Queen of Tears (눈물의 여왕)

Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ

ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ

Μήνα του μέλιτος κάνουμε.

Γιατί ήθελες να επισκεφθούμε ένα κοιμητήριο;

Είσαι το κάτι άλλο.

Μου αρέσει που το κοιμητήριο είναι μέσα στο πάρκο.

Δεν είσαι θαμμένος σ' ένα βουνό ούτε στη θάλασσα.

Αναπαύεσαι κοντά στο σπίτι σου.

Αυτό υποβαθμίζει τον θάνατο.

Ίσως.

Στη γυναίκα του ήρθε;

Τι; Τι εννοείς;

Ο ηλικιωμένος εκεί.

Δεν βλέπω κάποιον.

Τώρα ήταν εκεί.

Μη με τρομάζεις έτσι.

Ξέρεις,

σαν τους συζύγους στις ταινίες,

που πάνε λουλούδια στη μακαρίτισσα τη σύζυγο κάθε μέρα.

Έτσι έμοιαζε.

Να ξέρεις.

Εγώ δεν θα κάνω κάτι τέτοιο μ' εσένα.

Όχι;

Αν πεθάνεις πριν από εμένα,

θα ζήσω άλλη μία ημέρα

και θα έρθω να σε βρω.

Τέλος πάντων.

Αλήθεια λέω.

Πώς θα μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα;

Τέλος πάντων.

Το εννοώ.

Έλα, φτάνει.

Δίνουμε έμφαση στις ευτυχισμένες στιγμές μας.

Μα δεν ξέρουμε

τι μας επιφυλάσσει το μέλλον.

Δίνουμε υποσχέσεις που δεν μπορούμε να τηρήσουμε

και γελάμε λες και η ευτυχία θα κρατήσει για πάντα.

Ωστόσο, αυτές οι φωτεινές στιγμές έχουν μια σκοτεινή πλευρά.

Όταν εξαφανίστηκαν οι μαγικές στιγμές

κι οι δυσκολίες με έκαναν να θέλω να τα παρατήσω,

μου πέρασε μια σκέψη.

"Εντάξει. Έχω βιώσει πολλές ατυχίες, μα έχω εσένα ακόμη".

Κι αυτό με βοήθησε να αντέξω.

Ωστόσο,

αναγκάστηκα να πάρω μια σκληρή απόφαση.

Δηλαδή,

μου λες

να πάρω μια απόφαση;

Θα χάσω τη μνήμη μου αν το κάνω,

θα πεθάνω αν όχι.

Μου λες να διαλέξω το λιγότερο κακό;

-Όχι. -Τότε, τι;

Ξέχνα το.

Θα προσποιηθώ ότι…

ήταν ένα ωραίο όνειρο.

Άφησέ με. Είπα, άφησέ με!

Μην επιλέξεις.

Μη σκέφτεσαι.

Μόνο άκουσέ με.

Μόνο ζήσε.

Αυτό κάνε.

Σε παρακαλώ,

ζήσε.

Χε-ιν.

Σε παρακαλώ, ζήσε.

Εκείνη τη στιγμή, δεν είχαμε ιδέα

τι μας περίμενε στην άλλη πλευρά.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 14

-Πού πας; -Να δω τη Χε-ιν.

-Είναι στη Γερμανία. -Ακριβώς γι' αυτό.

Είναι μαζί της ο Χιουν-γου. Γιατί να πας εσύ;

Έχω κι εγώ καθήκοντα.

Όσα πρέπει να προστατέψεις βρίσκονται εδώ.

Γιατί έχεις εμμονή με κάποια που πεθαίνει;

Δεν πεθαίνει.

Το χειρουργείο θα τη σώσει και θα ξεχάσει τα άσχημα.

Θα κάνει νέα αρχή.

Θα σου δώσει ευκαιρία, νομίζεις;

Διαφωνείς;

Ο Μπομ-σοκ ετοιμάζεται να πάρει τη θέση σου.

Ο Μπομ-τζουν συναντά διευθυντές που είναι υπέρ του.

Πλησιάζει η σύσκεψη μετόχων.

Θα τα καταστρέψεις όλα για τη Χε-ιν;

Τι έχεις πάθει;

Κακώς με παράτησες.

Φταίει που με εγκατέλειψες.

Δεν θα ήμουν περίεργος για το πόσο υπέροχη οικογένεια ήταν

ώστε να εγκαταλείψεις τον γιο σου

ούτε θα ζήλευα τη Χε-ιν, και τελικά,

θα την ερωτευόμουν.

Πώς να σε σταματήσω;

Δεν θα σταματήσω.

Μέχρι να πεθάνω.

Καλώς.

Τότε, άσε με να βοηθήσω.

Στη Φραγκφούρτη πάτε;

Ναι.

ΑΝΑΣΥΡΘΗΚΕ Η ΣΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΙΟΝ ΣΟΝΓΚ-ΟΥΚ

Πώς με βρήκες;

Βγαίνεις κάθε πρωί και σε ακολούθησα.

Τουλάχιστον προσπαθείς πολύ.

Για τι;

Θέλει πολλή προσευχή για να πας στον Παράδεισο.

Έτσι, θα συναντηθούμε

και στην άλλη ζωή.

Είναι σίγουρο ότι θα πας στον Παράδεισο;

Δεν είναι ολοφάνερο;

Δεν προσευχόμουν γι' αυτό.

Τότε;

Προσευχόμουν να κάνεις την επέμβαση.

Είπα στον Θεό ότι δεν ζητώ να θυμάσαι τα πάντα.

Προσευχήθηκα μόνο να ζήσεις.

Τι άχρηστη προσευχή.

Έλα, πάμε.

Να γράψουμε κι εμείς;

Θα γράψεις κάτι άχρηστο.

Πάμε καλύτερα.

Είχες αρκετό χρόνο να σκεφτείς.

Δεν παίρνει άλλη αναβολή.

Έκλεισα ραντεβού. Πάμε μετά το πρωινό.

Πρέπει να πάμε κάπου.

Πού να πάμε;

Σου θυμίζει κάτι;

Ήρθαμε στον μήνα του μέλιτος.

Πράγματι.

Σ' άρεσε. Έβγαλες άπειρες φωτογραφίες.

Είχε μια παμπ εδώ κοντά.

Ήπιαμε μπίρα και τσακωθήκαμε.

Ισχύει. Έλεγες ότι παραήμουν χαριτωμένος όταν μεθάω

και να μη φέρομαι έτσι.

Όχι.

Το θυμάμαι καθαρά.

Σου είπα να είσαι χαριτωμένος μόνο μπροστά μου,

μα σε χάζευαν όλες οι κοπέλες.

Δεν το ήξερα. Γιατί; Επειδή δεν είχα μάτια για άλλη.

Ώστε έτσι;

Το είπες και τότε και μου πέρασε ο θυμός.

Όχι αμέσως.

Έκανες μούτρα κάνα δίωρο.

Τέλος πάντων.

Περάσαμε από δω γυρνώντας στο ξενοδοχείο

κι είδαμε μια πανέμορφη πανσέληνο.

Έχεις δίκιο. Ήταν μεγάλη και πανέμορφη.

Έχω τη φωτογραφία.

Ακόμη θυμάμαι τη μυρωδιά,

το φεγγάρι και τον άνεμο

από τότε.

Αυτό είναι οι αναμνήσεις.

Είμαι ζωντανός σημαίνει

ότι θυμάμαι τέτοιες αναμνήσεις και παίρνω δύναμη.

Άρα, αυτές προσδιορίζουν εμένα

και τη ζωή μου.

Κι εγώ θα τις χάσω.

Αυτό το μέρος θα γίνει ένα απλό χωράφι για εμένα.

Κι εσύ…

θα γίνεις ένας άγνωστος.

Δεν θα είμαι πια εγώ.

Γι' αυτό δεν θα κάνω την επέμβαση.

Έζησα ως ο εαυτός μου…

κι έτσι θα πεθάνω.

Θεέ μου, Μπομ-τζα! Παλάβωσες;

Τι κάνεις;

Πού πας; Πίσω στο Γιονγκντού-ρι;

Σύνελθε. Γύρνα στο σπίτι!

Αυτό είναι τόσο λάθος!

Πάμε για ψώνια καλύτερα.

Πάμε σ' ένα πολυκατάστημα. Γεια, Μπίξμπι.

-Σας ακούω. -Γιονγκντού-ρι.

Έχω παλαβώσει.

Όντως ξαναγύρισα.

Εδώ μένεις;

Έπρεπε να 'χα σκάσει τα λάστιχά μου.

Θεέ μου, βρε βλάκα!

-Με τρόμαξες! -Τι κάνεις εδώ;

Ξέρω

ότι σ' αρέσει το κέικ καρύδι.

-Αλήθεια; -Ναι.

-Σου έφερα, λοιπόν. -Μάλιστα.

Μα εδώ μένει

ο Γιονγκ-σονγκ.

Αλήθεια;

Μπέρδεψα τη διεύθυνση.

Μπομ-τζα!

Τι…

-Γιατί… -Ήρθε να με δει.

Με φροντίζει πολύ.

Θες να πιεις ένα τσάι;

Έχουμε τσάι δαμάσκηνο.

-Να… -Άσ' το.

Εμένα ήρθε να δει. Έκανε λάθος διεύθυνση.

Θα τα ξαναπούμε! Πάμε. Κάνει κρύο.

-Εντάξει. -Και πάλι.

Πιες λίγο τσάι, έστω κι αν δεν ήρθες για εμένα.

Φάε και μαντλέν. Μόλις τις έψησα.

Θεούλη μου!

Γιονγκ-σονγκ.

Έχεις πολύ μοντέρνες απόψεις.

Δουλεύεις μόνο το ελάχιστο απαραίτητο;

Δεν χρειαζόμαστε πολλά για να ζήσουμε.

-Τι άλλο κάνεις; -Διαβάζω κι ακούω μουσική.