نخستین 200 خط.
"โปรดต้อนรับพีท โฮล์มส์"
คุณพระช่วย
ขอบคุณมากครับ สวัสดี
ไงครับ สวัสดี...
ชิคาโก
ขอบคุณมากครับ เชิญนั่ง
ขอบคุณมากครับ
พระเจ้าช่วย วงเนชั่นแนลเล่นให้ ฝันไปหรือเปล่า
นี่เป็นช่วงเวลา ที่ดีที่สุดในชีวิตผมเลย
ไม่ต้องแสดงแล้วก็ได้ ตอนนี้เป็นแค่ของแถมแล้ว
รู้สึกดีมากเลย เราน่าจะผลัดกันนะ
คุณควรขึ้นมาทีละคน
เพื่อจะได้รู้สึกว่า โรคที่กำลังก่อตัวหายไปทันที
เป็นประสบการณ์ที่วิเศษมาก ขอบคุณจากใจเลย ชิคาโก ยอดมาก
รู้สึกดีมาก
ดีจริง ๆ ที่ได้มาที่นี่
โรงละครนี้ดีเกินกว่า มุกตลกที่ผมจะเล่า
ดูงานตกแต่งสีทองสิ
"ท้องเสียไง เข้าใจไหม"
ดีจริง ๆ พวกคุณดีมาก ผมอยากเล่นให้ดีนะ
เพราะวันนี้ผมมีงานเดียว
จะปล่อยให้งานนี้พังไม่ได้
ผมไม่อยากกลับโรงแรมซอมซ่อ ทิ้งตัวนอนแบบ "ทำอะไรลงไป"
"นั่นรายการพิเศษของฉันเหรอ"
พวกคุณอารมณ์ดีกันนะ
บางครั้งผมก็กลัวขึ้นมา
นั่นเป็นเรื่องราว ที่คนเข้าถึงได้เนอะ
บางครั้งผมก็กลัว
ไม่นานมานี้ผมอยู่ที่บาร์ แล้วผมก็สั่งข้ามหัวคน
ผมไม่ได้ตั้งใจ แต่คนข้างหน้าผมเตี้ยกว่า
ห้าฟุตหนึ่งนิ้วได้
ผมก็เลยสั่งข้ามหัวเขา เหมือนเป็นสายรุ้ง
ผมไม่ได้ตั้งใจ เชื่อสิ ผมไม่ได้พยายามจะกร่าง
แบบ "ขอไวน์ขาวด้วย"
"อะไรก็ได้ที่ใหม่"
"ปีโน มีปีโนไหม"
"แบบกรีนะ ไม่เอานัวร์"
แล้วหมอนั่นคงโดนมาแล้ว ในคืนนั้น
เพราะเขาของขึ้นทันทีเลย
เขาหมุนส้นเท้าเล็ก ๆ กลับมา
แล้วก็บอกว่า "ไอ้สารเลว ฉันยืนอยู่ข้างหน้าแกนะ"
ผมก็กลัวสิ
เวลาคุณกลัว ร่างกายคนไม่รู้จะทำยังไง
มันเป็นวิวัฒนาการ ถ้าไม่สู้ก็ต้องหนี
สิ่งแรกที่เกิดขึ้นเวลากลัว คือคุณจะยกไหล่
นั่นคือไอเดียอันชาญฉลาด ของร่างกาย
เคยสังเกตไหม เวลาคุณกลัวคุณจะ...
นั่นคือสมองสั่งว่า "ปกป้องคอไว้"
"อย่าให้มันทำอะไรคอได้"
"เราเก็บทุกอย่างไว้ที่คอ"
คุณจะยกไหล่ขึ้น
แล้วบ่อยครั้งคุณก็กอดอกด้วย เพราะนี่คือเนื้อส่วนกลาง
ไม่สิ ผ้าเตี่ยว ปิดตรงกลางตัวตรงนี้
นี่ไม่ใช่เนื้อส่วนกลาง นี่คือพุงของคุณ
ส่วนนี่... ไปเรียนรู้ ในที่รโหฐานดีกว่านะ
นี่คือท้องของคุณ
แต่คุณต้องปกป้องท้องคุณด้วย
เพราะถ้าสิงโตตะปบพุงคุณ นั่นคือถึงตายนะ
คุณจะเห็นลำไส้คลายตัวออก เหมือนฟิล์มแปดมิลลิเมตรเลย
"ฉันกำลังจะตาย"
คุณต้องกอดอก ยกไหล่ นี่เป็นท่ากลัว
การเดี่ยวไมโครโฟน ก็น่ากลัวนะ
คุณจึงเห็นตลกหลายคน เล่นแบบนี้
"ทริสกิตออกรสใหม่แล้ว"
"ซาวร์ครีมและหัวหอม ขอแต่ซาวร์ครีมได้ไหม"
"มีอะไรอีกบ้าง"
เพราะเราคิดว่า คุณจะเล่นงานเรา
สมองส่วนระวังภัยเลยตื่นตัว
แต่เวลาผมกลัวคน ผมจะนึกถึง อะไรที่ธรรมดา คุณเองก็ใช้ได้นะ
นั่นคือทุกคนต้องนอน
ไม่ต้องขอบคุณก็ได้
ถ้าคุณกลัวใคร ให้บอกตัวเองว่า "พวกเขานอน ๆ "
หมอนี่ตวาดผม ผมกลัว
ผมแค่จำไว้ว่า อีกห้าชั่วโมง ชายน่ากลัวคนนี้จะเป็น...
พลิกหมอนไปด้านที่เย็น "ฉันต้องการมัน"
นั่นไม่น่ากลัวเลยนะ
ตรงข้ามกับน่ากลัวเลย
ว่าแต่การนอนคืออะไร
ถามจริง ๆ มันคืออะไร
ผมรู้ว่าทุกคนนอน แต่เราเห็นมันเป็นของตาย
เราอยู่กับรูมเมต ตอนเที่ยงคืน
"ฉันจะเข้าห้องแล้วนะ จะไปเอนตัวลง"
"หลับตา"
"แล้วก็อยู่นิ่ง ๆ "
"ถ้าต้องการฉัน ฉันก็อยู่ในห้อง นิ่งอยู่"
แต่มันคืออะไร อธิบายการนอน ให้เอเลี่ยนที่ไม่นอนฟังสิ
ผมทำไม่ได้หรอก
ผมอธิบายอาหารได้
"ฉันต้องการพลังงาน ก็เลยกินแอปเปิ้ล"
"ฉันจะได้ใช้พลังงาน ที่อยู่ในแอปเปิ้ล"
พวกเอเลี่ยนคงแบบ "โอเค"
"มีอะไรอีกไหม"
"มี"
"ตอนกลางคืน"
"ไม่ว่าฉันจะกินพลังงานไป มากแค่ไหน"
"ฉันก็ต้องปิดเครื่องอยู่ดี"
"ฉันปิดเครื่องแปดถึงเก้า บางทีก็ 12 ชั่วโมง"
"ฟังดูน่าเบื่อ" "ไม่นะ สมองฉายหนังที่ฉันแสดง"
บางครั้งเป็นหนังสยองขวัญด้วย
ฝันร้ายคืออะไร ผมมีคำถามเพียบเลย
ฝันร้ายคืออะไร
มาหาคำตอบกัน
อะไรคือฝันร้าย ฝันร้ายคือ คุณหลอกตัวคุณให้กลัว
มันเป็นกิจกรรมเร่าร้อน กับตัวเอง
มันคืออะไรกันแน่ คืนก่อนผมฝันร้าย
ผมเดินไปตามโถงทางเดิน ผมสร้างโถงทางเดินนั่นเอง
ผมเห็นกล่อง ผมสร้างกล่องนั่นเอง
ผมคิดว่า "อะไรอยู่ในกล่อง"
ไม่รู้ ก็เลยเปิดดู
มีงูเห่าเต็มไปหมด
แล้วพวกมันฉกผม
ผมสร้างกล่องนั่นเอง
ผมสร้างงูเห่าขึ้นมา
ผมถามว่า "อะไรอยู่ในกล่อง"
แบบที่แบรด พิตต์พูด "อะไรอยู่ในกล่อง"
แต่สมองคุณงี่เง่าไง "อย่าไปบอกมัน"
"ฉันอยากเห็น ว่ามันจะทำยังไง"
"มัน" เหรอ มันไหน เราต่างหาก
แกอยากเห็นว่า เราจะทำยังไง
เพราะสมองคุณมันงี่เง่า
ผมพูดจริงนะ
สมองคุณมันงี่เง่า มันไม่ได้รักคุณตลอดเวลา
คิดดูนะ สมองคุณ ทำให้คุณมีความสุขตลอดได้
โดยไม่ต้องมีเหตุผลเลย เมื่อไหร่ก็ได้
มันมีวัตถุดิบครบ
โดพามีน อะดรีนาลิน เอ็นดอร์ฟิน อยู่บนนี้หมด
แต่สมองคุณแค่ขี้งก
มันแยกของดีไว้มุมหนึ่ง
"แกอยากรู้สึกดีไหม"
"อยากรู้สึกดีหรือเปล่า"
"ไปวิ่งสิ" ไม่โว้ย
เอาของดี ๆ มาให้ฉัน ฉันเป็นผบ.สูงสุด นี่เป็นคำสั่ง
แต่มันไม่ยอม เพราะสมองคุณมันเฮงซวย
แต่ผมเป็นคนที่ฮาดีใช่ไหม
เหตุผลหนึ่งคือ ผมปรับสมองผม
เพื่อให้รางวัล ในสิ่งที่ผมทำอยู่
ไม่ใช่สิ่งที่ผมน่าจะทำได้
นั่นคือสิ่งที่คุณควรทำ นั่นคือกุญแจสู่ความสุข
รักตัวเองกับสิ่งที่ทำอยู่ ไม่ใช่สิ่งที่คุณน่าจะทำได้
หลายคน... ใช่
ใช่
หลายคนเอาแต่รอ บางอย่างที่ยิ่งใหญ่
"ฉันจะรักตัวเอง เมื่อค้นพบน่านน้ำใหม่"
"สตีฟจะรักสตีฟเมื่อนั้น"
เราเจอแล้ว สตีฟ เราค้นพบหมดแล้ว
"นั่นอะไร" ทะเลสาบมิชิแกน "ค้นหาต่อไป"
รักตัวเองในสิ่งที่คุณทำ ผมทำแบบนั้น
เช่น คืนก่อนผมกำลังนอน แล้วค้นพบท่านอนใหม่
ผมไม่ได้วางแผนนะ ผมด้นสด
แล้วผมค้นพบท่าใหม่ เลขสี่คว่ำ
ท่าเลขสี่คว่ำ ทำให้คุณหลับลึกแน่
และผมรู้ว่าผมทำอะไร ตามมาตรฐานของตัวเอง
ผมจึงปลุกตัวเอง จากการหลับลึก
เพื่อยกหัวจากหมอนแล้วก็... "นายทำสำเร็จ"
แล้วกลับไปนอนต่อ
เอ็นดอร์ฟิน...
ผมไม่กดโควตาความสุข คุณก็ไม่ควรนะ
คุณถึงได้มาที่นี่ ขึ้นเช็คความสุข เพื่อใช้ชีวิต
ดีแล้ว
ผม... คุณต้องจับตาดู โควตาความสุขให้ดีนะ
เดือนหนึ่งมันต่ำมาก
แล้วผมไม่ค่อยได้ไป ชมการแสดงดนตรี
หลักฐานคือ ผมเรียกมันว่า "การแสดงดนตรี"
เหมือนตำรวจยาเสพติด ในลานจอดรถ
"อยากดูดเนื้อแล้วเมากันไหม"
"ต้องแบบนี้"
พิงรถตู้ที่เขียนว่า "ป.ป.ส."
"อยากดื่มเหล้า ทั้งที่อายุไม่ถึงไหม"
ผมไม่ค่อยได้ดูคอนเสิร์ต แล้วโควตาความสุขผมก็ต่ำ
คุณคงคิดว่าผมเล่าเป็นมุก แต่ไม่ใช่นะ
ผมซื้อตั๋วไปดู... อย่าตัดสินกัน
ไปดูเอนริเก... โอเค
เอนริเก อิเกลเซียส นั่นเป็นปฏิกิริยาที่ดี
เป็นปฏิกิริยาที่ดี
ผมซื้อตั๋วไปดูเอนริ... ผมน่าจะบอกว่าซื้อตั๋วเฉย ๆ
เพราะไม่มีใครยอมไปกับผมเลย
ผมเสนอตัวขับรถ ผมจะจ่ายให้ แต่ผมไปคนเดียว
ผมเป็นผู้ชายคนเดียวที่นั่น
ชายผิวขาววัยสามสิบคนเดียว
ยืนอยู่ท่ามกลาง เด็กสาวละตินเป็นฝูง
สาวน้อยชาวละติน แบบเด็ก ๆ เลยนะ
แล้วก็มีผม สาว ๆ เหมือนทะเล ผมเป็นประภาคาร แบบว่า...
"คุณวิ่งหนี..." มันช่าง...
เป็นโชว์ที่ดีที่สุด ที่ผมเคยดู
ผมออกอาการแบบนี้สี่ครั้ง
สี่ครั้งแน่ะ มันยอดมาก
ทีนี้ จุดที่เป็นเรื่องราว
ผมไปชมการแสดงดนตรี... ผมไปดูคอนเสิร์ตน้อยมาก
จนสาบานได้ว่า ผมลืมว่ามีการอังกอร์
มันเป็นธรรมเนียมโง่ ๆ นะ วงดนตรีทำเป็นจบการแสดงแล้ว
วงโรลลิงสโตนส์ ไปที่ข้างเวทีแล้วก็...
"เราควรออกไปไหม"
ผมลืม ผมลืมว่ามีธรรมเนียมแบบนั้น
เอนริเกร้องเพลง ที่ผมคิดว่าเป็นเพลงสุดท้าย
ลงจากเวที ไฟสว่าง
ผมเป็นคนเดียวที่ยืนอยู่ แล้วแบบ "อะไรกัน"
"เขาไม่ร้อง 'ฮีโร่' เหรอ"
ทำไมเขาไม่ร้อง "ฮีโร่" นั่นเพลงดังที่สุดของเขา
"สาว ๆ เขาไม่ร้อง 'ฮีโร่' เหรอ"
ขออัปเกรด ความรักนี้หน่อยได้ไหม
No comments yet. Be the first to leave one.