In a Better World (Hævnen / Revenge) (Hævnen)

Γεια σας! Γεια σας!

Πονάει; Εντάξει.

- Όνομα; - Κέβιν Αμπντέλα.

Κέβιν Αμπντέλα. Ωραία, Μέρι. Θα γίνεις καλά.

Λοιπόν, ωραία. Πρέπει να το συνεχίσει για τέσσερις εβδομάδες.

Ακόμη κι αν σταματήσει ο πόνος, αυτή πρέπει να το συνεχίσει.

Ας κάνουμε ησυχία για δέκα λεπτά! Για δέκα λεπτά...σας ευχαριστώ!

- Νατζίμπ; - Ναι;

- Θα πάρουμε από άλλους δυο; - Δυο; - Εντάξει, θα πάρουμε άλλους τέσσερις.

Πρέπει να της δώσει κάτι για τον πυρετό.

Τρεις φορές τη μέρα.

Έλα εδώ πίσω...

Νατζίμπ, το φορείο! Ετοιμάσου για εγχείριση!

Ήρεμα, ήρεμα! Έλα, έλα...

Κούμπωσέ με πίσω. Χρειάζομαι βοήθεια εδώ.

Θα τα καταφέρει. Πάρε το σφυγμό της. Θα τα καταφέρει.

Χρειάζομαι λίγο φως.

- Κοιμήθηκε η ασθενής; - Ναι, γιατρέ.

Λαβίδα.

Πάρε τη λαβίδα.

Σφιγκτήρας. Πόσο είναι ο σφυγμός;

Είναι στους 78. Σταθερός.

Εντάξει. Κράτησε σφιχτά.

Το σφιγκτήρα. Δείχνει σταθερή τώρα.

Δεν πίστευα ότι θα τα κατάφερνε. Έχω ξαναδεί τέτοια χειρουργεία.

Είναι δουλειά ενός ντόπιου κακούργου. Του 'Μεγάλου'...

Βάζει στοίχημα με τα αγόρια του...

...τι φύλο θα έχει το παιδί. Μετά, σκίζει στα δυο τα κορίτσια να δει.

"Και ο Θάνατος έδωσε πίσω τους θησαυρούς για ένα τραγούδι.

Το αηδόνι συνέχισε να τραγουδά.

Τραγουδούσε στο ήσυχο νεκροταφείο, όπου ανθίζουν λευκά τριαντάφυλλα...

...και τα νυχτολούλουδα γλυκαίνουν τον αέρα...

...και που το γρασίδι είναι πάντα πράσινο από τα δάκρυα εκείνων που είναι ζωντανοί.

Ο Θάνατος λαχταρούσε τον κήπο του.

Έξω από τα παράθυρα σχηματιζόταν μια κρύα, γκρίζα αχλύ, καθώς ο Θάνατος έφευγε..

'Σ' ευχαριστώ' , είπε ο αυτοκράτορας.

'Μικρό πουλί του Παραδείσου, σε ξέρω από παλιά.

'Σ'έδιωξα κάποτε από τη γη μου...'

'...κι ενώ εσύ τραγουδούσες μακριά, το κακό έφυγε από το κρεβάτι μου...'

'...κι ο Θάνατος από την καρδιά μου. Πώς να στο ξεπληρώσω;'

'Με έχεις ήδη ανταμείψει,' είπε το αηδόνι.

'Σε έκανα να δακρύσεις, όταν σου πρωτοτραγούδησα.'

'Στην καρδιά ενός τραγουδιστή, αυτά είναι πιο πολύτιμα από τους πολύτιμους λίθους.'

'Κοιμήσου, όμως, τώρα κι ανανεώσου και δυνάμωσε, όσο θα τραγουδώ. '

Τραγουδούσε ώσπου ο αυτοκράτορας να πέσει σε ένα βαθύ, αναζωογονητικό ύπνο.

Σε ένα γλυκό και ηρεμιστικό ύπνο.

Συνήθιζε να μου το διαβάζει πριν κοιμηθώ.

- Το βρίσκω ωραίο που το έκανε. - Κι εγώ.

Χάνα, από 'δω η μητέρα μου. Η Χάνα.

- Θα μείνετε μαζί τους; - Ναι.

Νομίζω ότι ο Κρίστιαν ανυπομονεί να γυρίσει σπίτι, σωστά;

Δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι πέθανε.

Κρίστιαν;

Ήθελα μόνο να σου πω ότι τα πήγες πάρα πολύ καλά.

Είμαι πολύ περήφανος για σένα. Το ίδιο θα ήταν κι η μαμά σου.

Δεν είναι ανάγκη να λες πάντα κάτι, μπαμπά.

Δεν μπορούμε να μιλάμε;

Δεν είναι ανάγκη να μιλάς για λογαριασμό μου.

- Έτοιμος; - Έρχομαι.

- Καλημέρα, Μοχάμεντ. - Καλημέρα, κύριε.

Εντάξει, πάμε.

Γεια σας.

Γεια σου, αγάπη μου.

- Καλώς ήρθατε. - Γεια σου, μαμά.

Εδώ υπάρχει πολύς χώρος. Πάρα πολλή ησυχία. Δε θα σε ενοχλώ.

Υπάρχει και ίντερνετ και μπορείς να διαλέξεις όποιο δωμάτιο θέλεις.

- Αυτό είναι το μικρότερο δωμάτιο. - Μια χαρά είναι.

- Δε χρειάζεται να αποφασίσεις τώρα. - Μπορώ να διαλέξω μόνος μου ή όχι;

Ασφαλώς, αλλά το γραφείο και το κρεβάτι σου δε θα χωρούν εδώ μέσα.

Εσύ αποφασίζεις, όμως.

Ό,τι θέλεις.

Η θέα είναι υπέροχη.

Πάρε κι αυτό.

Τι έγινε, ποντικέ;

- Πήραν αέρα τα λάστιχά σου; - Σου έφυγαν τα σαγόνια;

- Ενθουσιασμένος; - Ναι.

- Θέλεις να έρθω μαζί σου; - Όχι, και βέβαια όχι.

- Να προσέχεις. - Ναι.

- Τα λέμε. - Πέρνα κάτω από τα πόδια μας.

- Άντε τράβα να φας τυρί. - Ποντικός δεν είσαι;

- Υπάρχει πρόβλημα; - Κατουρήθηκες πάνω σου.

- Παλιοσουηδέ! - Μεταλλαγμένε! Κακάσχημε!

Παλιοποντίκι!

Καθίστε, παρακαλώ, και κάνετε ησυχία.

Καθίστε κάτω! Ποιανού είναι αυτό;

Αυτός είναι ο Κρίστιαν. Κάνετε ησυχία.

Ο Κρίστιαν έχει ζήσει σε πολλές χώρες και μόλις μας ήρθε εδώ από το Λονδίνο.

- Μιλάει δανέζικα; - Ασφαλώς και μιλά, Τριν.

Θα σημειώσω τα γενέθλιά σου στο ημερολόγιο.

- Πότε είναι τα γενέθλιά σου; - Στις 7 Ιουλίου.

Σαν του Ιλίας. Πολύ αστείο...

Πάρα πολύ αστείο... Κάνετε ησυχία.

Πήγαινε και κάθισε δίπλα στον Ιλίας.

- Σταματήστε! - Κακομοίρη μου!

Θα μιλήσουμε για το Λονδίνο στην ευέλικτη ζώνη. Θα έχει γούστο.

Βγάλτε τώρα τα βιβλία της ιστορίας.

Δε θέλω να τσακωθούμε.

Όχι!

- Να σου δανείσω την τρόμπα μου; - Όχι, ευχαριστώ, δεν πειράζει.

Πήραν και τις βαλβίδες. Πάντα αυτό κάνουν.

- Θα περπατήσω, δεν πειράζει. - Γιατί δεν παίρνεις ενός άλλου;

- Γιατί θα πρέπει να περπατήσει αυτός. - Ας είναι η σειρά τους σήμερα.

- Ορίστε. - Ευχαριστώ.

Ξεφουσκώνεις ξένες ρόδες; Ποιος, στο διάβολο, είσαι;

Με λένε Κρίστιαν.

'Κρίστιαν;' Και τι γυρεύεις με τον ποντικό;

- Τον 'ποντικό'; - Ναι, έχει δόντια ποντικού.

Δε συνηθίζω να κοιτώ τους άλλους στο στόμα.

Έπρεπε να την έπιανες.

Άντε πήγαινε σπίτι σου, ποντικέ.

- Είσαι καλά; - Ναι.

Λυπάμαι πολύ.

- Θες να σε βοηθήσω; - Όχι, εντάξει είμαι.

- Είσαι σίγουρος; - Ναι.

Λυπάμαι πάρα πολύ.

Αυτό έχει κολλήσει εδώ. Πόσα έφαγες;

Γεια σου, καρδούλα μου.

- Πώς ήταν η μέρα σου; - Μια χαρά ήταν.

- Για κοίταξέ με... Σίγουρα; - Ναι.

- Σίγουρα; - Ναι.

Αν μου λες ψέματα, θα σε φάω!

Κι εγώ!

Παρατήστε με! Παρατήστε με ήσυχο.

Ιλίας...

Σε μισώ.

- Δεν κοιμάσαι; - Ήθελα να τελειώσω το παιχνίδι μου.

- Αίμα έχεις στο πουκάμισό σου; - Παίζαμε ποδόσφαιρο.

- Σε χτύπησε κανείς; - Όχι, κατά λάθος έγινε.

Δεν έρχεσαι στην κουζίνα να μου κρατήσεις παρέα;

- Καλά θα ήταν. - Έρχομαι σε λιγάκι.

- Γεια σου, μπαμπά! - Γεια σου, καρδούλα μου.

- Χαίρομαι τόσο πολύ που σε βλέπω! - Κι εγώ! Μου έλειψες πολύ.

- Τι μου κάνεις; - Πώς ήταν το ταξίδι σου;

Μακρύ, αλλά μια χαρά.

Γεια σου.

Γεια σου.

Ο Μόρτεν σού έφτιαξε αυτό, σε περίπτωση που πεινάς.

- Κουρεύτηκες; - Όχι.

Ήταν ωραία που σε ακούσαμε, Ιλίας....

...αλλά τώρα θα θέλαμε να μιλήσουμε με τους γονείς σου, αν δε σε πειράζει.

- Τι λέτε; - Ας είμαστε λογικοί.

Ο Ιλίας απομονώνεται. Πρέπει να το συζητήσουμε.

Του ξεφουσκώνουν τα λάστιχα κάθε μέρα. Τα παιδιά τον φωνάζουν ποντικό.

Δεν του ξεφουσκώνει ο Σόφους τα λάστιχα.

Ίσως όχι ο ίδιος προσωπικά, αλλά έχει τη δική του μικρή μαφία.

Αυτός είναι πίσω από αυτό.

Δε θα έπρεπε να δίνουμε τόση σημασία στο Σόφους...

Ξεφουσκώνουν κι άλλων μαθητών τα λάστιχα.

Ασφαλώς και είμαστε ενήμεροι γι'αυτό.

Δεν είναι και τόσο εύκολη κατάσταση για τον Ιλίας...

Με σένα, Άντον, που ταξιδεύεις συχνά.

Πρέπει να είναι δύσκολο για τον Ιλίας, που ο πατέρας του λείπει τόσο συχνά.

Και αν υπάρχουν κι άλλα προβλήματα μεταξύ σας...

- Τι είδους προβλήματα; - Με το χωρισμό σας, Μαριάν.

Να σας πω...

Μην ανακατεύεστε στην προσωπική μας ζωή.

Αυτό δεν έχει καμιά σχέση!

Σταμάτα κι εσύ! Έχω σοκαριστεί με αυτά που ακούω.

Θα καταλήξουμε να πάμε τον Ιλίας σε άλλο σχολείο, γιατί ο Σόφους είναι...

...ένας ψυχοπαθής σαδιστής!

Αν προσπαθούσαμε...

...να κάνουμε κάτι εποικοδομητικό, τι θα μας συνιστούσατε;

Μήπως να αγόραζες λουλούδια για τη μαμά;

Ή καμιά σοκολάτα.

- Είσαι ακόμη πιο άσχημος από κοντά. - Άντε γαμήσου!

Άντε σκάσε! Εσύ είσαι από τη Σουηδία.

- Φίλησέ μου το παπούτσι για να περάσεις. - Τι τρέχει, χαμένε;

Είσαι πολύ αηδιαστικός.

Τι γίνεται, Ιλίας; Για χθες... Αν κανείς σε ρωτήσει...

- Δε θα μιλήσω. - Δεν έπαθε τίποτα.

Εσύ κράτα κλειστό το στόμα σου.

Αν μιλήσεις, πέθανες.

- Μη με ξαναγγίξεις! - Δε θα κάνω τίποτα.

Ούτε εμένα ούτε κανέναν άλλον.

Χέστηκα αν θα πεθάνεις. Το καταλαβαίνεις;

Κρύψε το μαχαίρι. Θα σε αποβάλουν.

Αλλάξαμε τα φάρμακά σας. Ίσως νιώσετε σύγχυση.

Φάγατε τίποτα χθες;

Τα έφαγα όλα. Βραστό χοιρινό. Ήταν υπέροχο.

- Τότε, θα έχετε συγχυστεί αρκετά. - Μαριάν;

Τηλεφώνησαν δυο φορές από το σχο- λείο του Ιλίας. Πρέπει να τους πάρεις.

- Έχεις κλειστό το κινητό σου. - Δεν το έχω μαζί μου.

- Λες ψέματα. Γιατί λες ψέματα; - Δε λέω ψέματα.

Ο Κρίστιαν παραδέχτηκε ότι είχε μαχαίρι.

Τον χτύπησε πολλές φορές στο κεφάλι με μια τρόμπα.

Εγώ τους είδα μόνο να χτυπιούνται μεταξύ τους. Δεν υπήρχε μαχαίρι.

Άκουσέ με. Ο Ιλίας μάς είπε ότι είχες μαχαίρι.

- Δεν είχα μαχαίρι. - Εντάξει.

Αφού όλοι λένε ψέματα, πες μου εσύ την αλήθεια.

Με χτύπησε. Και μετά, τον χτύπησα κι εγώ.

- Τον χτύπησες με τρόμπα; - Αναγκάστηκα.

Είναι πιο μεγαλόσωμος από μένα. Θα με έσπαγε στο ξύλο.

Ιλίας, είναι σοβαρό.

Ίσως τυφλωθεί από το ένα μάτι του.

Ας άφηνε, τότε, τον κόσμο στην ησυχία του.

Γεια σας.

- Γεια σου, Μαριάν. - Πού είναι ο Ιλίας;

- Μιλούν με την αστυνομία. - Τι συνέβη;

Υπήρξε μια άγρια επίθεση. Προφανώς, υπήρξε κι ένα μαχαίρι.

- Δε γίνεται να συμβαίνει αυτό. - Δεν είναι του τύπου του Κρίστιαν.