Il Posto (Il posto)

- Ε, Ντομένικο... - Ασ' τον να κοιμηθεί.

- Λοιπόν, ξέρεις. - Θεέ μου...

Καλά, πες του το εσύ: να βάλει τα δυνατά του.

Δεν είναι παιδάκι πια, ξέρει τι πρέπει να κάνει.

- Εδώ είναι το ζαμπόν; - Ναι.

Μια τέτοια ευκαιρία δεν έρχεται κάθε μέρα.

Πες του να κάνει το καλύτερο που μπορεί.

Μπορείς να μου κάνεις μια χάρη;

Μπορείς να περάσεις απ' το μπακάλη; Μου τέλειωσε το λάδι.

- Τι είδους λάδι θες; - Το συνηθισμένο, στην κονσέρβα.

- Εντάξει, γεια. - Γεια.

- Φράνκο. - Τι;

Βιάσου. Εχεις να κάνεις τα μαθήματά σου.

Εντάξει, έρχομαι.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΝΕΤΙΑΣ 1961

Για τους ανθρώπους που κατοικούν στην περιοχή της Λομβαρδίας,

το Μιλάνο είναι η πόλη για να βρεις δουλειά.

Κάθε πρωί τα ίδια.

Ενώ έχεις τόσο χρόνο,

περιμένεις την τελευταία στιγμή.

Ο πατέρας σου νευριάζει.

Θα σου τις βρέξει καμιά μέρα.

- Που είναι τα βιβλία μου; - Θα τ' άφησες στην κουζίνα.

Κοίτα χάλι. Ούτε καν ξέρει πού έχει βάλει τα βιβλία του.

Ποιος σου είπε να πάρεις τη ζώνη μου;

Κανόνισε να τη βάλεις στη θέση της.

Μη μου το παίζεις εμένα έξυπνος.

Και μη μου σηκώνεις τους ώμους, κατάλαβες;

- Τι έγινε πάλι; - Για τη ζώνη του γκρινιάζει.

Εγώ του την έδωσα. Ασ' τον ήσυχο.

Δεν είσαι πια παιδάκι.

Τι τη χρειάζεσαι τη ζώνη;

Εσύ θα πας να δουλέψεις.

Απίστευτο πώς τσακώνονται όλη την ώρα.

Σαν το σκύλο με τη γάτα. Μόνο σαν αδέρφια δεν κάνουν.

Ο φάκελος! Αν τον ξεχνούσες στην εξέταση;

Ακουσες τι σου είπε ο πατέρας σου.

Αυτή είναι ευκαιρία ζωής.

Αν μπεις εκεί, θα έχεις σίγουρη δουλειά για όλη σου τη ζωή.

Ακουσέ με.

- Εχεις μαντήλι; - Ναι.

- Τα λεφτά σου φτάνουν; - Δεν ξέρω.

- Καλημέρα, δεσποινίς Ιντα. - Καλημέρα.

Μα σου έδωσα χίλιες λιρέτες!

Πρέπει και να φάω, όχι;

Πόσα χρειάζεσαι; Δεν θα πας στο γαλακτοπωλείο;

- Δεν ξέρω. - Τι εννοείς;

Πάντα πηγαίνεις στο γαλακτοπωλείο.

Ντομένικο.

Ελα εδώ, πάρε αυτά. - Δεν πειράζει.

Φράνκο, έλα εδώ.

Δώσ' τα στον αδελφό σου, πες του να μου φέρει ρέστα.

- Μην κάνεις το χαζό. - Γιατί;

Το παίζεις σκληρός, αλλά είσαι αισθηματίας.

Είσαι σε μικτή τάξη; Τι τύχη που έχεις!

Εμένα με στέλνουν σε σχολείο παπάδων.

Κοίτα τι καλό παιδί. Πάει κιόλας στο σχολείο.

Με συγχωρείτε.

Το αφεντικό!

Καλημέρα, κύριε.

- Τι θα θέλατε; - Εγώ ήρθα για...

Τέταρτος όροφος, γραφείο προσωπικού.

- Ηρθα για τις εξετάσεις. - Ναι, τέταρτος όροφος.

Συγνώμη, πού πρέπει να πάω για τα βοηθήματα;

Ορίστε;

Εκεί που δίνουν λεφτά για τους φτωχούς.

Ο τύπος έχει θράσος!

Μόλις μπήκε μέσα, άρχισε να φωνάζει!

- Κι εσύ τι έκανες; - Ούτε που άνοιξα το στόμα μου.

Οταν σταμάτησε, του είπα: Μπορεί να είμαι κλητήρας,

αλλά εσύ είσαι καθίκι.

Και δεν είμαι σκλάβος σου.

Η δουλειά μου δεν είναι να του αγοράζω ψωμάκια.

Τί σου απάντησε;

- Λέξη δεν έβγαλε. - Καλά του έκανες.

Θα έρθουμε λοιπόν για τα αποτελέσματα.

Μόλις τελειώσει τις εξετάσεις, παρακαλώ ενημερώστε με.

Βεβαίως, μην ανησυχείτε.

Σας ευχαριστώ και πάλι.

Παρακαλώ, κυρία μου.

- Ευχαριστώ. - Ξανά...

Αντίο σας.

Ιγκνάτζιο, πες αντίο.

Αντίο, νεαρέ.

Σας ευχαριστώ.

Ελα εδώ.

Ακουσες τί είπε;

Αυτόν εκεί τον τύπο, θα τον προσλάβουν.

Εχει βύσμα.

Δε νομίζω. Αυτό που μετράει είναι οι εξετάσεις.

Αν δεν τις περάσεις, δεν σε παίρνουν.

Είναι στ' αλήθεια η ψυχολογική εξέταση η σημαντικότερη;

Δεν είμαι σίγουρος.

Εγώ πέρασα ψυχολογικές εξετάσεις για τον στρατό.

Κύριοι, καλημέρα σας.

Εκπροσωπώ την εταιρία

και θα επιβλέψω τις εξετάσεις.

Οπως ξέρετε, οι εξετάσεις αυτές έχουν σχεδιαστεί

κυρίως για να εντοπίσουν τις ατομικές σας δεξιότητες.

Η ψυχολογική εξέταση.

Μην ανησυχείτε. Είναι πολύ απλές.

Θα τις περάσετε χωρίς δυσκολία.

Τώρα, θα ελέγξω τις παρουσίες και στη συνέχεια

θα σας δώσουν τα φύλλα των εξετάσεων.

Μπερνασκονι Τζουζέπε. - Παρών.

- Μπονφάντι, Ατίλιο. - Παρών.

- Καντόνι, Ντομένικο. - Παρών.

- Καπέλι, Γκουίντο. - Παρών.

- Καβαλάρο Ελιζαμπέτα. - Παρούσα.

Κολόμπο Κάρλο.

Κολόμπο Κάρλο. Δεν είναι εδώ;

Γκουάτσι Κοράντο. - Παρών.

- Λαντζόνι Ιγκνάτζιο. - Παρών.

Ο γιόκας μου.

- Λοκάσιο Ατίλιο. - Παρών.

- Μαζέτι Αντόνια. - Παρούσα.

- Μονγκούτζι Αρτέ... - Αρτένε.

Είναι λάθος γραμμένο, θέλει "ν".

Αυτό διορθώνεται εύκολα.

Νοζέντα, Φίλιπο. - Παρών.

Πολέτι, Λουτσιάνα. Πονζόνι, Ερνέστο.

- Τι συμβαίνει; - Εξετάσεις.

Για τι πράγμα;

Αν περάσουμε, μας δίνουν δουλειά.

Τι άλλο θα σκαρφιστούν...

Εντάξει, καθίστε όλοι.

Απλωθείτε. Εχει πολλές θέσεις.

Μπορείτε να βγάλετε τα παλτά σας.

Θα βρείτε χαρτιά και μολύβια στα θρανία.

Τα χαρτιά έχουν σφραγίδες, να μην αντικατασταθούν.

Αν κάνετε κάποιο λάθος, απλά διορθώστε το.

Ιδού το πρόβλημα:

Από ένα κομμάτι χαλκό

μήκους 520 μέτρων,

520 μέτρων,

κόπηκαν τα 3/4.

Από το υπόλοιπο,

κόπηκαν τα 4/5.

Πόσα εκατοστά χαλκού έμειναν;

Αυτό είναι όλο.

Εχετε μία ώρα.

Μπορείτε να ξεκινήσετε.

- Ορίστε, κύριε. - Τέλειωσες κιόλας;

- Ναι, κύριε. - Ωραία.

Επέστρεψε στο θρανίο σου.

Ο χρόνος τελείωσε.

Παραδώστε τα χαρτιά σας.

Δώσε μου το φύλλο. Κι εσύ το ίδιο. Ευχαριστώ.

Εσείς, τι γίνεται;

Εντάξει, δεν πειράζει.

Παραδώστε το όπως είναι.

Μακαρόνια, εδώ τα σκέτα και εδώ με σάλτσα. Το νερό έρχεται.

Γεια σας. Θέλετε να φάτε; Περάστε να καθίσετε στην κουζίνα.

Πάρε παραγγελία από τον κύριο.

Το νερό σας.

Ερχομαι αμέσως.

Ψητή μπριζόλα, χωρίς πιπέρι.

Ρύζι, μακαρόνια με βούτυρο, σούπα;

Μακαρόνια με βούτυρο.

- Μπριζόλα, τύρι, τηγανητά αυγά; - Αυγά.

Μεταλλικό νερό, πορτοκαλάδα; Κόκα κόλα; Εντάξει.

Οχι, αυτό είναι του κυρίου.

Δώσε μου την εφημερίδα.

Χτύπησε την ηλικιωμένη μητέρα του.

Ιχνη αίματος στις σκάλες.

Απόπειρα δολοφονίας της συζύγου.

Την κυνηγούσε στα χωράφια,

κραδαίνοντας πέλεκυ.

Θερμοκρασία εις ελαφράν πτώσιν.

Χιόνι στις Αλπεις.

Ομίχλη στην κοιλάδα του Πο.

Γεια σου. Περάσαμε μαζί τις εξετάσεις.

Α, γεια.

Είπαν ότι πρέπει να επιστρέψουμε στις 3.00, σωστά;

Είπαν ότι είναι καλύτερα να φτάσουμε ένα τέταρτο πριν.

- Ηρθες κι εσύ απ' έξω; - Οχι, γιατί;

Σε είδα να τρως στο γαλακτοπωλείο.

Δεν είναι κανείς σπίτι. Η μητέρα μου εργάζεται.

Καλά τρώει κανείς στο γαλακτοπωλείο.

Ναι, αλλά ξέρεις κάτι;

Μύρισε.

Δε μυρίζεις τίποτα; - Οχι.

Μυρίζει τηγανίλα.

Ισως επειδή φάγαμε στην κουζίνα.

Οχι, παντού μυρίζει έτσι. Θέλεις;

Μόνο λίγο.

Φτάνει μια σταγόνα. Είναι άρωμα.

Τι κάνεις; - Ετσι θα πάει στη μύτη.

Τι βλάκας!

Τώρα μυρίζεις σαν κυρία.

Τι αποτέλεσμα έβγαλες στο πρόβλημα;

Είκοσι τέσσερα.

Κι εγώ το ίδιο. Δεν ήταν πολύ δύσκολο.

Οχι, καθόλου.

Πρόσεξες εκείνον που καθόταν στο παράθυρο;

Αυτόν με το αδιάβροχο;

Ο φουκαράς. Μάλλον δεν θυμόταν την αναλογία.

Ηταν παντρεμένος. Φορούσε βέρα.

Πήγες σε σχολή γραμματέων;

Οχι, σε κανονικό γυμνάσιο. Ηθελα να μάθω γλώσσες.