Paranormal Activity

La produktoroj nepre deziras danki la familiojn de Micah Sloat kaj Katie Featherston kaj la polican departementon de San Diego

Hej, bubino.

- Kio estas tiu? - Saluton, dolĉulino.

Saluton.

- Ĉu estas tion, pri kio mi pensas? - Jes.

Mi ne scias tion, pri kio vi pensas, sed sendube ĝi belas.

Mi pensas ke ĝi estu ega videokamero. Kio okazis al la eta,

kiu estas facile uzebla?

Ĉu vi volas parki aŭ vi restos tie rigardi min?

Estas... granda kaj impresa.

Kaj ĝi havas vere brilan lumon.

- Bonvolu kisi la kameraon. - Mi ne volas.

Kiom ĝi kostis?

Kiom...? Mi kisos vin, ne la kamerao.

Elŝaltu....

- Kion vi estas faranta? - Jes, ĉu vi vidas?

Ĉu vi pensas ke ĝi funkcios?

Mi taksas ke estos tre interesa kapti

kelkan supernaturan fenomenon, ke ĝi okazu aŭ ne.

Serioze, kiom ĝi kostis?

Nu, preskaŭ la duono de tiu, kiu mi gajnis hodiaŭ.

Vi fortunas ke vi belas. Ĉu ni ekmanĝas?

- Daŭru supreniri la ŝtuparon. - Ho, mia Dio.

- Bone, mi pretigos la manĝon. - Bone.

Ne. Ni nur filmos ĉion, kio okazos al ni,

kaj tiam kiam ia strangaĵo okazos,

ni kaptos ĝin per la kamerao por la posteuloj.

Ho, tiel ĉu ni povos ĉiam rigardi ĉio pasie, emocie?

Nu, esperplene, kiam ni filmos ĝin

- ni reale povos kompreni ion. - Bone.

Tiam ni scios kiel ĝuste konduti.

- Kaj... - Komenci de tie.

Ni okupiĝos pri ĝi, io ajn ĝi estas. Kaj se estas unu el najbaroj,

tiuj infanoj obseditaj de vi

kaj li provas eniri de la fenestroj, tiam...

ni okupiĝos pri li.

Escepte ke ĉi tiu infano sekvas min ekde mi estis okjara.

- Io vere horora. - Mi ne pensas ke

tiu estas la kerno.

- Vi scias, mi ekkonscias ke... - Ĉu vi fartas bone? Ĉu ne?

Ĉu bone?

- Ĉu vi parolas al la...? - Ĉu vi estas feliĉa?

Ĉu sufiĉas la baterioj?

Vi devus ami min, ne la maŝinon.

Ni dormos kun ĉi tiu videokamero.

- Ni kio? - En la dormoĉambro.

Ĉu dum la tuta nokto?

Vi estas ĉarma.

Ja.

Kia timida! Vi ekrigardis alie.

Oni manĝu!

- Testo, aŭda testo. - Ĉi tiu estas la lasta, ĉu vere?

Jes. Bonvolu diri ion.

Saluton, Micah. Vi tutmonde estas la plej bona knabo,

escepte de via stranga amo

- por elektroniko. - Katie, diru ion.

- Kion vi volas ke mi diru? - Io mallaŭte.

Kion mi povas diri?

- Flustru. - Mi estas flustranta.

- Ĉu vi aŭdas min? - Flustru.

- Mi estas flustranta. - Vi ne flustras.

Mi nun flustras.

Tiu estas flustro, kaj estis ĵus registrita.

Bone, dolĉulinjo, la mikrofono samvaloras la koston.

Bone, ni estas aktiva, bubino.

Bone!

Ĉu vi konas ian artifikon por okazigi ion?

Mi ne volas ke... li, aŭ... ia ajn ĝi estu...

Mi ne volas ke ĝi okazu.

Mi ne volas devigi tiajn okazaĵojn.

Nu, se ĝi kaptos ion, mirinde, se mi ne okazigos...

Jes. Mi nur diras ke kapti ĝin sur la kamerao

estus superbe por multaj kialoj.

- Estus... - Mi scias.

- ...la pruvo de viaj asertoj. - Vi kredas min, ĉu vere?

Kompreneble.

Hej.

Kio estas?

Nu, ni enketu!

Ni aŭdas strangan sonon.

Ĉu vi aŭdas ĝin?

Ĉu ĝi estas la frostujo?

La maŝino de la glacio.

Damne!

Ĝi elvenos nur kiam ni dormos.

Mi volus uzi ĉi tiun momenton

por montri al vi la beleco de ĉi tiu ilo.

Mi celis diri ŝin, ĉi tiu nur estas mia gitaro.

Vi dolĉas.

- Kio estas? - Mi ŝatas viajn piedojn. Sekse.

Mi devas laki miajn ungojn.

Mi ne devus filmi miajn piedojn.

Seksulino, ĉu vi faras al mi etan striptizon?

Bonvolu, ĉu duono?

Nur mamzono kaj kalsoneto.

- Ne. - Bone, mi faros ĉion, kion vi volas.

Ne.

Absurde!

Venero, reiras en via Venera pozicio.

Ne. Kie oni metos ĝin?

Aŭ la banĉambro aŭ la koridoro.

Mi opinias ke ĝi devu direktiĝi al koridoro, kie ni aŭdis la paŝojn.

Estas tro malluma.

- Ĉu vi ne povas vidi min tie ĉi? - Tute ne.

Se mi ŝaltas ĉi tiun?

Jes, bone.

- Ĉu vere? Ĉu ankoraŭ lumo? - Ne, estas perfekte.

- Bonege. - Venu kontroli.

Kio okazis al "mi ne portos ĝin en la banĉambro"?

- Ni povus... - Tiu regulo jam maljuniĝis?

Antentu! Vi riskas eniron en la duŝon.

Ni povus fari ekstran filmadon,

kiel mi antaŭe diris.

- Ni povus... sed ne! - Bone.

Tamen, bona provo.

Mi volas nur sciigi vin ke mi ploras ene.

Mi remetas la kameraon en ĝia loko.

Kunligo per altdifina kablo. Bone, estingo.

Ĉu ĝi funkcias?

Jes, mi pensas ke ĝi bonas.

Ho, Dio.

Kiel mi povas dormi kun tiu?

Ne zorgu!

Ĝi estas rigardanta min.

Ĉi tiu estas tio, kion Katie ŝajnas matene.

Ŝi estas tiom bela!

- Kion vi volas por matenmanĝo? - Io ajn. Kio diable....

"Io ajn" ne estas respondo. Kio pri batmiksitaj ovoj?

- Ŝajnas bone. - Ĉu vere? Bone.

- Hej? - Kio?

Ĉu vi ĵetis teren la ŝlosilojn?

Atendu.

Miaj ŝlosiloj estas sur la pavimo.

Mi... Rigardu kie mi trovis miajn ŝlosilojn.

- Kie vi lasis ilin? - Sur la breto.

Ĉu sendube?

Jes, mi ĉiam lasas ilin en la sama loko, ĉe via monujo.

Kompreneble, ĉi tiu estas klara pruvo

ke la malbonaj fortoj elvenis el la Infero por movi viajn ŝlosilojn.

Pretigu vian matenmanĝon.

Tiu estus "3" en la klasifiko de plonĝoj.

- Amulino, kion vi faras tie sidante? - Mi filmas vin.

- Ĉu vere? - Jes.

Vere... vere matura. Mi pensas ke...

Mi prenis grandegulon!

Mi pensas ke via matureco estas via eco kiun mi plej ŝatas.

Granda tago. Estas la tago de la mediumo. Li estas alvenonta.

Li atingos post horo.

Ni serĉu Micah por koni tion, kion li pensas pri tiu.

Mia hipotezo: tre emociplena.

Bone, diru al mi kiom emociplena vi estas pri la mediumo.

- Li estos ĉi tie post horo. - Ĉu doktoro post iom estos ĉi tie? Mirinda.

Mi vere estas multe emociplena.

Ĉu vi retenas viajn emociojn? Lasu vin libere, ne estu timida.

Mi trovis ion, kion via mediumo devus aŭdi.

- Kio? - Mi hazarde malkovris ĝin.

Lasu min vidi.

Eble ni metos ĝin kiam li alvenos, tiel li sentos sin hejme.

Vi tute ne sukcesas resti serioza, ĉu ne?

Ĉu ne vi volas ke li sentas sin hejme?

Mi celas diri, tiel...

Ĉi tiu ne sentigi lin hejme. Ĉi tiu forkurigos lin!

Ni ne insultos... Vi, ne mi. Vi.

Ne redetu al vi plezuriĝante.

Kio pri mallaŭtigi la muzikon?

Tiel estas pli bone.

Via mediumo povus helpi ankaŭ min?

Jam nun mi ne plu vetis ĉevalon ekde iom da tempo.

- Eble se vi kondutas bone. - Ĉu vi havas opinion pri 100 al 1?

- Ĉu akcioj? - Mi ne plu aŭskultas vin.

Ĉu vi pensa ke la mediumo estos akurata?

Ĉu li devus antaŭvidi la obstrukcojn en la trafiko?

Vi estas pli lerta ol nun.

Atendu, mi ŝaltas la muzikon.

Ne ankaŭ pensu pri tiu!

- Saluton! Doktoro Frederick? - Jes. Saluton.

- Estas plezuro. - Estas plezuro. Bonvolu eniri.

- Tiu estas Micah. - Ho, saluton. Micah.

Pardonu nin pro la kamerao...

Ĉu vi povas percepti aĵojn pli frue?

- Nu, kiel la obstrukcoj de la trafiko. - Ĉesu.

Kutime ĝi dependas de la tago aŭ de la horo.

Kiel ni.

Mi ne hezitus, se mi estus alvokita al San Diego.

Mi ĉiam pretas por tiu.

Mi estas vere feliĉa ke vi estu ĉi tie hodiaŭ.

Plaĉus al mi pasi iom da tempo por pli bone koni vin,

akirante pli informo ol tiu, kiun vi rakontis al mi telefone.

Kia estas via vivo,

kian rilaton vi havas...

Estas bona.

- Bone, jam estas bona komenco. - Rekte al kerno.

Ekde kiam vi estas kune?

- Tri jaroj. - Ĉu tri jaroj?

Ni promesis al ni mem gefianĉiĝon nur post ŝia magistreco.

- Ĉu viaj laboroj? - Mi estas studantino.

Specialiĝo en Angla lingvo. Mi esperas fariĝi instruisto.

Sed mi ankoraŭ ne scias kie. Micah estas borsagento.

Ĉu pri la sano?

- Ni ambaŭ fartas bone. - Ĉu vi prenas kelkan kuracilon?