نخستین 200 خط.
ကၽြန္ေတာ္ အထဲအထိသယ္ေပးရမလား
ရပါတယ္
ဒီမွာခဏေလာက္ေစာင့္ေပးမလား
ဟုတ္ကဲ့
လမ္းသြားတာၾကည့္သြားေလ
အကုန္လံုး ေမွာက္က်ကုန္ၿပီ
ေတာင္းပန္ပါတယ္
ႏွေျမာစရာႀကီး
ကဲ ေတာ္ပါၿပီ
နင္က ေတာဘက္ကမလား
ဟုတ္ကဲ့
ဘယ္လိုလုပ္ၿပီးသိတာလဲ
နင့္မ်က္ႏွာကိုၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ သိသာတယ္
ငါ့နာမည္က ခၽြိဳင္..ငါဒီမွာေနတယ္
နင္အခန္းရွာေနတာလား
ဟုတ္ကဲ့
ငါလုိက္ပို႔မယ္
ေက်းဇူးပါ
ငါနင့္ကို မစၥဆံုဂ်စ္ ဆီေခၚသြားေပးမယ္ သူကဒီမွာ အိမ္ေတာ္ထိန္းပဲ
သူနင့္ကုိေပးေနရင္ေတာ့ ငါနင္နဲ႔အေဖာ္ရတာေပါ့
ဒီမွာ လူနည္းနည္းပဲေနၾကတာ..အေတာ္အထီးက်န္တယ္
ဒါနဲ႔ နင္ကဘယ္ကလဲနင့္နာမည္ဘယ္လုိေခၚလဲ
ကၽြန္မနာမည္က နီဂ်န္
ခၽြိဳင္ဘူရီ ကလာတာပါ
ကၽြန္မရဲ႕ေပ်ာက္သြားတဲ့ ေယာက်္ားကိုလာရွာတာ
ဒါေပမဲ့ ခုထိေတာ့ ဘာမွသတင္းမရေသးပါဘူး
ျပီးေတာ့ ကၽြန္မဆီမွာသြားစရာ
မိတ္ေဆြ ေဆြမ်ိဳးလည္းမရွိဘူး
ေတာ္ေတာ့
မင္းဘဝအေၾကာင္းကို ဘယ္သူက ေလွ်ာက္ေျပာခိုင္းေနလို႔လဲ
မင္းကေတာ္ေတာ္ ပါးစပ္ဖြာတယ္
ဒါေပမဲ့ ငါ့မွာနင့္ရဲ႕ဇာတ္လမ္းေတြကို နားေထာင္ဖို႔အခ်ိန္မရွိဘူး
ဒီေနရာက အိမ္မရွိယာမရွိ လမ္းေဘးကမိန္းကေလးေတြ
သြားခ်င္တုိင္းသြား လာခ်င္တုိင္းလာလို႔ရတဲ့ ရာဇဝတ္သားေတြ ေနတဲ့အိမ္လိုမဟုတ္ဘူး
အထူးသျဖင့္
မင္းလိုမ်ိဳး ကေလးေမြးေတာ့မယ့္သူေတြ
နင္ဒီမွာလာေမြးလို႔ရွိရင္ အေျပာအဆိုခံၾကရဦးမယ္
အေမလည္း ေက်နပ္မွာမဟုတ္ဘူး
ကဲ...
မစၥ ဆံုဂ်စ္
နီဂ်န္ ကိုနည္းနည္းေလာက္ သနားလိုက္ပါ
ပါးစပ္ပိတ္ထားစမ္း ခၽြိဳင္
နင့္အမႈိက္ေတြနင္ရွင္းၿပီးမွ
ထင္တာျမင္တာဝင္ေျပာ
သခင္မေလးက သနားတတ္လို႔နင့္ကိုေပးေနတာကို ေက်းဇူးတင္
မဟုတ္ရင္ နင္လမ္းေပၚေရာက္ေနၿပီ
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ငါ့အသည္းႏွလံုးကလည္း ေက်ာက္တံုးမဟုတ္ေသးဘူး
ေမွာင္လာၿပီဆိုေတာ့
ငါနင့္ကိုခဏေတာ့ေပးေနလိုုက္မယ္
ဒါေပမဲ့ နင္ေနဖို႔ေနရာသစ္ရွာေတြ႕ၿပီဆိုတာနဲ႔
ခ်က္ခ်င္းထြက္သြားရမယ္
ခၽြိဳင္
သူ႕ကိုေခၚသြားလုိက္
နင့္ေဘးအခန္းကို သူ႕ေပးလိုက္
ဟုတ္ကဲ့ပါ
ဒီေစတနာကို မေမ့ပါဘူးရွင့္
ေနဦး
ငါနင့္ကုိသတိေပးလိုက္မယ္
အိမ္မႀကီးဘက္ကို ေလွ်ာက္မသြားနဲ႔
ဒီအိမ္ရဲ႕ပိုင္ရွင္ အစ္မရန္ဂ်န္ အဲဒီမွာေနတယ္
သူက အိမ္ေစေတြဝင္တာထြက္တာ မၾကိဳက္ဘူး
ေသခ်ာမွတ္ထား
ဘယ္သူလဲ
ဘယ္သူလဲ
ဘယ္သူလဲ
ေနဦး
မငိုပါနဲ႔ အခ်စ္ရယ္
ခဏေလးပဲ သြားမွာပါ
အလုပ္ၿပီးတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းျပန္လာခဲ့ပါမယ္
ကၽြန္မ ကို႕ကိုမသြားေစခ်င္ဘူး
လြမ္းေနမွာ
ကၽြန္မတို႔တစ္ရက္ေလးေတာင္ ခြဲၾကဖူးတာမဟုတ္ဘူး
ကို႕အလုပ္က ဘာမလုိ႔လဲ ဘာလုိ႔ကၽြန္မလိုက္လို႔မရတာလဲ
အရမ္းအေရးၾကီးလို႔ပါ
ကို ေျပာတာကိုယံုပါ
မငိုနဲ႔ေတာ့
ကေလးအတြက္မေကာင္းဘူးေလ
ျမန္ျမန္ျပန္လာရမယ္ေနာ္
ကၽြန္မဒီမွာပဲေစာင့္ေနမယ္
ေအးပါ
ကုိယ့္ကိုကိုယ္ ဂရုစိုက္ဦး
ကိုသြားေတာ့မယ္
ဟုတ္ကဲ့ပါ
ဟုတ္ကဲ့ပါ လာပါၿပီ
ငါတံခါးပါ ျဖိဳမိေတာ့မယ္
နင္အိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္ထင္တယ္
နင္တစ္ေန႔လံုး ဒီထဲမွာပဲေနေတာ့မလုိ႔လား
နင္သိရဲ႕လား အခန္းထဲမွာပဲ တစ္ေန႔လံုးေအာင္းေနရင္
ရူးသြားတတ္တယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္
ဒါကဘယ္သူလဲ
နင့္ေယာက်ာ္းလား
ခ်စ္ဖို႔ေတာ့ေကာင္းသားပဲ
ဒါေပမဲ့ သူ႕ၾကည့္ရတာ ဝမ္းနည္းေနသလိုပဲ
သူၾကည့္ရတာ...
နင္က ရွက္လို႔လား
နီဂ်န္ ငါစပ္စုမိရင္ေတာ့ ခြင့္လႊတ္ပါ
ဒါေပမဲ့ ငါတစ္ခုေလာက္ေမးလို႔ရမလား
နင္ဘယ္တုန္းက နင့္ေယာက်ာ္းနဲ့ ေနာက္ဆံုးေတြ႕ခဲ့တာလဲ
တစ္ႏွစ္ေလာက္ရွိေတာ့မယ္
ကၽြန္မကိုယ္ဝန္စရတုန္းက ထြက္သြားတာပဲ
သိပ္စိတ္ပူမေနပါနဲ႔
ငါနင့္အတြက္စိတ္မေကာင္းပါဘူး
ငါ့ကိုၾကည့္ေလ
ငါလည္းတစ္ေယာက္တည္း အိပ္စရာမရွိ စားစရာမရွိပဲေလွ်ာက္သြားေနတာ
ျပန္စရာအိမ္ေတာင္မရွိခဲ့ဘူးဟာ
ဒါေပမဲ့ ကံေကာင္းခ်င္လို႔ သခင္မေလးက ေခၚၿပီးေနစရာေနရာတစ္ခုေပးထားၿပီး
စားစရာေလးလည္းေပးထားလုိ႔
ငါဒီထက္ ဘာလိုခ်င္ရဦးမလဲ
စားဦးမလား
ျခံေနာက္ကတဲထဲမွာေနတဲ့ အဘြားက ဘယ္သူလဲ
နင္သူ႕ကိုေတြ႕ၿပီးၿပီးေပါ့
အဲဒါ အဘြား ေအာ့ပ္တဲ့
အဲဒီမွာေနလာတာၾကာလွၿပီ
ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ အဘြားႀကီးပါ
ေန႔ဘက္ဆိုရင္ တဲထဲမွာေအာင္းေနတယ္
ဘယ္သူနဲ႔မွလည္း စကားမေျပာဘူး
ဒါေပမဲ့ညေရာက္ရင္ေတာ့ ထြက္လာၿပီး ျခံထဲေလွ်ာက္သြားေနေရာ
သူ႕ကိုဂရုစိုက္မေနနဲ႔
ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ပါ
ျပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ခုကေလ...
မေန႔ညက လူတစ္ေယာက္ ျခံထဲမွာလာတူးေနတာကို ေတြ႕တယ္
အဲဒါဘယ္သူလဲ
နင္သူ႕ကိုေတြ႕လိုက္တယ္လား
ငါလည္းသူ႕ကိုေတြ႕လိုက္တယ္
ငါေျပာရင္းနဲ႔ေတာင္ ၾကက္သီးထတယ္
ဒီအိမ္ႀကီးက မေကာင္းတဲ့ဟာေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတာ
အထူးသျဖင့္ ျခံထဲက နတ္စင္ေပါ့
ႏွစ္ပတ္တစ္ခါေလာက္
သခင္မေလးက မစၥ ဆံုဂ်စ္ကို
အဲဒီမွာ သရဲေတြကို ပူေဇာ္ခိုင္းတယ္
ငါဒီမွာေနကတည္းက
သခင္မေလးနဲ႔တစ္ခါမွ လူခ်င္းမေတြ႕ဖူးဘူး
ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕ညေတြမွာ လက္ပိန္ပိန္သြယ္သြယ္ တစ္ေခ်ာင္း
နတ္စင္ထဲကထြက္ၿပီး ဆက္သထားတဲ့မုန္႔ေတြကို လွမ္းယူေနတာေတာ့ေတြ႕ဖူးတယ္
အိမ္ထဲမွာတင္ မဟုတ္ဘူုးေနာ္
ငါ့ကိုတစ္ေယာက္ေျပာဖူးတာေတာ့ အပင္ႀကီးရဲ႕ေအာက္မွာ
တစ္ခါတေလဆိုရင္...
ဆံပင္ရွည္ရွည္ မိန္းမတစ္ေယာက္
သူ႕ဘာသာသူဒန္းစီးေနတာ ေတြ႕ရတတ္တယ္တဲ့
ဒါေပမဲ့ အမွန္က
အဲဒီမိန္းမက ၾကိဳးဆြဲခ်ေသၿပီး
သူ႕လည္ပင္းကေနျပန္ၿပီး လႊဲေနတာ
အဲဒါေၾကာင့္ ဒီကလူေတြ ညဘက္ဆိုအျပင္မထြက္ၾကတာ
နင့္ကိုေျပာေနရင္းနဲ႔ေတာင္ ငါ ေသးထြက္ခ်င္လာၿပီ
ကၽြန္မကိုလႊတ္
ကယ္ၾကပါ
ေတာ္ေတာ့
သူ႕ကုိလႊတ္လိုက္စမ္း
မင္းက ဘန္ေကာက္ကလာတဲ့ မင္းသားလား
ျပႆနာရွာခ်င္တယ္ေပါ့
ကယ္ၾကပါရွင္ ကယ္ၾကပါ
ကယ္ၾကပါဦး
အစ္ကို အစ္ကုိ
ကယ္ၾကပါ လူတစ္ေယာက္ ဒဏ္ရာရေနလို႔ပါ
ကယ္ၾကပါဦး
အစ္ကို႔လို ဘန္ေကာက္က လူရည္သန္႔တစ္ေယာက္
ဒီလူေတြဘယ္ေလာက္ရက္စက္တယ္ဆိုတာ သိမွာမဟုတ္ဘူး
နာသြားေသးလား
ဟင့္အင္း
ကၽြန္မကို ကာကြယ္ေပးရင္း အစ္ကုိ ဒဏ္ရာရခဲ့တာ
ေက်းွဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္
ရပါတယ္
မင္းဘာမွမျဖစ္တာပဲ ငါဝမ္းသာပါတယ္
အစ္ကုိညက ေဖ်ာ္ေျဖသြားတာ အရမ္းေကာင္းတယ္
ဧည့္သည္ေတြ အရမ္းသေဘာက်ၾကတယ္
အစ္ကို ဒီကိုခရိီးထြက္လာတာလား
ငါ ဘန္ေကာက္ကို ျငီးေငြ႕လာတယ္
ဒီမွာအလုပ္လာလုပ္ဖို႔ စဥ္းစားေနတာ
ခုထိအစ္ကုိ႔နာမည္ မသိရေသးဘူး
ငါ့နာမည္က ေခ်ာ့ဘ္ ပါ
နင့္ကုိ အိမ္မႀကီးဘက္မသြားဖို႔ ေျပာထားတယ္ မဟုတ္ဘူးလား
ေျပာထားပါတယ္
ကၽြန္မ အခန္းထဲျပန္ေတာ့မလို႔ပါ
ေနဦး
နင့္ကိုဘယ္သူကသြားခိုင္းေသးလို႔လဲ
ကၽြန္မ ေတာင္းပန္ပါတယ္
သူမ်ားအတြင္းေရးကို စပ္စုဖို႔ မရည္ရြယ္ပါဘူး
ပန္းေတြပြင့္ေနတာျမင္တာနဲ႔ သေဘာက်လို႔လာၾကည့္တာပါ
ဒီလိုကိစၥေလးအတြက္နဲ႔ ကၽြန္မကုိ ေအာ္စရာမလိုပါဘူး
နင့္လို မိန္းကေလးမ်ိဳးက ေတာ္ေတာ္ပညာျပထားမွ ေတာ္ရာက်တာ
ကဲ လာ ငါတို႔အခ်ိန္ရေသးတယ္
ငါနဲ႔လိုက္ခဲ့ နင့္ကုိျပမယ္
ဒီမွာ နင္ေတြ႕ရတဲ့ပန္းပင္တိုင္းကို
သခင္မေလး ရန္ဂ်န္ကုိယ္တုိင္ စိုက္ထားတာဆိုတာသိလား
အကုန္လံုးကုိ သူ႕လက္နဲ႔စိုက္ပ်ိဳးထားတာ
သူ႕ရဲ႕ဆံုးသြားတဲ့ ေယာက်ာ္းကို
အမွတ္ရတဲ့အေနနဲ႔
ပန္းပင္ေတြအကုန္လံုးစိုက္ထားတယ္
တစ္ပင္ျပီး တစ္ပင္
တစ္ေန႔ျပီးတစ္ေန႔
သူကိုယ္တိုင္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ခဲ့တယ္
သတိႀကီးႀကီးထားျပီး ဂရုစိုက္တယ္
သူယံုၾကည္ထားတာက
တစ္ေန႔က်ရင္ သူ႕ေယာက္်ားျပန္လာမွာပဲ
သူဘာမွမျဖစ္သလို ဟန္ေဆာင္ေနေနတာ
ဒါေပမဲ့လည္း..
သူ႕စိတ္ထဲမွာေတာ့
ေယာက်္ားျဖစ္သူ ျပန္မလာႏိုင္ ေတာ့တာ သိျပီးသားပါ
အဲဒါေၾကာင့္
No comments yet. Be the first to leave one.