Norsemen (Vikingane)

Ακούστε, παιδιά! Εσείς οι νέοι, με ακούτε, σας παρακαλώ;

Πριν πείτε οτιδήποτε, να σας ενημερώσω

ότι δε μας έχετε σερβίρει νερό εδώ και 12 ώρες.

Είναι παράλογο!

Θα πιείτε μετά, τότε.

- Αλλά πρώτα ένα πρακτικό θέμα. - Ευχαριστώ.

Φτάνουμε στην πατρίδα σε λίγο, θα είναι νέα εμπειρία για εσάς.

Δεν έχετε ξανάρθει στη Νορβηγία.

Εσύ έχεις έρθει;

Όχι, δεν έχω ξανάρθει,

αλλά έχω συγγενείς από εδώ, οπότε μιλάω τη γλώσσα.

Τυχερός είσαι. Άρα καταλαβαινόμαστε.

Ναι, τυχαίνει να έχω εξαιρετική έφεση στις ξένες γλώσσες.

Είμαι κορυφαίος, παγκοσμίου κλάσεως.

Καταπληκτικό!

Λοιπόν, ήρθε η ώρα του έτεστουπ .

Θέλει κάποιος ν' αρχίσει;

Μπιορν, ως ο γηραιότερος, μήπως να έκανες εσύ πρώτος το άλμα;

Αν θέλει πρώτος κάποιος άλλος, δεν έχω πρόβλημα.

Έχει όρεξη κάποιος άλλος;

- Όχι, όχι. Ας αρχίσει ο Μπιορν. - Εντάξει, προχώρα.

Καλά, εντάξει.

Αφού δε θέλετε, ξεκινάω εγώ.

Είναι ζήτημα τιμής, έτσι;

Το έτεστουπ είναι ίσως η πιο αξιότιμη πράξη.

- Σπουδαίο πράμα η τιμή, Μπιορν. - Ναι.

Κάνετε λίγο πίσω, να έχει χώρο ο Μπιορν;

Τα λέμε στο επέκεινα.

Ναι. Τα λέμε.

Στη Βαλχάλα!

Πω πω!

Τέλος πάντως, να περιμένετε ότι εδώ θα έχει σκληρή δουλειά.

Μα, θα έχετε την ευκαιρία να μάθετε νέα πράματα και να διασκεδάσετε.

Και, σχεδόν εγγυημένα, θα κάνετε και νέους φίλους.

- Συγγνώμη; - Ναι. Ερώτηση;

Ο μισθός τι λέει; Είναι καλός;

- Δεν πληρώνεστε. - Δεν πληρωνόμαστε;

Όχι.

Δεν το λέω ως παράπονο, αλλά η ενημέρωση σε αυτό το πλοίο

γίνεται πολύ αυθαίρετα.

Πράγμα αδικαιολόγητο, με τέτοιο στρίμωγμα σε τόσο μικρό σκάφος.

Εγώ μέχρι χτες ούτε καν ήξερα ότι πηγαίνουμε στη Νορβηγία.

Θεωρείς, λοιπόν, ανεπαρκή την ενημέρωση;

Ναι.

- Να σε ενημερώσω εγώ, λοιπόν, για κάτι. - Επιτέλους!

Το είδατε αυτό; Το είδατε όλοι;

Κάτι πολύ σοβαρό έχει πάθει η μύτη μου.

Μήπως το παρατράβηξα;

Όχι, είσαι ο αρχηγός.

Κάπως έτσι δεν υποτίθεται ότι πρέπει να φέρεσαι;

Λίγο παλαβά;

Μα δε με εκφράζει να ηγούμαι εμπνέοντας τρόμο.

Το νιώθω λάθος.

Έρχεσαι για μάρτυράς μου;

Όντβαρ, μήπως να πάρεις σειρά εσύ τώρα;

Σκεφτόμουν, τι είναι το χειρότερο που μπορεί να πάθω,

αν δεν τηρήσω το έτεστουπ ;

Τι χειρότερο υπάρχει από το να γίνω πελτές;

Δεν ξέρω. Εγώ απλά πήρα εντολή να σας φέρω εδώ.

Πρέπει να πέσετε στον γκρεμό,

για να γλιτώσουν οι δικοί σας το βάρος της συντήρησής σας στα γηρατειά σας.

Ναι, αλλά είμαι μόλις 47 χρονών. Είναι…

Δεν είμαι και τόσο γέρος.

Λέω να μην το κάνω τελικά.

- Εντάξει. - Ναι.

Ούτ' εγώ θα πηδήξω. Δεν τη βρίσκω μ' αυτά.

Θέλει κανείς να πηδήξει;

- Ελάτε, βρε παιδιά… - Μα δεν είναι και τόσο δελεαστικό.

Τι να πω, εγώ σκλάβος είμαι,

δεν μπορώ να σας αναγκάσω να κάνετε κάτι, αν δε θέλετε…

Μπορείτε, σας παρακαλώ, να μην ξαναπάτε στο Νόρχαϊμ;

Για να μην καταλάβουν ότι δεν κάνατε το έτεστουπ ;

Βέβαια, άνετα. Δε θα μας ξαναδείς.

Τέλεια, ευχαριστώ. Έξοχα!

Εντάξει, γεια.

Δε θα 'λεγα ότι βιάζομαι να γυρίσω πίσω.

Όχι;

Εγώ είχα πάντα στόχο μου το πλιάτσικο και το μακελειό,

ενώ άλλοι νοικοκυρεύονταν, με γυναίκα, με παιδιά, με κτήματα και τέτοια.

Νιώθω κάπως μόνος εδώ.

Ναι, μα κι αυτό καλό δεν είναι;

Κάνεις ό,τι σ' ευχαριστεί, ό,τι γουστάρεις,

χωρίς να 'χεις να προγραμματίζεις τρία φεγγάρια πριν.

Μένω σε αντίσκηνο.

Τα μόνα μου ρούχα είναι αυτά που φοράω.

Αρχίζω και νιώθω λίγο για κλάματα.

Αυτό πρέπει να το κοιτάξουμε.

Οι καλοί άνδρες δεν κάνει να νιώθουν μόνοι.

Έχεις πολλά να προσφέρεις.

Μπα, όχι και τόσα.

Έχω ένα σχέδιο γι' αυτό.

Αλήθεια;

Τόσο τρελό, που ίσως πετύχει!

Α, εσύ είσαι.

Πώς πήγε;

Δε θα τους ξαναδείτε, οπότε θα 'λεγα ότι πήγε τέλεια.

- Ωραία. Πολύ ωραία. - Ορμ;

Τι συμβαίνει;

Αλήθεια, λοιπόν;

Έστειλες τους γέρους του χωριού να πεθάνουν;

Πήγαν για το έτεστουπ .

Κατάφερες επιτέλους να γίνεις αρχηγός, Ορμ.

Και πας κι αναγκάζεις τον κόσμο να πέσει στον γκρεμό

επειδή δεν έχουμε τρόφιμα;

Έτσι ηγείσαι εσύ; Είσ' ευχαριστημένος με τον εαυτό σου;

Ναι, η σάλτσα έρχεται και δένει.

- Δε νομίζω. - Τότε, ας συμφωνήσουμε ότι διαφωνούμε,

που είναι μια έκφραση που αποφάσισα να λέω.

Ο Όλαβ και οι άνδρες αργούν να γυρίσουν

από την επιδρομή προ μηνός.

Παράξενο που δεν έκανες κάτι, για να τους φέρεις πίσω.

Όχι, αυτά τα αποφασίζει ο Οντίν, οι θεοί.

Εγώ τι να κάνω;

Τουλάχιστον ας θυσιάζαμε τίποτα σκλάβους!

Δείξε λίγη επινοητικότητα!

Θυσία; Όχι… Δε νομίζω να 'ναι καλή ιδέα.

Πολλά ουρλιαχτά, φασαρία…

Είναι η γυναίκα σου στο πλοίο. Θα πεθαίνεις από αγωνία!

Ναι, βέβαια, από αγωνία, για τη Φρέγια.

Θα ήταν πολύ λυπηρό, αν δε γύριζαν πίσω.

Θα μου έμενε μόνιμα η ευθύνη εδώ, κι όλα αυτά.

- Θα γινόσουν εσύ αρχηγός. - Ναι.

- Αυτό δεν ονειρεύεσαι; - Όχι, όχι…

Είμαι ο κληρονόμος του θρόνου, αλλά δεν το ονειρεύομαι κιόλας.

Όχι, δε θα το 'λεγα.

Καλά, τότε δε θυσιάζουμε κανένα σκλάβο;

- Όχι, δε νομίζω. - Το ζητάει ο λαός τώρα.

- Αλήθεια; - Αυτό θα κάνουμε, Ορμ.

Ναι, αλλά θα εκδώσω εγώ απόφαση, να λέει ότι…

θα το κάνουμε.

Ωραία. Έλα.

Οντίν, δέξου τη δεύτερη θυσία μας!

Οντίν, δέξου την τρίτη θυσία μας!

Φέρε πίσω τους άντρες μας!

- Σταθείτε λίγο! - Ναι;

Μη σας χαλάσω και τα σχέδια,

αλλά είστε 100% σίγουρη ότι είναι απαραίτητο να με θυσιάσετε;

Ναι. Η τελετουργική θυσία δεν είναι θετική επιστήμη,

αλλά γι' αυτήν εδώ νιώθω πολύ σίγουρη.

Καλά, τότε.

Απλά…

Θυσιάσατε δύο σκλάβους ήδη…

Δεν ανησυχείτε μήπως οι θεοί θεωρήσουν ότι τους πιέζετε;

Υπερβολή δεν είναι;

Μ' αρέσει πολύ πώς σκέφτεσαι. Μη με παρεξηγείς, ε;

Χαίρομαι που ενδιαφέρεσαι, αν και δούλος.

Ευχαριστώ.

Αν δε σε πειράζει τώρα, συνεχίζουμε.

- Καλώς, ναι. - Ναι.

Απλά είπα να το αναφέρω. Τι νόημα έχει να μετανιώσετε μετά;

Οι θυσίες δεν είναι και πολύ αναστρέψιμες, ε;

Εντάξει.

Πλοίο!

Έρχονται!

Ευχαριστώ, Οντίν. Ευχαριστώ!

Είδατε;

Δύο θυσίες αρκούσαν.

Εγώ αυτό θα το σημείωνα.

Ναι!

Γεια σου, Φρέγια.

Κάνε έστω ότι χάρηκες που με είδες.

Είναι ντροπή. Με φέρνεις σε αμηχανία.

Άγιε Λόκι! Τι χαρά που γύρισες, αδελφέ!

Ωραίο μαύρισμα!

- Ορμ! Γεια. - Γεια.

Πείτε μου, λοιπόν! Πού γυρνούσατε;

Καμιά ωραία ιστορία; Καλές στιγμές;

Από καλές άλλο τίποτα!

Δε θα 'ταν δίκαιο για τις άλλες στιγμές να διαλέξεις μόνο μία.

- Αφού ήταν όλες φοβερές. - Πω πω!

Απ' όταν πήγαμε, ώσπου φύγαμε,

δεν πάψαμε στιγμή να ζούμε καλές στιγμές.

Με πολλά, ξέρεις, εσωτερικά αστεία και… Άσε, δε θα καταλάβεις.

Την άλλη φορά θα 'ρθω κι εγώ!

Απλά είχα λίγο την πλάτη μου… Αλλά μου πέρασε τώρα.

Να καμαρώνεις τη γυναίκα σου, τουλάχιστον.

Μιλάμε, η Φρέγια έπεφτε στο πλιάτσικο με τα μούτρα!

- Ναι; - Ναι.

Και να δεις συμμετοχή στους βιασμούς!

Ένα σωρό καλόγερους έβαλε και την πήραν!

Αυτό δεν το περίμενα.

Έπαθα πλάκα όταν την είδα ξαφνικά να καβαλάει έναν καλόγερο,

όλο βογκητά και μουγκρητά.

Σταμάτα!

Αλήθεια, Φρέγια;

Φυσικά. Αφού… αυτά κάνεις στο πλιάτσικο.

Δεν ήταν αναγκαίο, όμως. Ήταν;

Αναγκαίο; Ναι, ίσως, αλλά…

Αν ερχόσουν κι εσύ, θα καταλάβαινες πώς λειτουργεί ο κόσμος.

Αλήθεια, θα 'στε στο γλέντι απόψε;

Φυσικά! Όλοι δε θα 'μαστε;

Δεν περνάτε να κατεβάσουμε λίγο υδρόμελι

σπίτι μας, πριν βγούμε;

Βασικά, εμείς που ήμαστε στο πλοίο,

είπαμε να βρεθούμε λίγο πριν πάμε στο γλέντι.

Να πιούμε στην υγεία των νεκρών μας, να αναπολήσουμε, και τα ρέστα.

Να αναπολήσετε; Μα μόλις γυρίσατε!

Δε θα αναπολήσουμε το τέλος του ταξιδιού,

θα αναπολήσουμε τις πρώτες στιγμές εκεί,

το πρώτο κάψιμο μονής…