نخستین 200 خط.
ควรระวังให้มากขึ้นนะ
อยากไปหาอะไรกินไหม ไปกันเถอะ
ตั้งสติให้ดีสิ ฮงซอล จะให้รอยยิ้มนั้นหลอกเธอไม่ได้นะ
- ยัยผมยุ่ง - จะบ้าไปแล้วหรือไง
- นั่นเป็นความคิดที่ดี - ใช่ไหมล่ะ ฉันรู้
ให้ตายสิ เธอหลับนอนสนิทเลย
- ตื่นสิ ซอล - ตื่นสิ
ตื่นได้แล้ว ลืมตาสิ
- เธอหลับสนิทจริงๆ - นี่!
- ให้ตายสิ - ทิ้งฉันไว้ตรงนี้
ฉันเหนื่อย
- ฉันเหนื่อย ฉันอ่อนล้า - นี่ ดื่มสิ
- ดื่มนี่สิ - เพราะว่าเธอ...
ให้ตายสิ จริงๆ เลย ดื่มนี่จะได้ตื่น
- นี่ ไม่ให้กินเหล้าแล้ว - หยุดเธอ
พวกเราจะไปที่อื่นกัน ตื่นได้แล้ว
ฉันจะหยุดเรียน
ฉันจะพักการเรียนเหมือนกัน
- พูดเรื่องอะไรอยู่ - ฉันจะพักการเรียน
- ให้ตายสิ เธอต้องกลับบ้าน - เธอเป็นอะไร
วันนี้เธอทำตัวแปลกๆ
- ได้ตายสิ ซอล - เราควรพาเธอกลับบ้านกันนะ
- เราจะพาเธอกลับบ้านนะ ซอล - ฉันไม่ไป
ฉันไม่ไป
ฉันจะหยุดเรียน
- ฉันจะทำมันจริงๆ นะ - ฉันจะพักการเรียนด้วย
- ฉันจะพักการเรียน - ทำไมวันนี้เธอเป็นแบบนี้
ซอล หยุดนะ
- ลุกขึ้นเลย กลับบ้านกัน - กลับบ้านกันเถอะ
- ตื่นได้แล้ว โอเคไหม - ตื่นสิ
- ได้โปรด - ตื่นเดี๋ยวนี้ ซอล
ตื่นนะ ตื่นเดี๋ยวนี้
ฉันตื่นแล้ว เขาหายไปไหนแล้ว
หายไปไหน หายไปไหนแล้ว
- ที่... - ซอล
- เขาไปไหน - ให้ตายสิ ไม่เอาน่า
- ซอล - เธอไม่เป็นไรนะ
- ต้องเจ็บมากแน่ๆ - จริงๆ เลย ต้องเจ็บมาก
อยู่นี่เอง ฉันเห็นนายอยู่ตรงนี้
มันเป็นความผิดของนาย
ก็ได้
ฉันจะหายจากชีวิตนายไปเอง
นายจะดีใจไหม
ฉันตัดสินใจที่จะพักการเรียนเพราะว่า...
กำลังทำอะไรอยู่ หยุดนะ
- ซอล - พระเจ้า เธอจริงๆ ด้วย
- ว่าไ - ฮงซอลนี่น่า
- ดีค่ะ - ฮงซอล
ว่าไง ยินดีต้อนรับนะ
รู้สึกดีที่ได้กลับมาเรียน
- หลังจากที่ทำงานมาหนึ่งปีไหม - สบายดีไหม
ฉันดีใจที่ได้เจอพวกเธออีกครั้ง
เดี๋ยวเทเหล้าให้
- นี่อึนแทคเหรอ - ครับ
ไม่ต้องไปรู้จักชื่อเขาหรอก นี่เบ๊ฉันเอง
ฉันอิจฉาจัง เธอมีเบ๊เป็นของตัวเองด้วย
เขาเป็นเบ๊ของเธอได้เหมือนกันนะ ใช่ไหม อึนแทค
- แด่เบ๊ของพวกเรา ไชโย - ไชโย
ฉันไม่รู้จะรู้สึกยังไงดีน่ะ
ผักมาแล้ว
ใส่เนื้อราดซาสเยอะๆ
จากนั้นก็ใส่กระเทียม
- อย่าไปมองทางนั้นนะ - แล้วสิ่งสุดท้ายที่ขาดไม่ได้
เทโซจูลงไป
ฮาแจอู
ฉันไม่อยากกินมัน
ทำไมล่ะ ไม่สกปรกสักหน่อย ลองหน่อยสิ
หยุดนะ จะต้องให้บอกอีกครั้งว่า ฉันอยากกิน
- หยุดเถอะ โอเคนะ - ทำไมต้องทะเลาะกันด้วย
ฉันไม่ได้ทำแบบนี้ให้คนอื่นนะโว้ย
- อย่าไปมองนะ - ฮงซอล
- หลบเร็ว - จะทำยังไงดี
ซอล
เราควรฉลองในการกลับมา เรียนต่อของซอลหน่อย
มาทำให้งานฉลองมีชีวิตชีวาหน่อยดีกว่า
- อย่ามายุ่งกับเธอ - มาสิ ลุกขึ้นมา
- ไม่มีใครอยากกินมันหรอก - ฉันไม่ดื่ม...
- ลุกขึ้นมาลองดู - ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย
- หยุดนะ - สำหรับคนที่ไม่ดื่ม
- ถือมันสิ - ให้ตายสิ
- เร็วๆ มันหยดหมดแล้ว - ซอล กินเลย
- กินมันเลย - เอาล่ะ กินเลย ซอล
- กินเลย ซอล - อย่ากินนะ
- จะให้รอนานแค่ไหนเนี่ย - หยุดเถอะ รุ่นพี่
- ดื่มเข้าไป - ฉันไม่ชอบอะไรแบบนี้เลย
ดื่มไปเลยๆ
- ดื่มไปเลย พวกเรารออยู่ - เธอกำลังกินมัน
- ให้ตายสิ หยุดนะ - จริงๆ เลย
- ใช่แล้ว - เธอกินมันแล้ว
ฮงซอล ยินดีด้วยกับการกลับมาเรียนนะ
ว่าไง ยูจอง มาแล้วเหรอ
- ยูจอง มานี่สิ - เป็นอะไรไหม
- มาตรงนี้ - มานั่งตรงนี้เลย
- ขยับสิ ออกไป - ให้ตายสิ
ดูนี่สิ พวกเราจะทำยังไงดี
ทุกคน ตั้งใจฟังหน่อย เขาเพิ่งจบรับราชการในกองทัพ
และกลับมาเรียนใหม่ เขาชื่อยูจอง ปรับมือด้วย
- มาปรบมือต้อนรับเขากัน - รู้จักรุ่นพี่ยูจองใช่ไหม
ไม่ต้องเจอตั้งนาน ก็ยังหล่อเหมือนเดิม
แต่เขาดูเป็นคนเย็นชา
ดูเรื่องอะไรกัน เขาสมบูรณ์แบบสุดๆ
ไม่เห็นด้วยเหรอ เบ๊
งั้นก็ ใช่
แต่เขาสมบูรณ์แบบเกินไปสำหรับฉัน
ฉันชอบผู้ชายที่ไม่ต้องสมบูรณ์แบบ
ฉันไม่สมบูรณ์แบบ ให้ฉันป้อนเธอนะ เอานี่
รอดูนะ เดี๋ยวอายองกับจูยอน ต้องแข่งทำคะแนน
พิชิตหัวใจเขาแน่ๆ
พี่ยูจองค่ะ เดี๋ยวฉันห่อผักให้นะ
- ขอบใจนะ - พี่ยูจองค่ะ
- ดู จูยอนสิ - จำฉันได้ไหม
รู้จักกันด้วยเหรอ
เจอกันครั้งหนึ่งตอนที่ฉันเข้ามาในโรงเรียน
- แต่พี่เข้ากรมไปซะก่อน - เป็นอย่างนั้นเหรอ
- น้องชื่อ... - นัมจูยอนค่ะ
- ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้ง - เหมือนกันครับ
โต๊ะรกไปหมดแล้ว ให้เขามาเก็บ จะได้สั่งอย่างอื่นมาอีกดีไหมคะ
- ไม่เป็นไร พี่กินมาแล้ว - ไม่ค่ะ สั่งมาเพิ่มดีกว่า
- ไม่เป็นไรจริงๆ - พี่ชอบหอยแครงไหมคะ
หรือแพนเค้กดี เอาอะไรดีคะ
ยูจองไม่กินของพวกนั้นหรอก เธอไม่รู้เลยว่าจะต้องสั่งอะไร
ฉันเห็นอยู่ตรงนี้ มีปลาด้วย
สั่งอย่างอื่นเลย จานนั้นมันแพง
เงียบเลยนะ ยูจองชอบกินปลา
เขาเป็นคนอยากกินต่างหาก แล้วเอาพี่ยูจองมาอ้าง
เดี๋ยวฉันเทเหล้าให้นะค่ะพี่
- ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่ทำเอง - ไม่ค่ะ ฉันจะทำให้เอง
- ไม่ต้องห่วง พี่ทำเองได้ - ไม่ค่ะ ฉันอยากทำ
- ไม่เป็นไร - ไม่ค่ะ ให้ฉัน...
- ให้ตายสิ - ไม่เป็นใช่ไหม
เอากระดาษมาให้เธอหน่อย
- ไม่เป็นไรนะ - เอากระดาษไป ยูจอง
- ถุงเท้าเปียกหมดแล้ว - ไปทำให้เสื้อผ้าแห้งซะ
มันเป็นว่าเขาตั้งใจทำเลย
- ไม่เป็นไรใช่ไห - ค่ะ ไม่เป็นไร
เช็คตรงนี้สิ
ฉันเห็นรอยยิ้มเป็นใบหน้าเขา
เขาตั้งใจทำมัน
จะไปไหน
- ก็บอกให้ไปเช็ดออกไง - ทำเสร็จแล้ว
นี่มันยังไงกัน
ทำให้รู้สึกไม่ดีเลย
อ้าว ซอล มาอยู่ที่นี่เอง
มาทำอะไรที่นี่คะ
กำลังนับเงินค่าสมาชิกน่ะ
ต้องให้คนแก่แบบฉันนับเงินแบบนี้ด้วย
รุ่นพี่ ไปดื่มกันต่อไหม
- มีเงินพอใช่ไหม - ไม่มี ใช้หมดแล้ว
ต้องเก็บอีกคนละสองหมื่นวอน
พูดเรื่องอะไรกัน งั้นก็ไม่มีคนอยากไปแล้ว
ยูจองอยู่ที่นี่แล้วจะกลัวอะไรไป
- วันนี้เป็นวันแรกที่เขากลับมา - ก็รู้อยู่ว่าบ้านเขารวยขนาดไหน
เขาเป็นมีใจปล้ำด้วย
จะมากับเราด้วยใช่ไหม ซอล
- ไม่ค่ะ ฉันต้องกลับแล้ว - ทำไมล่ะ เดี๋ยวพวกเราออกเอง
ให้ตายสิ
สรุปว่าพี่จะออกเงินใช่ไหม
ทำไมต้องออกด้วย ยูจองอยู่ทั้งคน
จริงๆ เลย หยุดเป็นปลิงได้แล้ว
ฟังนะ ยูจองไม่ได้เจอพวกเราตั้งนาน เขาต้องเลี้ยงพวกเราอยู่แล้ว
- ตอนนัั้น - เขาชอบ
- ถ้าฉันไม่บังเอิญไปเจอเขา - ชื้อเหล้าและอาหารให้พวกเรา
มันคือจุดเริ่มต้น
ฮงซอล
ฮงซอล
เป็นเธอใช่ไหมที่ประกาศข้อความในบอร์ด
ว่าฉันขโมยเงินจากค่าสมัคร
ฉันไม่รู้ว่าพี่พูดถึงเรื่องอะไร
ดูนะ จะบอกว่ายังไม่ได้ทำอีกเหรอ
ให้ตายสิ เธอเสแสร้งเก่งนะ
ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ได้ดีจริงๆ
เพราะอย่างนี้ ฉันต้องไปพบคณะกรรมการ
และสืบสวนฉันเกี่ยวกับ ค่าสมาชิกของปีที่แล้ว
ฉันไม่ได้ทำ
- หยุดโกหกได้แล้ว - มีหลักฐานหรือเปล่า
เธอไม่น่ามายุ่งเรื่องนี้เลยนะ คืนนั้นมีเธอคนเดียวที่เห็นฉัน
นั่งนับเงินอยู่ตรงบันได
ไม่ใช่ฉันแค่คนเดียวสักหน่อย ยังมีคนอื่นอีก
ใคร บอกมาสิ
ใครมันอยู่ตรงนั้นด้วย
- รอยยิ้มแบบนี้ - จยองควันล่ะ เขาอยู่ในห้องน้ำเหมือนกัน
มีแค่เธอคนเดียว เธอเป็นคนทำ
- เธอเป็นคนทำ - ใจเย็นๆ ได้ไหม
- หักหลังกันแบบนี้ได้ยังไง - รุ่นพี่
ไม่ว่าใครจะรายงานก็ไม่ใช่คนผิดหรอก
- อะไรนะ - ไว้ค่อยคุยกันนะ
จริงๆ เลยนะ ฉันโกรธมาก จะไม่ให้อภัยเธอเลย ซอล
ให้ตายสิ เขาโง่จริงๆ เลย ไม่แน่จะเชื่อเลยนะเนี่ย
ฉันคิดว่าเธอทำถูกแล้วนะ ซอล
เดี๋ยวฉันจะพูดกับเขาให้
พูดเล่นกันใช่ไหมเนี่ย
คิดว่าฉันเป็นคนทำจริงๆ เลย
นายก็อยู่ตรงนั้นด้วย ข้างล่างบันได
- เธอพยายามจะบอกอะไร - ฉันรู้ว่าพี่เห็นทุกอย่าง
ฉันไม่ได้ทำ
แล้วจะเป็นใครไปได้
กล้าดียังไง
เธอกำลังกล่าวหาพี่ยูจองว่าเขียนบทความนั้นเหรอ
รู้ไหมว่าพี่ยูจองต้องทำอะไรบ้าง ถึงจะคลี่คลายสถานการณ์ได้
เขาไปพบคณะกรรมกรทุกคนที่ขู่ว่าจะฟ้อง
No comments yet. Be the first to leave one.