Justice League: The Flashpoint Paradox

Застани! Должни сте да застанете, ако на некој му е потребна помош.

Чекај, Бери Ален. Остави ги.

Залудно се обидуваш да ги промениш другите.

Но... - Кога јас бев мала,

Баба ми велеше: "Прифати го тоа што не можеш да го промениш,

да имаш храброст да ги менуваш нештата што можеш,

и да ја имаш мудроста да ги разликуваш".

Не го разбирам тоа. - Ќе го разбереш.

А сега мора да најдеме телефон.

Таму има бензинска пумпа.

Да се тркаме. - Бери!

Мамо!

Може и да не дознаеме што точно се случило.

Дали е грабеж, или напад на лудак...

Но едно е јасно, дека ова е злосторство и трагедија.

И како што ја предаваме Нора кон грижата на нашиот Бог

знаеме дека нејзиниот син Бери ќе му бидат потребни сите наши молитвите и помош.

НОРА АЛЕН САКАНА МАЈКА

Среќен роденден, мамо. Многу ми е жал.

Требаше да бидам таму. - Што?

Ако само трчав малку побрзо, ќе бев таму.

Бери, ти си бил дете. Не можеше да направиш ништо.

Не го знаеме тоа. Ако бев таму, можеби ќе можев да го спречам.

Можев да ја спасам. - Престани да се обвинуваш себеси.

Потсети се на нејзиниот совет за прифаќањето на нештата што не можеш да ги промениш.

Еве ова е нешто што можам да го сменам. Провала во Флеш-Музејот.

Ќе се видиме ли подоцна? - Секако.

Па, Флеш, изгледа повторно ти си на дното, а јас - на врвот.

Господар на Огледала и Топлотен Бран.

Се намачивте многу за да ги украдете моите стари работи.

Саемот е затворен.

Капетан Бумеранг и Студ. Целата банда е тука.

А јас мислев дека си заборавил на нас откако не прати во затвор.

И сте се собрале, за да ми се одмаздите?

Не баш. Ова е само бонус за завршена работа.

Кој ве најмил?

Без навреда, ниту еден од вас кловнови е доволно паметен да го изведе ова.

Баш си во право, секако, Флеш.

Знаев дека овие идиоти ќе те збунат.

Еј! - Тие се мотивирани од алчност,

но им недостасува решителност и фокусирање...

Да ме убијат. - Да те избришат.

Јас ќе го срушам овој олтар од его врз тебе

заедно со околните населби и сите нивни жители.

За што зборуваш? Не донесовме бомби.

Но јас донесов. - Што е тоа?

Нешто што ви закачив на каишите кога влегував.

Да бев на ваше место, нема да ги разкопчувам.

Мене ме сакаш, Тоун. Не мора да убиеш илјадници невини.

Да, не морам.

Но сакам, бидејќи твоите последни моменти ќе бидат чиста агонија.

Збогум.

Не можеш да избегаш. Лепилото нема да попушти,

независно од брзината.

Сметам на тоа.

Сега немаш избор. Разоружај ги бомбите, или и ти ќе експлодираш заедно со нив.

Добро тогаш. Ако рушењето на твојот златен трон во заборав

и поврзувајќи го твоето име засекогаш во историјата на градот,

тогаш мојот живот е мала цена за плаќање.

Се согласувам.

Вашите животи не вредат многу.

За разлика од животот на Флеш.

Си ги повикал! - И јас си имам своја банда.

Очигледно, не смееш да правиш вакви работи без мене.

Завршуваш со секакви срања врз тебе.

Сконцентрирај се, З.Ф. Бомбите. Бетмен?

Направени се од идна технологија, тешки за разоружување, а да не се активираат.

Би можел да пробам да ги испарам.

Но ќе ги испариш и Никавеците истотака.

Дијана е во право. Кој е резервниот план?

Како да деактивираме бомбите?

Не можете. Уште малку сите ќе умреме.

Вистината боли, нели? - Немаме избор.

Да ги изнесеме колку е можно подалеку од градот.

Ќе пробаме да ги разоружаме откако ќе ги изолираме.

Нема само да те оставам овде. - Немаме време, Фенер.

Хал, оди.

Да бев на твое место, би си го собрала стомакот.

Нема ли да направиш нешто? - Правам.

Пратив милиони микроби да ја оштетуваат експлозивната направа.

Чекањето е најлошиот дел.

Можеби ја намали експлозијата но последната бомба

ќе го направи овој твој споменик на его, во твој гроб.

Што правиш? Не можеш да избегаш.

Не можеш да ја деактивираш бомбата. Ќе умреш.

Можеби ги имаш моите способности, Тоун,

но немаш скоро никаква имагинација како да ги користиш.

Изгледа технологијата од 25-тиот век е доста кршлива.

Ги известив С.Т.А.Р. лаб да ти спремат пријатна ќелија, Професоре.

Слушнав дека храната таму не чини.

Радувај се на твојата мала победа, Флеш.

Но без разлика колку брзо и да трчаш, не можеш да спасиш сите.

Не и оние кои ги сакаш.

Подобро чувај си ја устата затворена, ако не сакаш да ти ги искршам забите.

Тоун е класичен социопат.

Таквите одлично знаат како да те изнервираат.

Да, така е.

Добро ли си? - Не грижи се за мене, Батс.

Не е ова нешто, што не можам да го поправам со трчање.

ЛИГА НА ПРАВДАТА: ПАРАДОКСОТ НА ТОЧКА НА ЖАРИШТЕ

ПРЕВОД *КОКА*

Види кој самошто се врати во светот на живите!

Не сакам да ти го прекинувам спиењето,

Но убиецот на Истегнатото Дете нема да се фати сам.

Истегнатиот Човек е убиен? - Истегнатото Дете.

Што? - Директорот Синг сака да работиме дење

и ноќе, се додека не го решиме случајот. Што се случува?

Се наоѓаме пред Музејот каде Граѓанинот Студ се бори со Капетан Бумеранг.

Пресметката започна внатре во Музејот пред неколку минути.

Студ е веќе на слобода? - Зошто го дознаваме тоа од телевизијата?

Веќе никој ли не и ѕвони на полицијата? -Изгледа дека Никаквеците се борат за превласт.

Кои се Никаквеците? - Непријателите на Флеш,

Кои сакаат да го уништат, за да го заземат Централ Сити.

Добро, ќе продолжиме со овие шеги подоцна.

Откако Флеш ќе го среди Граѓанинот Студ.

Бери, добро ли си? - Мамо?

Мамо!

Многу лошо паѓање, дури и за тебе. Дај да ти ја видам главата.

Добро сум. Мамо...

Тоа си ти. Ти си тука!

Се разбира. Ми вети дека ќе ме водиш на вечера за мојот роденден.

Денес е мојот роденден. И крај на светот нема да не спречи.

Си заборавил. Не е ништо тоа Бери.

Зафатен млад човек лесно би заборавил на старата мајка.

Никогаш не би можел да те заборавам. - Боже!

Бери, што ти се случува? Добро ли си?

Луѓето се однесуваат чудно, откако започна оваа ужасна војна.

Војна? Што!? Не, во ред сум.

Но сето останато се променило и сакам да дознаам зошто.

Можеби е поради тоа што сум...

Геј. - Што? Не.

Те сакам каков и да си.

Не е тоа, мамо. Има нешто друго.

Припреми се за шок. Јас сум Флеш.

Што е тоа Флеш? - Најбрзиот човек на светот,

се бори со криминалот, прочуен суперхерој...

Суперхерој? Како Бетмен?

Каде е Џокерот? Каде, Јо-Јо?

Кажи ми каде се забавува овој пат, додека уште можеш да зборуваш.

На врвот на јазикот ми е...

Дозволи да ти помогнам да го тргнам.

Синоќа е киднапиран судијата Дент. Каде го одвел Џокер?

Дури и да знаев немаше да ти биде од корист, лилјаче.

Сигурно веќе е мртов. - Тогаш ќе бидеш исто и ти.

Киборг! Се предавам, на тебе.

Паметно.

Бетмен? - Требаше да ја оставиш да се залеши на тротоарот.

Ти не требаше да ја фрлиш. - Таа се лизна.

Знаеш ли како те најдов? - Со термална визија,

сајбер слух и пристап до сите камери во мрежата.

Мора да е фина придобивка да си во чебот на претседателот.

Работите не се такви. Вака можам да им помогнам на повеќе луѓе.

Како на овој ненормален убиец?

Оди "помагај им на луѓето" во некој друг град.

Им помогам на сите, додека светот сеуште постои.

Имаме потреба од тебе. - Кои сте вие?

Холограмска забава? Генијално. Ќе заштедиш пари на закуски.

Волшебничката, Шарениот свирач, Граѓанинот Студ, Сенката,

Песочниот човек, Шазам децата.

Тоа е Бетмен! Навистина е Бетмен.

Постар е отколку што мислев. - Но не сум глув.

Знаеш зошто сме тука Бетмен. Има војна.

Над сто милиони загинаа кога Атлантида ја потопи западна Европа.

Уште 32 милиони беа убиени кога Амазонки ја зазедоа Британија

И ја прекрстија во Нова Темискира.

Треба да ги убиеме Аквамен и Чудесната Жена,

пред нивната војната да го уништи она што е останато од светот.

Ние го можеме тоа. - Тоа го рече и Капетан Атом,

Пред да одлета таму и да исчезне.

Тој отиде без план и подршка. Ти ќе имаш.

Ако сакаме да победиме, потребен ни е најдобриот тактичар - ти.

Не ни го врти грбот, Бетмен.

Имаме шанса да ја запреме војната и да го спасиме светот.

Војната заврши, војнику, но ти сеуште не го знаеш тоа.

Сите загубија.

Можам ли да ви помогнам, господине? - "Господине"? Дорис, тоа сум јас.

Не, немам потреба од помош. Веќе се е во ред.

Мамо!

Како е моето мало ангелче? - Супер!

Тато ме одведе на ручек и јадевме пилешки крилца

и му раскажав за вежбата во случај на инвазија.

Брус? Алфред?

Што се случило со тебе, Брус?

Ти беше Џејмс Бонд на суперхерои.

Што те претвори во ова чудовиште?

Кој си ти? Те прашав кој си, по ѓаволите.

Чекај, Брус. Сети се! Тоа сум јас, Бери.

Бери Ален. Брус! - Брус?

Брус е мртов. Умре пред моите очи. - Боже мој!

Тој загинал тогаш во уличката.

Брус умрел, а ти си преживеал. Ти си татко му.

Ти си Томас Вејн.

Ме слушате ли?

Каде сте? Јас сум на местото на средбата.

Нема трага од пратката или од членовите на отпорот.

И сум опкружен од Амазонки.

Ти си Американец.

Но ќе ми кажеш повеќе за себе.

Кој си? - Не!

Не потклекнува на ласото на вистината. Како е тоа можно, кралице Дијана?