نخستین 200 خط.
ความเดิมตอนที่แล้ว
สัญญากับฉันสิ ว่าคุณจะถอนตัวจากเรื่องนี้
มันมีอะไรมากกว่าแค่โรงพยาบาลนะ
- ผมล้มเลิกงานนี้ไม่ได้ - ฉันติดเหล้า
ไม่นานมาริสซ่าจะตื่นมาแล้วคิดได้
ว่าเธอดีกว่านายกับชีวิตของนายหลายเท่า
แล้วคุณคิดว่าเธอจะวิ่งกลับมาหาคุณเหรอ
- ลูกติดมหาวิทยาลัย - พระเจ้า
นี่เป็นวันสำคัญนะ
- พระเจ้าช่วย - ให้ตายสิ
ฉันไม่ติดได้ไง
ฉันไม่ใจแล้วว่าบราวน์ จะเป็นตัวเลือกที่เหมาะกับฉัน
เราสมัครที่บราวน์ เพื่อที่เราจะได้อยู่ด้วยกันนะ
ฉันอยากได้ซัมเมอร์คืนมา แล้วก็ต้องเข้าบราวน์ให้ได้
- เราต้องวางแผนเหรอ - คืนนี้อีกยาวไกล ไรอัน
นายจะเอาไปหมดเลยเหรอ นายมีแค่...
เสื้อกล้ามกับฮู้ดสองตัวเองนะ
ขอโทษที ฉันไม่รู้ว่าคนอื่นใส่อะไร
ไปงานสุดสัปดาห์เปิดบ้านรับนักศึกษา ฉันเลยเอาไปทุกอย่าง
ฉันจะเอาไปน้อยๆ
จะได้ไปงานสุดสัปดาห์ว่าที่น้องใหม่ แบบตัวเบา
ถึงไม่ใช่ว่าที่เด็กปีหนึ่งน่ะเหรอ
เขาเรียกว่า "ว่าที่น้องใหม่" ไรอัน
และถ้าฉันจะไปเรียนที่นั่น นายก็ต้องเข้าใจศัพท์แสงด้วย
อย่ามองแรงใส่ฉันสิ
นายเป็นคนกล่อมให้ใช้แผนนี้ ตอนเราคิดหาวิธีนะ
ก็เพราะเรามีแค่แผนขั้นเริ่มต้นไง
สรุปคือนายจะบินไปที่บราวน์...
แล้วฉันจะหาวิธี ทำให้พวกเขารับฉันเข้าเรียน
ใช่ ตอนนี้ฉันยังไม่มีรายละเอียด
แต่บราวน์เป็นสถานที่มีมนต์ขลัง ฉันจะไปซึมซับบรรยากาศ
ไม่แน่ฉันอาจจ๊ะเอ๋กับผีลุงบราวน์
หรือใครก็ตามที่เขาเอามาตั้งเป็นชื่อ
- เซธ นายรู้ว่าซัมเมอร์จะไปที่นั่น - เรื่องนั้นฉันยังไม่ชัวร์
สุดสัปดาห์นี้เด็กฮาร์เบอร์ จะไปมหาวิทยาลัยตัวเอง
- ฉันมั่นใจว่าเธอจะไปแน่ - ไม่ใช่ว่าเราจะเจอกันง่ายๆ นะ
เราจะไปเยือนถิ่น ของเด็กเชื้อสายยิวผิวขาว
- บอกเลยฉันกลมกลืนจนแยกไม่ออก - เหรอ เรื่องเที่ยวบินล่ะ
จองเที่ยวที่ต้องต่อเครื่อง ที่ชัตตานูกา
ลำบากสุดๆ เธอไม่มีทาง ขึ้นเที่ยวเดียวกันแน่
ฟังนะ ฉันแค่ไม่อยากเห็นนาย ถลำลึกไปกว่านี้
เพื่อน นายจะได้เรียนเบิร์กลีย์กับแฟนเก่านะ
พร้อมจะไปรึยัง มหาวิทยาลัยเรียกหาแล้ว
ครับ ผมว่าเราพร้อมแล้วล่ะ
แม่กำลังคิดว่า คราวหน้าที่เราส่งตัวทั้งสองคนไป
- จะเป็นของจริงแล้ว - มันอยู่ห่างสองชั่วโมง
แล้วลูกล่ะ จะต้องไปไกล ถึงฝั่งตะวันออกเลยนะ
ถ้าแม่ไม่ภูมิใจในตัวลูก แม่คงโกรธไปแล้วที่ลูกจะทิ้งเราไป
เอาล่ะๆ เราต้องขึ้นเครื่องบินนะ
โอเค ไปกันเถอะ
แซนดี้อยู่ไหนครับ
เขามีประชุมแต่เช้า เลยฝากให้บอกลาแทน
แปลกจัง ปกติเขาชอบไปส่งที่สนามบินนะ
แม่ว่าคงเป็นประชุมสำคัญน่ะ
เอาล่ะ ของผมไปทางนี้
- ถึงแล้วโทรมาด้วยนะ - ได้ครับ
มาสิ เข้ามาเลย
- ไว้ค่อยกอดทีหลังก็ได้ - ตามใจนะ
- เจอกันวันอาทิตย์ - โอเค
แล้วเธอล่ะ เธอโอเคไหม
เอ่อ ที่จริงก็แอบกังวลนิดๆ ครับ
ไรอัน เบิร์กลีย์อยู่ไม่ยากหรอก
เธอพิชิตนิวพอร์ทมาแล้ว
แถมเมืองนี้ไม่ได้ขึ้นชื่อ เรื่องการต้อนรับ
ใช่ แต่ผมมีคุณ ผมมีเซธ แล้วก็แซนดี้...
นี่ เธอทำได้ เธอสร้างอนาคตให้ตัวเอง
- ครับ - สนุกกับมันเถอะ
ได้เลย ขอบคุณนะครับ
ขอให้มีช่วงเวลาดีๆ นะ
- ถึงแล้วโทรมาด้วย - ได้ครับ
เฮ้
ไง เทเรซ่า
- หวัดดี - มานี่มา
ฉันถือให้นะ
ขอยืมผ้าพันคอวิบวับได้ไหม
ได้สิ
ฉันคิดอะไรอยู่เนี่ย เด็กบราวน์ไม่ใส่ผ้าพันคอวิบวับนะ
ฉันว่าระหว่างทางไปสนามบิน ฉันแวะเจาะหน้าเอาลุคดุๆ หน่อยดีกว่า
ซัม เธอควรแต่งตัวในแบบตัวเองนะ
แบบนี้มันไม่ถูกนะ
อะไร ผ้าพันคอเหรอ
เปล่า ทั้งหมดนี้เลย
ฉันจะเรียนบราวน์โดยไม่มีโคเฮน เธอจะเรียนเบิร์กลีย์โดยไม่มีไรอัน
ฉันจะเรียนเบิร์กลีย์กับไรอันนะ
แค่ฉันไม่ได้ไปต่อกับเขา
ใช่ แบบนี้แหละยิ่งแปลก
ไม่แน่มันอาจเป็นเรื่องดีแล้วก็ได้
มันจะเป็นการบังคับ ให้เราโฟกัสที่อนาคตไง
แถมเราจะเริ่มโฟกัสได้ ตั้งแต่สุดสัปดาห์นี้เลย
อืม ผู้หญิงที่ขยำ จดหมายตอบรับของตัวเอง
แล้วโยนทิ้งถังขยะ ก็พูดจามีสาระเป็นด้วยนะเนี่ย
ใช่ ตอนนั้นฉันเจอเรื่องหนักๆ มา
หมายถึงมีความสัมพันธ์ กับนักเซิร์ฟที่เกือบเป็นคนไร้บ้าน
ส่วนคำว่าตอนนั้น ก็หมายความว่ามันจบแล้วใช่ไหม
- อะไรก็ตามที่ฉันทำกับวอลช็อก... - ฉันไม่อยากรู้รายละเอียด
ฉันจะไม่ทำแบบนั้นแล้ว
อันที่จริง หลังจากวันนี้ ฉันคงไม่ได้เจอเขาแล้วแหละ
หลังจากวันนี้หมายความว่าไง
เขาส่งข้อความมาบอกว่า ฉันลืมของไว้ที่บ้านเขา
ฉันเลยบอกว่าฉันจะแวะไปเอาก่อนไป
อืม ไม่ได้ ห้ามไป
เธอจะบอกลาที่นอนซกมกของเขา ที่วางไว้โจ่งแจ้งเหรอ
แบบนี้ไม่พ้นได้มีเซ็กซ์บอกเลิกแน่ๆ
นี่เธอไม่เชื่อในตัวฉันเลยรึไง
เมื่อ 48 ชั่วโมงก่อน เธอเป็นคอร์ทนีย์ เลิฟแห่งนิวพอร์ท
ฉันดูออกย่ะ
ก็ได้
ฉันจะบอกให้เขามาเจอกันที่ร้านอาหาร
รู้อะไรไหม เธอควรเอาไอ้นี่ ไปที่บราวน์ด้วยนะ
ทุกคนจะต้องรักเธอ
ในช่วงที่เธอเป็นตัวของตัวเองแน่ๆ
ถ้าจะให้คำแนะนำสิ้นคิดล่ะก็
ฉันก็พูดแบบเธอได้เหมือนกันย่ะ เพราะฉันฉลาดแล้ว
ได้แล้วจ้ะ ที่รัก
- ไงคะ - ไง
แน่ใจนะว่าไม่อยากให้ไปส่งที่สนามบิน
ใช่ค่ะ เราไปเองได้ แต่เราอยากยืมกล้ามพ่อ
ช่วยยกกระเป๋าไปท้ายรถหน่อย
- กล้ามเหรอ ผมว่าผมยังมีอยู่นะ - อืม
มาริสซ่า รู้ไหม
ให้แม่ไปเป็นเพื่อนตอนนี้ยังทันนะ
แม่จะไม่ทำให้ลูกขายหน้า
ให้แม่ทำทีเป็นผู้ติดตาม
หรือคนของลัทธิไซเอนโทโลจีก็ได้นะ
แม่ไม่ต้องห่วงหรอก โอเคนะ
เด็กมหาวิทยาลัยมักจะใจแตกนะ ลูกก็เคยดูเกิร์ลส์กอนไวด์นี่
ใช่ หนูผ่านมาแล้ว
แต่ไม่ได้เปลือยอกนะ
แต่ไม่ต้องห่วง หนูตัดปาร์ตี้พวกนั้น ออกจากสารบบแล้ว
หนูต้องการอะไรที่ต่างออกไปจริงๆ
ผู้หญิงตระกูลคูเปอร์มีเก้าชีวิต
แม่ดีใจนะที่ลูกจะใช้อีกชีวิต
ซัมเมอร์รออยู่ ลาก่อน มาริสซ่า
ลาก่อนค่ะ อีกไม่กี่วันเจอกันใหม่นะ
- ลาก่อนค่ะ แม่ - จ้ะ ขอให้สนุกนะ
โอเค มีบาทหลวง บุกเข้ามาทำพิธีไล่ผีเหรอ
ไม่รู้สิ แต่เธอพ้นช่วงอันตรายแล้วล่ะ
งั้นสุดสัปดาห์นี้ก็เหลือแค่คุณกับฉัน
เราทำอะไรกันดี ฉันโทรจองมอนทาจได้นะ
ไม่ได้หรอก ที่รัก คืนพรุ่งนี้ผมต้องไปกินมื้อค่ำ
งานเลี้ยงเกษียณหัวหน้าแผนกผ่าตัดน่ะ
อ๋อ จริงสิ โชคดีที่ยังมีเน็ตฟลิกซ์
จูลี่ คุณเคยคิดจะไปกับผมสักครั้งไหม
ไปทำไม พวกผู้หญิงจะได้นินทา หลังฉันกลับเหรอ
ตอนนี้คนเขาจะนินทาคุณไปทำไมกัน
ที่รัก ผมไม่เข้าใจ
ทำไมทีตอนจัดปาร์ตี้เพื่อหาคู่ คุณทำได้ล่ะ
ก็ตอนนั้นฉันมีเคิร์สเทน เธอคอยอยู่เป็นเพื่อนฉัน
งั้นก็ชวนเคิร์สเทนกับแซนดี้สิ
เขาสร้างเครือข่ายกับพวกหมอๆ ได้ ส่วนเธอก็อยู่เป็นเพื่อนคุณได้
มันจะมีความหมายกับผมมากนะ
งั้นฉันไปก็ได้
- ไรอัน แอตวู้ด - อ้าว เฮ้
- ขอโทษที่มาสายนะ - ไม่เป็นไรหรอก
- เวส ไซเฟิร์ท พี่เลี้ยงนาย - ยินดีที่ได้รู้จัก
- ช่วยถือไหม - ไม่เป็นไร ถือไหว
เชื่อเถอะ วันอื่นๆ อากาศดีกว่านี้
- ตามมา เดี๋ยวฉันพาไปดูหอพัก - โอเค
นายคงไม่ถือที่ต้องนอนฟูกเป่าลมนะ
ไม่หรอก เข้าท่าออก
ฉันเห็นในประวัติว่านายมาจากนิวพอร์ท
- เด็กเก่าฮาร์เบอร์ใช่ไหม - ใช่ รู้จักเหรอ
ใช่ ฉันมีเพื่อนรัฐศาสตร์บางคน จบจากที่นั่น
นายเล่นโปโลน้ำไหม
เอ่อ ไม่หรอก รู้อะไรไหม
จริงๆ แล้วฉันไม่ได้มาจากนิวพอร์ท
คือก็ใช่แหละ แต่ฉันเพิ่งย้ายมาอยู่ได้สองปี
ก่อนหน้านี้ฉันอยู่ชิโน
ฉันคงต้องเก็บเรื่องนี้ไว้ อย่าไปบอกใครสินะ
ฉันว่านายอยู่ได้สบาย
หมายความว่าไง
ฉันมีเพื่อนร่วมห้องคนนึง มาจากบังกลาเทศ
ส่วนอีกคนมาจากพาทริดจ์ แคนซัส
มีประชากรแค่ 300
ที่นี่ไม่มีการแบ่งแยก
มันปรับตัวได้ค่อนข้างง่าย
ฉันว่าฉันไม่ค่อยคุ้นกับอะไรแบบนี้นะ
นี่
ซัมเมอร์รออยู่ ส่วนฉันต้องไปขึ้นเครื่อง
ได้เอาของฉันมาไหม
ไม่หรอก
เดี๋ยวนะ ทำไม
บอกทีว่าทำไมอยู่ๆ เธอทิ้งฉันไป
ฉันไม่เคยคิดว่านายจะทำตัว เป็นเจ้าข้าวเจ้าของเลยนะ
ฉันแค่อยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
นายก็รู้อยู่แล้วไง
นายกับฉันไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
นั่นสิ
เธอมีเงิน ส่วนฉันไม่มี
ก็เหมือนที่ผ่านมา
เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น
นายอยากรู้จริงๆ ใช่ไหม
ตอนฉันยังเด็ก ฉันกับน้องสาวชอบดูเดอะซาวด์ออฟมิวสิก
เหรอ โทษที ฉันคงพลาดเรื่องนั้นไป
โอเค ในหนังมีผู้หญิงคนหนึ่งชื่อลีเซิล
และฉันเคยคิดมาตลอด ว่าฉันจะโตขึ้นมาเป็นแบบเธอคนนี้
ฉันจะได้มีแฟนหน้าตาน่ารัก
ที่หน้าเหมือนแฟนของเธอ
และชีวิตของเราก็จะเป็นเหมือนฉากในหนัง
ที่ยืนในศาลาแล้วร้องเพลงโต้ตอบกัน
No comments yet. Be the first to leave one.