Ghost Train

ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ

-Άσε τα πόδια μου, χαζέ. -Μην τα βάζεις στο πρόσωπό μου.

ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΜΑΚΡΙΑ

-Νόμιζα ότι γούσταρες. -Βρομάνε, Πίτερ.

-Η μούρη σου βρομάει, Σαμ. -Σκάσε.

Λέω να πάω στην παραλία.

Μη μ' αφήνεις εδώ μαζί του.

-Γιατί, τι έχω; -Είσαι τούβλο, Πίτερ!

-Εσύ είσαι, Σαμ! -Δεν θα πάθεις τίποτα, Σαμ.

Αν με ξαναπείς τούβλο, θα φας ανάποδη.

Έλα, Σαμ.

-Συγγνώμη, οι πόρτες κολλάνε. -Ναι.

-Πώς ήταν το ταξίδι; -Μια χαρά, ναι.

-Έφαγες σάντουιτς; -Κατεβάζεις το τζάμι;

Σκατά. Συγγνώμη, Μάικλ. Συγγνώμη.

Γκριζάρεις όλο και πιο πολύ κάθε χρόνο.

-Ευχαριστώ. -Τι λέει η κούκλα Σουηδή σύζυγός σου;

-Φινλανδή. -Ποια η διαφορά;

Άκου. Θα κοιμηθείς στον καναπέ μου απόψε.

Πρέπει να πάω στα παιδιά μου. Λυπάμαι.

Φυσικά, δεν σταματάμε να πιούμε καμιά μπίρα και να τα πούμε;

Θα ήθελα να τελειώνουμε μια ώρα αρχύτερα.

Χαίρομαι που σε βλέπω.

Χαζομάρες.

Τι είναι αυτό;

ΜΙΑ ΛΙΡΑ Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Εκεί μπαίνουν τα κέρματα.

Πενήντα δύο πένες. Δεν φτάνουν.

-Κρύβεις λεφτά. -Όχι.

Η μαμά σου κι εσύ είστε πλούσιοι.

Ούτε αυτή είναι ούτε εγώ.

Πάμε στην παραλία.

Μπουνιά ή λεφτά, δύο επιλογές.

Τελείωνε.

-Στην παραλία. -Έλεος με την παραλία.

Η μόνη βόλτα μας θα είναι εκεί μέσα.

Λέω να πάω στην παραλία.

Τι περιμένεις;

Θανατηφόρο.

Τελείωνε!

Θα πάρω μερικά κεφάλια τεράτων μέσα.

-Τι έκανες; -Τίποτα.

Έριξα όλα τα κέρματα κι αυτό απλώς…

Κλεφτρόνι της κακιάς…

Μακάρι να γερνούσα τόσο καλά.

Ίσως αν έπινα λιγότερο, σωστά;

Φεύγω.

Πάμε, λοιπόν.

Από τη χώρα.

Εγκαταλείπω τη χώρα.