Ginger Snaps 3 - Ginger Snaps Back: The Beginning

ในการผลักดันสู่ตะวันตก

บริษัทการค้านอร์ทเธิร์นลีเจียน ก่อตั้งและปักหลักในป่า

ในฤดูใบไม้ผลิแต่ละปี ชาย 36 คน จากสถานีการค้า

เดินทางไปอ่าวฮัดสันในเรือยอร์ก ที่เต็มไปด้วยหนังสัตว์

คนเรือจะต้องกลับมา ในฤดูใบไม้ร่วงพร้อมเสบียง

เพื่อให้รอดพ้นฤดูหนาวอันทารุณ

ในปี 1815 พวกเขาไม่เคยกลับมา

"พวกอินเดียนแดงกล่าวว่า คำสาปเริ่มขึ้นในสมัยโบราณ

และถ่ายทอดผ่านทางสายเลือด ไปยังรุ่นลูกหลาน

มันมีตำนานของพวกเวนดิโก

การมาของหญิงผมแดงและผมดำ

ตำนานแห่งวันชำระแค้น

และความตายจะเข้าครอบคลุม

ความดีเผชิญความชั่วร้าย

วันที่คำสาปแช่งจะถูกทำลายชั่วนิรันดร์

หรือยิ่งรุนแรงขึ้น และอยู่เพื่อสร้างภัยพิบัติให้คนรุ่นต่อไป

แต่ของเราคือเรื่องราวของการมีชีวิตรอด

ของสองพี่น้องที่ผูกพันกัน

ที่ไม่มีวันจะถูกทำลาย

สัญญาของเรา

เหนือทุกอย่าง

เหนือผู้คน

เหนือพระเจ้า

เหนือชะตา

มันอยู่ในสายเลือด

อยู่ด้วยกันตลอดไป"

ฉันหนาวจัง

เหมือนกัน

จินเจอร์ ฉันว่าเราหลงทางแล้ว

เราไม่ได้หลงอะไรหรอก บริจิต

มันหลงเรา

ใจเย็น

ไปสิ

ไปสิ!

ก็ได้

เราจะเดินไป

ไปเถอะ

สวัสดี?

จินเจอร์!

เป็นอะไรรึเปล่าคะ?

เกิดอะไรขึ้น?

น้องสาวฉัน

จากไป

หลายฤดูร้อนแล้ว...

ในสายลม...

ในต้นไม้...

และในสายเลือด

พี่น้อง

เป็นของเขากับน้องสาวเขา

ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณสิ จินเจอร์

ขอบคุณค่ะ

ฆ่าเด็กผู้ชาย ไม่งั้นพี่หรือน้อง จะฆ่าคนอื่น

เย็นไว้ๆ!

มันเป็นอะไร?

ไม่เป็นไร!

จินเจอร์!

ไม่! กลับมา!

กลับมา!

กลับมา!

บริจิต!

แกะออกให้ที!

ไม่ได้!

ฉันจะกลับไป

แล้วพยายามหาแม่เฒ่าคนนั้น

อย่าทิ้งฉัน!

มองฉันนี่...

เธอนับหนึ่งถึงร้อย ฉันจะกลับมาก่อนเธอนับเสร็จ...

ดีมั้ย?

1...

2...

3...

4...

5...

6...

7...

8...

9...

10...

50...

จินเจอร์!

55...

56...

ช่วยด้วย!

ใครก็ได้

ช่วยด้วย!

บริจิต!

จินเจอร์?

98...

99...

ฉันไม่ได้อยู่คนเดียว...

ฉันนับอยู่

100!

อย่าเข้าใกล้เธอเชียวนะ ไอ้คนสารเลว!

ไม่เป็นไรนะ?

เขาผิวปากเรียกเราเหรอ?

เขาต้องเรียกหมาแน่

ลูก...อย่า

ขอต้อนรับสู่โลกอารยธรรม

คอร์แมค!

แม่สองคนนี้รูปร่างหน้าตา แตกต่างจากผู้หญิงที่นายเคยมอง...

ตอนเข้าไปเที่ยวตามซ่องที่ไหนสักแห่งรึไง?

ตอบมาสิ!

เราจะไม่เปิดประตูให้ใครก็ตาม...

ที่เราไม่รู้จัก ใช่มั้ย?

งี่เง่าจริงๆ

มันใกล้จะค่ำแล้ว เรากำลังหาที่พักอยู่

ที่นี่เราไม่เคยพูดแทรกใคร

และฉันกำลังพูดอยู่ ก็ห้ามใครมาพูดแทรก

แต่ฉันว่านี่คงไม่ใช่ครั้งแรก...

ที่ปากสร้างปัญหาให้เธอ ใช่มั้ย?

พอเถอะจ่า!

พอได้แล้ว

คุณโรแลนด์ส!

ผมดำเจ็บ

ไหนดูซิ

หล่อนถูกกัด

แผลนี่ได้มายังไง?

ในป่า... หนูเหยียบกับดัก และอินเดียนแดงคนนั้นช่วยเรา

เราเดินทางมาพร้อมกับพ่อของเรา...

มอนต์โกเมอรี่ ฟิทซ์เจอรัลด์

ในงานที่ได้รับมอบหมาย ให้หาช่องเขาตะวันตก

เพียงแต่เรือของเราเกิดล่ม

ร่างเราขึ้นเกยฝั่ง แต่ว่า...

พ่อแม่เราจมน้ำตาย

ไล่ไปเถอะ วอลเลซ

ไล่ไปเถอะ

คุณทำให้เราเสี่ยงตาย ถ้าคุณให้พวกนี้ลี้ภัยอยู่นี่

ฟังพ่อ วอลเลซ

ผมฟังแล้ว

เราไปให้หมอเมอร์ฟี่ดูกันเถอะ

พ่อแม่จมน้ำตาย?

ใช่ แต่ไม่ทรมาน เป็นการตายอย่างสงบ

เอาล่ะ เธอจะมีแผลเป็นน่าเกลียด แต่เท้าจะยังอยู่

ถ้าเราทำให้แผลมันไม่ติดเชื้อ

ไอ้...ตัวดำๆ น่าเกลียดนี่มันชอบเลือด

ไม่เอาน่ะ

แต่พวกมันจะทำให้หายได้

เขาไม่อยากโดนตัวพวกมัน

มันเป็นความเจ็บปวดที่จำเป็น

ฉันชื่อวอลเลซ โรแลนด์ส

เป็นหัวหน้าป้อมเบลีย์

และในคืนนี้ เธอเป็นแขกเรา

พวกเราจะกินมื้อค่ำกันในห้องโถง

คุณเมอร์ฟี่

เธอรู้สึกมั้ย?

ดี

ดีแล้วล่ะ

เธอยังไม่ตาย

ฉันจะหายาแก้ปวดให้นะ

มันมีเหลืออยู่ไม่ค่อยเยอะหรอก แต่ว่า...

เป็นยาหรือเปล่าคะ?

ไม่ใช่เลย

จินเจอร์?

ฉันอยู่นี่

มันยังอยู่ก็สุขไปกับมัน

คุณเมอร์ฟี่ หลุมศพข้างนอก

ฝีดาษหรือคะ?

ไม่ใช่หรอก

ป้อมคุณแทบจะร้างอยู่แล้ว

คนส่วนใหญ่กลับบ้านหมดแล้ว

ที่เหลือ... นอนหลับไม่ค่อยสนิท

ทุกคนกลัวอะไรกันนักหนา

เธอไม่เห็นหรือ?

ข้างนอกในป่านั่น

ไม่เห็นมีอะไร

ไม่ต้องห่วงหรอก...

เพราะพวกมันเห็นเธอ

ดีที่มีแขกมาอยู่ในบ้านใหญ่อีกครั้ง

พวกเธอจะต้องรู้สึกว่ามันสบายกว่า...

เดินทางอยู่ในป่า

ระหว่างทางเราผ่านกระโจมอินเดียนแดง

ดูเหมือนมันจะโดนจู่โจม

เกิดการต่อสู้กันที่นี่ใช่มั้ย?

นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นใช่มั้ย?

ความชื้นที่นี่ทำให้หนาวเย็นจนถึงกระดูก

พวกอินเดียนแดงบอกทางบริษัทว่าที่นี่...

ไม่เหมาะจะสร้างป้อม แต่พวกเขาไม่ฟัง

แล้วทุกคน...ไปไหนกันหมด?

พวกกลุ่ม...พ่อค้าควรจะกลับมา

พร้อมกับเสบียงเมื่อ 2 เดือนก่อน

แต่ 2 เดือน...ยังไม่มีวี่แววพวกเขา

งั้นก็ไม่มีเรือไปตะวันออก?

เว้นแต่เดินเท้า...ไปสัก 2-3 พันไมล์

นี่เป็นห้องเจฟฟรีย์

ลูกชายวอลเลซ

เขาไปไหน?

ตายแล้ว

ไม่กี่อาทิตย์ก่อน

นี่ชุดของเธอ หวังว่าคงใส่ได้

เป็นชุดของเมียวอลเลซ

เป็นหญิงอินเดียนแดงที่สวยมาก

เธอก็ตาย

น่าเศร้าใจ

นี่...กุญแจ

เจอกันตอนมื้อค่ำนะ

มีแต่วิญญาณคนตาย

พวกเขามีห้องเด็กที่ตายแล้วห้องเดียวเหรอ?

มันก็ยังดีกว่าไปนอนอยู่ในป่า...

แล้วใช้รากต้นไม้ต่างหมอน