The Americans

ความเดิมตอนที่แล้ว

หนูไม่ได้โง่นะ หนูรู้ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น

พ่อออกไปกลางดึก มีเสียงโทรศัพท์ดังและพ่อก็ไป

ได้โปรดบอกหนูเถอะ

เราทำงานให้ประเทศเรา

สหภาพโซเวียต

ถ้าหากไปบอกใครก็ตาม เราจะต้องเข้าคุกตลอดชีวิต

พ่อกับแม่ไม่ใช่อย่างที่ทุกคนเห็น ไม่ใช่คนอเมริกัน

คุณเก่งในการทำให้คนอื่นไว้ใจ นีน่า เซอร์เกฟน่า

ถ้าคุณจัดการนักวิจัยคนนี้ได้

เราก็จะถือว่าคุณได้ชดใช้ ความผิดทั้งหมดแล้ว

ผมอยากให้เอลิซาเบธได้เดินทาง ไปหาแม่เธอเป็นครั้งสุดท้ายก่อนตาย

ฉันก็อยากให้มันเป็นไปได้ แต่ก็รู้ว่าไม่มีทาง

เอฟบีไอเจอเครื่องดักฟัง และมาร์ธารู้เรื่องของผมแล้ว

วันนี้ผมเห็นคุณนั่งจ้อง แก้วกาแฟของตัวเองนานเป็นนาที

ฉันทนไม่ไหวแล้ว พวกนั้นไม่ปล่อยแน่

ถ้ายังหาคนที่เอาปากกา ไปวางตรงนั้นไม่เจอ

ผมกำลังจัดการอยู่ และผมจะทำทุกๆ อย่างเพื่อปกป้องคุณ

คุณติดหล่มอยู่ในความคิด

แต่ที่คุณเพิ่งได้เรียนรู้ คือรู้ว่าความรู้สึกในใจคุณ

ก็สำคัญพอกัน สำคัญยิ่งกว่า ความคิดโง่ๆ ในหัวคุณ

โอเคไหม

โอเค

คุณพูดถูกเรื่องของมาร์ธา

ผมต้องบอกเธอเรื่องจีน ก่อนที่เธอจะไปรู้ด้วยตัวเอง

นี่กี่โมงแล้ว

ดึกแล้ว

ดีจังที่คุณมา

ผมอยากจะคุยกับคุณ

ทุกอย่างปกติดีหรือเปล่า

ไม่

ภายในวันสองวันนี้ คุณจะได้ข่าวไม่น่าฟังจากที่ทำงาน

จีน คราฟต์ตายแล้ว

หมายความว่าไง มันเกิดอะไรขึ้น

ศพเขาจะถูกพบในอพาร์ตเมนต์

มันจะดูเหมือนเขาฆ่าตัวตาย

ฉันไม่ ฉันไม่เข้าใจเลย

จะมีคนเจอเทปบันทึกในอพาร์ตเมนต์เขา

เทปบันทึกเหรอ...

ของฉันน่ะเหรอ

มันเป็นแค่ทางเดียวที่จะปกป้องคุณ

โอ้ ไม่...

ตายแล้วเหรอ

จีนตายแล้วเหรอ...

โอ้ ไม่ ไม่ๆ

ไม่ฉันไม่ ไม่ได้ตกลงแบบนี้...

- ไม่ต้องการแบบนี้ - มาร์ธา

คุณทำแบบนั้นได้ไง

- ไม่ๆ ไปให้พ้น - ผมเสียใจมาร์ธา

ไปให้พ้นๆ

คุณทำอะไรลงไป

ฉันทำอะไรลงไป

- เป็นความผิดของฉัน ฉันฆ่าเขา - เปล่า

ฉันฆ่าเขา ที่จีนต้องตายก็เป็นเพราะว่าฉัน

มันไม่ได้เป็นเพราะคุณหรอกมาร์ธา ผมฆ่าเขาเอง

ผมบอกแล้วว่า ผมจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องคุณ

เพื่อทำให้คุณปลอดภัย

โอ้ พระเจ้า

- มาร์ธา - โอ้ ไม่นะ อย่า...

ได้โปรด

อย่ามาแตะฉัน

เจ็ตแล็กเหรอ

หนูตื่นตั้งแต่ตีสอง

เรื่องนั้นแม่ก็เป็น

หนูได้ยินใครออกไปตอนตีสาม

พ่อเขาต้องไปทำงานน่ะ

พ่อจะกลับมาไหม

พ่อจะไปเจอแม่ที่ออฟฟิศ

พ่อไปทำอะไรเหรอคะแม่

พ่อไปเจอใครบางคน

มันคือสิ่งที่เราเรียกว่าแหล่งข่าว

พ่ออาจจะได้ข้อมูลมาบ้าง

มันอันตรายไหมคะ

ไม่ มันเป็นเรื่องที่...

ทำให้คนเชื่อใจเรามากกว่า

เพื่อให้พวกเขาเข้าใจว่า เราต้องการสิ่งเดียวกับพวกเขา

ซึ่งก็คือทำให้โลกนี้เป็นที่ปลอดภัย สำหรับทุกๆ คน

แต่ไม่ใช่ทุกคนมองแบบนั้น เราเลยต้องไปคุยกันแบบลับๆ

กินอะไรไหม ให้แม่ทำไข่ให้กินไหม

ไม่ค่ะ ขอบคุณ...

- หนูยังไม่หิว - โอเค

ผมดีใจที่คุณได้นอนบ้าง

วันนี้คุณจะไปทำงานไหวหรือเปล่า

ฉันต้องไป

มาร์ธา ผมไม่สามารถกลับมาที่นี่ได้อีก

รวมถึงตอนการสืบสวนจบแล้วด้วย

สแตน บีแมน เริ่มสงสัยแล้ว เขาอาจกลับมา

แต่มันจะไม่เปลี่ยนอะไรระหว่างเรา

เราจะอยู่ด้วยกันที่บ้านผม เหมือนๆ อย่างเคย

จะลุกได้หรือยัง

ไม่วันนี้ผมกะจะลางานสักวัน

วันนี้ไม่รู้สึก อยากจะไปเจอใครที่นั่น

นึกว่าคุณชอบเล่นกับหนุ่มๆ ที่ออฟฟิศเสียอีก

ขับรถคุณไปเรื่อยๆ

และจับคนนู้นคนนี้

แต่ก่อนชอบ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเท่าไรแล้ว

เดี๋ยวนี้พวกเขาเหมือนจะเกลียดผม

เกลียดเหรอ เกลียดสแตน บีแมนเนี่ยนะ

มันจะเป็นไปได้ยังไง

นั่นสิ มันเชื่อยากว่าไหม

แต่บางครั้งผมก็ทำผิดกับคนอื่น

แล้วคุณทำอะไรพังเหรอ

คือมันก็ขึ้นอยู่กับการตีความน่ะ

หัวหน้าผมคิดว่าผมควรโดนประหารซะ

แต่หัวหน้าเขา คิดว่าผมควรได้รับเหรียญ

งั้นคุณควรจะ คุยกับหัวหน้าคุณให้รู้เรื่อง

ให้มันเคลียร์ และบอกไปว่าคุณรู้สึกยังไง

ถ้าปัญหาของเขาหรือความไม่เข้าใจ มันมาขวางทางคุณเอาไว้อยู่

งั้น ความจริงและความกระจ่าง ก็จะแก้ไขปัญหาเรื่องนี้ไปได้

นั่นสิ

แต่เอฟบีไอไม่ได้ทำงานแบบนั้นหรอกนะ

ข้าขอปฏิญาณความจงรักภักดีต่อธงชาติ

แห่งสหรัฐอเมริกาและต่อสาธารณรัฐ

ซึ่งธงนั้นเป็นตัวแทนชาติเดียวกัน ภายใต้พระเจ้าแบ่งแยกไม่ได้

โดยมีเสรีภาพและความยุติธรรมแก่ทุกคน

ทางศูนย์อยากรู้ว่า ทำไมฉันถึงไม่มีความสัมพันธ์แบบนั้น

กับพวกเธอที่จะกันไม่ให้ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้

แกเบรียล คือฉัน...

พวกเขาคิดถูก เธอโกหกฉัน

มันจะมองเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้

ผมบอกแล้วว่าพวกเขาต้องไป แต่คุณก็ปฏิเสธ

เมื่อเราเห็นไม่ตรงกันบางเรื่อง ขั้นต่อไปคือแอบทำลับหลังฉันงั้นเหรอ

ทำให้พวกเขาสงสัย ว่าฉันทำหน้าที่ดีไหม

ถ้าคุณได้เห็นเพจอยู่กับเธอ

คุณจะเข้าใจ ว่ามันเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว

สำหรับหลายๆ เหตุผล

ฉันปลดเกษียณออกมา เพื่อร่วมงานกับเธอ เพื่อช่วยเธอ

แต่ฉันไม่อยากต้องมาอยู่ตรงกลาง ระหว่างพวกเธอและศูนย์

ถ้าฉันเชื่อใจไม่ได้ เรื่องนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก

ฉันจะกลับไป ใช้ชีวิตเกษียณที่เซอร์กาช

และหาคนดูแลใหม่มาแทนที่ฉัน

ตัดสินใจให้ดี

เราอยากให้คุณอยู่

ทั้งคู่เลยเหรอ

งั้นฉันจะถือว่าอยากนะ

มันมีอย่างอื่นอีก ที่ฉันกันพวกเธอเอาไว้ แต่...

กันต่อไม่ได้แล้ว

มีอาวุธชีวภาพที่ทรงพลังมากๆ

เราไม่ได้รับอนุญาตให้สร้าง

เราเซ็นสนธิสัญญาแต่เราคิดว่า อเมริกาสร้างมันอยู่

เพราะงั้นเราเลยสร้างบ้าง

และมีพวกเราคนหนึ่ง ได้ตัวอย่างเชื้อโรคของพวกอเมริกัน

มานานหลายปีแล้ว

เขาส่งสัญญาณเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว แต่พอฉันจะไปเจอเขา

ฉันเห็นว่ามีคนตาม

ถ้าเขาบริสุทธิ์ พวกเธอไปเอาของชิ้นต่อไปจากเขา

แล้วดูว่ามันเกิดอะไรกันขึ้น

ใครก็ตามที่เข้าใกล้สิ่งนี้ ควรได้รับวัคซีน

ฉันเสียใจจริงๆ ฉันพยายามกันพวกเธอแล้ว

นี่สำหรับโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ ที่พวกเธออาจต้องเจอ

จากสองตัวอย่างสุดท้ายที่เขาหาให้เรา

อย่าเอาไปซ่อน เก็บมันเอาไว้กับตัว

- เขาคือใคร - วิลเลียม

เขาอยู่ที่นี่นานแค่ไหนแล้ว

อยู่นานกว่านาย

เขาทำเองคนเดียวเหรอ

ใช่...

เขาเคยมีคู่หูแต่ว่ามันไปไม่รอด

ไม่ใช่ทุกคนจะโชคดีเหมือนพวกเธอ

พอพวกนั้นเปิดห้องฉันให้ดู

ฉันคิดว่ามันดูสงบมาก

เงียบสงบ

มันไม่เหมือนคุกสักทีเดียว

ไม่ ไม่ใช่กับฉัน ฉันแค่อยากพักที่นั่น

แค่นอนอยู่บนเตียง ใช้แปรงหวีผม

ฉันรู้มันฟังดูโง่ แต่...

ฉันคิดว่าคงอยู่ที่นั่นได้นาน

อย่างมีความสุข

ฉันขอโทษ ฉันรู้คุณไม่รู้สึกแบบนั้น

ผมเป็นสามีที่แย่ นีน่า

ผมนอกใจภรรยา

- แล้ว... - พวกนั้นเลยได้ตัวผม

พวกเขารู้ว่าผมจะไปหาเธอคืนนั้น

ถ้าผมอยู่บ้าน ที่ซึ่งผมควรอยู่

พวกนั้นก็จะหาทางเอาจนได้

อาจจะ

แต่ผมคิดถึงห้องนอน ที่บ้านของผมโดยมีภรรยาอยู่ด้วย

- ไม่เป็นไร... - ผมรู้คุณหมายความว่าไง

ตอนนี้มันดูน่าอยู่มาก

ผมอยากใช้ชีวิตแบบนั้นอีกครั้งหนึ่ง

แอนทอน ลาซาโรวิช

หนูไม่ควรพูดอะไรเลย

หนูควรจะบอกใครบ้างนะ เพจ ไม่มีใครแบกเรื่องนี้ไว้คนเดียวได้

หนู...

พวกเขาเชื่อใจหนู

หนูอยู่ในโบสถ์นะ

ที่นี่ไม่ต้องปิดบังความจริง

หนูจะทำยังไงดี

ฟังนะ เพจ

ตามปกติในหน้าที่นี้ พ่อมักจะได้ฟังความลับต่างๆ

พ่อรู้มันอาจฟังดูบ้าๆ แต่หนูคิดว่าพ่อแม่หนู

- พร้อมที่จะเปิดใจมาที่นี่และ... - อะไรนะ

- คุยกันสี่คนอย่างเป็นความลับไหม - ไม่

โอเค แต่ความสับสนและความกลัวของหนู

จะไม่หายไปไหน ไม่ว่าจะคุยกับพ่อมากเท่าไร

ถ้ามีคนต้องเจ็บตัว พวกเราล้วนต้องรับผิดชอบ

คุณคิดว่าทุกเรื่องแค่คุยก็จบ แต่พวกเขาไม่ใช่แบบนั้น

หนูอยู่กับพวกเขา มาตลอดหลายปี หนูรู้

เราจะบอกเรื่องนี้กับใครไม่ได้...

เด็ดขาด