Love Is Blind: Poland (Love is Blind: Polska)

Je kunt nooit op mannen rekenen.

Het was best lastig, deze flat, de renovatie.

Daarom wil ik meer respect.

Ik had echt op een bruiloft gerekend.

Nu weet ik het niet meer.

Ik zie niet dat je me kunt vergeven. - Ik zie dat mes nog in mijn rug.

Ik wil gewoon een ijsje kunnen halen zonder beschuldigd te worden van overspel.

Dat zei ik niet. - Niet?

Het is heel moeilijk. Ik worstel erg met mezelf.

Ik worstel nu ook met mezelf.

Ik heb misschien iets vreselijks gedaan, maar we zijn verdeeld, niet verbonden.

Voel je niet dat we nu verder uit elkaar zijn gedreven?

Wat had je dan verwacht? Wil je dat ik er niet over praat?

Jij ziet me als vijand. Volgens mij is dat niet de bedoeling.

Dit gaat de verkeerde kant op. Een goed moment om er een punt achter te zetten.

Ik heb je om een kans gevraagd. Die kreeg ik niet.

Ik zal eerlijk tegen je zijn.

Zeg gewoon: 'Malika, ik wil het stoppen.'

Malika…

Zeg het dan.

Laten we dit stoppen.

Zij is puur en zonder fouten en ik ben een vreemdganger.

Ik was er zo zeker van.

Nu blijkt dat ik als enige er zeker van was.

Ik voel me het slachtoffer in deze situatie.

Hij bedroog me.

Hij vernederde me toen, daarna, en nu ook weer.

Ik heb me opengesteld.

Ik vertrouwde hem, en bleef weer achter met een gebroken hart.

Ik kan nooit meer iemand vertrouwen.

Zo is het.

POLEN

WARSCHAU

Julia.

Welgefeliciteerd.

Jeetje.

Hier.

Dit had ik niet verwacht.

Kamil.

Hier. Voor jou.

Ik weet niet wat ik moet zeggen.

Zeg maar niets.

Geniet van je verjaardag.

Jij kunt hier ook van genieten, hè?

Echt?

Wat prachtig.

Ga zitten. Ik maak een omelet voor je.

We bellen mam, misschien neemt ze op.

Hallo? Mam?

Ja? - Moet je kijken.

Ik heb prachtige bloemen gekregen.

Wacht, ik pak mijn bril.

Prachtige pioenrozen. Mooi, hè? - Ze zijn schitterend.

Kijk, hier ik hou ze hier vast.

Nu ben je nog mooier.

Er is nog iets.

Ik moet je nog iets laten zien.

Ja? - Ik kan het mama laten zien. Kijk.

Zie je het?

Heeft hij dat aan jou gegeven?

Voor ons allebei. - Oké.

Ik heb aardbeientaart en omelet als ontbijt gekregen. Hier is Kamil.

Heb je die taart zelf gemaakt?

Ik heb hem zelf naar huis gedragen. - O, zo.

Fijne verjaardag, schat. Veel geluk en gezondheid. Niet opgeven.

Je bent top.

Ik hou van je. - Ik van jou, mama.

Tot gauw.

Wat een topdag.

Hier.

O nee, Freddie.

Sorry. Niet doen.

Kom hier.

Fred.

Kom hier.

Niet doen.

Kom hier. Fred.

We laten onze honden kennismaken. Kijken hoe dat gaat.

Of ze neuskusjes uitwisselen.

Hoi.

Goedemorgen, heren. - Jeetje.

Rustig. Laat haar maar naar hem gaan.

Freddie.

Rustig aan. Zit.

Zit.

Stilzitten.

Stil.

Nee.

Lola wordt bang van je.

Hou op.

Stil. - Jeetje.

Hopelijk krijgt Damian Freddie onder controle.

Hij heeft veel energie.

Dit is een test, want de honden moeten met elkaar overweg kunnen.

Niet van: 'We zien wel'. Ze moeten elkaar aardig vinden.

Dat is mooi.

Bijna perfect. - Brave hond.

Niet doen.

Lola.

Rustig. - Niet doen.

Wat ben je stout.

Dat moet je niet tegen haar zeggen.

Ze heeft niks fout gedaan.

Ik ben strenger, denk ik.

Van Damian mag hij meer, voor zover ik kan zien.

Het is dus maar afwachten of Damian een goede kandidaat is…

als vader van mijn kinderen.

Ik denk…

Als we samenwonen, als we een ruimte hebben…

Voor onszelf? - Ja.

Mij… - Maakt het niet uit.

Precies.

Dit is geen standaardfamilie. - Een krankzinnige familie.

Ja. Ik zie het al voor me. - Jemig, met kinderen erbij.

Ja. - Maar ik word er blij van.

Het wordt een interessant avontuur. - Ik heb wel zin in die chaos.

Filip is voor het eerst gaan vliegen.

Ik ben bang om alleen te zijn. Het gaat niet vooral om het fysieke.

Ik werkte eraan, maar alleen om een leegte op te vullen.

Er wachtte nu niemand thuis op me.

Hoi.

Hoi. - Hoe is het?

Ik heb foto's voor je gemaakt. Ik heb niets voor je gekocht.

Ik had te weinig tijd om de stad Tokio in te gaan.

Je zat de hele tijd in mijn hoofd.

Ik ben zo romantisch, hè? - Ja.

We bezochten een waarzegger.

Die zei dat ons huwelijk zou slagen.

Jeetje.

Hoe gaat het daar?

Zo raar om hier zonder jou te zijn. Maar ik zet door.

Ik kom eraan. Helaas duurt dat een uur of 15.

Verder weg kan niet.

Om acht uur krijg je je eerste zoen.

Oké, lieverd.

Tot morgen. Kus, goede reis.

Kus. Dag.

Ik wil dat hij thuis is.

Wil ik samen met hem blijven? Echt wel.

Maar dit laat me zien hoe het leven is buiten het experiment.

Ik weet niet of ik hier goed mee om kan gaan.

Ik heb een borrel voor mezelf gepakt. Was dat gisteren of vandaag?

Waar is de plank?

Het is nog niet klaar. Of wel?

Ik had hem aangezet toen ik wakker werd.

Het lijkt of dat tablet niet is opgelost.

Had je hem aangezet?

Het tablet zit erin. Ik had alleen niet op de knop geduwd.

Dat kan heel goed door mijn ADHD komen.

Ik moet mijn leverfunctie en ferritine laten checken.

Mensen met ADHD hebben vaak een lage ferritine-waarde.

Oké.

Geen zout 's morgens, toch? - Nee.

Ik gebruik geen zout. - Weet ik.

Maar dat smaakt toch niet?

Jij doet er godsgruwelijk veel op.

Wil je iets kwijt? - Zout is ongezond.

Wil je je ochtend verpesten? - Jacek.

Zout is ongezond in grote hoeveelheden, maar het zorgt ook voor elke smaak.

Ik zeg een zin, jij tien.

Ik praat veel. Wen er maar aan.

Meen je dat nou? - Ja.

De psycholoog heeft me gisteren documenten gestuurd.

'Buitensporige mentale activiteit, van de hak op de tak.

Kan in hyperfocus gaan, intense focus op interesses.

Kan lastig in een team fungeren met onduidelijke regels of hiërarchie.'

Jemig.

'Sociale uitputting na interpersoonlijke contacten, ook positieve.

Problemen met emotionele regulatie.

Behoefte aan routine en voorspelbaarheid, vaak gebrek aan groepsidentiteit.'

O, en de laatste nog.

Onze eerste plant, munt…

…gaat de kliko in.

Jela stelt eigenlijk nooit vragen.

Ik wou dat ze benieuwd naar me was.

Ik wil precies weten wat ik krijg.

Ik wil ook dat de ander precies weet wat zij krijgt…

…en kan zeggen: Ik neem je zoals je bent.

Communicatie. Ik wil over elkaar leren.

Ik leer het je nog wel.

Het grootste verschil tussen ons…

…is dat hij veel praat en dat vind ik vermoeiend.

Een enorme woordenstroom…

…en toch gesloten zijn.

Ik mis de stille momenten waarop we gewoon liggen te knuffelen.

Wat vind je van deze kleur?

Die past bij je…

…bloeddoorlopen ogen.

Freddie, pak hem.

Genoeg, hou op.

Misschien doe ik eerst mijn haar.

We gaan naar een feestje met de andere deelnemers…

…en mensen uit de pods.

Aapje, met wie ga jij vandaag flikflooien?

Met wie denk je dat ik ga flikflooien?

Laat me niet alleen, aapje.

Was dat een dreigement?

Nee.

Ik ga met MP praten.

Volgens mij was onze breuk pijnlijk en spijtig.