200 ensimmäistä riviä.
Αυτό είναι το Μπερκ...
...το πιο καλά φυλαγμένο μυστικό του κόσμου.
Ίσως δε φαίνεται ιδιαίτερο, αλλά αυτός ο βρεγμένος βράχος...
...επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις.
Η ζωή εδώ είναι εκπληκτική, αλλά δεν κάνει για αδύναμους.
Βλέπετε, ενώ οι περισσότεροι έχουν για χόμπι την ξυλουργική ή το κέντημα...
...εμείς εδώ προτιμούμε...
...κάτι που αποκαλούμε...
...αγώνες με δράκους!
Συγγνώμη, Λέπια. Το ήθελες αυτό;
Μύξαρχε, αυτό ήταν δικό μου!
Ορίστε, μωρό μου.
Σου είπα ότι είσαι πανέμορφη σήμερα; Στ' αλήθεια είσαι.
Έλα, Αναγούλα. Άρχισε να βρωμάει εδώ πέρα.
Όχι. Ακόμα σε σιχαίνεται.
Πάμε να φύγουμε, Ρέψιμε!
Τέλεια!
Εννιά για τα Δίδυμα. Η Άστριντ είναι πίσω με τρία.
Ο Λέπιας κι ο Μύξαρχος δεν έχουν κανένα.
Κι ο Ψάρης...
...δε φαίνεται πουθενά.
Τον τρόμαξες με τις μεγάλες κουβέντες σου, Στωικέ;
Τι κάνεις, Μύξαρχε; Θα κερδίσουν τώρα.
Είναι η πριγκίπισσά μου. Ό,τι θέλει, το έχει.
Η Πέτρα; Δεν προσπάθησε να σε θάψει ζωντανό;
Μόνο για λίγες ώρες.
Οι δράκοι ήταν πρόβλημα εδώ...
...πριν πέντε χρόνια, όμως.
Τώρα ζουν όλοι εδώ. Και αλήθεια, γιατί όχι;
Έχουμε ειδικούς στάβλους, ταΐστρες-μπουφέδες...
...πλυντήριο δράκων με φουλ σέρβις...
...ακόμα και πυρόσβεση τελευταίας τεχνολογίας, θα έλεγα.
-Ήρθε η ώρα, Σκόρδε. -Έγινε. Τελευταίος γύρος!
Τα Μαύρα Πρόβατα! Έλα, Καταιγίδα!
Μπορούμε να νικήσουμε!
-Έλα, Αναγούλα! -Πάμε!
Εμπρός, Χοντροκέφαλη!
Πάμε, πάμε!
Είναι η μεγάλη στιγμή σου.
Καλή πτήση!
Ψηλά, ψηλά!
-Όχι! -Ναι!
Μπράβο, Χοντροκέφαλη.
Ορίστε, αγάπη. Τα δικά μου αξίζουν δέκα.
Ναι! Τα Μαύρα Πρόβατα!
Παλεύετε για την Πέτρα;
-Νικάω! -Μαζί νικάμε!
Κανείς δε με σταματάει τώρα!
Εκτός από μένα. Είμαστε κολλημένοι, πανέξυπνη.
Σταμάτα να μου κλέβεις τη δόξα!
Σκίσ' τους, Άστριντ!
-Δική μου είναι η δόξα! -Πάντα τα χαλάς όλα!
-Χωρίς πρόβατα, δεν έχει δόξα. -Σας έπιασα!
Μπράβο!
Είναι η μέλλουσα νύφη μου!
-Με συγχωρείς. -Καταιγίδα!
Έχει 13! Η Άστριντ παίρνει το παιχνίδι!
Ναι, το Μπερκ είναι σχεδόν τέλειο.
Όλη η σκληρή δουλειά μου απέδωσε.
Και είναι καλό αυτό, γιατί με Βίκινγκς καβάλα σε δράκους...
...ο κόσμος έγινε λίγο μεγαλύτερος.
Τι λες, φίλε; Θες να δοκιμάσεις ξανά;
Φαφούτη! Όλα θα πάνε καλά.
Έτοιμος;
Ναι!
Είναι απίθανο!
Δεν είναι πια απίθανο! Φαφούτη!
Αυτό ξεφύτρωσε ξαφνικά.
Πρέπει να δουλέψουμε τη σόλο αιώρησή σου, φίλε.
Αυτή η ουρά κάνει λίγο αδέξιες μανούβρες διάσωσης, έτσι;
Μάλλον βρήκαμε κι άλλο, φίλε.
Θες να ζητήσω συγγνώμη; Γι' αυτό κατσουφιάζεις, μεγάλο μωρό;
Δοκίμασε αυτό!
Το νιώθεις;
Νιώθεις την ειλικρινή μεταμέλειά μου;
Έλα, έλα. Δε θα πείραζες έναν μονοπόδαρο...
Έχεις δίκιο! Κέρδισες.
Έπεσε κάτω. Κι είναι άσχημο.
Δράκοι και Βίκινγκς, εχθροί ξανά...
...πολεμώντας ως το...
Αυτό δε βγαίνει, ξέρεις.
Πώς να το ονομάσουμε;
"Μασχάλη με Φαγούρα", λοιπόν.
Τι λες, φίλε; Λες να βρούμε μερικούς Δοκόπτερους σ' αυτό το δάσος;
Κανέναν Ψιθυριστό Θάνατο;
Ποιος ξέρει; Ίσως τελικά βρούμε άλλη μια Οργή της Νύχτας.
Δε θα ήταν απίθανο;
Λοιπόν, τι λες; Προχωράμε;
Καλησπέρα, κυρία μου.
Πού ήσουν;
Κέρδιζα αγώνες, πού αλλού;
Το ερώτημα είναι, εσύ πού ήσουν;
-Απέφευγα τον πατέρα μου. -Όχι! Τι έγινε πάλι;
Θα σου αρέσει αυτό.
Ξυπνάω. Ο ήλιος λάμπει.
Τρομεροί Τρόμοι τραγουδούν στη σκεπή.
Κατεβαίνω για πρωινό και σκέφτομαι ότι όλα είναι υπέροχα, και ακούω...
"Γιε μου, πρέπει να μιλήσουμε."
"Όχι τώρα, μπαμπά. Έχω μια ολόκληρη μέρα χαζέματος να ξεκινήσω."
Πρώτον, δε μιλάω έτσι. Ποιος είναι αυτός ο τύπος;
Και δεύτερον, τι είναι αυτό που κάνεις με τους ώμους μου;
Ναι, είναι πολύ κολακευτική μίμηση.
Τέλος πάντων, λέει...
"Είσαι το καμάρι του Μπερκ, γιε μου, και είμαι πολύ περήφανος."
"Ευχαριστώ, μπαμπά. Και μένα με εντυπωσιάζει ο εαυτός μου."
Πότε έκανα αυτό με τα χέρια μου;
Μόλις τώρα.
Εντάξει. Μην κουνιέσαι.
Είναι πολύ σοβαρό.
"Έχεις μεγαλώσει και μια και κανένας αρχηγός δεν είχε καλύτερο διάδοχο...
-"Αποφάσισα..." -Να σε κάνω αρχηγό!
Θεοί μου! Ψάρη, είναι απίθανο!
Θα χαλάσεις τη σπείρα. Η βαθμονόμηση είναι πολύ ευαίσθητη.
-Αυτό αντιμετωπίζω. -Τι του είπες;
Τίποτα. Μέχρι να γυρίσει, είχα φύγει.
Είναι μεγάλη ευθύνη.
Ο χάρτης θα πρέπει να περιμένει σίγουρα...
...και θα πετάω τον Φαφούτη, αφού εσύ θα 'χεις δουλειές...
Δε μου ταιριάζει, Άστριντ.
Οι λόγοι, τα σχέδια, η διακυβέρνηση του χωριού είναι δική του δουλειά.
Μάλλον χάνεις την ουσία.
"Αρχηγός"! Μεγάλη τιμή. Εγώ θα ήμουν ενθουσιασμένη.
Δεν είμαι σαν εσένα. Εσύ ξέρεις ακριβώς ποια είσαι.
Πάντα ήξερες.
Αλλά εγώ ακόμα το ψάχνω.
Ξέρω ότι δεν είμαι ο πατέρας μου...
...και δε γνώρισα τη μητέρα μου...
...οπότε, ποιος είμαι;
Αυτό που ψάχνεις δε βρίσκεται έξω, Ψάρη.
Είναι εδώ μέσα.
Ίσως δεν το βλέπεις ακόμα.
Ίσως.
Αλλά ξέρεις, υπάρχει κάτι εκεί έξω.
Μείνε κοντά.
Τι έγινε εδώ;
Εντάξει, ήρεμα, φίλε.
Ψάρη!
Πυρ!
Άστριντ, πρόσεχε!
Προσέχετε την ουρά!
Δέστε τα πόδια επάνω!
Είναι αυτό που νομίζω;
Σταματήστε!
Καταιγίδα!
Τι κάνετε;
Γυρίσατε;
Για φαντάσου.
Αυτό είναι Οργή της Νύχτας.
Νόμιζα ότι είχαν εξαφανιστεί.
Η τύχη μας γύρισε προς το καλύτερο, παιδιά.
Δε νομίζω ότι ο Ντράγκο έχει τέτοιο...
...στον στρατό των δράκων του.
-Στρατός δράκων; -Άκου, δε θέλουμε μπελάδες.
Αυτό έπρεπε να το σκεφτείτε, πριν κλέψετε τους δράκους μας...
...και ανατινάξετε το οχυρό μας!
-Τι είναι αυτά που λες; -Νομίζεις ότι το κάναμε εμείς αυτό;
Το κυνήγι δράκων είναι αρκετά δύσκολη δουλειά, χωρίς καλούς αναβάτες δράκων...
...που θέλουν να τους σώσουν.
Ποιους καλούς;
Υπάρχουν κι άλλοι αναβάτες δράκων;
Εννοείς εκτός απ' τον κλέφτη φίλο σας χτες; Εσύ πες μου.
Μπορεί να έχεις έναν δράκο που φτύνει πάγο στο πλευρό σου...
...αλλά πρέπει να συμπληρώσουμε το ποσοστό μας.
Πώς θα εξηγήσουμε στον Ντράγκο Αιμοδιψή αυτό το χάλι;
Ποιον Ντράγκο; Μπορείς να πεις κάτι που να βγάζει νόημα;
Περιμένει νέο φορτίο δράκων για τον στρατό του αύριο.
Και στον Ντράγκο δεν αρέσουν οι δικαιολογίες.
Αυτό μου έκανε την τελευταία φορά που γύρισα με άδεια χέρια.
Υποσχέθηκε ότι θα δείξει λιγότερη κατανόηση στο μέλλον.
Άκου, δεν ξέρουμε τίποτα για κλέφτες δράκων...
...ή δράκους που φτύνουν πάγους ή το τρελό αφεντικό σου και τον στρατό του, εντάξει;
Δώσε μας πίσω τον δράκο μας και θα φύγουμε...
...παράξενε, εχθρικέ άνθρωπε που δε σε ξέρουμε.
Πού πήγαν οι τρόποι μου;
Είμαι ο Έρετ...
...γιος του Έρετ.
Ο καλύτερος κυνηγός δράκων εν ζωή.
Εξάλλου...
...δεν μπορεί να πιάσει οποιοσδήποτε μια Οργή της Νύχτας.
Αυτός είναι ο Φαφούτης. Λέει ότι φεύγουμε. Τώρα.
Όλοι αυτό λένε.
Επάνω τους, παιδιά!
Καταιγίδα! Έλα! Εμπρός!
Δε θα κρατήσετε αυτούς τους δράκους, μ' ακούτε;
Ο Ντράγκο θα τους πιάσει όλους!
Έλα, Χοντροκέφαλη!
-Γεια σου, Στωικέ! -Τι κάνεις; Όμορφη μέρα.
Γεια σου, Σπάιτλαουτ. Ωραίος αγώνας.
Συγγνώμη, κυρία Ακ.
Κανένα ίχνος του;
Μάλλον έχει πέσει από την άκρη του κόσμου.
Σίγουρα θες αυτό το παιδί να κυβερνήσει το χωριό;
-Ας καθυστερήσεις την απόσυρσή σου. -Είναι έτοιμος. Θα δεις.
Να 'τος!
Το καμάρι του Μπερκ!
Που αποφάσισε να εμφανιστεί στη δουλειά. Ζήτω.
Συγγνώμη. Καθυστέρησα.
-Μπαμπά, να σου μιλήσω λίγο; -Θες να μου πεις κάτι;
Όχι αυτό που νομίζεις, αλλά ναι.
Μπράβο! Λοιπόν, μάθημα πρώτο.
No comments yet. Be the first to leave one.