Tale of the Nine Tailed 1938 (Gumihodyeon 1938 / 구미호뎐1938)

- ในที่สุดหนึ่งในนั้นก็โผล่มา - แกเป็นตัวอะไร

ศัตรูต่างปัสสาวะด้วยความหวาดกลัว ตอนได้ยินชื่อฉันในสนามรบ

ไม่ต้องประหลาดใจ

ทหารรับจ้างชินิกามิ ฉันชื่ออูชิอูจิโบะ

คืออะไรเหรอ

ก็แค่ไอ้ทุเรศที่ล่าปีศาจโชซ็อน

- ดูไม่ค่อยมีอะไรเท่าไรนะ - จะตัวอะไรก็ช่าง ไปนั่งตรงนู้นเลย

ตอนนี้เทพภูเขาโชซ็อนพบปะกันอยู่

ทำไมหัวเป็นแบบนั้นล่ะ

กล้าดียังไงมาดูถูกฉัน

พวกแกสูดหมอก ที่เต็มไปด้วยพิษร้ายแรงเข้าไปแล้ว

อยากตายเหรอ

แกนั่นแหละที่จะตาย

มีแต่ฉันที่จะถอนพิษตัวเองได้

ได้ยินว่ามีคนปรุงยาพิษ แกเองสินะ

- แกวางยาบ่อน้ำคยองซองด้วย - ได้ยินชื่อเสียงฉันแล้วสิ

ส่งสมบัติมา แล้วฉันจะไว้ชีวิตพวกเขา

อย่ามาเหลวไหล

อะไร…

แกมีเวลามากสุดหนึ่งชั่วโมง

แกจะเลือดออกหมดตัว แล้วตายอย่างทรมาน

- ต้องไม่ใช่เพราะไอ้กากอย่างนั้น - ว่าไง

- จะยอมยกของให้เพื่อช่วยพวกเขาไหม หรือ… - เอาไปเลย

ไม่ได้นะยอน อย่ายกสมบัติให้มัน

จะให้ทำยังไงล่ะ

จะจับกระต่าย ก็ต้องเข้าไปในโพรงมัน

- กระต่ายเหรอ - เอ้า

ง่ายๆ งี้เลยเหรอ

ยาถอนพิษ

เอามา

พอมาคิดๆ ดูแล้ว ทางที่ง่ายที่สุดที่จะได้ยาถอนพิษมา…

ก็คือการใช้กำลัง

เราเรียกกันว่า "กระต่ายกับสุนัขล่าเนื้อ" มาหลายปี

ต้องขอโทษด้วย

เรามีปมเรื่องความเชื่อใจน่ะ

- เริ่มกันเลยไหม - อือ

- ให้ตาย เอามาหมดนั่นเลยเหรอ - ให้หั่น ฉีก หรือแล่เขาดี

- สับเลยแล้วกัน - ไม่ เดี๋ยวเขาตายเร็วไป

ฉันไม่ชอบหน้าเขา มาแก้คางกับจมูกเขากัน

แบบนั้นคงจะดูได้อยู่

ไอ้พวกบ้า

- อันนั้นแหละ - ได้

ทีนี้ฉันจะทุบจมูกแกทีละครั้ง จนกว่าเราจะได้ยาถอนพิษ

อูชิอูจิโบะไปไหน

ฉันได้ยินเสียง

เสียงอูชิอูจิโบะ

มีคนอยู่ข้างเขา

ไอ้เวรนั่นอยากเก็บสมบัติไว้เอง

ทุเรศเป็นบ้า

ฉันจะไปดู

ยูกิ รอฉันด้วยสิ

ผลัดกันไหม

ฉันยังไม่ได้เริ่มเลย

เฮ้ย

- ฉันคือเทพภูเขาที่แรงเยอะที่สุดนะ - จริงๆ

มันยากกว่าอีกที่ต้องไม่ทุบแกเต็มแรง

เทพภูเขาที่เสียประเทศของตัวเอง…

ยังกล้าพูดอีกนะ

จากนี้ฉันจะทุบแกสามครั้ง

เอายาถอนพิษมาหรือไม่ก็หัวแตกไปซะ

ดิ้นรนให้เต็มที่เลย

เพราะวันนี้พวกแกทุกคนจะตายที่นี่

ตลกเหรอ

ฮงจู

หลบ

ฉันขยับตัวไม่ได้

นี่ความสามารถพิเศษของเขา

หลีกไป

- หนึ่ง - เดี๋ยว

สอง

หัวหน้า

สาม

เขาตายแล้ว ไม่น่าไปฆ่าเลย

ก็มันกวนโอ๊ยอยู่ได้

ทีนี้ก็เหลืออยู่สามตัว

นายรู้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วใช่ไหม ว่าเขาจะถุยพิษออกมาถ้าโดนต้อนจนมุม

อือ

ทำไมไม่บอกเรา

พวกนายไม่สนใจอะไรนอกจากสมบัติของฉัน มาตั้งแต่แรกอยู่แล้วนี่

ไอ้คนเลว

เราต้องออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้

- ทหารรับจ้างจะมาตามเสียงเรียก - เราจะฆ่าพวกมันให้หมด

สภาพแบบนี้ไม่ไหวหรอก

ออกไปหาทางถอนพิษกัน ไปเถอะ

รอด้วยสิ

ฉันเป็นคนเดียวที่ไม่ได้รับบาดเจ็บนะ

ช่วยด้วยครับ ช่วยด้วย มันมาแล้ว

ท่านอีรัง

ทางนี้ไอ้พวกเวร หัวหน้า

ระวังนะ พวกมันฟันแล้วไม่เป็นอะไร

นี่ พาคุณนายหัวหน้าไปที่ห้องก่อน

รีบขึ้นไปเร็วเข้า ฉันจัดการเอง

มานี่ ตายซะ ตาย

- เร็วเข้า เราต้องไปแล้วเหมือนกัน - ตายให้หมด

ให้ตาย ไอ้นี่…

เร็วเข้า

กลัวแล้ว น่ากลัวจัง

ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นคืนนี้ก็อย่าเข้าไปยุ่ง

อย่าเข้ามานะ ไอ้เวร

- คุณแจยู - เพื่อนร่วมห้องเราเจ๋งที่สุด

ช่วยด้วยครับ

- ทำยังไงดี - "ยังไง" หมายความว่าอะไร

เปิดประตูทีครับ

เดี๋ยวเขาตายนะ

นี่ บ้าไปแล้วเหรอ

มีใครอยู่บ้างครับ

- อย่าออกมาจากห้องนะ - แล้วคุณล่ะ

ฉันจะไปพาคนอื่นมา

ฉันไปด้วยสิ

ฉันจะรีบกลับมา

ไม่นะ

ยอฮี

ไม่อยากจะเชื่อ

อูชิอูจิโบะตายแล้วเหรอ

เทพภูเขาโชซ็อนแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ

ให้ตาย ยิ่งรู้ เขายิ่งน่าหลงใหล

เหลวไหลน่า อูชิอูจิโบะอ่อนแอที่สุดในพวกเราแล้ว

อยากรู้จังว่า จิ้งจอกเก้าหางสุดน่ารักนั่นไปทางไหน

ตะวันตกเหรอ

ยูกิ ทำอะไรลำพังไม่ได้นะ

- แค่จะไปดูรอบๆ เอง - ยูกิ

ให้ตาย พวกนั้นไปไหนเนี่ย

ฮงจู อดทนไว้นะ โอเคไหม

ฉันคิดไปเองหรือเปล่าว่าเราผ่านตรงนี้มาแล้ว

ป่านี่มันอะไร

มันคือป่าจากรูปในห้อง 404

หนึ่งในพวกมันใช้คาถาลวงตาได้

มีตัวที่มีทักษะโดดเด่นแบบนี้ด้วยเหรอ

คงเป็นตัวหัวหน้า

- เป็นอะไรของเขา - เพราะพิษน่ะ

ฉันมองอะไรไม่ค่อยชัดมาสักพักแล้วเหมือนกัน

นี่ เป็นอะไรไหม

อย่าเอามือมาจับฉัน

อยากให้ใช้เท้าแทนเหรอ เป็นอะไรไหม

เฮ้ย มูยอง นี่

ยอน

พิษมันร้ายแรงกว่าที่ฉันคิด

ไม่ๆ เธอจะล้มตรงนี้ไม่ได้

เดี๋ยวนะ

ไม่ชอบใจเลย

เธอเป็นทหารรับจ้างใช่ไหม

- นั่นคนรักนายเหรอ - เธอเป็นเพื่อน ทำไม

ไม่ใช่แฟนสินะ โล่งอกไปที

ฉันยูกิ

รอเดี๋ยวนะ

นั่นอะไรน่ะ

- ชอบตุ๊กตาหิมะไหม - อะไรนะ

เพราะยูกิให้ตุ๊กตาหิมะเป็นของขวัญกับคนรัก

โอ้ ว้าว

นี่เป็นตัวแทนความรักของฉัน

- นี่ๆ - ฮึ่ย

อะไรกันยัยนี่ หมอนี่ของฉัน

นังบ้า ยูกิต้องได้เขา

- สู้กันไหมล่ะ - ใครชนะได้เขาไป

นี่ อย่าทึกทักเป็นเจ้าของฉันกันเองสิ

- อย่ามายุ่ง - อย่ามายุ่ง

- หยุด พอได้แล้ว - ไม่ยุติธรรมเลย

เธอนั่นแหละที่ไม่ยุติธรรม เขาโดนพิษไปตั้งเยอะ

ยูกิ

- ยูกิ - โอกามะนี่

- ฉันต้องไปแล้ว - ทำไมล่ะ

นี่คือโอกาสชิงสมบัติไม่ใช่เหรอ

ถูกของนาย แต่หัวหน้าไม่ชอบให้ฉัน ทำอะไรเองคนเดียว

เข้าใจแล้ว

แล้วหัวหน้าเธออยู่ไหนเหรอ

เดี๋ยวก็ได้เจอ

ยอน นายต้องไปจับเธอ

น้ำแข็ง

ให้ตายสิ

บ้าจริง

โอ๊ย เกือบโดนแล้วเชียว

- รู้เรื่องฉันเหรอ - อือ

ฉันได้ยินข่าวลือมา ทหารรับจ้างปีศาจที่เหมือนไอศกรีม

ชื่อจริงฉันคือยูกิอนนะ

(ยูกิอนนะ: มนุษย์หิมะ วิญญาณหิมะจากนิทานญี่ปุ่น)

ยูกิอนนะ อยากทำข้อตกลงกับฉันไหม

ข้อตกลงเหรอ

เธอ…

- มาตามหาสมบัติใช่ไหม - นั่น…

- ยกให้ยูกิได้ไหม - ใจเย็นๆ

ฉันจะให้สมบัติหนึ่งชิ้น ถ้าเธอยอมแลกกับยาถอนพิษ

- หยุดนะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ… - ฉันไม่สน

พอได้แล้ว

ฉันกำลังจะตายใช่ไหม

ไม่ตายหรอก

ถ้าเกิดฉันกลายเป็นสัตว์ประหลาดพวกนั้น แล้วจำคุณไม่ได้ล่ะ

ฉันไม่ยอมหรอก

ฉันมีคำถาม

ทำไมตอนนั้นถึงช่วยฉันเหรอ

ครั้งแรกที่คุณมาที่คลับน่ะ

วันนั้น…

ฉันรู้สึกเศร้ามาก

ฉันคิดว่าตายๆ ไปซะก็จบ

แต่แล้วก็เห็นเธอบนเวที

เธอร้องเพลงที่ไม่มีใครได้ยิน…

ด้วยใบหน้าที่มีความสุข

ไม่รู้ทำไม แต่พอได้ยินเธอร้องเพลง…

ฉันคิดว่ามีชีวิตอยู่ต่อดีกว่า

ขอบคุณนะ

ที่อยู่ข้างฉันตอนนี้