Smile Before Death (Il sorriso della iena)

"Volgens het autopsieonderzoek..."

- Is de inspecteur hier? - Nee, hij is op de universiteit.

"uitgevoerd door de lijkschouwer..."

- Waar gaat het over? - Kamer 12, vierde verdieping.

Bedankt.

"De vingerafdrukken komen overeen met die op de glasscherven."

"Uit tests bleek dat er sprake was van een verhoogd alcoholgehalte in haar bloed."

- Hoeveel espresso's? - Vier.

Een koffie voor mij.

"Aangezien de deur van binnenuit op slot zat..."

Je kunt het melden, maar niet alle gestolen auto’s worden teruggevonden.

DOROTHY EMERSON (ZELFMOORD) ZAAK GESLOTEN

Waarom heb je ons niet verteld dat je kwam?

Marco, je stiefvader, zou niet zijn weggegaan.

- Maar ik heb een telegram gestuurd. - Waarschijnlijk met het verkeerde adres.

Ik wachtte bijna twee uur op het vliegveld. Toen nam ik een taxi.

Jouw naam is Nancy, toch?

Ja, Nancy Thompson.

Juist, jij bent de dochter van de tweede man.

Sorry dat ik het zeg, maar ik geloof niet dat we elkaar al eens gezien hebben.

Je hebt gelijk.

Ik stel je vragen en toch heb ik mezelf niet eens voorgesteld.

Kijk... laten we zeggen dat ik de beste vriendin van je moeder was,

en ik woon hier sinds ze mij de kelder liet gebruiken voor mijn atelier.

Ik snap het.

Maar zeg eens, hoe heeft mijn moeder...

Het was verschrikkelijk. Werkelijk een schokkende zaak.

Ik praat er nu liever niet over.

Dit was Dorothy's kamer.

Was je gek op je moeder?

Ik heb haar in mijn hele leven maar een tiental keer gezien.

Ik heb op kostschool gezeten, dus ik kan mij haar nauwelijks herinneren.

Ze was prachtig.

Magda!

Magda!

- Mevrouw? - Waar zijn Dorothy's foto's?

Ik weet het niet. Ik heb geen idee.

Ze zijn verdwenen.

Misschien heeft de politie ze meegenomen toen ze langs kwamen.

Ja, ja. Oke, oke. Het maakt niet uit.

Ik herinner mij dat er een foto van jou was van een paar jaar geleden.

Vind je het wat?

Dorothy was een zeer elegante vrouw.

Die droeg ze heel vaak.

Het was een geschenk van Marco.

Waarom pas je hem niet? Kom op, trek je kleren uit.

Maar ik...

Kom op.

Schaam je je om je voor mijn ogen uit te kleden?

Ik zei toch dat ze geen kind is.

Ik begrijp het, maar rustig.

Dorothy sprak over haar dochter alsof ze een baby was.

Kom op, doe niet zo dramatisch.

Ik weet zelfs haar geboortedatum, maar nu even niet meer.

Hoe oud denk je dat ze is?

13, 14...

Ze is minstens 16, zo niet 17.

Weet jij wat dat betekend?

Jij bent de bewaker van haar landgoed totdat ze meerderjarig is.

Luister, zodra ik terugkom in Rome, zullen we dit samen afhandelen, oké?

Alleen totdat ze meerderjarig wordt. Onthou dat.

Ik verveelde mij thuis. Vind je het erg als ik hier even blijf?

Helemaal niet.

Mag ik je een vraag stellen?

Waarom heeft mijn moeder het gedaan?

Ik weet het niet.

Iets kwelde haar.

Elke keer dat ik het ter sprake bracht, werd ze ontwijkend.

Ze verzon allerlei excuses om er niet over te praten.

Hoe kan iemand ervoor kiezen om op zo'n wrede manier te sterven?

Ze had een inzinking.

Ze dronk en slikte voortdurend pillen.

De lijkschouwing bevestigde het.

Toen de tragedie plaatsvond, had ik haar al een paar dagen niet gezien.

Blijf daar even zitten.

Je hebt een interessant gezicht.

Meen je dat echt?

Poseer nu.

Draai je om.

Langzaam.

Je bent van nature fotogeniek.

Ruw aan de randen, maar het kan worden gegoten.

Het zou echter tijd kosten.

Gianna, doe het alsjeblieft. Het leven in dit huis is zo saai.

Teder, als een trillend hertje verdwaald in het bos.

Dat haar moeder niet kan vinden en doodsbang is.

Gianna.

Excuseer mij.

Ik wed dat jij het soort meisje bent die niets te verbergen heeft, toch, Nancy?

Ik had nooit gedacht dat je meteen naakt zou poseren.

Nou, hoe ging het?

Het is mij gelukt om er een einde aan te maken.

Als geliefden elkaar in de weg staan, zijn er altijd problemen.

Hallo?

Hallo?

Hallo?

Vreemd dat je niet van paarden houdt. Ik dacht dat het traditie in Engeland is.

Ik heb altijd andere interesses gehad.

Dus je bent afgestudeerd, hoorde ik. Wat is je hoofdvak?

Niets. Ik had nog twee jaar, maar ik stopte ermee nadat mijn moeder stierf.

Ze blijft hier bij ons.

Dat is de beste oplossing.

- Je vader was Amerikaans, toch? - Ja. Maar ik ben geboren in Parijs.

Mama vond het best chic.

Toen begon ik met al die kostscholen.

Vergeet het maar.

Wij zijn nu je familie.

Hallo, Gianna! Kom je bij ons lunchen?

Nee, ik kan niet blijven.

Marco beloofde dat hij mij mee uit zeilen zou nemen.

Het meer is behoorlijk gevaarlijk in deze tijd van het jaar.

Wees voorzichtig.

Help! Help me! Help mij, Marco!

Marco, help!

Help! Marco, help!

Help!

Snel, varen!

Help!

Help!

Het is een kalmeringsmiddel. De dokter heeft het voorgeschreven.

Ik kom later terug om te kijken hoe het gaat.

Zeg eens, ik ben niet gered door Marco, ofwel?

Hij deed alles wat hij kon.

Ik had een nachtmerrie. Daarin weigerde Marco mij te redden.

Hij liet mij daar achter, verdrinkend, en het leek hem niet te deren.

Hij bleef maar lachen.

Het was slechts een nachtmerrie. Probeer wat te rusten.

Ik was degene die haar vond, maar het was al te laat.

Toen kwam de politie.

Wat had haar ertoe kunnen brengen om zo'n wanhopige keuze te maken?

Ook al was de deur van binnenuit op slot,

ik heb nooit geloofd dat het zelfmoord was.

Op een avond ging ik zelfs naar boven om het je te vertellen, maar toen...

op het laatste moment kon ik de moed niet opbrengen.

Nee, nee. Het is niet mogelijk. Ik kende haar te goed.

Ze was een gelukkige vrouw.

Ze leefde het leven ten volle. Het had geen enkele zin.

De avond voordat het gebeurde was er een feestje.

- Hallo, Francesco. - Hallo.

- Ik ben niet geïnteresseerd... - Pardon.

Waar is Dorothy?

- Hoe ging het? - Geen geluk.

De bank vertrouwt mij niet. Ze willen dat Dorothy ook tekent.

- Waar is ze nu? - Je vrouw heeft andere problemen.

Ze is in haar kamer.

Heb wat manieren, wil je? Hebben ze je niet leren kloppen?

We moeten praten.

Waarover?

Je weet het wel. De vastgoedovereenkomst.

Ik zei toch dat het geen probleem is. Maar het gaat mij niets aan, toch?

Je wilde de dingen op jouw manier doen, dus nu is het aan jou.

Het is een delicate situatie, Dorothy. Ik heb ernstige problemen.

Je moet mij helpen.

Moet ik dat? Waarom?

Ik steun je relaties en romantische escapades al jaren.

Genoeg. Je krijgt geen cent meer van mij.

Maar we hadden een afspraak.

Ieder voor zich,

vrij om te doen wat we wilden.

Maar je bent nog steeds mijn vrouw.

En op een serieus moment als dit...

Ik heb het gehad met dit alles!

Ik ben moe!

Ik ben klaar met het spelen van de sukkel

die haar knappe en straatarme nobele echtgenoot financiert.

Neem je nutteloze stamboom terug,

samen met je voorouders, je kardinalen en je paus!

Je hele stamboom. Alles!

Genoeg! Ik wil scheiden! Ik wil scheiden!

Ze was echt verliefd op die jongeman.

Het leeftijdsverschil maakte haar niets uit.

Dergelijke conventies waren beneden de maat van een dame van haar kaliber.

Het lijkt erop dat je echt dol op haar was.

Ik heb vele jaren voor haar gewerkt.

Ze was altijd heel aardig voor mij.

Bang?

Helemaal niet. Hoe sneller, hoe spannender.

Ik had nooit gedacht dat ik een vader zou vinden die zo jong en sportief was.

Bedankt voor de lift.

Waar ga je heen?

Ik wil de stad verkennen.

Ik kan je vergezellen.

Ik doe het liever alleen. Ik wil niet afgeleid worden.

- Giovanni, heb je Nancy gezien? - Ik denk dat ze op het terras is.

Stop...

Het kietelt. Kom op, stop! Marco...

Laten we de grote kunstenares in actie niet storen.

Je bent altijd alleen, als een kluizenaar.

De film die jullie gingen zien moet best grappig zijn geweest.

De plannen werden gewijzigd. We kwamen langs bij de draaimolen.

Ik zou zeggen dat jullie er niet zomaar langskwamen.

Schenk mij er ook één in.

Dit is de laatste.

Het is je niet gelukt om mijn echte persoonlijkheid vast te leggen.

Ik herken mijzelf niet eens. Echt niet.

Zou jij het kunnen, Marco, nu je mij beter kent?

Zou ik ooit zo onbeduidend en smakeloos kunnen zijn?

Laat mij het doen.

Stop! Genoeg!

Kom op, begin met het maken van foto's. Kom op! Neem de camera.