Episode #1.1

‎AGENT KIM REACTIVATED

‎EPISODE 1

‎Niloloko mo ba ako?

‎Itabi mo ang kotse mo! ‎Nakaharang sa kalsada!

‎Jusko po.

‎Hay, maglakad ka na lang ‎kung nagmamadali ka.

‎Gutom na gutom na ako. ‎Kailan ba maluluto ang pagkain?

‎Oo nga. Ang tagal naman.

‎Kailan ba magiging handa ‎ang pagkain namin?

‎Lasing ka!

‎Ano 'yon?

‎Buwisit. Ano ba 'yan?

‎Hoy, ikaw. Halika rito.

‎Buwisit, sira na.

‎Buwisit. Halika rito.

‎Hoy, sabi kong halika rito!

‎Saan ka pupunta?

‎Hoy!

‎Sino ka ba sa tingin mo?

‎May balak ka bang ‎mang-scam ng insurance o ano?

‎Kapag nabangga mo ang kotse ng iba,

‎dapat lumuhod ka para humingi ng tawad.

‎Kailangang palitan 'to nang buo.

‎Magkano kaya ang aabutin nito?

‎Mukhang okay naman ang braso ko,

‎kaya puwede ka nang umalis.

‎Grabe ka talaga.

‎Ayos lang talaga ako, ‎kaya makakaalis ka na.

‎Seryoso ka ba?

‎Nababaliw ka na ba?

‎Gusto mo bang mamatay?

‎Ano?

‎Ano'ng tinitingnan mo?

‎Pasensya na.

‎Humihingi ako ng tawad.

‎Huli na ang lahat.

‎Subukan mo lang ulit.

‎Tara na, alis na tayo. Late na tayo.

‎Tara na.

‎Sige na.

‎Tatanggapin ko ang paghingi mo ng tawad.

‎Tabla na tayo rito.

‎Wow, nagwo-work out ka ba nitong ‎mga nakaraang araw?

‎-Ang gandang suntok no'n. ‎-Patay na ba siya?

‎-Takpan ba natin siya ng kumot? ‎-Buwisit!

‎AGENT KIM REACTIVATED

‎Magandang umaga!

‎Parang may nawawala kang butones.

‎-Wala naman yata. ‎-Sigurado ka?

‎Ako na ang magwawalis para sa 'yo.

‎Hindi, ayos lang.

‎-Ako na ang gagawa para sa 'yo. ‎-Salamat.

‎ANG REBELYOSONG YUGTO NG ANAK MO

‎KIM MIN-JI

‎RESTRICTED AREA

‎Min-ji, gising na.

‎MAMAMATAY KA ‎KUNG PUMASOK KA NANG WALANG PERMISO!

‎Min-ji.

‎Kim Min-ji, late ka na!

‎-Oras na para mag– ‎-Tama na ang almusal na 'yan!

‎May magagalit ba sa 'yo ‎kapag hindi ako nag-almusal?

‎Wag kang ngumiti!

‎Estudyante ka,

‎kaya kailangan mong kumain nang maayos ‎bago pumasok.

‎Kim Min-ji!

‎SCHOOL NOTICE ‎EMERGENCY CONTACT FORM

‎INA: X ‎MGA KAPATID: X

‎Uy, Min-ji.

‎Kailangan ko ang pangalan ‎ng malapit mong kaibigan

‎at ang numero niya.

‎Kim Min-ji!

‎Kang Hye-ryeong.

‎Ang numero niya ay 010-0610-6003.

‎Sinagutan ko ang form. ‎Mag-almusal ka na.

‎Late na ako.

‎-Ang report card mo… ‎-Wag mong tingnan!

‎-Level eight? Ano'ng nangyari? ‎-Kung mas mataas ang numero, mas maganda.

‎-Gano'n ba? ‎-Nagbago na ang mga patakaran.

‎Sinabi ko na sa 'yo dati.

‎-Dahan-dahan lang sa pag-aaral. ‎-Sige.

‎Kang…

‎Hye…

‎ryeong.

‎LAUNDRY

‎Min-ji!

‎Min-ji!

‎-Hello. ‎-Uy.

‎Kumusta ang tatay mo?

‎-Ano'ng ibig mong sabihin? ‎-'Yong mga siga…

‎Di bale na.

‎Siya nga pala, ‎bakit hindi mo ipaayos ang uniporme mo?

‎Alam mo ba, ‎eksperto ako sa pag-aayos ng damit.

‎Ayos lang. Di ko alam ‎kung kailan ulit ako lilipat.

‎Nandito na ang bus ko.

‎Ano?

‎Magandang araw sa 'yo.

‎Grabe, laging plantsado nang maayos ‎ang uniporme niya.

‎Mr. Kim!

‎Ayos ka lang ba?

‎Mukhang ayos ka lang.

‎Nakita ko 'yong mga sigang 'yon ‎na ginagalit ka noong gabing 'yon.

‎Pasensya na kung di ako nakialam.

‎Medyo duwag kasi ako.

‎Gano'n din ang gagawin ko kung ako ikaw.

‎Grabe, Mr. Kim.

‎Plantsahin mo naman ang suit mo.

‎'Yan ang silbi ng dry cleaner.

‎Sige na, nasa baba lang naman ‎ng bahay n'yo.

‎Nakakasama naman 'yan ng loob.

‎Iiwan ko ito sa susunod.

‎Paplantsahin ko ito para sa 'yo sandali. ‎Pumasok muna tayo sa loob.

‎-Sige na. ‎-Baka di ko maabutan ang bus.

‎Paplantsahin ko para sa 'yo.

‎Sandali.

‎Mr. Kim.

‎Mr. Kim!

‎Grabe. Mana talaga ang anak sa tatay.

‎Parehong-pareho sila.

‎Di gumagana ang sales pitch ko sa kanila.

‎Sandali!

‎Salamat.

‎Pasensya na, makikiraan.

‎Wag kayong magtulakan!

‎Wag kayong tumakbo. Masasaktan kayo.

‎KARAHASAN SA PAARALAN ‎WAG MANOOD LANG, PROTEKTAHAN ANG BIKTIMA!

‎-Nag-almusal ba kayo? ‎-Opo, sir.

‎-Magandang umaga, sir. ‎-Uy.

‎-Kailangan mong bumati nang ganito. ‎-Tama ka.

‎SANGSAENG SAVINGS BANK

‎Hello, Manager Kim. ‎Palaging ikaw ang nauuna.

‎Hello.

‎SAVINGS BANK ‎LOAN APPLICATION AT MGA TANONG

‎Customer number 155, please.

‎CORPORATE CARD CHARGES

‎SEOREUNG CO., LTD. / CHINESE FOOD

‎REQUESTER: KANG HAK-SU ‎DIVISION: TREASURY

‎HISTORY NG LEAVE REQUEST

‎Tiningnan ko ang mga asset mo, at…

‎Sir.

‎Ano 'yan?

‎Ito ang mga corporate card charges.

‎Nagbayad ka ng 95,000 won para sa Chinese ‎food noong Miyerkules bago ang nakaraan.

‎Ano naman?

‎Naka-leave ka noong araw na 'yon ‎para sa wedding anniversary mo.

‎Wala rin pong resibo, ‎kaya baka may nakaligtaan lang?

‎Kim, madalas ka bang kumain ng isda ‎para sa utak?

‎Ano po?

‎Bakit ang talas ng memorya mo?

‎Sinusubukan kong kumain ng maraming isda. ‎Mas gusto ko ang mackerel.

‎Tigilan mo na ‎ang kakakain ng mackerel at saury,

‎at aralin mo na lang ‎kung paano i-adjust ang mga patakaran.

‎Maging flexible ka.

‎Isulat mo na lang na gastos ‎sa company dinner.

‎Opo, sir.

‎Isusulat ko na lang ‎na gastos sa company dinner.

‎Maraming salamat at natandaan mo ‎ang wedding anniversary ko.

‎Walang anuman.

‎Hay, nakakainis siya.

‎MANGYARING GAMITIN ANG SUSUNOD NA COUNTER

‎Tabla na tayo rito.

‎MGA GAMIT PARA SA SELF-DEFENSE

‎Kailangan kong mag-pre-order at pumila ‎para lang sa dessert?

‎Anong oras 'to magsisimula?

‎-Mr. Kim. ‎-Grabe, ginulat mo ko!

‎Ano 'yon, Sang-a?

‎May problema ba? Bakit ka naghahanap ‎ng mga gamit para sa self-defense?

‎A, wala lang.

‎Teka, gagamitin mo ba 'yan…

‎kay Mr. Kang sa gabi?

‎Mr. Kang?

‎Siyempre hindi.

‎Hindi sa gano'n.

‎Parang di ligtas ang lugar namin ‎nitong mga nakaraang araw.

‎Uy, Sang-a.

‎Mukhang magagamit 'to, di ba?

‎Madali tong bitbitin kahit saan ‎at mukhang epektibo.

‎Para sa 'yo ba?

‎Sa tingin ko, para sa mga babae 'to.

‎Malapit na ang birthday ni Min-ji.

‎A, birthday ng anak mo.

‎Ilang taon na siya?

‎High school junior na siya.

‎Self-defense item ‎para sa high school girl…

‎Bakit hindi mo na lang siya tanungin ‎kung ano ang gusto niya?

‎Gusto ko,

‎pero di niya ako kinakausap ‎nitong mga nakaraang araw.

‎Iniiwasan niya lang ako.

‎Mukhang may pinagdadaanan ‎siyang late rebellious phase.

‎Wag kang masyadong mag-alala. ‎Ganyan talaga sila sa ganyang edad.

‎Mas mabuti sana ‎kung nandito ang nanay niya.

‎Tutulungan kitang pumili ng regalo.

‎-Talaga? ‎-Pupunta rin ako sa department store.

‎Sabay tayo pagkatapos ng trabaho.

‎Wag na, di mo kailangang–

‎Aalis tayo ng eksaktong alas sais.

‎Uy, Kim Min-ji.

‎Min-ji.

‎Pahiram ako ng pang-gym mo.

‎Hye-ryeong, di mo binalik noong nakaraan, ‎kaya hinanap kita.

‎Sige na, magkaibigan naman tayo. ‎Nagmamakaawa ako.