Noose for a Lady

ALLE KARAKTERS EN GEBEURTENISSEN ZIJN FICTIEF EN...

ELKE OVEREENKOMST MET ECHTE PERSONEN IS TOEVALLIG

'Beter honderd onschuldigen ontsnapt dan een onschuldige in de strop.'

Margaret Elizabeth Hallam...

de jury acht u schuldig...

aan moord door vergiftiging van uw man, John Hallam.

Ik stem in met dit vonnis.

Het bewijs voorgelegd aan deze rechtbank...

laat geen ander vonnis toe.

Rest mij nog om...

u de wettelijk voorgeschreven straf te geven.

En dat is...

dat u van hier in bewaring wordt gesteld...

teneinde ter executie te worden gebracht.

Middels ophanging tot de dood erop volgt.

De Heer erbarme zich over uw ziel. Amen.

HOGER BEROEP HALLAM VERWORPEN

DE RECHTER OORDEELT DAT DE JURY NIET MISLEID WAS.

U heeft een bezoeker.

Wie? - Uw stiefdochter.

Hoe gaat het, Jill? - Margaret.

Dank voor je komst.

Heb je al van het hoger beroep gehoord?

Ja. Gisteravond.

Ik heb de advocaat gesproken.

Hij... - Ja?

Ik snap het.

Er is niets meer aan te doen.

Jawel. Dat moet.

Bedankt voor je vertrouwen.

Meer kon ik niet vragen van mijn dochter, laat staan stiefdochter.

Ik geef niet op. We zijn iets vergeten.

Ik heb de zaak eindeloos bekeken.

De jury en de rechter hebben geen schuld.

Het bewijs is overtuigend. - Maar...

Je vader stierf aan een overdosis barbiton in een glas melk.

Die gaf ik hem voordat ik naar bed ging.

Met mijn vingerafdrukken en die van hem.

Maar je hebt het niet gedaan.

's Nachts lig ik te piekeren...

wat er misschien over het hoofd is gezien.

Maar er is niets.

Niets.

Wat deed hij toen je hem achterliet?

Lezen.

Die rare boeken van hem.

Het was een rare.

En hij was wreed.

Wilde mensen zien lijden.

Hier zou hij van genoten hebben.

Je moet hem wel gehaat hebben.

Nee, ik...

had ergens medelijden.

Iemand moet hem gehaat hebben.

Iemand haatte mij.

Ik vraag me steeds af: 'Wie verzint zoiets vreselijks?'

Wanhoop niet.

Dat probeer ik, maar dat...

valt hier niet mee.

Ik ga je onschuld bewijzen, beloof ik.

Echt?

Kan je dat? - Ik beloof het.

Schiet maar op dan.

Nog zeven dagen.

Al goed, Mrs. Barratt.

Ik ga wel. - Prima, Miss Jill.

Goedemorgen. - Goedemorgen.

Jij moet Jill zijn. - Ja.

Ik ben Simon.

Heb je toch wel van gehoord, Simon Gale.

Neef van Maggie.

Natuurlijk. Margaret had het vaak over je.

Je was toch in Oeganda?

Nee, ik heb verlof. Nu hier.

Ik wilde Maggie verrassen.

Is ze er? - Weet je het dan niet?

Wat is er? Is ze ziek of zo?

Kom even binnen. Dan leg ik het uit.

Dat is belachelijk.

Maggie en ik kennen elkaar al vanaf onze jeugd.

Was er ruzie...

en ze had hem geslagen, had ik ja gezegd.

Ze was altijd al opvliegend.

Maar vergiftiging? Dan moet ze het van te voren gepland hebben.

Nee, dat zou ze nooit hebben kunnen doen.

Vind je ook niet?

Natuurlijk. Maar het bewijs.

Weg daarmee.

Maggie zou barbiton slikken...

tegen slapeloosheid, maar waar lagen die?

In haar nachtkastje. Op slot...

sleutel in haar tas.

Het is... - En bewijs?

Dat je vaders tabletten...

van Margaret kwamen?

Ze had net 50 nieuwe.

De politie vond er maar drie.

Dan is er iemand aan geweest.

Wie was er die avond?

Alleen Margaret, vader en de bediendes.

Was ik maar niet naar Londen gegaan.

Was ik maar thuis gebleven.

Misschien was er iemand langs gekomen.

Misschien door de tuin. Ongemerkt.

Dat heb ik al onderzocht, steeds opnieuw.

Daarom is een frisse blik nodig.

Alle verklaringen...

moeten opnieuw onderzocht.

Vind je toch niet erg, Jill?

Erg?

Het is een nachtmerrie geweest.

Hmm. Kwart voor 12. Hoe laat gaat de trein naar Londen?

Om 12.20 uur. - Die neem ik.

Vanavond ben ik weer terug.

Wat ga je doen?

In Oeganda moet...

een districtscommissaris...

detective én rechter zijn.

Je houdt rekening met alles...

van diefstal tot moord.

We gaan dit tot op de bodem uitzoeken.

O, Mrs. Barratt.

Ja, miss?

Mr. Gale is laat terug. Heb je de broodjes?

Ja, miss.

Blijft Mr. Gale lang?

Weet ik niet.

Een paar dagen. Hoezo?

Ik vroeg het me af.

We hebben al het mogelijke gedaan. Alles.

We kunnen niet doorgaan...

Bij de Yard maken we geen fouten.

Niet als het om moord gaat.

Nog maar zes dagen, Simon.

Zes dagen.

Het antwoord was niet in Londen.

Wat bedoel je?

Hier loopt een moordenaar rond.

Vermoordt je vader.

En zorgt dat Maggie de schuld krijgt.

Hij denkt dat hij veilig is.

En als ik nou eens de boel verstoor?

Dan wordt hij bang en dat is menselijk.

Konden we hem maar vinden.

Voordat...

Dat gaan we doen.

Een bange man wacht niet af.

Hij wordt nerveus...

en onzekerheid gaat aan hem knagen.

Hij moet iets doen om zich veilig te voelen.

En zodra hij dat doet...

pakken we hem.

Zo dus.

Mr. Gale's kamer is klaar.

Anders zeg ik vast goedenacht.

Dank en goedenacht.

O, Mrs. Barratt.

U weet waarom ik hier ben?

Miss Jill zei het.

Wat denkt u? Is Mrs. Hallam schuldig?

Niet aan mij om daarover te oordelen.

Dus eigenlijk vindt u...?

Mr. Hallam had nooit moeten hertrouwen.

Met respect voor uw nicht.

Maar het heeft alleen maar ellende gegeven.

Mocht u Jills moeder graag?

Ik hield van haar.

Heel erg.

Hmm.

Jill, hoe lang is je moeder dood?

Dertien jaar.

Ik zat nog op school.

Hoe stierf ze? - Door een ongeluk.

Ze leunde uit het raam om te snoeien.

Ze verloor haar evenwicht en viel.

Een ongeluk?

Misschien dacht Mrs. Barratt dat je vader verantwoordelijk was.

Ze verafschuwde Maggie dus ze vermoordt beiden met één dosis gif.

En vergeet niet dat zij...

bij de whiskey én de melk kon.

Onzin, Simon.

Maar het kan waar zijn.

Laten we eens bedenken...

Wie waren jouw vaders vrienden?

Die had hij niet.

Wie kende hij het best?

Nou, Major Fergusson...

en Miss Ginch kwamen hier soms en Mr. Upcott.

Mrs. Langdon-Humphries.

Nicht, Vanessa Lane.

Nog meer? - Dat is het wel.

Die wil ik spreken.

Kan dat?

Morgen is het...

zondag en is men bij de rouwdienst.

Maar ik kan ze vragen om eerst iets met mij te drinken.

Prima.

Mrs. Langdon-Humphries, Vanessa...

dit is Simon Gale.

Hoe maakt u het?