The Red Inn (L'Auberge rouge)

Χριστιανοί, ελάτε όλοι να ακούσετε...

σε ένα αληθινό παράπονο...

για τρία απάνθρωπα τέρατα...

τα εγκλήματά τους ήταν φρικτά...

πριν από εκατόν είκοσι χρόνια δολοφονούσαν περαστικούς...

στο Peyrebeille, στο Vivarais, στο διαμέρισμα Ardèche...

όπου άνοιξαν το πανδοχείο τους...

στο τέλος ενός αδιέξοδου δρόμου...

το πανδοχείο βρισκόταν δίπλα σε έναν πολυσύχναστο δρόμο... όπου έσφαζαν ανθρώπους...

αυτά τα τέρατα είχαν μια κόρη, καλοφροντισμένη...

αν και είχε πολλή γοητεία, δεν βρήκε εραστή...

ξέρουμε πολλά πανδοχεία όπου από το βράδυ ως το πρωί...

ένα κορίτσι μένει παρθένο, όπως το κορίτσι Martin...

ποτέ δεν θα μάθουμε πόσα θύματα υπήρξαν...

υποψιάζονται εκατόν τριάντα τρία...

αλλά θα μπορούσαν να ήταν πολύ περισσότεροι...

βάλτε όλα τα έθνη σε αναβρασμό για τα εγκλήματα αυτού του σπιτιού...

είχαμε στα βουνά, από το Tuillette ως το Coucouron...

ο Martin είχε τη γυναίκα του σε μεγάλη εκτίμηση...

επειδή τους ξέραμε καλά, πιστεύαμε στην αρετή τους...

γιατί η εκτίμηση συχνά ακολουθεί τα ίχνη του πλούτου...

ο γυρολόγος του οργάνου του θανάτου...

ο καημένος ο διάβολος ένα βράδυ μέσα στο χιόνι...

συνοδευόμενος από έναν τραβεστί-μαϊμού...

μπήκε στο πανδοχείο...

όπου έπεσε σε μια παγίδα...

Να τον, να τον.

- Εκεί. - Ε, Μαρί... κοίτα εκεί.

- Πρέπει να πεθάνει! - Άσ' τον να φύγει.

Πώς ξέρουμε ότι αυτά τα κτήνη δεν μπορούν να μιλήσουν;

- Βρωμερό κτήνος, πυροβόλησέ τον. - Όχι, κάνει θόρυβο! Πάρε, το μαχαίρι μου.

Προσέξτε καλά!

- Πυροβόλησέ τον! - Όχι, όχι με τουφέκι.

Μοιάζεις με γυρολόγο οργάνου.

Αν το πιστεύεις αυτό, θα το πιστέψει κι η μαϊμού. Κρυφτείτε.

Λοιπόν, αν το μοιραστούμε... θα μου δώσεις τότε εκείνο το όργανο; Δεν το έκλεψα.

Διάολε!

- Βρόμικε νέγρε! - Δεν ήμουν εγώ, εκείνη ήταν.

Αχ, τι σημασία έχει, δώσε μου εκείνο το πράγμα εδώ... Περίμενε. Περίμενε...

Αστόχησα!

- Refugium peccatorum... - Ora pro nobis.

- Domus aurea... - Ora pro nobis.

- Foederis arca... - Ora pro nobis.

- Stella matutina... - Ora pro nobis.

- Janua coeli... - Ora pro nobis.

- Salus infirmorum... - Ora pro nobis.

- Consolatrix afflictorum... - Ora pro nobis.

Είναι κυνηγοί...

- Νόστιμο, ένα στιφάδο λαγού. - Ora pro nobis.

- Ή μια ομελέτα με μπέικον. - Ora pro nobis.

- Μιλάω για σοβαρά πράγματα. - Τι;

Δεν πεινάς λοιπόν; - Ω, ναι.

- Το μοναστήρι είναι ακόμα μακριά; - Σίγουρα όχι πριν τα μεσάνυχτα.

Τότε θα συνεχίσουμε να περπατάμε.

- Turris eburnea... - Ora pro nobis.

Christianorum... Ω, μητέρα του Θεού, το ραβδί μου!

- Νιώθω ένα ρεύμα ανάμεσα στα πόδια μου. - Ω, πατέρα μου!

Πού είμαστε; Πού; - Ω, πατέρα μου...

Τι συμβαίνει; - Υπάρχει μια τρύπα.

Μια τρύπα; Πού είναι αυτή η τρύπα; Θεέ μου, μια τρύπα σε μια γέφυρα.

Πράγματι μοιάζει με γέφυρα.

Αν υπάρχει γέφυρα, υπάρχει και πανδοχείο.

Ποιο πανδοχείο, πατέρα; - Ένα καλό πανδοχείο, γιε μου.

Έχεις πάει ήδη εκεί; - Ω, όχι!

Δεν έχω πάει ποτέ εκεί, αλλά είναι φημισμένο.

Τώρα που το σκέφτομαι... θα είναι ο καλός Κύριος που μας οδήγησε σε αυτό το πανδοχείο.

Ο Κύριος βλέπει τα πάντα, βλέπει επίσης ότι είμαστε εξαντλημένοι.

- Refugium peccatorum... - Ora pro nobis.

Ίσως να είναι ένα νόστιμο αγριογούρουνο...

με σάλτσα κόκκινου κρασιού και πουρέ κάστανου;

Φτάνουμε; - Μας μένουν σίγουρα άλλες τέσσερις ώρες οδήγησης.

Τι είπε; - Άλλες τέσσερις ώρες.

Σε αυτόν τον χρόνο μπορούμε να δεχτούμε ενέδρα εκατό φορές.

Τι τρέλα! Τι ήρθα να κάνω σε αυτή τη χώρα των ληστών;

Αν φοβάσαι τόσο τους ληστές του δρόμου, τότε μην κυκλοφορείς με όλα σου τα διαμάντια.

Καταρχάς, δεν κυκλοφορώ! Μόλις παρακολούθησα την

κηδεία της αγαπημένης μου αδελφής.

Αυτό το κόσμημα είναι ό,τι μου έχει απομείνει από εκείνη. Καημένη μικρή Adélaïde.

Είναι εύκολο να μην φοβάσαι όταν δεν έχεις τίποτα να χάσεις.

Θα ήθελα να έχω ό,τι έχει εκείνη να χάσει!

Δεν θα πλουτίσετε από αυτό, κύριε.

Γάντια για τη μαμά, μια ταμπακιέρα για τον μπαμπά και ένα ορθογραφικό βιβλίο για το υπηρετικό προσωπικό.

Του το μαθαίνω, αλλά έχει σκληρό κεφάλι. Είναι νέγρος.

Μα είναι άγριοι! Δεν φοβάσαι;

Όχι, αυτός είναι πολύ γλυκός και πολύ φιλικός.

- Η μαϊμού... - Πού;

Εκεί...

Βοήθεια! Το τσεκούρι σου!

Τι έχει το τσεκούρι μου; - Οι ληστές, οι κακοποιοί του δρόμου!

Δεν το λες σοβαρά;

Δεν με νοιάζουν οι ληστές. Δεν έχω χρήματα, άρα δεν θα μου κάνουν τίποτα.

Θα μας άφηνε να πνιγούμε επειδή ο κύριος δεν έχει χρήματα.

- Κύριε, πρέπει να με προστατέψετε! - Ηρεμήστε, κυρία...

- Κλείσε εκείνη την πόρτα! - Τι συνέβη;

Ένα όραμα από την κόλαση, με φτερά και μια μακριά ουρά σαν του διαβόλου.

Το κτήνος δάγκωσε τη μύτη μου και πέταξε μακριά, και σπάσαμε τον μοχλό του φρένου.

- Μας άφησαν στη μοίρα μας. - Όχι, κάθισε ξανά.

Ξέρω ένα πανδοχείο, το φτιάχνουμε εκεί.

Είναι μακριά; - Όχι, κοντά.

- Μπορούμε να περάσουμε τη νύχτα εκεί. - Μπορούμε να παίξουμε χαρτιά.

Τι νομίζετε, κύριε;

Θα μου έδινε χαρά, αλλά το καθήκον καλεί: πρέπει να πάω στο Privas.

Ο πατέρας μου πέθανε εκεί.

Για να μην πω ότι το πανδοχείο είναι φωλιά κοριών.

Όχι, κυρία, δεν έχουμε κοριούς εδώ.

Αν η Mathilde ζούσε ακόμα, όλα αυτά δεν θα είχαν συμβεί.

Ούτε κι εγώ το βρίσκω ωραίο που μας άφησε.

Χωρίς εκείνη είμαστε ακριβώς σαν τρία μικρά παιδιά.

Τι κερδίζεις με το να θρηνείς; Στο σπίτι υπάρχει αρκετή δουλειά.

Είναι αυτό όλο;

- Αυτό είναι όλο. - Στην πραγματικότητα δεν άξιζε τον κόπο.

Το πανηγύρι πήγαινε καλά, έτσι δεν είναι; - Δεν πρέπει ποτέ να πιστεύεις τους ηθοποιούς.

- Ξέρεις καλά ότι δεν καπνίζω. - Μην παραπονιέσαι όλη την ώρα.

- Ορίστε. - Έχω μαχαίρια σε αφθονία.

Τότε δεν το παίρνεις!

Και τι είναι αυτό; - Κάρτες ταρώ.

Θεέ μου, ο θάνατος!

- Είναι νεκρός· οι κάρτες δεν λένε ποτέ ψέματα. - Γύρισα εκείνη την κάρτα.

Τότε γύρισε μια άλλη, θα είναι καλύτερα.

Η μαϊμού...

Το ήξερα· εκείνη η μαϊμού θα σημάνει την καταστροφή μας.

Σκάσε και πέτα τα όλα στο τζάκι.

Και το εκκλησιαστικό όργανο θα μπει κι αυτό μέσα.

Όχι τη μουσική, η κυρία μου το υποσχέθηκε.

Βαριέμαι εδώ· θέλω λίγη διασκέδαση.

Εντάξει, θα τον πάρεις δώρο. Άσ' τον· θα τον πάρω πίσω αργότερα.

Κάποιος χτυπάει την πόρτα.

- Έρχομαι! - Είμαστε εδώ.

- Ναι, ναι, εντάξει. - Είμαστε εδώ.

Θα ανοίξουμε αμέσως.

Ω, Mathilde! Αλλά... στην πραγματικότητα σε περιμέναμε αύριο μόνο.

Ήθελα οπωσδήποτε να είμαι σπίτι.

Δεν είσαι μόνος; - Έφερα άλλους ταξιδιώτες.

Τρία, τέσσερα, πέντε...

Τι γλυκό, αλλά είναι πάρα πολλά, μικρή μου.

Βλέπεις, Marie, γκρινιάζαμε. Ποτέ μην πετάς τη λαβή του τσεκουριού.

Είναι οπλισμένοι; - Όχι, μόνο ένα τσεκούρι.

Αγαπητέ, να τελειώσουμε το παιχνίδι; - Φυσικά.

Έχουμε χρόνο για το δείπνο. Πάντα στη διάθεσή σας.

- Είμαστε εδώ. - Αν το επιθυμείς.

- Κυρία, ζεστό κρασί για όλους. - Σας το δίνω.

Ευχαριστώ, τι υπέροχη ζεστασιά.

- Αναδίδει μια παράξενη μυρωδιά. - Καίγαμε παλιά ρούχα.

Έχετε δίκιο· δίνουμε αξία σε πολλά παλιά πράγματα που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα.

Ήξερες ότι η άμαξά μας δέχτηκε επίθεση; - Δεν σας λήστεψαν, έτσι δεν είναι;

Όχι, δόξα τω Θεώ. Θα έπαιρναν αυτό το περιδέραιο.

Δεν το έχετε ξαναδεί ποτέ; - Όχι, δεν έχουμε κάτι τέτοιο εδώ.

- Θα θέλατε να με βοηθήσετε; - Με μεγάλη χαρά, κυρία.

Πες μου, πανδοχέα; - Τι συμβαίνει; Τι τρέχει τώρα πάλι;

Ο μοχλός φρένου είναι σπασμένος· έχετε τέτοιον μοχλό φρένου σε απόθεμα;

Έναν μοχλό φρένου; Δεν είμαι σίγουρος, θα κοιτάξω για λίγο στον αχυρώνα.

- Στα αγροκτήματα υπάρχουν πάντα μοχλοί φρένου. - Ελπίζω να βρει τέτοιον μοχλό φρένου.

Marie... Θα το ξανακάνουμε αυτό και μετά θα αποσυρθούμε στην εξοχή.

Τι κοιτάς; - Κοιτάζω τον μεγάλο άντρα με το τσεκούρι.

Κοίτα εκείνο το διαμαντένιο περιδέραιο. Ω, περιστεράκι μου, σου δίνω εκείνο το κολιέ.

- Ω, σου πάει πολύ. - Αυτό είναι τρέλα, αγαπημένε μου.

Μην ανησυχείς για τον άντρα με το τσεκούρι, δεν θα τριγυρνάει εδώ για πολύ.

Το λάθος σου δεν ήταν ότι μου πήρες το έξι μου.

Το είχα σκεφτεί, αλλά τότε ήταν ήδη πολύ αργά.

Έχεις λεφτά μαζί σου; - Όχι, μόνο το τσεκούρι μου.

- Το είδα. - Μπορώ ενδεχομένως να δουλέψω γι' αυτό;

Όχι, ευχαριστώ, δεν χρειαζόμαστε κανέναν. Το κάνουμε μόνοι μας, ως οικογένεια.

- Έλα, άδειασε το μπολ σου και φύγε. - Αλλά...

Όχι για μένα.

Θα μου φέρεις ζεστό κρασί; - Γυρίζω αμέσως.

Τι περιμένεις; - Πρέπει στ' αλήθεια να φύγω;

Ναι, αμέσως.

Δεν μπορώ να φύγω μέσα στη νύχτα, έτσι δεν είναι;

Τώρα φοβάται κιόλας τους ληστές...

Δεν φοβάμαι.

Δεν θα σου κάνουν τίποτα· δεν έχεις λεφτά.

Στην άμαξα είχες μεγάλο στόμα. Τώρα είναι η σειρά μας.

- Καλό ταξίδι. - Έλα, κουνήσου.

Και στον αχυρώνα; - Δεν υπάρχει χώρος.

- Θα μικρύνω τον εαυτό μου. - Είσαι ακόμα πολύ μεγάλος.

Άντε χάσου! Δεν χρειάζεται να φοβάσαι τους ληστές. Είσαι δυνατός.

- Πολύ πιο δυνατός. Έχεις τύχη. - Ναι, αλλά παρ' όλα αυτά...

Μερικές φορές βοηθάει να είσαι δυνατός. Έλα, αγόρι, αντίο.

Έχεις τώρα αυτόν τον μοχλό φρένου ή όχι; - Δεν το έχω αυτό.

Πώς έτσι; - Δεν έχω κανένα διαθέσιμο.

Η γυναίκα μου κι εγώ ψάξαμε παντού, αλλά δεν βρήκαμε κανέναν μοχλό φρένου.

Δεν έχουμε μοχλό φρένου.

Οι μοχλοί φρένου που έχουμε δεν θα λειτουργούσαν.

- Τότε πρέπει να μείνουμε εδώ για τη νύχτα. - Θα κοιμηθείτε σαν αγγελάκια.

Αυτό θα ήταν ωραίο· αγαπώ αυτό το σπίτι.

Προτιμώ να χάσω μια συνάντηση παρά να ρισκάρω τη ζωή μου.

- Είμαι χήρος, άρα έχω όλο τον χρόνο. - Και ο καημένος ο πατέρας μου που με περιμένει.

Ηρέμησε, μπορεί να περιμένει κι άλλη μια νύχτα, έτσι δεν είναι;

- Να τος ο χριστουγεννιάτικος ζαμπόν μας. - Τους το χρωστάμε, έτσι κι αλλιώς.

- Κύριε, παίζουν με τις κάρτες. - Και λοιπόν;

Υπάρχει ένας που μαζεύει όλα τα λεφτά των άλλων.

Τι σημασία έχει; Θα τους σφάξουμε όλους.

Ποιο δωμάτιο θα μου δώσεις, μικρή μου;

Ένα δωμάτιο για πλούσιους.

- Δέχεστε τακτικά πλούσιους επισκέπτες; - Όχι τόσο πλούσιους όσο εσείς, κυρία.

Ελπίζω να είναι ένα ωραίο κρεβάτι.

Αυτό αρκεί για μία νύχτα.

Αυτό το δωμάτιο είναι ήδη κατειλημμένο.

Συγχωρέστε με, κυρία.

Αυτό το δωμάτιο θα είναι εξίσου καλό με το άλλο.