Last Week Tonight with John Oliver

>> جان: خوش اومدین، خوش اومدین

به برنامه «هفته پیش امشب» خوش اومدین

من جان اولیور هستم

خیلی ممنون که با ما

همراه شدین

هفته شلوغی رو پشت سر گذاشتیم

باخبر شدیم که آمریکا در ماه گذشته

هزار فرصت شغلی رو از دست داده ۹۲

کریستی نوم از ریاست

وزارت امنیت داخلی کنار گذاشته شد

و البته، شنبه هفته گذشته

آمریکا و اسرائیل حملات هوایی رو

علیه ایران انجام دادن

و از اون موقع به بعد، تشخیص واقعیت‌های

دقیق روی زمین سخت شده، هرچند برخی

رسانه‌ها، مثل این برنامه صبحگاهی بریتانیایی

تونستن سوتی‌های کاملاً

قابل‌اجتنابی بدن

>> باید ویدیویی رو از ایران بهتون

نشون بدیم که توش مردم دارن

شبیه ترامپ می‌رقصن

خب، این... فکر کنم... این

توی ایرانه؟

توی ایرانه

خب، تا جایی که من متوجه شدم این توی ایرانه و

اون‌ها دارن «رقص ترامپ» رو انجام می‌دن

که در اصل فقط تکون دادن خیلی ریز

کمر هست و

اوه، کجاست؟

کجاست؟

ایران نیست

آه، نکته حیاتی اینه که ایران نیست

این خیلی مهمه، چون اگه

توی ایران بود، ممکنه همه‌شون

کشته می‌شدن

>> جان: دقیقاً، ولی این نکته مهمیه، مگه نه؟

به نظر می‌رسه روند تحریریه‌شون اینجوریه:

مرحله اول، ویدیو رو ببین

مهم نیست کجاست

مرحله دوم، بلافاصله ویدیو رو برای

میلیون‌ها نفر پخش کن و باهاش

خوش بگذرون

و در نهایت، مرحله سوم که باید

وسط مرحله دوم اتفاق بیفته:

چک کن ببین ویدیو واقعی هست یا نه

یک روزنامه‌نگاریِ بی‌نقص! و

بله، قبل از اینکه بپرسین، اون

پسر منه

در این میان، کاخ سفید و حامیانش

این هفته به هر دری زدن تا

توضیح بدن که چرا این کار رو کردیم

در مقاطع مختلف، ادعا کردن که:

ایران قصد داشت به ما

حمله کنه

اسرائیل قصد داشت به ایران حمله کنه

که باعث می‌شد اون‌ها به ما

حمله کنن

ایران قصد داشت ترامپ رو ترور کنه

پس ما اول آیت‌الله رو

ترور کردیم

ایران قرار بود به سلاح هسته‌ای یا

موشک‌های قاره‌پیما دست پیدا کنه

و ما این کار رو فقط برای آزادی

مردم ایران انجام دادیم

فقط از روی مهربونیِ

قلب‌مون

اما در مورد این سوال که «حالا قراره

چه کسی رهبر ایران بشه؟»

به نظر می‌رسه برای اون هم جواب

روشنی وجود نداره

ترامپ اصرار داره که خودش باید در این

تصمیم‌گیری دخالت داشته باشه و

ظاهراً گزینه‌هایی هم برای این نقش

در نظر داشته

اما همون‌طور که خودش توضیح داد

فقط یک مشکل کوچیک وجود داشت

>> خب، بیشتر آدم‌هایی که مد نظر

ما بودن، مُردن

می‌دونید، ما چند نفر رو از اون گروه

توی ذهن داشتیم که... خب

مُردن

و حالا یک گروه دیگه داریم که

طبق گزارش‌ها، ممکنه اون‌ها هم

مُرده باشن

پس فکر کنم موج سومی در راه

باشه

به زودی دیگه هیچ‌کس رو

نخواهیم شناخت

>> جان: آره، اصلاً ایده‌آل نیست

«همه دارن می‌میرن و به زودی دیگه

کسی رو نمی‌شناسیم»

این اون روشی نیست که باید باهاش

سیاست خارجی‌تون رو توصیف کنید

در بهترین حالت، اینجوری باید حس و حالِ

طرفدارِ گروه «گریت‌فول دد» بودن رو

توصیف کرد

جنگ تا الان گسترش پیدا کرده و

بیش از دوازده کشور دیگه رو هم شامل شده

و حالا به نظر می‌رسه که

آمریکا یک مدرسه رو بمباران کرده

که باعث کشته شدن حداقل ۱۷۵ نفر شده

که خیلی‌هاشون کودک بودن

همه این‌ها بی‌ملاحظه، پر از هرج‌ومرج

و بدون ذره‌ای فکر کردن به نظر

می‌رسه

در واقع، ترامپ، با اون شیوه عجیبی

که گاهی اوقات خیلی صادق می‌شه

به نظر می‌رسید اعتراف می‌کنه که

آینده ممکنه چه شکلی

باشه

>> آقای رئیس‌جمهور، بدترین سناریویی که

برای ایران پیش‌بینی کردین چیه؟

>> خب، نمی‌دونم بدترین حالت وجود داره یا نه

ما اون‌ها رو از لحاظ نظامی کاملاً شکست دادیم

از دیدگاه نظامی

فکر کنم بدترین حالت این باشه که

ما این کار رو بکنیم و بعد کسی

قدرت رو به دست بگیره که به بدیِ

فرد قبلی باشه، مگه نه؟

این ممکنه اتفاق بیفته

ما نمی‌خوایم این اتفاق بیفته

احتمالاً این بدترین حالته که

شما این همه سختی می‌کشید و بعد از

پنج سال می‌فهمید کسی رو سر کار آوردین

که هیچ فرقی با قبلی نداره

>> جان: درسته

دقیقاً همین‌طوره

و شنیدن چنین تحلیلِ شفافی از

اقدامات خودش در خاورمیانه

خیلی تکون‌دهنده‌ست

آدم از اون انتظار نداره

مثل این می‌مونه که بشنوی بگه: «آخرین

شماره مجله نیویورکر رو

خوندی؟»

یا اینکه اون رو توی بخشِ «کمد فیلم‌های

کرایتریون» ببینی

صبر کن، اون فیلم «پرسونا» رو انتخاب کرد؟

این فیلم محبوبش از برگمانه؟

فکر کنم دیگه هیچی از این دنیا

نمی‌فهمم

و ببینید، مسلماً در آینده حرف‌های

خیلی بیشتری درباره ایران

خواهیم داشت

اما فعلاً، می‌خوایم بریم سراغ

داستان اصلی این هفته‌مون، درباره چیزی که

دونالد ترامپ متنفره

حتی بیشتر از گشتن دنبال

کرم‌پودی که با رنگ پوستش

جور دربیاد

برو «سفورا» مرد، کلاً ۱۰ دقیقه

وقت می‌گیره

به‌طور مشخص، می‌خوایم درباره

«آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده»

یا همون USAID صحبت کنیم

زمانی از اون به عنوان بزرگترین

کمک‌کننده بشردوستانه جهان یاد می‌شد

که کمک‌هایی در قالب امدادرسانی در بلایا

سلامت جهانی، کمک‌های غذایی

تاب‌آوری اقلیمی، آموزش و

خیلی چیزهای دیگه ارائه می‌داد

و وقتی ترامپ سال گذشته به

کاخ سفید برگشت، روشن کرد که

این آژانس رو هدف گرفته

>> یو.اس.اِید توسط یه مشت دیوانه

افراطی اداره می‌شه

اسم قشنگی داره

یو.اس.اِید، زیبا نیست؟

اما همه‌ش یه کلاهبرداری بزرگه

وقتی به یو.اس.اِید نگاه می‌کنی... این

این یه شیادیه، کل سیستمش یه شیادیه

خیلی کم... خیلی کم ازش استفاده

درستی می‌شه

>> جان: خب، تناقضِ اینکه دونالد ترامپ

صاحبِ «دانشگاه ترامپ»، بقیه رو به

کلاهبرداری متهم می‌کنه به کنار

نمی‌تونی به چیزی بگی کلاهبرداری فقط چون

ازش خوشت نمی‌آد

منم دلم می‌خواد به شلوارهای فاق‌کوتاه

بگم کلاهبرداری

فکر می‌کنم «پپا پیگ» یه شیاده

معتقدم یه مشت دیوانه افراطی

«جامبا جوس» رو اداره می‌کنن؛ آبمیوه

یه خوراکی تفننی نیست، در بهترین حالت

شربت سرفه‌ست

اما حتی من هم قبول دارم که احساسات من

باعث نمی‌شه هیچ‌کدوم از اون فکرها

واقعیت داشته باشن

اما ترامپ روی یو.اس.اِید و هزینه‌هاش

کلید کرده بود؛ که یکم عجیبه

چون کل بودجه‌ش کمتر از ۱ درصد

بودجه فدرال بود

با این حال، ترامپ و ایلان ماسک سریعاً

این آژانس رو منحل کردن و ایلان

یک‌جا با افتخار توییت کرد که

«آخر هفته رو صرف ریختن یو.اس.اِید

توی دستگاه چوب‌خردکن کردم.»

و خیلی از جمهوری‌خواهانِ «مگا»

از این بابت ذوق‌زده بودن

بنی جانسون، اینفلوئنسر راست‌گرا، حتی یه سفر

به واشینگتن دی.سی رفت تا