The Aviator

K-U...

A-R...

A-N-T...

I-N.

Kuarantin.

K-U-A-R...

A-N-T...

I-N.

Kuarantin.

- Kamu tahu taun? - Ya, ibu.

Kamu pernah lihat tanda di rumah yang didiami orang kulit berwarna?

Ya, ibu.

- Kamu tahu tifus? - Saya tahu, ibu.

Kamu tahu apa kesannya?

Ya, ibu.

Kamu tak selamat.

Hari Lanjutan

Memang awak mengarah filem ini, Howard...

tapi benda yang awak minta, kami tak boleh buat.

Jangan kata saya tak boleh buat.

Jangan kata ini mustahil.

Daya giro terlalu kuat.

Kalau pesawat-pesawat ini lakukan oleng barel serentak...

- pasti berlaku kemalangan, Howard. - Ini kemuncak filem ini, Frank.

Awak perlu cari jalan. Beginilah.

Kurangkan trajektori menegak sekiranya perlu.

Enjin putar Le Rhone takkan mati pada 60 darjah.

- Saya pernah buat. - Howard, kamera masih kurang dua.

- Kita perlu potong adegannya. - Tidak.

Kita takkan potong apa-apa, faham? Saya akan dapatkan kamera tambahan.

Sedia untuk raptai dalam lima minit.

En. Hughes. Saya Noah Dietrich.

Pejabat awak kata saya boleh jumpa awak di sini.

Dietrich. Awak mempunyai masa depan cerah.

Saya sudah baca resume awak dan cakap dengan rujukan awak.

Awak tahu apa yang saya cari?

Saya difahamkan...

awak mencari penolong di Syarikat Tools Hughes.

Seseorang untuk membantu menyelia aspek kewangan syarikat.

Ya, saya mencari seseorang untuk menjalankannya dengan baik.

Hanya ada seperkara awak perlu tahu.

Ibu bapa saya sudah tiada. Jadi ini wang saya.

Cara saya guna wang itu...

mungkin nampak macam kerja gila bagi orang-orang di Houston.

Saya pasti ini memang kerja gila, tapi semuanya masuk akal bagi saya.

- Awak faham? - Faham.

Bagus.

Awak dibayar...

5,200 dolar setahun untuk kerja awak sebelum ini?

Saya akan bayar awak 10,000 dolar.

Jadi saya perlu bekerja dua kali lebih keras.

Tak, empat kali lebih keras.

Saya dapat awak pada separuh harga, En. Dietrich.

- Selamat datang. - Terima kasih.

Awak suara saya sekarang. Pastikan mereka faham.

Sesetengah orang masih panggil saya Junior.

- Beritahu mereka, saya En. Hughes. - Sudah tentu.

- Bila kita akan pergi ke Houston? - Tak perlu.

Wabak taun melanda pada 1913 dan 2,000 orang mati.

Tempat itu macam paya wabak.

Tifus, malaria, taun dan demam kuning.

Semua penyakit mereka ada.

Awak nampak itu, En. Dietrich?

Awak sedang melihat...

angkatan tentera udara peribadi yang terbesar...

di seluruh dunia.

Apa pendapat awak?

Itu wang awak.

Hidupkan enjin!

"Hell's Angels" Tahun Pertama

Aku akan bina tangga ke syurga. Satu anak tangga baru setiap hari.

Aku akan pergi walau apa jua. Ke tepi, aku dalam perjalanan.

Aku kesedihan dan semuanya adil di atas sana.

Kasut, teruskan membawaku ke sana.

Aku akan bina tangga ke syurga. Satu anak tangga baru setiap hari.

Aku akan bina tangga ke syurga.

Saya sudah tengok suntingan kasar filem baru Tod Browning...

London After Midnight .

Lon Chaney memang mengagumkan.

Itu persembahan terbaiknya selepas sekian lama.

Filem ini pasti berjaya. Peluangnya besar.

Sepatutnya...

Helo, En. Mayer.

Mungkin awak dah lupa. Nama saya Howard Hughes.

Saya ingin tahu kalau saya boleh ambil sedikit masa awak.

- Ya, Howard Hughes. - Ya.

- Filem kapal terbang, bukan? - Tepat sekali.

- Ya, saya ingat. - Hell's Angels , awak mesti tahu.

- Bagus. - Ya.

Saya ingin tahu kalau saya boleh ambil masa awak sekejap.

Saya perlukan beberapa buah kamera.

- Yakah? - Ya.

Dua buah, sebenarnya.

Saya sudah beli semua kamera yang saya dapat cari...

tapi kami akan rakam adegan pertempuran pesawat minggu ini...

dan saya benar-benar perlukan dua buah kamera lagi.

- Awak rasa MGM boleh bantu saya? - Bantu apa?

- Kamera. - Kamera sebenarnya...

Kami tak mengamalkan budaya membantu pesaing.

Tak boleh, jadi berapa buah kamera yang awak miliki ketika ini?

24.

Awak...

Sekejap.

- Awak ada 24 buah kamera? - Betul.

- Kemudian awak perlukan dua lagi? - Ya.

Awak rasa 24 kamera tak cukup?

Tak.

Saya rasa semuanya...

Bukankah semuanya...

- Semuanya digunakan, bukan? - Betul.

- Kesemua 26 buah. - Saya hanya perlukan dua.

- Oh Tuhan, nak. - Howard.

Howard, biar saya beri sedikit nasihat.

Apa kata awak ambil wang minyak awak...

- Mata gerudi. - Okey. Baiklah.

- Ambil wang mata gerudi awak... - Ya...

dan simpan dalam bank?

Sebab kalau awak terus buat filem dengan cara awak...

takkan ada pengedar yang sudi mengedarkannya...

tiada sesiapa mahu tonton filem itu...

dan wang minyak awak akan habis.

Jadi selamat datang ke Hollywood.

Ya, baik.

- Saya takkan lupa, En. Mayer. - Ya.

- Semoga berjaya. - Baik.

Dia perlukan 26 buah kamera? Dia memang tak siuman.

Saya tengok seluar saya. Situasinya memang aneh.

Bos.

Pergi, sayang. Cepat.

Satu lagi soda. Faham-fahamlah.

Tolong beri saya susu dalam botol dengan penutupnya sekali.

Okey, Howard. Apa Yang Maha Mulia cakap?

Lelaki itu enggan pinjamkan walau sebuah pun kamera.

- Memang tak sangka, bukan? - Howard.

Apa kata awak cuba lakukan dengan barang yang awak ada?

Barang yang saya ada tak cukup untuk buat apa yang saya mahu, John.

Begini.

Nama saya bergantung pada filem ini.

Kalau tak berhasil, saya perlu pulang ke Houston...

dengan rasa hampa dan kecewa...

dan buat mata gerudi untuk sepanjang hayat.

Tak bolehkah awak cari jalan untuk buat dengan kamera yang awak ada?

Awak perlu dengar apa yang berlaku kepada DeMille di Paramount.

Dia dalam penggambaran filem Bible .

- Dia perlu rakam babak penyaliban. - Johnny.

Tapi penggambarannya di Fresno.

- Johnny. - Tiba-tiba, beberapa traktor datang.

- Ya. - Awak jurucakap akhbar, bukan?

Awak sepatutnya tahu selok-belok Hollywood?

- Ya, sudah semestinya. - Yakah?

Kalau begitu serahkan idea-idea besar...

kepada saya.

Ya, sudah tentu, bos.

Cerut, rokok atau Sen-Sen?

- Goyangkannya! - Goyangkannya!

Thelma, saya sangka awak di Brown Derby bersama Trixie.

- Tak, Theresa. - Margaret, ya.

Margaret, betul. Apa terjadi kepada Margaret?

- Kasutnya hilang malam itu... - Mujurlah sudah selesai.

Maafkan saya. Thelma, ini Howard Hughes.

Howard dan saya sedang berbincang...

tentang dia mahu saya cari kamera yang tak wujud.

- Rokok? - Tak apa, saya tak merokok.

Awak sememangnya mengagumkan.

Oh, Tuhan.

Boleh saya minta...

Boleh awak senyum untuk saya sekali? Sekali saja?

Ya, bibir atas awak pendek.

Jadi senyuman awak lebih manis.

Saya ingin tahu apa yang beri nikmat kepada wanita cantik macam awak.

Katakan awak berdiri di situ...

dan saya sentuh awak begini.

Dengan hujung jari saya. Awak suka begitu?

Awak suka?

Saya ingin tahu apa yang buat awak gembira.

Saya ingin tahu segalanya tentang awak.

Boleh awak benarkan?

Sudi beri tugas itu kepada saya?

Saya habis kerja dalam setengah jam.

Saya di bilik...

- 217. - 217.

Jumpa di sana.

- Goyangkannya! - Goyangkannya!

Johnny, hubungi Universal dan Warners.

Saya perlukan dua buah kamera lagi sebelum Sabtu.

Sewa kalau boleh.

Curi kalau perlu.

Sudah tentu boleh, bos.

Desas-desus tersebar dari padang terbang di Van Nuys.

Sumber kata usahawan muda dari Texas...

Howard Hughes tak henti-henti mencurahkan wang...

bagi epik perangnya.

Ia benar-benar epik.

137 juruterbang, 87 pesawat, 35 jurukamera, 2,000 pelakon ekstra.

Berapa lama lagi sebelum filem ini...

akhirnya memakan kos sama seperti perang sebenar?

Tak guna. Kenapa nampak begitu perlahan?

Bukan begini rupanya di atas sana. Pesawatnya nampak macam model.

Tak guna.

Howard?