer binnen.

Hij slaapt.

Dat weet ik. - Waarom wil je hem wakker maken?

Wie zegt dat?

Je probeerde hem wakker te maken.

Heb je hem iets te vertellen? - Dat gaat je niks aan.

Ik zeg alleen dat je hem niet wakker moet maken. Heb je me niet begrepen?

Ik wilde alleen wat water drinken.

Hij slaapt, dus wees stil.

Ben je op mijn kamer geweest?

Wie was het?

Die vrouw.

Stiefmama?

Het is vreemd.

Wat is vreemd?

Die vrouw is vreemd.

En dit huis is ook vreemd.

Ben je bang?

Alles is goed.

Ik ben hier.

Kom maar. We gaan slapen.

Ik ben altijd bij je.

Ben je wakker?

Ja.

Mag ik binnenkomen? - Nee.

Kom maar naar beneden om te eten.

Wat doe je?

Ben je ongesteld?

Nee, maar Su-yeon wel.

Su-yeon? Dat is gek.

Hoe kunnen we nou op dezelfde dag ongesteld worden?

Su-mi.

Het is goed, kom er maar uit.

Dat is mama's lievelingsliedje, hè?

Je moet 't zo doen.

Zullen we ze doodmaken? - Laten we ze vrijlaten.

Ze wordt gek als we iets met haar lievelingen uithalen.

Dat wil ik niet.

Wat doe je buiten in de kou?

Alles goed met je?

Hoezo?

Je ziet er niet best uit. Ben je ziek?

Nee, alles is goed.

Vertel me 's wat er is.

Ik zei dat alles goed was.

Su-yeons kast moet weg.

Su-mi, we zouden niet meer over die kast praten.

Dat heb je beloofd.

Su-mi, ik weet dat je heel boos op me ben.

En ik weet dat ik een slechte vader ben.

Zelfs dat ben je niet.

Het is koud. Laten we naar binnen gaan.

Ik kom zo.

Wat doe je?

Je liet me schrikken.

Wanneer ben je binnengekomen?

Ben je naar de loods geweest? - Ja.

Su-yeon, kijk 's.

Mooi, hè?

Is dat van mama?

Er is meer.

Dat is mama.

Wat betekent dat?

Het is een spreuk om mama op te roepen.

Wie heeft je dat verteld?

Mama.

Wat?

Mag ik dat hebben?

Tuurlijk.

Dit.

En dit.

Wacht.

Wat is dit?

Wie heeft je dat aangedaan?

Wie heeft dat gedaan?

Het is goed, vertel het me maar.

Dat heeft zij gedaan, hè?

Heeft zij dat gedaan, of niet?

Su-yeon, wat is er met je?

Ik heb gezegd dat je me alles moet vertellen.

Zij heeft dit gedaan, hè?

Heeft zij dit gedaan?

Vertel op.

Wat is er?

Hoe kun je zo wreed zijn?

Het is 'n straf.

Als je niet luistert, word je gestraft. - Weet papa dat je dit gedaan hebt?

Denk je dat je vader alles kan oplossen? Ga dan naar 'm toe. Moet ik het doen?

Ga zitten. Waar zijn je manieren?

Was je zo ook tegen je moeder? - Laat m'n moeder erbuiten.

Luister 's goed. Ik ben je moeder, begrijp je?

Hoe erg je het ook vindt...

...ik ben de enige in de wereld die je moeder kunt noemen.

Huilen en naar je moeders foto's kijken, verandert daar niets aan. Moeilijk, hè?

Jammer, maar zo zit de wereld in elkaar.

De wereld is niet zo mooi als je denkt.

Het leven gaat door, ook al is het soms een hel. Zoals met jullie tweeën.

Wat?

Waarom ben je hier gekomen?

Ik kan niet geloven dat je dat weer tegen me zegt.

Je bent blijkbaar nog steeds ziek.

Raak me niet aan.

Wat is er? - Heb je dat nog niet door?

Hou je smerige handen thuis. - Luister nou.

Ik wil het niet horen. Jij bent net zo. - Nee, je hebt het niet begrepen.

Je accepteert het niet.

Waarom ik altijd?

Waarom ben ik altijd degene die het moet begrijpen?

Snap je er dan helemaal niks van?