Arco

Here.

Ε;

Άρκο!

Ugh, άλλο ένα φυτό;

Τι νομίζατε ότι φέρναμε πίσω;

Έναν δεινόσαυρο; - Είδες κανέναν;

- Μια μητέρα τρικεράτοπα. - Ουάου!

Ήταν τεράστια! Φώναζε τα μωρά της έτσι:

Rarrr!

Και εκεί η Άντα βρήκε τη φτέρη,

αλλιώς πιθανότατα δεν θα την είχαμε προσέξει.

Τα χάιδεψες; - Τα χάιδεψες;

Με κοροϊδεύεις; Ήμασταν πολύ φοβισμένοι.

Κρυφτήκαμε. Ο μπαμπάς ήταν τρομοκρατημένος.

Ακριβώς αυτό που νόμιζα,

Dryopteris.

Με αυτό θα μπορέσουμε να καλλιεργήσουμε χιλιάδες.

Μπαμπά; Νομίζεις ότι την επόμενη φορά μπορώ να έρθω;

Άρκο, το έχουμε ήδη συζητήσει.

- Είσαι πολύ μικρός. - Αλλά αν έρθω, μπορώ να βοηθήσω.

Ναι, φυσικά, το μόνο που τον ενδιαφέρει

- είναι να βλέπει δεινόσαυρους. - Άντα.

Έχει δίκιο όμως, δεν ταξιδεύουμε για διασκέδαση.

Αλλά σου είπα ότι είμαι έτοιμος.

Όχι πτήσεις πριν τα 12.

Είναι ο νόμος. Έτσι είναι.

Η ώρα σου θα έρθει. Μην βιάζεσαι τόσο.

Woohoo! Woo!

- Είσαι έτοιμος; - Ναι! Ναι!

Τώρα έχουμε τα καινούργια μας καπέλα. Σσσ!

Άκουσα ότι υπάρχουν νέοι στην δύση,

δύο από τους πιο σκληρούς παράνομους, ειδικά το κορίτσι,

που λέγεται Calamity Jane

με νύχια κοφτερά σαν παλιά νύχια.

Όλοι οι σερίφηδες εκεί την ψάχνουν,

αλλά εγώ θα τη βρω!

Ποιον θέλεις τώρα;

Κάνε Hook! Hook!

Hook! Hook! Hook!

Ήταν απλώς κεραυνός, Πίτερ.

Μην ανησυχείς, το σπίτι μας είναι προστατευμένο από την καταιγίδα.

Δεν ακούει κανέναν αυτές τις μέρες.

- Θέλει μόνο να κάνει το δικό του. - Είναι φυσιολογικό.

Στην ηλικία του, κι εσύ ήσουν μικρός ταραξίας, έτσι δεν είναι, Μίκι;

Ένα πραγματικό τέρας, αν θυμάμαι καλά.

Έλα, αγάπη μου. Φάε τον πουρέ σου, να είσαι καλός. Κάν’ το για τη μαμά.

Και πώς ήταν το σχολείο σήμερα;

Πώς πήγε η παρουσίασή σου στην ιστορία;

OK.

Θέλω να πω, ο Κλίφορντ ήταν τόσο τρομοκρατημένος

που ξέχασε όλο το κομμάτι για τους φαραώ.

Έτρεμε σαν φύλλο, έτσι.

Ω, Μίκι, έκλεισες το ραντεβού

για τα εμβόλια του Πίτερ, σωστά; - Ναι,

τον πάω αύριο για τις ενισχυτικές δόσεις

και έκανα ψώνια για το Σάββατο.

Η Ίρις φτιάχνει λεμονόπιτα μαρέγκα.

Μίκι! Ήταν έκπληξη.

Ωχ. Λάθος μου.

Στην πραγματικότητα, σχετικά με αυτό...

δεν μπορούμε να γυρίσουμε σπίτι αυτό το Σαββατοκύριακο, έχουμε πολλή δουλειά.

Αλλά... και τα γενέθλιά σου;

Χμ, θα τα γιορτάσουμε την επόμενη φορά.

Θα προσπαθήσουμε να έρθουμε το επόμενο Σαββατοκύριακο. Εντάξει, μωρό μου;

"'Είμαι η νιότη, είμαι η χαρά!' απάντησε ο Πίτερ στην τύχη."

Αυτό φυσικά ήταν ανοησία,

αλλά ήταν η απόδειξη για τον άτυχο Καπετάνιο Χουκ

ότι ο Πίτερ δεν ήξερε καθόλου ποιος ήταν

ή τι ήταν.

"Που είναι το αποκορύφωμα της καλής συμπεριφοράς."

Και μετά;

Πρέπει να ξυπνήσω νωρίς.

Κλείσε το φως σύντομα, εντάξει; - Ναι, μαμά.

Σ’ αγαπώ πολύ.

Καληνύχτα, αγγελούδι.

Καληνύχτα, μαμά.

Όλα καλά;

Δεν μπορώ να κοιμηθώ.

Κάνε μου λίγο χώρο, εντάξει;

Πες μου τι συμβαίνει.

Τίποτα, είπα.

Είμαι καλά.

Είμαι σίγουρη ότι θα προτιμούσαν να είναι μαζί σου

αντί στο γραφείο.

Όταν είσαι ενήλικας, δεν μπορείς πάντα να κάνεις ό,τι θέλεις.

Πιστεύεις ότι οι ευχές πραγματοποιούνται πραγματικά;

Όπως στα παραμύθια;

Δεν ξέρω, Ίρις.

Αλλά τι σε εμποδίζει να το δοκιμάσεις;

- Γεια, Mikki! - Καλημέρα, νεαρέ.

Πάλι αργά, ε; - Ίρις!

- Ο Clifford είναι εδώ. - Έρχομαι!

- Θα αργήσεις! - Είπα ότι έρχομαι!

Πρόσεχε στον δρόμο,

με ακούς; - Ναι, Mikki!

Αντίο!

Βιάσου!

Γιατί οδηγείς πάντα εσύ;

- Γιατί είναι το σκούτερ μου. - Ίρις!

Είπα να οδηγείς προσεκτικά!

Ugh, η αδελφή σου είναι πεισματάρα σαν γάιδαρος.

Δεν είναι το αυτοκίνητο του κ. Deschmaker;

Ω ναι, είναι. Θα τρελαθεί.

Πού νομίζεις ότι κρύβονται τα πουλιά κατά τη διάρκεια καταιγίδας;

Δεν ξέρω, δεν το έχω σκεφτεί ποτέ.

Ήθελα πάντα να είμαι πουλί

για να μπορώ να πετάω και να είμαι ελεύθερος.

Στην πραγματικότητα πρέπει να είναι φρικτό.

Θα ήθελα να είμαι γάτα:

τίποτα να κάνεις, να τριγυρνάς, σε ταΐζουν.

Οι γάτες τα έχουν όλα λυμένα.

Αλλά δεν μου αρέσουν οι γάτες γιατί τρώνε πουλιά.

Είδες στις ειδήσεις για τη φωτιά;

Ο πατέρας μου λέει ότι αυτή τη φορά θα τα καταστρέψει όλα.

Το λέει κάθε φορά, Clifford.

Έχουμε αρκετά κονσερβοποιημένα για μήνες.

Πού τα βάζεις όλα αυτά; - Στο σαλόνι,

στο δωμάτιό μου, κοιμάμαι

- πάνω στα κόκκινα φασόλια. - Χαχα!

Τα λέμε στο μεσημεριανό; - Ναι, τα λέμε.

Το σύμπαν, όπως όλα τα ζωντανά όντα,

γεννήθηκε μια μέρα. Εκείνη η μέρα συνέβη

πριν από 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια

σε μια τεράστια λάμψη φωτός που ονομάζουμε Μεγάλη Έκρηξη.

Πριν από εκείνη τη στιγμή, ο χρόνος και ο χώρος δεν υπήρχαν.

Κατά τη γέννηση, το σύμπαν ζύγιζε μόνο 20 μικρογραμμάρια,

το βάρος ενός κόκκου άμμου. Αυτό είναι κατά μέσο όρο

7,7 λίβρες λιγότερο από εσένα όταν γεννήθηκες,

και μετά όπως εσύ μεγάλωσε,

σχηματίζοντας γαλαξίες και το ηλιακό μας σύστημα. Ναι, δεσποινίς;

Δεν αισθάνομαι καλά.

Μπορώ να ζητήσω να φύγω, παρακαλώ;

Έχουμε μόνο 15 λεπτά ακόμα.

Έχω πονοκέφαλο.

Εντάξει, συνεχίστε.

Ευχαριστώ.

Ωραία, ας συνεχίσουμε.

Πριν από τέσσερα δισεκατομμύρια πεντακόσια εκατομμύρια χρόνια...

Χμ;

Είσαι καλά;

Τι πτώση.

Έσπασες τίποτα; - Whoa...

Ε!

Ποιος είσαι;

Πού πάμε;

Μιλάς πολύ δυνατά,

όλοι μπορούν να σε ακούσουν.

Είσαι απίστευτος!

Τι; - Το μαζεύω αυτό.

- Χτυπάει σαν τρελό. - Άσε με να δω!

- Κοίτα, χτυπάει. - Έχω κι εγώ!

- Άγιοι θεοί! - Πρέπει να χωριστούμε.

- Εντάξει; Dougie! - Ναι;

- Εσύ πήγαινε Βορρά. - Εντάξει.

Και ο Frankie κι εγώ θα πάμε Νότο.

Περίμενε λίγο. Σοβαρά;

- Γιατί εγώ είμαι ο... - Δεν είναι όλα για σένα!

Δεν είναι όλα για μένα, είστε τρελοί.

Πήγαινε μόνος σου από εκεί

και εμείς οι δύο...

Ε;

Ω!

Σσσ!

Τι κάνω; Τι κάνω;

Αχ! Είσαι τόσο βαρύς!

- Αχ, γεια σας κύριοι. - Whoa!

Είστε... ψάχνετε κι εσείς τον θησαυρό;

- Τι;! - Είδα απλώς ένα ουράνιο τόξο.

Δεν ξέρετε τον θρύλο;

Στο τέλος του ουράνιου τόξου, τα δοχεία με χρυσό και...

Άκου, κορίτσι μου, είμαστε απασχολημένοι, φύγε.

Μην είσαι τόσο αγενής, Frankie, έλα!

- Έλα! - Συγγνώμη.

Ε, κοριτσάκι, έχεις...

έχεις δει κάτι περίεργο στο δάσος;

Όχι.

Είσαι σίγουρη;

Θέλω να πω, ε...

ήταν εκείνο το μικρό αγόρι.

Μικρό αγόρι;

Σωστά.

Έτρεξε προς τα εκεί.

Δεν μπορείς να τον χάσεις με εκείνη την παράξενη στολή.

- Ω! - Είναι απίστευτο!

Ήταν με φωτεινή στολή

με κάπα; Κάπα;

Ναι, με πολλά χρώματα.

Νομίζεις ότι ψάχνει κι αυτός για τον θησαυρό;

Πρέπει να είναι αυτός, μόλις άκουσες τι είπε.

Ένα παιδί με κάπα! Πάμε. Βιάσου.

Ε, αντίο. Ευχαριστώ, δεσποινίς.

- Έλα, δεν υπάρχει χρόνος! - Ευχαριστώ πολύ, κυρία.

Λοιπόν ποιο είναι το σχέδιο;

Να το σχέδιο, ο Ντάγκι κι εγώ θα πάμε βόρεια.

Όχι! Είπα ήδη ότι δεν θέλω!

Μίκι!

Άρχισα να ανησυχώ σοβαρά.

Μπορείς να με βοηθήσεις σε παρακαλώ;

Ήταν τελείως εκτός εαυτού, μετά ξαφνικά, μπαμ!

- Λιποθύμησε! - Πρέπει να τον περιποιηθούμε αμέσως