One Percent More Humid

ไง

ฉันเหมือนพวกต่อต้านคานธีเลย

จริง

แล้วหน้าร้อนนี้ เราจะทำอะไรกันดีคะ คุณไอริส

แต่งเพลงแล้วก็เปิดการแสดง

สมัครชิงตำแหน่งนายกเทศมนตรี นโยบายฉันคือ "ต่อต้านแรงงานเด็ก"

- ทำไมล่ะ - เธอนี่ตรงไปตรงมาดีจริงๆ

เรามีเวลาตลอดหน้าร้อน จะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น

ช่วงเวลาที่มีคุณภาพ

เป้าหมายของฉันคือการเยียวยา

เดี๋ยวก่อน ฉันอยากจุดบุหรี่สูบ

แด่สุขภาพของเรา

แด่สุขภาพของเรา

สวิส

โอเค

- เธอทำงานที่นี่เหรอ - ฉันเป็นเด็กฝึกงานที่ไม่ได้ค่าจ้าง

เธอลงวิชากวีแอฟริกันอเมริกันใช่ไหม

ใช่

เธอทำอะไรในมหาวิทยาลัยล่ะ

- ฉันอยู่ที่นี่ - ที่แอนส์บิวรีเหรอ

- ไม่จริงน่า - จริงสิ

ฉันเป็นคนที่นี่

ฉันอยู่ฝ่ายรับนักศึกษา เราน่าจะไปเที่ยวกันนะ

ไอริสใช่ไหม

เยี่ยมเลย

เจสันเหรอ

โคดี้

ไวแอตต์

อเล็กซ์

- อเล็กซ์ - อเล็กซ์

- ได้แล้ว - ขอบใจ

- ไง - หวัดดีค่ะ

คุณมีพิเมนโตโลฟไหม

ไม่มี

เย็นมากรึเปล่า

ดูท่าจะเย็นน่าดู

ไม่รู้สิ แคทเธอรีน ฉันยังไม่ได้ลงไปเลย

ไอริส ถึงเวลาที่หญิงสาวทุกคน

จะเลิกใช้มีดโกนใช้แล้วทิ้ง และเริ่มแว็กซ์ขนได้แล้วนะ

ฉันจะเอาเบอร์ช่างของฉันให้

ฉันต้องประหยัดน่ะ

ยอดไปเลย

เหล้ากลิ่นคาราเมล

รู้สึกเหมือน ไอ้นี่เปลี่ยนชีวิตคนได้ตลอดกาลเลย

ใช่

ฉันรู้สึกว่าบริกซ์เนอร์ เป็นมหาวิทยาลัยที่ดีนะ

แต่ฉันทนเรียนวิทยาลัยที่นี่ไม่ได้แน่

ไอริสยังอยู่ดีมีสุขได้เลย เธออยู่ที่นี่ทั้งปีเลยนะ

ใช่ แต่เธอเป็นพวกใช้ใจเป็นใหญ่

ส่วนฉันเป็นพวกใช้สมอง

ฉันต้องการนิวยอร์ก

ชนบททำให้เธอสมองฝ่อจริงนั่นแหละ

วิทยานิพนธ์ของฉันก็พูดถึงเรื่องนี้

คุณค่าทางวัฒนธรรมในชนบท

หลักๆ แล้วฉันโต้แย้งว่า เมื่อไม่มีสถาบันชุมชน

เช่นเบสบอลลิตเติลลีกหรือโบสถ์

เด็กๆ จึงมีโอกาส พัฒนาศีลธรรมจรรยาของตัวเอง

ยกตัวอย่างเช่น สมมติว่าโตมาในครอบครัว...

พร้อมรึยัง

โอเค หวัดดี

เอาละ ฟังอยู่รึเปล่า

- ไปกันเถอะ - บ้าจริง

เดี๋ยว... พวกเธอ

รอก่อน ให้ฉันขับไหม

- เดินไปกันเถอะ - ได้

รู้ไหมว่าอะไรจะยอดเยี่ยมมาก ถ้าชื้นกว่านี้สักหนึ่งเปอร์เซ็นต์ไง

แล้วเราทุกคนก็จะจมน้ำกันหมด

นี่เหมือนตอนม.ปลายเปี๊ยบเลย

เหมือนวันเวลาเก่าๆ ที่น่าสยดสยอง

เพียงแต่เธอคงสวมเสื้อขนแกะ

ส่วนเมก็จะบ่นว่านางเกลียดทุกคนแค่ไหน

แล้วนางก็จะถามว่า "ถังเบียร์อยู่ไหน"

แล้วแคทเธอรีนจะทำอะไรอยู่ล่ะ

ก็นี่ไง เหมือนแคทเธอรีนตรงนี้นี่แหละ

ผมคนละทรง

ฉันรู้

พวก ไอ้นี่แรงจัง บ้าไปแล้ว

ฉันเอากัญชาไปแช่เหล้าน่ะ

- เบียร์ถังมาแล้ว - เวร

ให้ตายสิ

ใช่ ดีเลย

แล้ว... บ้าเอ๊ย

โอเค เอาเลย ทำเลย

โทษนะ ขอโทษที

นี่

ขอบใจ

ฉันอยากกลับบ้านแล้ว

- อะไรนะ - จริงเหรอ

ทำไมล่ะ เธอยังไม่เมาสักนิด และนั่นก็ไม่ดีเลย

อย่างน้อยก็ดื่มเบียร์สิ ต้องสนุกแน่

ฉันลืมเรื่องบิลลี่ไม่ได้ ฉัน...

เขาเกลียดเรา

เขาจะเกลียด เขาต้องเกลียดแน่ เกลียดไปตลอดชีวิตของเขาเลย

ฉะนั้น เธอต้องเลือกว่าจะหมกมุ่น กับเรื่องที่เธอเปลี่ยนแปลงไม่ได้

หรือทำใจซะแล้วเดินหน้าต่อไป

มันเพิ่งจะสี่เดือนเองนะ แคทเธอรีน

ฉันยังตื่นขึ้นมาแล้วคิดว่าเธอยังอยู่

งั้นเธอก็มีปัญหาใหญ่แล้ว

แจ็ค ไว้นายขับรถไปส่งแคทเธอรีน ที่บ้านได้ไหม

ได้สิ เดี๋ยวค่อยๆ ขับไป ได้เลย

ขอบใจ

ไว้เจอกัน

โอเค

ไม่รู้จะบรรยายเรื่องนี้ยังไง

ใช่ ก็แน่อยู่แล้ว

เมนูพิเศษวันนี้

นายมันห่วยแตก

สอนวิชาวรรณกรรมอเมริกัน ไม่ใช่เรื่องบ้าบอสักหน่อย

เมื่อไหร่คุณจะมานี่

คุณอยากสอนกวีนิพนธ์ ไม่ใช่วิชาบังคับ

คุณสอนที่นั่นมาสามปีแล้ว ถึงเวลาแล้ว

ฉันไม่รู้ว่าทำไมคุณไม่โมโหเลย

คุณจะมาเมื่อไหร่

ผมเจอร้านในวูดสต็อก ที่ใช้ฟืนอบพิซซ่าในสวน

เราต้องไปงานเปิดร้านเจอร์รีสุดสัปดาห์นี้

ผมไปไม่ได้

ผมกำลังรักษาสุขภาพแบบใหม่ ต้องลดความรู้สึกอยากฆ่าตัวตาย

ก็ได้ ฉันจะบอกเขาว่า คุณหลบไปเขียนหนังสืออยู่ทางตอนบน

ซึ่งผมทำอยู่จริงๆ

เครื่องดื่มฉันมาแล้วค่ะ

มาที่นี่ได้แล้วคุณผู้หญิง

โอเค บาย

บาย

เชิญ

- หวัดดี - หวัดดีค่ะ

เอ้า แอบเอาเข้ามา อย่าไปบอกใครล่ะ

ดังนั้น ความสัมพันธ์ของพวกเขาจึงเริ่มขึ้น ด้วยความลับที่ดูผิวเผินจะไร้พิษสง

คุณนำหน้าคนอื่นไปนะ

- เรื่องอะไรคะ - วิทยานิพนธ์ไง

นักศึกษาส่วนใหญ่ เริ่มทำในช่วงฤดูใบไม้ร่วง

ก็ฉันอยู่ที่นี่ แถมทำงานที่นีออน

มันจึงดีที่มีเรื่องให้คิดระหว่างที่ฉัน...

แกว่งชิงช้าให้เด็กแบบไร้อารมณ์เหรอ

ใช้เครื่องหั่นเนื้อค่ะ

เครื่องนั่นน่ากลัวจะตาย

แล้วคุณคิดอะไรอยู่

ตอนนี้เหรอคะ

ใช่ เรื่องวิทยานิพนธ์น่ะ

ฉันอยากเขียนกลอนชุดเกี่ยวกับความอาลัย

เยี่ยมไปเลย

ผมควรบอกคุณว่า

วิทยานิพนธ์เชิงสร้างสรรค์มันโหด

คุณเคยคิดจะค้นคว้าประวัติศาสตร์ บทกวีเกี่ยวกับความอาลัยไหม

ผมว่าคุณควรทำนะ

ไม่เพียงเป็นการเพิ่มพูนความรู้ แต่ยังเป็นเพราะว่า

คณะกรรมการพิจารณา ชอบให้ทำเรื่องแบบนั้น

"คนที่สามที่มักเดินข้างเธอคือใคร

"เมื่อฉันนับ มักมีเธอและฉันเคียงคู่กัน

"แต่เมื่อเมียงมองไปยังถนนสีขาว

"มักจะมีอีกคนเดินอยู่เคียงข้างเธอ

"เคลื่อนที่ไปในเสื้อคลุมแขนกุดสีน้ำตาล ปิดคลุมศีรษะ

"ฉันไม่รู้ว่าเป็นชายหรือหญิง

"แต่ใครกันที่อยู่อีกฝั่งของเธอ

"เสียงที่ดังอยู่บนอากาศนั้นคืออะไร"

เดอะ เวสต์ แลนด์ ของที.เอส. เอเลียต

เขาบ้าไปแล้วในกลอนบทนั้น

ค่ะ ฉันน่าจะลองศึกษาเรื่องพวกนั้นดู

ใช่ ผมคิดว่าถ้าคุณศึกษาดู

นี่อาจเป็นโปรเจ็กที่สำคัญมากก็ได้

และแน่นอนว่าผมพร้อมจะช่วยคุณ

- โอเค - ดี

แล้ว... คุณจะเริ่มเมื่อไหร่ก็ได้เลยนะ

ฉันจะอีเมลมาบอกค่ะ

- ขอบคุณค่ะ ศาสตราจารย์แมคแคน - ครับ ไม่มีปัญหา ได้เสมอ

ว่าไง ไอริส มาดื่มคนเดียวเหรอ

เธอน่าจะเรียกพี่มา

นี่มันโง่ชะมัด

ถ้าฉันมีสมองฉันคงรู้ว่านี่มันโง่สุดๆ

มันเป็นทางเดียวที่จะหายได้ ฉันมีพี่ชายสี่คน เชื่อฉันสิ

ฉันมันงี่เง่า

ใช่

เราเมาสุดๆ

มาแล้ว

พวกนายอยากได้มะเขือเทศหรือผักกาด

พวกนายเห็นผู้ชายตรงนี้ ที่เอาแต่กินขนม...

พวกคุณน่าจะกลับมากินมื้อเย็นนะ

หวัดดี พนักงานไปไหนหมด

เราต้องไปแล้ว

เวร

เวรเอ๊ย ไปเร็ว บ้าจริง

นี่ของคุณค่ะ

สวัสดีไอริส

ศาสตราจารย์แมคแคน สวัสดีค่ะ

ฟอเรสต์เป็นยังไงเหรอ

ฟอเรสต์อร่อยกว่าที่คุณคิดค่ะ

คือหน้าตามันไม่หน้ากินเท่าไหร่ แต่เครื่องข้างในร้อนแรงมาก

มันเผ็ดเหรอ

อะไรนะ ไม่เลย

นี่ ไอริส

คุณจำเรื่องที่เราเพิ่งคุยกันได้ไหม

ค่ะ จำได้ ฉัน...

- ใช่ คุณคิดว่าไง - ฉัน...

ฉัน... รู้ไหม...

ใช่ เพราะนั่นไม่ใช่ที่คุณเคยพูดไว้

อะไรนะ

ขอโทษค่ะ น่าอายจัง

แล้วคุณจะทำอะไรให้ผมกินเนี่ย

ไม่รู้สิ คุณอยากกินอะไรล่ะ

อย่างแรก ไก่งวง

ได้