Adrienne

ใช่เลย

ไง โซฟ

- โซฟี ทางนี้ - อะไร

- ว่าไง - ไง

เพลงโปรดของโซฟี คือ "ทวิสต์แอนด์เชาต์"

"ทุกวันที่เลวร้ายในประวัติศาสตร์ จะมีวันที่มีความสุขก่อนหน้านั้น"

"นี่คือวันนั้นของเรา ฮาโลวีนปี 2006"

ไม่เป็นไร

"คืนนั้นผมเข้านอน ในฐานะผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลก"

"คืนต่อมา ผมใช้ชีวิตในฝันร้ายที่สุด เท่าที่จะจินตนาการได้"

คืนนี้ตำรวจในแมนแฮตตัน กำลังสืบสวน

การเสียชีวิตอย่างลึกลับ ของนักแสดงหญิงวัย 40 ปี

"เอเดรียน เชลลี่ถูกพบเป็นศพ"

"ที่ออฟฟิศของเธอ ในเวสต์วิลเลจเมื่อคืน"

"แอนดี้ ออสตรอย สามีของเชลลี่ เป็นคนพบศพเธอ"

"นักแสดงสาวถูกพบแขวนคอ ในห้องน้ำออฟฟิศที่แมนแฮตตัน"

"น่าจะเป็นการฆ่าตัวตาย"

"เชลลี่ทิ้งลูกสาววัยสามขวบไว้"

ตายแล้ว ดูลูกสิ

ลูกดูเมานะ ลูกดื่มมาเหรอ

"ไม่มีทางที่เอเดรียนจะฆ่าตัวตาย"

พ่อ

"เป็นไปไม่ได้เลยที่จะฆ่าตัวตาย"

"เธอมีความสุขที่สุด เท่าที่ผมเคยเห็นเธอ"

"ผมออกเดินทางเพื่อหาคำตอบ ว่าวันนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่"

"และเพื่อให้แน่ใจว่า เอเดรียนจะไม่มีวันถูกลืม"

"โดยเฉพาะสำหรับโซฟี"

"เวลา 20:29 น. 27 มีนาคม 2005"

คัต

"บรูกส์ แอตคินสัน"

"นิวยอร์กซิตี พฤษภาคม 2019"

"เวตเทรสส์"

"นำแสดงโดยโชชานา บีน และเจเรมี่ จอร์แดน"

บริเวณนี้ทั้งหมด เมื่อคุณมาที่นี่

มันเหมือนเป็น สำนักงานใหญ่เรื่อง "เวตเทรสส์"

ผมชอบความสำเร็จของมัน และความสำคัญที่มันมีต่อเธอ

และผลงานที่เธอทิ้งไว้

แต่แล้วผมก็จะคิดขึ้นมาว่า เธอไม่อยู่เห็นมัน

เธอไม่ได้อยู่สัมผัสมัน

"'เวตเทรสส์' ละครดัง"

ผมกำลังทำสารคดี เกี่ยวกับเอเดรียน เชลลี่

คุณรู้ไหมว่าเธอเป็นใคร

ผมเห็นชื่อเธออยู่ตรงนั้น

มันดัดแปลงจาก... ใช่

- ผมรู้แค่นั้น - แต่นอกเหนือจากนั้น

- รู้ไหมว่าเธอเป็นใคร - ไม่รู้ครับ

- รู้ไหมว่าเธอเป็นใคร - ไม่รู้ครับ

ไม่เหรอ

- ไม่ค่ะ - "หลายคนที่มาดูการแสดง"

"ไม่รู้ว่าเอเดรียนเป็นใคร"

"เธอสร้างเรื่องราว ที่มีชีวิตแบบนี้ได้ยังไง"

"มีชีวิตอย่างน่าทึ่ง บนบรอดเวย์ 12 ปีต่อมา"

แต่พวกเขากลับไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร

สำหรับผมมันน่าเศร้ามาก

"ฉันเขียนเรื่อง 'เวตเทรสส์'"

"ตอนท้องโซฟีได้แปดเดือน"

และฉันกลัวการมีลูกมาก

"ฉันนึกภาพไม่ออกเลยว่า ชีวิตจะเป็นยังไงหลังจากมีลูก"

"ฉันคิดว่า มันจะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง"

"จนฉันจำตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ"

"ฉันกลัวมาก"

ความกลัวว่าชีวิตจะเปลี่ยนไปยังไง

"ไม่มีใครพูดถึงเลย"

"ฉันเลยอยากเขียนบทหนัง เกี่ยวกับความกลัวพวกนั้น"

"และให้ความกลัวได้มีปากมีเสียง"

- ดูเหมือนฉันจะท้อง - ดี

ดีแล้วครับ ยินดีด้วยนะ

ขอบคุณ แต่ฉันไม่ได้ดีใจเหมือนคนอื่น

ฉันจะมีลูก แค่นั้นเอง

"แต่ฉันก็รู้ด้วยว่า เมื่อคุณคลอดลูกออกมาแล้ว"

"ความรักอีกแบบก็อาจจะเกิดขึ้น"

"อย่างที่คุณจินตนาการไม่ถึงด้วยซ้ำ ซึ่งก็เป็นความจริง"

"มันเป็นความรัก ที่ไร้เงื่อนไขอย่างแท้จริง"

และมันเปลี่ยนชีวิตคุณไปจริง ๆ ในแบบที่ดีงาม

และมันเป็นจดหมายรักถึงลูกของฉัน

"เครี่ รัสเซล"

"หน้าสองหน้าแรก เป็นฉากเปิดเรื่อง"

"เนธาน ฟิลเลียน"

"กำลังทำพาย ฉากเครดิต"

แล้วผมแบบว่า คุณได้ใจผมเลย ผมรักมัน

"เอิร์ลจะฆ่าฉัน เพราะฉันเป็นชู้กับพาย"

"คุณบดแบล็กเบอร์รี่กับราสเบอร์รี่"

"ลงไปบนฐานแป้งช็อกโกแลต"

"ฉันมีชู้ไม่ได้เพราะมันผิด"

"และฉันไม่อยากให้เอิร์ลฆ่าพายฉัน"

"คัสตาร์ดวานิลลากับกล้วย"

"ไม่เอากล้วยดีกว่า"

ผมชอบอารมณ์ขันของเธอ อารมณ์อ่อนไหวของเธอ

"การที่ผมเอาใจช่วยคู่ที่เป็นชู้กัน"

ตลอดทั้งบทหนังทั้งเรื่อง เป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่เลย

ฉันแต่งงานแล้ว คุณแต่งงานแล้ว

ฉันท้อง คุณเป็นหมอของฉัน

เราน่าจะไปดื่มกาแฟกันนะ

ฉันดื่มกาแฟไม่ได้

มันอยู่ในรายการอาหารไม่ดี ที่คุณให้ฉันมา

คุณเป็นหมอแบบไหนกันเนี่ย

ทำเรื่องแบบนั้นให้ลงตัวได้ยากมาก เพราะคุณไม่ควร...

คุณไม่ควรอยากให้คู่นี้ทำแบบนั้น

มันไม่มีอะไรดีเลย แต่มันออกมาดี

ทำเครื่องหมาย

ฉันชอบบทหนังทันทีเลย

มันสนุกและนอกกรอบ

แล้วก็สมจริงในขณะเดียวกัน

ดอว์น เธอสวยจัง

ผิวเธอดูเหมือนคนปกติเลย

ขอบใจนะ

"ฉันคิดว่าเธอฉลาดมาก ฉันคิดว่าเธอสวยมาก"

"เธอทะเยอทะยานมาก ฉันรู้สึกว่า..."

"ฉันเข้าใจชัดเจน ว่าเธอต้องการอะไร"

ฉันคิดว่าเธอเป็นผู้หญิง ที่มีหัวคิดล้ำสมัย

ในแง่ของศิลปะที่เธออยากทำ

"และหัวข้อที่เธออยากพูดถึง"

"เธอเป็นไอคอนของเฟมินิสต์ตัวจริง สำหรับฉัน"

ฉันมองว่าเธอ เป็นคนทำอะไรสวนกระแสตัวจริง

"ฉันจำได้ว่าเธอใส่ชุดแต่งงาน"

อยู่ในฉาก แล้วก็เดินไปหลังจอมอนิเตอร์

"แล้วก็กลับเข้าฉาก ยกกระโปรงขึ้นตอนวิ่ง"

ฉันว่ามันท้าทายอยู่แล้ว

ที่แสดงในหนังที่ตัวเองกำกับเอง

แต่เธอยังเป็นคุณแม่มือใหม่ด้วย

"เอเดรียนเป็นคนตัวเล็ก ที่เดินไปมา"

"ในกองถ่าย แต่มีพลังอย่างเงียบ ๆ"

เพราะเธอรู้ว่าเธอต้องการอะไร

นี่คือโปรเจกต์ของเธอ แล้วคุณต้องฟัง

ฉันไม่เป็นไร คัล เดี๋ยวเราออกไป

- เร็วเข้านะ - "ผมไม่แปลกใจเลย"

"ตอนที่ดู 'เวตเทรสส์' เป็นครั้งแรก"

มันยืนยันสิ่งที่ผมรู้อยู่แล้ว ว่าเป็นเรื่องจริง

นั่นคือเธอเป็นผู้กำกับที่เก่งมาก

"ผมอยากเห็นว่าอาชีพนั้น จะไปในทิศทางไหน"

ผมอยากได้ยินและเห็น เรื่องราวมากกว่านี้จาก...

"เนธาน ฟิลเลียน นักแสดง 'เวตเทรสส์'"

มุมมองของเธอ

"หากพวกเรากำลังสบาย จงตบมือพลัน"

"หากพวกเรากำลังสบาย จงตบมือพลัน"

"นึกย้อนไปแล้ว วันที่ 1 พฤศจิกายนเริ่มต้นขึ้น"

"ในแบบที่โชคดีมาก"

"เช้าวันนั้น ผมมีเวลาอยู่กับเธอเยอะมาก"

"ทั้งที่ปกติแล้วไม่มีเลย..."

"และวันนั้นผมมีความสุขมาก"

เราอยู่ด้วยกัน...

ในอพาร์ตเมนต์ จนกระทั่ง...

จนถึง 9:15 น.

"แล้วผมก็ไปส่งเธอที่ออฟฟิศ ในอาบิงดอนสแควร์"

"ผมจำได้ว่าเห็นเธอลงจากรถ แล้วเข้าไปในตึก"

"ผมมองเธอ ค่อย ๆ เดินหายไปในตึก"

"นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นเธอ"

"ผมไปออฟฟิศผม ทำงานทั้งวัน"

"มีลูกค้ามาจากนอกเมือง"

"ตลอดทั้งวันไม่ได้ติดต่อกันเลย"

"ผมติดต่อเธอไม่ได้"

ทั้งทางอีเมล โทรศัพท์มือถือ โทรศัพท์บ้าน

พี่เลี้ยงก็ไม่ได้ข่าวจากเธอ

ไม่มีใครติดต่อเธอได้ และมันผิดปกติมาก

"อาบิงดอนสแควร์"

"มีลางสังหรณ์ว่า เกิดเรื่องร้ายแรงขึ้น"

ผมกับเพื่อน กำลังจัดงานอีเวนต์ด้วยกัน

ผมบอกเขาว่า เราต้องเข้าเมืองไปหาเอเดรียน

เพราะผมไม่ได้ข่าวจากเธอทั้งวัน

และผมรู้สึกว่ามันผิดปกติ

นายเครียดนิด ๆ ระหว่างทาง

ขับรถมาจากออฟฟิศ

ฉันพยายามปลอบนาย

นายพยายามคิดถึงเหตุผลอื่น ๆ ที่เธอไม่ติดต่อมาเลย

แล้วเราก็จอดรถที่หน้าป้ายรถเมล์

"ฉันบอกว่าไม่ต้องดับเครื่อง ฉันจะรอในรถ"

"เธอไม่ตอบอินเตอร์คอม"

"ขึ้นไปชั้นสี่ เคาะประตู"

เรียกชื่อเธอ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"มีสัตว์เลี้ยงข้างใน"

"ผมลองเปิดประตู แล้วมันก็เปิดได้"

"ตอนนั้นแหละที่ผมเริ่มตื่นตระหนก"

มันชัดเจนมาก

มันแปลกมากที่ทั้งห้องนิ่งสนิท

ช่องซีเอ็นเอ็นเปิดอยู่ วูล์ฟ บลิตเซอร์รายงานข่าว

"เสียงเบา ๆ แต่คุณรู้สึกได้ว่า"

"มีความชั่วร้ายอยู่ในห้องนั้น"

"จริง ๆ นะ ผมรู้สึกแบบนั้น"

"ผมรู้สึกว่ามีปีศาจมาที่นั่น"

แล้วโทรศัพท์ฉันก็ดัง

แล้วนายก็บอกว่า ไบรอัน ขึ้นมานี่

เอเดรียนตายแล้ว

"ผมจำได้ว่าตอนนั้นผมคิดว่า"

"นี่มันเกิดขึ้นจริง ๆ เหรอ"

"มันไม่ควรเป็นแบบนี้"

"ผมควรจะไปที่นั่น แล้วเจอเธอ มาคุยกันข้างนอก"

"แอนดี้ ฉันขอโทษจริง ๆ"

"ผมไม่ควรมาเจอเธอตาย"

มีคนบอกว่า... และแอนดี้อยู่ที่สถานีตำรวจ

พวกเขาคิดว่าเธอฆ่าตัวตาย

ผมจำได้ว่าผมคิดว่า...

โซฟี

โซฟี เธอไม่มีทาง ไม่มีวันทำแน่

และผมจำได้ว่าผมคิดถึงแม่ผม

"เธอไม่มีวันทิ้งแม่ผมไป"

นี่คือช่วงรุ่งโรจน์ในชีวิตของเธอ ตอนนั้นเลย

"นี่คือสิ่งที่เธอรอคอยมาทั้งชีวิต"

"แล้วเธอจะฆ่าตัวตายเหรอ"

"วันศุกร์ ผมเห็น 'นิวยอร์กโพสต์'"

"วันที่ 3 พฤศจิกายน 2006"