A Zero Too Much (En nolla för mycket)

In 2020 digitaal gerestaureerd door het Zweeds Filminstituut.

Dit is de grootste stad van de natie, de oorsprong van haar cultureel erfgoed.

Een beeldschone badende koningin, die haar spiegelbeeld bekijkt.

De sanitaire voorzieningen kunnen beter, maar er wordt ook veel gedebatteerd…

…door, mag je hopen, geleerde, briljante geesten…

…die ons het verschil tussen mooi en lelijk zullen leren.

Maar helaas wonen hier ook drie heksen…

…moderne dochters van het oude stempel…

…die in plaats van de spinrag van weleer nu prikkelender ondergoed dragen…

…en met hun fratsen aan de touwtjes van het lot trekken.

Dus er kan nog van alles gebeuren. een heks kan alles op zijn kop zetten.

Dus beklim het kasteel van de Drie heksen, Drie Kronen, bedoel ik.

Want hier boven begint ons verhaal.

Denk je dat ze met 3-1 of 3-0 zullen winnen?

3-1, en dan wil ik de nul. Gooi maar.

DRUKKERIJ

ZWEEDSE BELASTINGKALENDER 1961

GEEN FIETSEN OF BROMMERS PARKEREN

DE KUNST VAN HET GELUKKIG ZIJN

IJZERMAGAZIJN

Moet u nou net langs die trap, als ik hier aan het schrobben ben?

Nee, het spijt me. -Maak het niet vies.

Hallo.

Vickström. -Goedemorgen, baas.

Ja, baas.

Johansson. -Ja, baas.

Komt in orde, meneer.

Duidelijk, meneer.

Goedemorgen.

Blom? -Ja, baas.

Bosse.

En schiet op. -Komt voor elkaar.

KIDDY VÄSTERLUN BEMIDDELINGSBUREAU VOOR MANNEQUINS

Het is zo'n schatje. -Weet iemand hoe laat we klaar zijn?

Vergeet niet wat ik gezegd heb, hij moet wel in de belastingkalender staan.

Anna, doe jij even open?

Als ze van het damesblad zijn, m'n kolom is om elf uur klaar.

Hallo?

Hoi. -Lieve Lillan, wat ben je laat.

Je hebt om negen uur een modeshow. -Weet ik.

Lillan, het is Pontus Blom. -Wat? Zeg maar dat ik…

Dat ik…

Ze is al weg. -Ja.

Juist, ja. Kunt u tegen haar zeggen dat ik kaartjes voor de film heb?

Is dat zo? Goed.

Dank u wel.

Pontus is geen partij voor een meisje zoals jij.

Hij heeft wel zijn eigen tweekamerflat, maar werkt gewoon in loondienst.

Mijn lieve meid, je moet zo met je arm zwaaien.

Het tweede huwelijk van een man is vaak veel gelukkiger en harmonieuzer.

Je beste kansen liggen bij gescheiden mannen tussen de 30 en 45.

Ze zijn zo lief. Maar controleer wel even of de scheidingspapieren in orde zijn.

Je moet afvallen, Anna. Ik hoop dat je dat je daar wat aan doet.

Afvallen? -Nee, de papieren controleren.

Ik vertrouw Nils-Erik. Ik ben de enige die hem van zijn gal af kan helpen.

Gezondheid.

Hopelijk krijg je welvarende, ik bedoel vitale man, die je verdient.

Lieve zeventienjarige.

Het draait toch niet om geld? Liefde overwint alles.

O, prachtig.

Veertien meter. -Dat is genoeg.

Vijftien, en zestien. -Dat is genoeg.

Genoeg zo. -Zestien meter?

Zullen we het voor u inpakken? -Nee, dank u.

Neem jij het over? -Ja, hoor. Wat kan ik voor u doen?

Heeft u dit ook dunner? -Nee, dit is de dunste.

Ik wil graag zeven en een halve meter. -Prima.

Bosse, kun je even helpen?

Moment. Hij helpt u.

Bosse, telefoon op lijn drie. -Ik kom eraan.

Ik heb maar zeven en een halve meter nodig.

Het raakt helemaal in de war.

Ik kom straks wel terug. -Dank u.

Nee, wacht. Dit is zo klaar. Bijna klaar.

Zei u zeven en een halve meter?

Hallo? Blom?

Waar ben je? -Hier.

Waar zet ik die dozen neer? -Buiten in de hal.

Is Lisa er ook? -Ja, ze is trouwens jarig.

Weet ik. Ik heb een verrassing voor haar. Kijk.

Denk je dat ze het leuk vindt? -Natuurlijk.

Charmant. -Ja, hè?

Lisa, hallo.

Gefeliciteerd. Hoe vind je dit model? Ik heb ook bloemen voor je.

Lisa, laat hij je te hard werken?

Wat zei je? Klopt? Hier is wat suiker.

Je moet nog even een krabbel zetten.

Hoe gaat het in de boekenbranche? Kun je al een paard kopen?

Dat duurt nog wel even.

Maar er is net een nieuw boek uit. Wie Weet Wat?

Wat? Hoe heet dat boek? -Het is echt iets voor jou.

Ik heb dat boek over dat paard al gekocht. Hier kan ik niks mee.

Daar tekenen en dan pak ik het even. Het is een vervolg.

Je moet belezen zijn. Voor kruiswoordpuzzels en zo.

Ja, natuurlijk, maar over dat paardenboek. Wat moet ik daarmee, als ik…

Ik heb nog wat anders. Dat moet je lezen. Over ruimtewetenschappers en zo.

Nee. -Ik pak het even voor je.

Nee, dat werkt niet. Deze kant.

Ik word aangevallen.

Zegen tegen Blom dat ik hem wil spreken. Wat een puinhoop.

Hallo, met het huis van warenhuismanager Blom, de dinerzaal.

O, ben jij het. Goed dat je belt.

Ik heb een ontwerp nodig voor die fruitadvertentie.

Ik ga binnenkort naar Kopenhagen.

Met die gratis vliegtickets weet je nooit precies wanneer je vertrekt.

Ze nemen je mee als de wind goed staat. Natuurlijk.

Klopt. Tot ziens dan maar.

Je bent een drukbezet man. -Ja, de reclamewereld is vreselijk.

Heerlijke whisky, trouwens. Neusje van de zalm.

Is dat zo? Nou, ik zet hem weer even weg.

Neem zelf ook een glas. -Nee, dank je.

Wist je dat het vandaag exact een jaar geleden is, dat je hier kwam wonen?

Dat meen je niet.

En gisteren heb je acht maanden geleden voor het laatst je huur betaald.

Ongelooflijk hoe de tijd vliegt.

Waar ga je naartoe? Ook grietjes van de partij?

Eén grietje is voor mij genoeg.

Is dat Lillan? -Ja.

Wat zijn de plannen voor vanavond? -Naar de bioscoop.

En daarna? -Dat mag zij beslissen.

Natuurlijk. Tot ziens.

Hallo, met Rulle Överlund. Wat?

O, hallo schoonheid.

Wat zeg je? SK186 naar Kopenhagen vanavond om 08:35.

Goed. En de gratis tickets haal ik bij jou op? Okidoki.

Goed. Dus de 08:35 naar Kopenhagen.

Lillan. Die Pontus van je is hier, met zijn chique bolide.

Maar ik ga naar Operakällaren met Björklund.

De directeur? Die kans laat je toch niet schieten voor een man op een brommer?

Er zit geen toekomst in een brommer. -Maar hij is zo aardig.

Daar heb je niks aan, wees realistisch. Verzin een smoes.

Uit het niets? Waarom is hij zo vroeg? -We doen het zo.

Hallo, kom binnen. -Dank je.

Hallo.

Hallo, we gaan naar de film, maar ik ben een beetje vroeg.

Het spijt me, maar er is iets tussengekomen. Het is zo…

Anna gaat trouwen en we organiseren een afscheidsfeestje voor haar.

Leuk. -Vind je?

De kaartjes van zeven uur waren uitverkocht…

…dus we gaan nu om drie uur.

Fijne dag dan maar. -Insgelijks.

Hier is de post. -Dank u.

Dus Anna gaat trouwen? Dan komt haar kamer vrij.

Die krijgt Eva Schmidt. -De zangeres?

Noem je dat zingen?

Dag.

Moet je dat ding met zo'n ketting vastmaken?

Kan ik u helpen met uw lijst, juffrouw? -Ik heb ze allemaal gevonden.

Heb ik u niet eerder gezien? In een tijdschrift of zo?

Dat kan, ik weet het niet. -Nee?

Poseren in nieuwe jurken, zeker? -Nee, ik ga een kamer bezichtigen.

Alle hotels zitten vol.

Ik denk dat ik je wel kan helpen.

Twee trappen naar boven. -Dank je.

Meneer Överlund, welkom.

Komt u binnen.

Grace wacht op u.

Madame, charmant als altijd.

Mag ik u voorstellen. -Eva Schmidt.

Västerlund. -Een van onze meest elegante columnistes.

Ik weet zeker dat je Kiddy's kolom over de liefde ook volgt? Geweldig.

Je plaagt me. -Nee, absoluut niet.

Laten we naar de kamer gaan kijken.

De PR-vrouw van Cupido. Zij zorgt voor de hele familie.

Wat? -Relaties, bedoel. Steun.

Juist. Ik denk dat ik…

Anna gaat vandaag weg. Ze gaat trouwen.

En ik kan je vertellen, hij is een hele goede partij.

Anna, lieverd? Ze heeft de ware gevonden.

Eva Schmidt.

Kom dan.

Kom binnen.

O, jij bent het.

Liefste, ik moet je nog één keer zien.

Maar je bent gewond. Zal ik…

Het is niks. Alleen die ene arm.

Kus me. -Ik zal je missen.

Ik jou ook.

Stil, wat was dat? -Daar zijn ze.

Die smeerlappen.

Een fantastisch drama in een fantastische setting.

Op locatie gefilmd in levendige kleuren.

Liefde, spanning, avontuur.

Minnaars in de Nacht, binnenkort in dit theater.

Hallo.

op een mooie dag in april, vermengt verlangen zich met herinneringen

en toen met nu

ik weet niet of ik wil blijven, of vluchten wil

zeg me waar je bent

op dit plein zagen wij elkaar

maar dat is lang geleden

ik zag jou tussen duizend anderen

we zien elkaar weer, ik weet het zeker

lang geleden was hier een andere stad

waar wij elkaar ontmoetten, en ik gelukkig was

bij het oude Sergel gebouw in het bleke lentelicht

liepen we stil naast elkaar, mijn liefste

ik herinner me het geklepper van een paard

en een koetsier die zingt in zijn werkmansvest

een tuin, een dak, een zolder, jouw wang zo zacht tegen die van mij