My Demon (마이데몬)

โปรดปกป้องข้าพเจ้าทั้งหลาย ในการต่อสู้ด้วยเถิด

โปรดเป็นผู้พิทักษ์ของข้าพเจ้าทั้งหลาย

จากความชั่วร้ายและเล่ห์เหลี่ยมของซาตาน

ขอพระองค์จงขับไล่ซาตาน และวิญญาณร้ายทั้งปวง

ไปยังนรกด้วยเถิด

จงวางใจในความเมตตาของพระเจ้า

แล้วสารภาพบาป ที่ลูกได้กระทำมาตามจริง อาเมน

อาเมน

ลูก…

เห็นปีศาจ

ลูกตามืดบอดด้วยความโลภ

มุทะลุกับทุกสิ่ง

เหมือนถูกปีศาจครอบงำ

มีคนพยายามจะห้ามลูกไว้

เขาคนนั้น

บอกว่าจะเปิดโปง

ความผิดบาปที่ลูกทำให้โลกรู้

ลูกคิดว่า

เขาพยายามจะทำลาย

อนาคตข้างหน้าของลูก…

(ตอน 13 บาปกำเนิดที่เรียกว่าอดีต)

การแสดงสนุกมากเลย

ฉันเพิ่งเข้าใจวันนี้นี่แหละ ว่าทำไมนายถึงย้ำเรื่องความดั้งเดิมนัก

นายตอนที่เป็นมนุษย์น่ะ…

ซออีซอน

ชื่อฉันตอนที่เป็นมนุษย์

ซออีซอน

ชื่อเพราะนะเนี่ย

สุดท้ายแล้วเขาเป็นยังไงเหรอ

เขาปลิดชีวิตตัวเองลง

เพราะรู้มาว่าการฆ่าตัวตาย

จะทำให้ไม่ได้ขึ้นสวรรค์

เขาไม่อยากขึ้นสวรรค์น่ะ

และไม่มีสิทธิ์นั้นด้วย

น่าสงสารจัง ซออีซอน

จะว่าไป นายนี่โกหกหน้าตายเลยนะ

ไหนว่าไม่ได้จบสวยหรือจบเศร้า

แค่จบแบบดาษดื่นทั่วไปไง

คราวนี้ฉันก็เลย

จะทำให้มันจบลงอย่างสวยงาม

หิ่งห้อยเหรอ

อือ

ที่เรากลับมาพบกันอีกครั้ง

หลังจากกันไปแสนนาน

บางที

นี่อาจเป็นโอกาสครั้งที่สองของฉันก็ได้

ครั้งนี้

ฉันจะไม่ทำให้เธอโชคร้ายอีกเป็นอันขาด

ไหงวันนี้มาอยู่ที่นี่ล่ะ

ฉันก็ต้องการฮีลใจบ้างอะไรบ้าง

การมองมนุษย์คือการฮีลใจเหรอ

ก็เป็นได้ทั้งความเจ็บปวด

และเป็นได้ทั้งการฮีลใจ

เหรียญมีสองด้านเสมอแหละ

ฉันไม่อยากให้อดีตที่โชคร้ายของฉัน เกิดขึ้นซ้ำกับโดโดฮี

ฉันต้องทำยังไง

นี่ขอความช่วยเหลืออยู่เหรอ

เปล่า ยังไงเธอก็ไม่ช่วยอยู่ดีนี่

ฉันก็แค่…

อยากถามความเห็นเฉยๆ

ถ้าห้ามไม่ให้เกิดได้

มันก็ไม่ใช่ความโชคร้ายน่ะสิ

ช่วยอะไรไม่ได้จริงๆ แฮะ

ไหนว่าไม่ได้ขอให้ช่วย

จะมีความสุขได้ก็ต้องมีความโชคร้ายอยู่สิ

ถ้ามนุษย์มีแต่ความสุข ก็ไม่เห็นค่าของความสุขหรอก

พูดอย่างกับว่าความโชคร้าย มีคุณค่ามหาศาลงั้นแหละ

ไม่ต้องรู้ค่ามันหรอก อะไรแบบนั้นน่ะ

เพราะชีวิตมนุษย์แสนสั้น

แค่จะมีความสุขก็ไม่พอแล้ว

บางครั้งความสุข

ก็เป็นยาพิษนะ

โดโดฮี ตื่นเร็ว

ขอห้านาที

มากินกับข้าวบ้านที่เธอชอบกัน

กับข้าวบ้านเหรอ

กับข้าวบ้านอยู่ไหนล่ะ

หลับตาแป๊บหนึ่งสิ

แป๊บเดียวๆ

อะไรเนี่ย

จำได้ว่าฉันอยากกิน กับข้าวบ้านด้วยเหรอเนี่ย

แน่นอนสิ

ฉันจำที่เธอพูดได้หมดแหละ

คุณฝาชี

น่าอร่อยจัง

- กินเลยไหม - อือ

อ้อ แต่ดื่มน้ำก่อนนะ

แป๊บนะ ฉันขอไปแปรงฟันก่อน

รอแป๊บเดียว นายห้ามกินคนเดียวนะ

รอนะ

ดื่มน้ำก่อนเลยก็ได้

เดือนธันวาคมแล้วเหรอเนี่ย

เวลาผ่านไปเร็วจัง

ตั้งแต่เรานัดดูตัวเอย แต่งงานเอย

เหมือนผ่านมานานแล้วเลย

นั่นสิ

มีเรื่องราวเกิดขึ้นเยอะเลย

พอมาลองคิดดู

คริสต์มาสปีนี้จะเป็นคริสต์มาสแรก ที่เราอยู่ด้วยกันนี่นา

อ้อ จริงสิ นายไม่ชอบคริสต์มาสนี่เนอะ

ไม่นะ

ตอนนี้ฉันชอบแล้ว

เธอชอบอะไรฉันก็ชอบหมดแหละ

ตั้งตารอแล้วนะ คริสต์มาสแรกของเรา

คริสต์มาสทั้งทีก็ต้องมีเพลงประกอบ

ว่าแต่ทำไมรถติดจัง

น่าจะเกิดอุบัติเหตุนะ

โดโดฮี

อือ

เราคุยกันถึงไหนแล้วนะ

คริสต์มาส

จริงด้วย

คริสต์มาส

เราฟังเพลงอื่นกันดีไหม

ขอบคุณครับ

ดื่มสิครับ

เวลานี้เหมาะสุดแล้ว

ตาสว่างขึ้นมาเลย

มาแปลกนะครับ

คุณจองกูวอนเป็นฝ่ายขอเจอผมก่อนเนี่ย

นายคือคนที่รู้จักโดโดฮีดีที่สุดนี่

เกิดอะไรขึ้นกับโดฮีเหรอครับ

เราเห็นอุบัติเหตุบนถนนระหว่างไปทำงาน

แล้วฉันก็คิดว่า

นั่นคงทำให้เธอนึกถึงอุบัติเหตุของพ่อแม่

ฉันอยากทำให้โดโดฮีมีความสุขตลอดเวลา

แต่โดโดฮีดูเหมือน…

รู้สึกผิดที่จะมีความสุขตลอดเลย

มันอาจจะเป็นความรู้สึกผิด

ไม่ก็ความกังวล

โดฮีเคยบอกว่า

ช่วงเวลาไม่กี่ปีนั้นที่เธอได้อยู่กับพ่อแม่

ก่อนที่พวกเขาจะตายไป

คือช่วงเวลาที่เธอมีความสุขที่สุดในชีวิต

ความโชคร้าย ดันเข้ามาในช่วงเวลาที่สุขที่สุด

ความสุขเลยอาจเป็นสิ่งที่น่ากลัว สำหรับโดฮีก็ได้ครับ

เธอมาอยู่กับจูชอนซุก หลังจากเกิดอุบัติเหตุเลยเหรอ

ไม่ครับ หลังเกิดเหตุ เธอก็ไปอยู่บ้านญาติสักพักใหญ่

พวกญาติๆ พาโดฮีไปอยู่ด้วย หวังจะเอาทรัพย์สมบัติกับเงินประกัน

แต่พอเงินหมด ก็ทำเหมือนเธอเป็นตัวภาระ

ตอนผมเจอโดฮีครั้งแรก

เธอเหมือนกับเม่นเลยครับ

เม่นที่ขนตั้งชันด้วยความคิดที่ว่า จะถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวอีก

คุณป้าคือคนที่รักษาใจโดฮี

แต่ก็ดันมาเสียคุณป้าไปอีกคน

ที่ผ่านมาเธอเลยจมอยู่กับความคิด ที่จะตามหาคนร้ายที่ฆ่าท่าน

แต่ตอนนี้แผลเก่าที่เผลอลืมไป

คงจะกำเริบขึ้นมาน่ะครับ

ค่ะ

พร้อมประชุมแล้วค่ะ

ค่ะ

เราวางแผนจะจัดอีเวนต์โปรโมต

สินค้าใหม่ของมีแรเอฟแอนด์บี

ให้เป็นที่รู้จักมากยิ่งขึ้น

และดึงดูดลูกค้าอย่างแข็งขันครับ

- ผู้ช่วยชเวจองมีครับ - อ้อค่ะ

สถานที่จัดอีเวนต์โปรโมต

เราลองลิสต์มาหลายที่ เช่น ฟิตเนส งานแข่งวิ่งมาราธอน งานเทศกาลในมหาลัย

ไม่มีที่อื่นแล้วเหรอคะ

นอกจากที่จำเจพวกนี้

แบบว่าแปลกใหม่และฮิตๆ น่ะ

เอาที่นั่นไหมครับ

โรงละครซอนวอล

โรงละครซอนวอล ของท่านประธานจองกูวอนน่ะนะ

เดี๋ยวนี้วัฒนธรรมดั้งเดิมได้เสียงตอบรับดีมาก

ถึงกับมีคำว่า "เทรนด์ความดั้งเดิม" เลยนะครับ

แถมการแสดงของคุณจินกายอง ก็กำลังฮอตฮิตสุดๆ ด้วย

แต่ฉันว่าการแสดงของคุณจินกายอง…

คุณจินกายองคือใครก่อน

ผู้หญิงที่บุกมาถึงบริษัทเรา

ตอนที่คุณจองกูวอนรอดตายมาได้ไงครับ

คนที่โผกอดเขาต่อหน้าประชาชีน่ะ

ตอนนั้นหัวหน้าทีมฮัน

ยังบอกว่าแซ่บกว่า รายการ "รักกับสงคราม" อยู่เลย

เอาอะไรมาพูด ฉันพูดถึง "รักกับสงคราม" ที่ไหน

ขอโทษนะครับ

เป็นความคิดที่ดีนะคะ

มาโปรโมตที่โรงละครซอนวอลกันค่ะ

- ท่านประธานคะ - คะ

เลขาชินจะเป็นคนจัดการเองนะคะ

ครับ

- ท่านประธานคะ - ค่ะ

ความโชคร้าย ดันเข้ามาในช่วงเวลาที่สุขที่สุด

ความสุขเลยอาจเป็นสิ่งที่น่ากลัว สำหรับโดฮีก็ได้ครับ

- จองกูวอน - อือ

ฉันว่าจะโปรโมตสินค้าตัวใหม่ของบริษัท

ที่โรงละครซอนวอล นายว่าไง

ทำทุกอย่างที่โดฮีอยากทำเลย

ได้ไงล่ะ

ฉันยื่นข้อเสนออย่างเป็นทางการอยู่

นายก็พิจารณาอย่างเป็นทางการ ในฐานะประธานโรงละครซอนวอลมาด้วยสิ

งั้นฉันขอตกลงอย่างเป็นทางการ

โอเค

งั้นเดี๋ยวทางทีมการตลาดของบริษัทฉัน

จะส่งข้อเสนอไปให้นะ

นี่

- ดูนะ - อือ

อธิบายแบบสรุปเลยนะคะ

เดี๋ยวเราจะเช็กตารางการแสดง แล้วตกลงเลือกวัน…

ผมเป็นห่วงจังครับ