High School King of Savvy (고교처세왕)

[Pengarah licik berusia 18 tahun, Seo In-guk]

Tuan Lee.

Syabas.

Awak sungguh bergaya.

Awak dah selesaikan kontrak rumit di Singapura.

Awak ialah wira kami!

Ini kerja saya.

Presiden sedang tunggu awak.

Mari kita pergi.

Silakan.

Tuan Lee ialah

barang berharga COMFO.

Kontrak di Singapura ini ialah projek sukar untuk syarikat kami.

Tapi, awak berjaya uruskannya.

Tuan, kita dah kesuntukan masa.

- Pukul berapa? - Pukul 10.

- Tinggal berapa minit lagi? - Secara tepatnya, masih tinggal 25 minit.

Kita kesuntukan masa.

Subjek apa hari ini?

Subjek pertama, bahasa. Subjek kedua, fizik.

Subjek ketiga, matematik. Subjek keempat, wacana.

Wacana?

Saya tak suka subjek itu.

- Mana maklumat saya? - Di sini.

Kenapa tebal sangat?

Aduhai.

Tuan, telefon bimbit!

- Telefon bimbit! - Lempar kepada saya.

Saya pergi dulu.

Pilih jawapan ketiga jika tak tahu!

- Jangan tulis sembarangan. - Baiklah, saya pergi dulu.

Awak harus kembali ke sini untuk hadiri mesyuarat.

Jangan lupa!

Lee Min-suk!

Halang arah bertentangan.

Arah bertentangan!

Halang dia!

Lee Min-suk!

Abang!

Hebat!

Abang sungguh bergaya!

Bagus!

Berusaha!

Mari sini.

Sekarang saat genting.

Markah sekarang ialah tiga lawan tiga.

Maksudnya, kemenangan harus ditentukan dalam masa 10 minit.

Kamu harus serang dengan agresif.

Kamu tahu perlu beri perhatian kepada apa?

Taktik kotor.

Mereka pandai menafikannya.

Kamu harus cari peluang

dan bertindak mengikut situasi, okey?

Ya.

Lee Min-suk, berusaha!

Berusaha!

Awak harus menang!

Terutamanya awak, Lee Min-suk.

Mereka pasti sengaja langgar awak.

Awak harus bertenang dan jangan naik marah.

Jurulatih, hanya budak-budak buat begitu.

Saya bukannya orang gila.

Dia ni.

Baiklah. Pergi.

Pergi!

Ya, cikgu.

Saya dalam perjalanan pergi tangkap dia sekarang.

Betul cakap cikgu.

Dia tak boleh ponteng kelas tanpa sebab.

Cikgu, itulah perangai dia sejak kecil lagi.

Apa ya?

Dia pernah digigit anjing di kawasan perumahan kami,

dia pun pergi gigit anjing itu sebab terlalu marah.

Demi bayar pampasan kepada anjing itu, kami...

Oh, itu tak penting.

Saya akan pergi tangkap dia sekarang juga.

Ya.

Jung Yoo-ah

Saya dah hampir gila

Hebat!

Hei!

Awak sungguh licik!

Awak langgar orang dengan badan awak sebab tak berkebolehan?

Adakah awak ini lelaki?

Awak rasa diri awak sangat hebat ke?

Kenapa jeling saya?

Datanglah serang saya kalau berani!

Hei!

- Lepaskan saya! - Hebat sangatkah awak?

- Hei, berdiri di situ! - Mari sini kalau berani!

Saya nak pukul orang yang licik itu!

Kami tak boleh teruskan pertandingan jika awak buat begini.

Dia yang langgar peraturan dan cederakan Min-suk.

Sila naik ke atas.

Pak cik juga tahu dia langgar peraturan, kan?

Yoo-ah!

Jung Yoo-ah, cepat naik ke sini.

Cepat.

Yoo-ah!

Hei!

Awak nak pergi ke mana?

Kakak ialah polis?

Saya tak boleh pergi ke sana, saya nak lihat Abang Min-suk.

Kak kata tak boleh!

Guru kelas awak suruh kakak bawa awak pulang ke sekolah.

Saya tak peduli. Lepaskan saya.

Sedarlah sikit.

Adakah Min-suk itu sangat penting sekarang?

- Awak harus pergi ke sekolah sekarang! - Hei.

Lepaskan saya!

Lepaskan saya, saya takkan lepaskan budak tak guna itu!

Tak guna!

Hei!

Lepaskan saya!

Budak itu sangat kuat!

Awak fikirlah dulu.

Letih, betul tak?

Kamu patut rasa sangat letih

dan sangat sengsara.

Baru 30 minit saja.

Kamu selaku atlet, tapi tiada stamina yang kuat?

Angkat punggung tinggi sikit.

Berdiri.

Bukankah saya suruh kamu jangan halang?

Kenapa otak kamu lembam sangat?

Kalah dalam pertandingan tak memalukan,

kekalutan dalam pasukan sendiri yang memalukan.

Jurulatih, awak boleh terus tegur saya.

Saya rasa awak sedang cakap tentang saya.

Awak buat begitu lagi biarpun tahu.

Awak,

ludahkan gula-gula getah awak.

Awak sangka awak Michael Jordan?

Lee Min-suk,

tolong berfikir dulu sebelum bertindak.

Awak ialah atlet, tapi kenapa selalu nak guna penumbuk awak?

Juga, teman wanita awak itu.

Kamu berdua benar-benar secocok.

Dia bukan teman wanita saya.

Habis, siapa dia?

Isteri awak?

Bukan. Dia

pengikut yang fanatik.

Rakyat pilih dia sebagai presiden.

Dia membuatkan rakyatnya gembira.

Rakyat pilih dia sebagai presiden.

Dalam ayat ini contohnya,

kata nama dan kata adjektif

boleh digunakan.

Ada apa-apa soalan?

Kita sambung.

Situasi tak begitu teruk, dia yang fikir banyak sangat.

Ayat macam ini

selalu keluar dalam peperiksaan.

Dia tiada di sini? Dia pergi ke mana?

Saya tak tahu.

Hei,

bangun. Awak tahu Lee Min-suk pergi ke mana?

Tak tahu.

Kamu nampak hoki?

Tak nampak, rasanya dia sedang tidur tadi.

Mungkin dia pergi ke tandas.

Kamu langsung tak ambil berat terhadap rakan sekelas?

Apa masalah pelajar sekarang?

Semuanya hanya pentingkan diri sendiri.

Ke mana dia pergi?

- Teruknya. - Dia dah hilang akal.

Teruknya.

Dah tiada tempat kosong.

Senior, mari duduk sini.

Kami dah selesai makan.

Terima kasih banyak-banyak.

Min-suk, awak nak mi cawan?

- Saya nak gimbap. - Ada sesuatu terlekat di sini.

Senior, saya belum makan yang ini.

- Terima kasih. - Berhenti!

Berhenti.

Ambil balik.

Saya suruh awak ambil balik!

Saya dah boleh berlari semasa awak belajar berjalan.

Berani budak mentah macam awak nak goda senior?

Pergi dari sini.

Awak tak nak pergi?

Pergi!

Yoo-ah dah datang.

Sayang,

kenapa awak asyik goda perempuan?

Semalam, saya suruh awak beritahu saya dulu sebelum balik, kan?

Saya dah kata saya takkan beritahu awak.

Saya kata, saya akan bunuh awak jika awak tak buat begitu.

Saya dah kata, lebih baik awak bunuh saja saya.

Kenapa awak begini?

Sudah lama Yoo-ah cari awak.

Betul tu.

Sudah lama dia lari.

Sehinggakan bahagian itu pun dah hilang.

Baiklah.

Lagipun, Lee Min-suk saya sangat bergaya

dan ada karisma.

Awak sungguh seksi.