Autumn Beat

Soms is er geen weg meer terug.

Avonden als deze, als je denkt dat je leven echt kan veranderen...

Wij waren daar,

wachtend op iets wat ik geluk noemde.

We beseften niet dat we die dagen altijd zouden missen.

Meegesleept door muziek die op de meest intense beat ooit stuiterde.

Timberlands aan mijn voeten Air Force draag ik niet

Zeven uur en Milaan is somber

Jongens gaan Geld is handig

We zien onszelf als miljonairs Maar altijd in hoodies

Het donkere oog van het oordeel

Kijkt, maar zegt geen gedag Wantrouwend voor onze kleur

Mensen zwijgen, als deze muren

Ze veranderen van huid, Maar klinken toch als Judas

Vaste waarden, trieste banen

Neem mijn rommelige gevoelens op Liefde is beledigend

Het boeit me niet of je het snapt

Ik voel me net Shakur Spugend op verslaggevers

Toen mijn broer begon te rappen, zei hij dat muziek ons winnaars zou maken.

-Ons voorrecht is om sterk te zijn -Sterk

In zo'n tent Gaat het mis door een fout drankje

-Te veel vallen -Te veel

Angst kan je pakken, hard

Bedankt, Milaan.

Onze mixtape is uit. Die vind je daar.

En dat is mijn broer, behandel hem goed.

Ik zei dat we daardoor samen bleven.

Zij betekenen niets voor hem.

Je moet eraan wennen, Ife.

Ga naar hem toe.

Ik regel het hier wel.

Blijven we niet?

Wat heb ik nu weer gedaan?

-Blijf als je wilt blijven. -Waarom?

Je bent in goed gezelschap.

-Waar heb je het over? -Ik zag het.

De meisjes bij het podium?

Ja, die ook.

Wat had ik moeten doen?

Ze wegsturen?

Ja, precies.

Je weet toch dat dit werk is?

Dit hoort bij het werk.

Ik doe niets.

Vraag het maar aan Tito.

Petit.

Zeg jij het.

Heb ik de laatste keer iemand versierd aan de bar?

Nee, Ife.

Hij viel alleen mij lastig.

Zoals altijd.

Bovendien weet je dat hij een sukkel is.

Elke keer hetzelfde drama.

Je had

ze niet hoeven te versieren.

Vertel je me hoeveel we hebben verkocht?

Paco.

-Paco. -Ja?

-Kom mee. -Wat?

Kom op.

Teflon Don was de bijnaam van Gotti.

Niet van Rick Ross?

Dat dacht ik ook, maar het was John Gotti,

want Teflon is kogelvrij.

Hij is nooit gepakt. Hij werd altijd vrijgesproken.

Dat album is trouwens te gek.

We moeten dat niveau bereiken. Ik vind de veelzijdigheid mooi.

Het street-nummer, de radiohit.

-We zijn niet ver weg. -Dat denk ik ook.

Vroeg of laat neem ik iets met hem op.

Nu even serieus. We moeten zo spelen.

Kom op, Paco. Verstop je niet. Zeg hoe het daar is.

Hoe was het? Ging het goed?

Een bom, Guè.

Geweldig publiek. Echt.

Mooi.

Ik heb een paar mensen gezien.

Heb je voorstellen of aanbiedingen gekregen?

Niets bijzonders. Slechte labels.

-Ik teken alleen bij het echte werk. -Goed zo.

Je raadt nooit wat er net is gebeurd.

De vent zei dat ons materiaal cool is.

-Wie? -Guè Pequeno.

Hij wil ons een contract geven.

-Guè? -Dat zei ik toch?

Ja, maar rustig.

Hij vindt onze teksten cool, maar niet diepzinnig genoeg.

Dat zegt hij altijd. Idioot.

Ja, maar relax. Ik ben niet gek.

Ik ga praten met hem en Harsh.

Als we ze overtuigen, krijgen we de feat.

-Guè? -Ja.

Ons nummer, shit.

Hoor je dat?

Deze keer gaan we scoren.

Jongens gaan Geld is handig

Miljonairs zijn Ons voorrecht is om sterk te zijn

-Sterk zijn -Sterk

In zo'n tent Gaat het mis door een fout drankje

-Te veel vallen -Te veel

-Te veel -Angst kan je pakken

-Hard... -Jongens.

Het gaat beginnen.

Ife.

We doen het op jouw manier.

Maar hoeveel tijd hebben we?

Tot dinsdag. Je moet iets cools schrijven.

Nu ik vlieg, is de stad van mij

Maar het heeft geen zin Als ik alleen ben

Kom hier.

Hoe veins je liefde?

De tijd gaat voorbij Maar ik kijk nooit om

Gooi me uit de hemel Geef me een duw

Tatoeages in zicht als een rebel

We wilden de wereld veroveren

Maar degenen die ons irriteren Hebben gewonnen

We zien het allemaal instorten

Ik zie niets, alleen als een hond

Misschien is het beter Als ik niet focus

Ik ruik teer en watermerken

De emotie duurt niet lang

Je weet dat er geen liefde is als

Jij mij gebruikt en ik jou

Geld is als woorden

En jij luistert meer naar geld Dan naar mij

We zijn altijd alleen

HOOFDSTUK 1

BROERS

Succes en geld verdienen zijn twee verschillende dingen.

Paco kon de straat niet op zonder dat iemand hem aanhield.

Hij kon niet in huis lopen omdat dat te klein was.

In 2011 was dit het leven van een rapper.

Ga de rekeningen betalen.

Dave...

Als je moeder je eruit gooit, wat doe je dan?

Dan logeer ik hier.

Toch?

Luister, in plaats van altijd te zeiken.

Leuk.

Hoe heet het?

Autumn. Werktitel.

Stel dat we het morgen maken...

Wat is dan het eerste wat je wilt?

Afkloppen.

Zeg het tegen de camera, Tito.

Ik wil een huis

dat groot genoeg is voor ons allemaal.

Zo groot dat ik jou

twee dagen niet hoef te zien.

Zodat ik

kan ontbijten zonder dat jij me lastigvalt.

We kopen ieder een huis, T.

Special van MTV Cribs. Fifty, mijn reet.

Yo, Fifty,

het tij begint te keren.

Gisteren na Guè's ding heb ik een gave beat gemaakt.

Nee, D. Geef me iets serieus.

Oké, meneer Paco wil iets serieus.

Als ik bij je terugkom

Kom ik terug als een koning

Om je over mijn problemen te vertellen

Dingen die je niet weet Mijn problemen

Dingen die je niet weet

Echt, hij is het.

Als ik terugkom...

Mag ik een handtekening?

Bedankt.

Kun je een foto van ons maken?

Eigenlijk heb ik die zin geschreven.

Maar dat wist niemand.

Dat waren de spelregels.

Wie rapt, redt het alleen. Maar voor ons was het anders.

Paco gaf zijn stem, ik de woorden.

Hij was de ster, terwijl ik toen een geest was.

Een actie waar de hoofdpersoon toe wordt gedwongen.

-Een noodzakelijke... -Zoals de arbeidersbeweging.

-Voor Dickens wordt literatuur... -Mijn wraak is een noodzaak...

Het wordt een protest.

Het is geen keuze.

Het is geen keuze...

Na een semester van stilte hoor ik eindelijk je stem.

Wil je het delen of voor jezelf houden?

Het mist druk van onderaf.

Luider, ik hoor je niet.

Dat soort opstand mist druk van onderaf.

De arme mensen die Dickens beschrijft,

konden niet eens lezen.

Oké.

Een stel met juwelen behangen dames

zou misschien ontroerd zijn geweest om over een bedelend kind te lezen,

maar meer niet.

Geen revoluties,

gewoon hypocrisie.

Een zeer interessant standpunt.

Dat brengt ons bij de delicate relatie tussen de intentie van de auteur

en de realiteit.

Wat gebeurde er in die tijd?

Het leven gaat om niet opgeven

Vijf in een kamer Als ratten in hun hol

Ik was barkeeper Verkocht het per gram...