Les Brigades du Tigre

1907, aan het begin van deze eeuw waarin het leven zich

verandert in het versnelde tempo van een zegevierende industrie,

de traditionele structuren van de oude samenleving rumoeren

elke dag meer achter de façade van de Belle Époque.

De criminaliteit neemt toe in verhoudingen die des te zorgwekkender zijn

omdat er een nieuwe vorm van criminaliteit is ontstaan, die steunt op technische vooruitgang

en die een archaïsche politie trotseert waarvan de methoden

en het materieel weinig geëvolueerd zijn sinds een eeuw.

Eén cijfer spreekt meer dan alles: in het jaar 1906,

honderddrie duizend strafzaken of correctionele zaken

zijn geseponeerd zonder dat de daders konden worden geïdentificeerd.

Het jaar 1907 kondigt zich nog erger aan.

Het gaat om de veiligheid van steden en het platteland.

De veiligheid in onze steden... Vraag Le Gaulois.

Le Gaulois, koop Le Gaulois.

Le Gaulois.

Het is voor een arrest, opnieuw, omdat ze...

ze zijn met meerdere. Over hoeveel mannen beschikt u?

Heeft u hun toestemming? - Luister, later, het is dringend.

Verzamel uw mannen en volg mij.

Het spijt me, inspecteur, zonder wettelijke vordering kunnen we niet ingrijpen.

Waar is de brigadier? Ga hem dan voor mij halen.

Luister, als je wilt. - Het is dringend, doe gewoon wat ik zeg.

Goed, goed, als je zo vastberaden bent.

Oiseau, zoek de brigadier meteen.

Ik werk aan het rapport 'De kipdiefstal'.

Laat dat vallen. - Goed, goed.

Geef hem dit. - Wacht u niet op hem?

Nee, geen tijd, ik moet het huis bewaken.

Dat lijkt me ernstig. - Ja.

Het adres staat erop, maak haast. - Geen probleem.

Als de sergeant akkoord is, bereiden we ons voor en komen we we.

Brigadier!

Heeft u een vordering?

Nee, maar de bandieten zijn daar, het moet snel gaan.

Ze hebben je horen komen, het gaat om de Charbonniers...

De Charbonniers. - Dat is niet volgens de regels.

Bent u zeker?

Ik houd me al twee maanden bezig met deze bende.

En voor het eerst brengt het toeval me op hun spoor.

Regelmatig of niet, het belangrijkste is ze te pakken. Kom.

U wacht hier. We gaan het zelf vaststellen.

Gendarmerie, open de deur!

Zet de achtervolging in!

Hoe dan ook, ze zijn nu in Château. Het valt niet meer onder onze bevoegdheid.

En als ze Château verlaten,

valt het ook niet meer onder de gendarmerie van Château.

En zo verder tot ze van ouderdom sterven.

Binnen!

Goedendag, meneer.

Ga zitten!

Die bende Charbonniers, nieuws?

Ja, nieuws. De man die ik volgde is me ontsnapt, als een torpedo.

Dat is vervelend. - Vervelend...

en ik veronderstel dat we er niets aan kunnen doen?

Ik maak geen verwijten. - Ik wel, moet u weten.

Het aantal van onze mislukkingen maakt me ziek.

U bent nog jong.

U zult heel binnenkort de deugden van geduld leren kennen.

Daar laten we de nutteloze overwegingen achterwege.

Daarom heb ik u niet gevraagd te komen. Ga zitten.

Het gaat om een andere zaak...

Veel eenvoudiger.

U kent Bonnerive zeker?

Ah, de afgevaardigde. - Precies dat.

Een zeer invloedrijk man, u weet dat, en bovendien een persoonlijke vriend.

Hij zit met een klein probleem dat hij mij heeft gevraagd op te lossen.

Dit is het... Zijn zoon...

Een zeer charmante jongeman, maar soms wat lichtzinnig,

heeft zich laten meeslepen in een licht avontuur met een jonge vrouw van lichte zeden.

Helaas beweert de jonge vrouw zwanger te zijn geraakt van hem.

Het blijkt echter dat de jonge vrouw

in handen is van een beschermheer die van de situatie wilde profiteren.

Kortom, een beetje chantage

zeer onaangenaam voor een man in de positie van Bonnerive.

Ja, ik zie het.

Een dienst die men elkaar bewijst onder mensen van stand.

Binnen!

De kranten, meneer de directeur.

Ik dacht dat u de juiste man was voor de situatie.

Leg ze daar neer.

Dank u.

Kan ik op u rekenen?

Bij gebrek aan lijsters eet men merels.

Wat zegt u? - Niets...

Ik ga meneer Bonnerive bezoeken.

Dank u.

Mijn God, wat een tijd.

Wat wenst u? - Meneer Bonnerive, alstublieft.

Van wie? - Inspecteur Valentin.

Ah, de politie. Meneer verwacht u.

Wilt u een sigaar? - Nee, meneer.

U hebt ongelijk.

Echt goed.

U zult zeggen: wat deed hij in die situatie?

We zijn allemaal jong geweest. Enfin, ik... U bent dat nog.

Ik denk zelfs dat ik erger heb gedaan op zijn leeftijd.

Alleen had ik niet het geluk een vader te hebben die parlementslid was.

Denkt u deze persoon tot rede te brengen?

Wettelijk wordt chantage bestraft met gevangenisstraf.

Ja, ik weet het.

Ik zou liever een wat minder spectaculaire actie zien.

We hebben eraan gedacht om die man te betalen

een bepaald bedrag, uiteraard op voorwaarde...

dat men niet denkt dat het een goed idee is.

Luister...

Dat bedrag had ik sowieso al voorzien.

U kunt ermee doen wat u wilt.

U doet me tenslotte een persoonlijke dienst.

Niet aan mij, aan mijn baas. - Nou ja.

U begrijpt me. - Nee, ik begrijp u niet.

Neem me niet kwalijk, ik wil u niet verder in de problemen brengen.

Mag ik op mijn beurt iets zeggen?

Alstublieft. - Wat vindt u van de politie?

Het is een zeer respectabele instelling en...

volledig ineffectief.

Ik weet dat de pers de laatste tijd niet erg vriendelijk voor u was,

maar geloof me. - Tja, ze hebben hun redenen, meneer.

We zijn niet langer in staat onze missie uit te voeren.

Ik zie het niet helemaal...

Ik dacht dat het mijn plicht was vertegenwoordigers van het volk te informeren.

Wees verzekerd, mijn beste, dat mijn groep en ik...

zich volledig bewust zijn van de moeilijkheden en bij de stemming van de kredieten...

wij zullen u altijd steunen. - Het gaat niet alleen om kredieten.

Ja, natuurlijk, ziet u...

Neem me niet kwalijk, maar u heeft over 20 minuten een afspraak.

Dat is inderdaad zo.

Aangenaam u te ontmoeten, inspecteur.

Denk aan ons kleine zaakje.

U zou me verplichten.

Rafa, zo heet onze man. Rafa.

Wat is er aan de hand?

Ah, jij bent het, Valentin. Je liet me schrikken. Ik dacht dat het de baas was.

Hij heeft me al opmerkingen gemaakt.

Dit huis tocht overal, en op mijn leeftijd...

Wat wil je?

Rafa, zegt dat je iets? Een pooier, zoiets.

Ja, het is een kleine vis.

Hij heeft waarschijnlijk drie jaar gevangenis gekregen voor een zaak in zijn omgeving.

Arrogant, gedrapeerd, met flitsen van devotie.

Hij hangt vaak rond in een café bij waar hij woonde.

Mag ik? Het wordt koud.

Aan jou de keuze, Rafa.

Of je geeft het op en leeft je leven...

Of je blijft volharden, maar geloof me, we zullen je niet missen.

Het is altijd hetzelfde, de kleinen betalen.

De groten raken we niet.

De groten krijgen altijd hun deel.

Je zou niet moeten lachen, inspecteur.

Ik heb nog iets te doen.

Een rode wijn.

Dat zijn niet de uwe.

Dus, wat vind je ervan?

Ik weet niets, helemaal niets. - Natuurlijk.

Ah, Masson.

Daar is de vogel in kwestie.

Bonniche, Étienne Bonniche, ik herinner me hem heel goed.

Een zaak van zes of zeven jaar geleden.

Maak een rapport over de terugkerende details.

Dus, wat wordt er gezegd?

Als je me iets kon vertellen over de Charbonniers-bende.

Met wie had u een afspraak?

Bonniche, geen toneel met mij. Je gaat niet

doen alsof ik je zo bang maak.

Ik ben niet bang voor u. - Hier loop je geen risico.

Als ik ooit praat, dan ben ik verloren.

Waar ik ook ben, zelfs in de gevangenis.

Gebruik uw gezond verstand.

Als je nu praat, help je ons om

ze te pakken. Ze kunnen niets meer tegen je doen.

Ze te pakken? Kom op, inspecteur, wees serieus.

Ik heb niets tegen u persoonlijk, ik heb het over de politie in het algemeen.

U weet heel goed dat u niets tegen hen kunt doen.

Ze zijn honderd keer sterker en beter georganiseerd dan u.

Bonniche, voorlopig heb ik maar één ding nodig.

Dat je herhaalt wat je net zei wanneer ik het je vraag.

Neem hem mee.

Heeft u nog niet van gedachten veranderd?

Stap daar in.

We zullen uw appartement bezoeken.

Proost. - Proost, ja.

Er zullen maar twee mannen met mij meegaan.

Wat wil je? De republikeinse garde?

Kom op, stap in! Je loopt geen gevaar.

Ik loop geen gevaar? Dat zeg jij.

Maak je geen zorgen. Ik ga ook mee, maar niet voor jou.

Kwestie van principe. Laten we gaan.

Laten we gaan.

Handen omhoog, en snel!

Handen omhoog.

Blijf waar u bent. Niet bewegen!

Deze spectaculaire aanslag was de druppel die de emmer deed overlopen.

Van alle kanten rezen plots stemmen op...

om krachtige maatregelen te eisen.

Toen, op 28 februari 1907, de afgevaardigde André Bonnerive...

een opvallende interpellatie in de Kamer deed.

De reactie van de regering was niet voldoende om op te wachten.

Op 4 maart publiceerde Georges Clémenceau, minister van...

Binnenlandse Zaken, de eerste van een reeks decreten...

die een politiekorps oprichtten