Lost in Hong Kong (港囧)

แวนโก๊ะใช้เทคนิคการป้ายสี เพื่อสร้างการกระจายของสี

มันเป็นบทกวี จินตนาการและศาสนา

ผมหวังอยากเป็น ผู้หว่านเมล็ดในโลกศิลปะ

และภาพนี้เอง ที่ทำให้ผมอยากเป็นจิตรกร

แน่นอน ผมฝันไว้ว่าสักวัน

ผมกับคนรักจะไปยังสถานที่ในภาพ เมืองอาร์ลส์ในแคว้นโพรวองซ์

เปิดสตูดิโอ วาดภาพด้วยกัน เพื่อเป็นพยานรักของเรา

อย่าใจแคบกันนักสิ นักศึกษา

เขาพูดได้ดีทีเดียวนะ

ประสบการณ์ในชีวิตของคนเรา จะเป็นพื้นฐานในการรังสรรค์งานศิลป์

อย่างเรื่องแคว้นโพรวองซ์ ที่ได้ฟังเมื่อกี้นี้ ถ้าพวกเธออยาก…

- เหมือนบทกวีเลยนะ - ว่าไงนะ

ฉันว่าคุณมีความเป็นกวีมากเลย

ชูหลาย"หนุ่มนักกวี"

นักศึกษาคนต่อไปคือหยางยี่

- พูดได้กินใจจริงๆ - ขอบคุณนะ

แอนดี้ วอร์ฮอลสร้างสรรค์ ผลงานศิลปะที่ฉีกขนบเดิมๆ

ฉีกกรอบพาณิชย์ศิลป์ และศิลปะที่ผู้คนทั่วโลกนิยมเสพกัน

ซิปคุณแตกน่ะ

เห็นกางเกงในสีแดงแจ๋เลย

เขาเป็นผู้นำในแวดวงป๊อปอาร์ต

- อ้าซ่ามานานหรือยัง - ทั้งคณะเห็นหมดแล้วล่ะ

คุณเรียนคณะไหนน่ะ

เรียนสาขาวิชาการจัดการ ฉันไชโบ เพื่อนๆ เรียกผักโขมจ้ะ

- แล้วมาทำอะไรวิชาภาพสีน้ำมันล่ะ - พ่อฉันบอกให้มาน่ะ

ท่านเป็นเจ้าของธุรกิจเสื้อผ้า เลยให้มาเป็นแมวมองหาดีไซเนอร์เจ๋งๆ

- เคยได้ยินชุดชั้นในด้าดีไหมล่ะ - อะไรนะ

ยกทรงไง พวกเขาเชี่ยวชาญการทำยกทรง

มีชุดชั้นในแบบอื่นๆ ด้วยนะ

ฉันจึงอยากเป็นจิตรกร เพื่อสร้างความแตกต่างบ้างค่ะ

รอก่อนสิ หยางยี่

- ทำไมถึงชอบแวนโก๊ะล่ะ - เขาใช้ชีวิตแบบมีไฟดี

แค่ชอบศิลปะมันไม่พอหรอกนะ

- ก็จริง ชอบแอนดี้ วอร์ฮอลเหรอ - ไม่ได้ชอบสักหน่อย

- ไม่ชอบผลงานเขาเหรอ - ใช่ แต่ชอบวิธีสร้างสรรค์งาน

- หมายความว่าไงน่ะ - คุณไม่เข้าใจหรอก

แต่พวกเขาเป็นจิตรกรนะ ไว้ค่อยคุยกันตอนกลับบ้านแล้วกัน

ครูหลิวให้ฉันช่วยวาดโปสเตอร์หนัง ตรงหอประชุม อยากช่วยฉันทำไหม

- ฉันจะถามแค่ครั้งเดียว - รอด้วยสิ

ช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกันจริงๆ

"งานเลี้ยงปีใหม่"

พ่อคะ

"โปรแกรมแลกเปลี่ยนศิลปะ มหาวิทยาลัยจีนแห่งฮ่องกง"

เพื่อนนักศึกษาภาควิชาวาดสีน้ำมัน

วันนี้เป็นครั้งแรกที่ศิษย์เก่า ภาควิชาสีน้ำมัน

มารวมรุ่นปี 94 กันมากขนาดนี้

ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา เราสูญเสียจิตรกรมากฝีมือไป

แต่ได้เพื่อนรู้ใจของผู้หญิงมาแทน

มีผู้หญิงกี่คนใส่ชั้นใน ที่ชูหลายออกแบบมาร่วมงานวันนี้บ้าง

- มีหรือเปล่า - ซีซี่ใส่ชั้นในที่นายออกแบบเหรอ

"มานิทรรศการของฉันวันที่ 17 ตุลาคม ที่อ่าววิกตอเรียในฮ่องกงสิ"

- ทำไมหยางยี่ไม่มาล่ะ - เธอจัดนิทรรศการตัวเองที่ฮ่องกง

"แก๊งซ่าตะลุยฮ่องกง"

อรุณสวัสดิ์

- ทำอะไรของคุณเนี่ย - ต้องให้ฉันบอกคุณกี่รอบ

ว่าอย่าใส่กางเกงในรัดแบบนี้

ฉันซื้อแบบตัวใหญ่ๆ ใส่สบายๆ ให้คุณ ทำไมคุณไม่ใส่ล่ะคะ

เดี๋ยวนะ นี่คุณถอดของผม ออกตั้งแต่เมื่อไหร่

วันนี้ฤกษ์งามยามดี

เพราะนายน้อยของคุณตื่นเช้ามาก

เดี๋ยวก่อน ผมมีเรื่องจะบอก

- เราค่อยทำกันวันอื่นได้ไหม - ไม่ได้ ต้องวันนี้

ที่ตรวจครรภ์มันขึ้นสองขีด และฉันตกไข่พอดี คุณเตรียมเจ็บตัวได้

- แต่ช่วงนี้ผมท้องผูก - หุบปาก

- ฮะ - ใช่ ลุยเลย หายใจไปพร้อมๆ กัน

ผ่อนคลาย หายใจลึกๆ

- เร็วขึ้นอีก - เร็วอีกเหรอ

เตรียมตัวปะทะ หายใจลึกๆ สู้ๆ

ปะทะแล้ว นับ หนึ่ง สอง สาม สี่ พยายามเข้า

พยายามอยู่ๆ

- ผักโขม - จับฉันพลิกตัว

- อะไรนะ - พลิกสิ

- พลิกฉัน - โอเคๆ พลิกแล้วๆ

- เอาหมอนออกไป - เอาออกแล้ว

- วางหัวฉันให้ตรง - โอเคๆ

ให้ตายสิ ทำไมไม่มีสมาธิเลยนะ

คุณฉวยโอกาสตอนผมหลับ ลักกินขโมยกินชัดๆ

ฉันก็แค่ใช้สิทธิ์ตักตวง สิ่งที่เป็นของฉัน

คุณอาจผลิตเจ้าตัวน้อย ได้เป็นพันๆ ตัวตลอดเวลา

แต่เวลาตกไข่ของฉัน มีแค่เดือนละครั้งนะ

ชูหลาย งานนิทรรศการฉัน เริ่มตอนสิบโมงครึ่งนะ มาให้ได้นะ

เราเจอกันเมื่อไหร่ดีครับ

ก็ที่อ่าววิกตอเรียนั่นแหละ ฉันจะรอคุณนะ ชูหลาย

ไม่ต้องห่วงนะ

ถ้าคุณไม่มา ฉันจะไม่เริ่มงาน

แล้วเจอกันค่ะ

ชูหลาย

ไม่ต้องห่วงนะ ผมไปแน่นอน

- อะไรน่ะ - น้ำผลไม้ดีท็อกซ์ ดีต่อสุขภาพนะ

มันอาจช่วยให้คุณถ่ายท้องนะ คุณบอกว่าท้องผูกไม่ใช่เหรอ

- อย่าลืมกินยาๆ - นั่นอะไรน่ะ

นี่เป็นกล่องยาบันทึกเสียงได้ เตือนให้กินยา คุณจะได้หายไอสักที

มีคนบอกว่าอาการป่วยช่วงหน้าหนาว จะหายดีในหน้าร้อน

เขาว่ากันว่าคนที่ไอช่วงหน้าหนาว เป็นเพราะเครียดช่วงหน้าร้อน

คุณเศร้าอยู่หรือเปล่า

- ช่วยยืดขาให้ที - ได้เลย

เราอยู่ฮ่องกงมาเจ็ดวันแล้ว พรุ่งนี้จะเป็นวันสุดท้าย

วีซ่าฮ่องกงกับมาเก๊าจะหมดอายุ

วันนี้ไม่ไปซื้อนมผง แล้วนั่งอยู่บ้านเฉยๆ ดีไหม

พี่สาว พี่เขย มิน่าถึงไม่ท้องสักที ทำอีท่านี้จะท้องได้ไงล่ะ

อย่ามายุ่งน่า ฉันกำลังช่วย ช้างน้อยของเขาไปสู่เป้าหมายอยู่นะ

- เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ - เคยดูเรื่อง "เบสิค อินสติง" ไหม

เดี๋ยว เราล็อกประตูแล้วนะ นายเข้ามาได้ไง

- อ่านคู่มือทำลูกกันบ้างไหมเนี่ย - ไม่ได้ยินที่ถามหรือไง

ห้องเรามันเชื่อมกัน แล้วประตูที่เชื่อมก็ไม่ได้ล็อกด้วย

มาทางไหน ก็ไปทางนั้น

กางเกงลายเสือดาวเนี่ยนะ ไร้รสนิยมชะมัด

นายถ่ายมาสองอาทิตย์แล้วนะ ถ่ายฉันสภาพนี้ได้เหรอ

ผมเข้าไปยุ่ง เรื่องบุคคลที่ผมถ่ายไม่ได้

พอล ฟลาเฮอร์ตี้ว่าไว้

- ใครคือพอล ฟลาเฮอร์ตี้ - พ่อผมเอง

- นึกว่าพ่อนายชื่อไชยูเหลียงซะอีก - ก็ใช่ไง

- งั้นพอล ฟลาเฮอร์ตี้เป็นใครล่ะ - บิดาของภาพยนตร์สารคดีไง

- งั้นแม่นายคงไม่ใช่พันทงทงสินะ - ใช่สิ

แต่มารดาผมคือดิซกา เวอร์โทฟ เคยได้ยินชื่อเธอไหมล่ะ

- มารดาภาพยนตร์สารคดีใช่ไหม - พี่เขยนี่ฉลาดจริงๆ

ท่านบอกว่า ถ้าอยากถ่ายตัวตนของคนได้จริงๆ ล่ะก็

- ต้องเปลือยสิ่งต่างๆ ให้หมด - งั้นนายก็เห็นฉันตอนเปลือยแล้วสิ

ผมถ่ายพี่ใช้ชีวิตประจำวัน สัมภาษณ์ทุกคนครบแล้ว ยกเว้นพี่

วันนี้พอมีเวลา ให้ผมสักสามชั่วโมงไหม

- สัมภาษณ์อะไรล่ะ - ความรู้สึกของพี่ต่อครอบครัวเรา

- เคยดู "มีทเดอะฟอกเกอร์ส" ไหม - อย่าทำแบบนั้นสิ

ช่วยเขาทำหนังสารคดีเถอะน่า

ผมแค่ไม่อยากให้เขาเอาแผ่นผี ไปขายข้างถนนแล้ว

คุณถึงต้องเป็นโค้ชคอยชี้แนะเขาไง กดหันเก้าอี้ไปทางเขาเถอะน่า

เลือกผมเถอะๆ ผมมีครอบครัวนะ

แล้วทำไมต้องถ่ายวันนี้ด้วย

ผมอยากส่งเข้าประกวด เทศกาลภาพยนตร์สารคดีญี่ปุ่น

- นี่จะเอาหนังไปฉายเหรอ - ใช่แล้ว ฉายในฮ่องกงด้วยนะ

อยู่ในร้านน้ำชาเหรอคะ แม่ เรากำลังไปค่ะ รถติดอยู่เนี่ย

นี่เปลี่ยนชุดต้องถ่ายด้วยหรือไง ช่วยถ่ายอะไรที่มันเข้าท่าได้ไหม

ผมรู้สึกว่าท้องไส้ปั่นป่วนแล้วสิ

อั้นไว้ อดทนก่อน มาชนจมูกกัน

หื่นขนาดนี้ พี่ยังไม่ท้องได้ไงกัน

- ไปเลยนะ - ปิดกล้องไปเลย

ผมเข้าไปแทรกแซง เรื่องของบุึคคลที่ผมถ่ายไม่ได้

- จะถ่ายตอนฉันนั่งส้วมด้วยไหม - ผมต้องบันทึกความจริงเอาไว้

เอาเลย

ลองจับสิ เนื้อผ้าไม่ดีเลย ราคาตั้งห้าร้อย ต่อก็ไม่ได้

ฉันจะส่งภาพแว่นกันแดด ให้ดูคราวหน้านะ

สุดยอดมากเลยนะ บาย ขอบคุณ

วางลง มันกินไม่ได้นะ

ผมมาแล้วครับ พ่อ แม่

- มาแล้วเหรอ - มาถึงสักทีนะ

- วันนี้จะไปไหนล่ะ - ผมจะไปพบลูกค้า

ไม่ต้องไป ไปสนามม้ากับฉันดีกว่า

เหมือนกับรายการทีวี "พ่อ เรากำลังจะไปไหนกัน"ไง

ไม่ได้หรอกครับ พ่อ ผมสัญญากับลาล่าไว้ว่าจะให้สัมภาษณ์

- อ๋อ - สัญญาแล้วนะ

หมอนี่สัมภาษณ์อย่างกับหวังเฟิง ในเดอะวอยซ์จีนเลยนะ

เขาจะถามเรื่องความฝัน และความฝันสูงสุด

อย่าเยาะเย้ยกันสิ ผ่านไปสองสามปี แล้วเอามาดูอาจน่าสนใจก็ได้นะ

นั่นสิ น่าสนใจจะตาย

วันนี้คุณจะทำอะไรล่ะ

ฉันมีเดต หึงไหมล่ะ

ทำไมผมต้องหึงด้วยล่ะ

วันนี้พวกนายสองคนมาช้านะ เพราะมัวแต่จู๋จี๋กันอยู่ล่ะสิ

- เปล่าสักหน่อย - ฉันต้องรับสายนี้

- ฮัลโหล - สั่งอาหารเลยเถอะ

- บ๋อย - ขอเมนูหน่อยค่ะ

- นายผิดปกติอะไรหรือเปล่า - หมายความว่าไง

ถ้ามีอะไรผิดปกติ ก็ไปรักษาได้ ไม่เห็นต้องอายเลย

ฉันไม่ได้ผิดปกติอะไร

แน่เหรอ งั้นทำไมไม่มีลูกกับน้องฉันสักทีล่ะ

- เธอน่าจะเปลี่ยนนิสัยการกินบ้างนะ - มีอาหารหลายชนิดที่ฆ่าตัวอสุจินะ

ถ้าฆ่าได้จริงก็ช่างมัน

ถ้ายังตายไม่หมด เธอคงคลอดเด็กประหลาด

ที่พวกนายสองคนไม่มีลูกกัน ไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอก

จริงๆ นะ ฉันถามหยุนไค่ อาจารย์ลัทธิเต๋ามาแล้ว

อาจารย์บอกว่าเป็นเพราะชื่อเขา "ชูหลาย" ดันมีความหมายว่า"ชักช้า"

ใช่ๆ ช้ามากเลย เปลี่ยนชื่อเถอะ

- เปลี่ยนเลยดีไหม - เปลี่ยนเป็นอะไรล่ะ

ชูเปอร์แมนไง

พูดอะไรเนี่ย นั่นไม่ใช่ชื่อคนด้วยซ้ำ

- หรือไม่ก็ชูเปิร์ม - ชูเปอร์ฟาสต์

- ชูชัน - ชูช่อ

ชูจุ๊บ

- ชูไลท์นิ่งอาจเหมาะกับเขาก็ได้ - งั้นเอาชูวินดีไหม

"เฟดเอ็กชู" บริการขนส่งรวดเร็วและปลอดภัย

- เปลี่ยนคำว่า "ชู" แทนดีไหม - เงียบน่า ลูก

ฉันชื่อชูหลายนะ

มีทางออกง่ายๆ นะ ลองใช้บริการแม่อุ้มบุญดูไหม

ชาวโปรตุเกสในย่านมาเก๊าสวยมากเลยนะ ตากับจมูกพวกเขาเลิศมาก

แต่พอเด็กเกิดมา รับรองว่าหัวล้านใสแหนวแน่

แต่ขนหน้าอกนี่ดกเลยล่ะ

- ไง สวัสดี - สวัสดี

ผมอยากเจอคุณจะแย่แล้ว

- เราตกลงกันเรื่องสถานที่แล้วนิคะ - นี่ครับ

- ตื่นเต้นไหม - แน่นอน ขอบคุณนะ

ขึ้นรถเร็ว

- ไปกันเลย - อย่าลืมเปิดมือถือไว้ด้วยนะ

- ติดต่อมาด้วยล่ะ - ไว้เจอกันครับ

ขอบคุณที่ยอมให้สัมภาษณ์นะ คุณชูเปอร์แมน

- จะถามเยอะไหมล่ะ - ไม่นานหรอก

ชูหลายจะไปหาแบบชูเปอร์ฟาสต์เลย

- พี่ฉีดน้ำหอมด้วย - มายืนตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

แต่งตัวซะหล่อหรูเลยนะ

ไม่คิดเลย ว่าพี่จะให้เกียรติผมสัมภาษณ์ขนาดนี้

- จะให้ฉันนั่งตรงไหน - ตรงนี้ก็ได้

เอาล่ะ มาเริ่มกันเลยนะ