171 ensimmäistä riviä.
(ทุกเรื่อง ว่าด้วยรูปทรงเรขาคณิตศักดิ์สิทธิ์)
(เรขาคณิตสามมิติ ของบีเอ็มดับเบิลยูและอาวดี้)
เป็นพี่ชายที่เฮงซวยจริงๆ
โอ๊ย
บ้าเอ๊ย
ยังไม่ไปสัมภาษณ์งานอีกเหรอ
ฉันอุตส่าห์ก้มหัวขอบริษัทให้ แต่ดันอยู่บ้านเล่นเกมเนี่ยนะ
ฉันขอให้นายก้มหัวหรือไงวะ
พ่อบอกว่าจะช่วยรอบนี้ ครั้งสุดท้ายแล้วนะ
คราวหน้าให้ไปหางานเอง
บอกแล้วไง ว่าฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือ
ทุกวันนี้ก็ต้องให้ช่วยตั้งเยอะ
เอาแต่เกาะพ่อกินมาตลอดแบบนี้เนี่ย
โอเค
งั้นฉันไม่อยู่แล้วก็ได้
แต่ชีวิตจริง มันรีเซตเหมือนเกมไม่ได้นะ
ตอนแม่อยู่ ยังเป็นผู้เป็นคนกว่าตั้งเยอะ
เรียวเฮ
อย่ามาเป็นตัวถ่วง ของฮาจิเมะก็แล้วกัน
อ๊ะ ผู้จัดการ
- เหนื่อยหน่อยนะครับ - คารุเบะ มาไวดีนี่
อ๋อไม่หรอกครับ แค่บังเอิญน่ะ
แล้วคาสึมาทำอะไรล่ะเวลานี้
มีธุระนิดหน่อยน่ะ
กล้ามายุ่งกับหญิงฉันเหรอ รู้ไหมว่าถ้ามายุ่ง
- แล้วจะเจออะไร - เดี๋ยวเขาก็ตายหรอก
ถอยไปเลย นังตัวดี
ค่อยโล่งหน่อย
(อะริสุ: โจตะ ทำงานอยู่หรือเปล่า ขอค้างคืนนี้ได้ไหม)
เอ้า
ขอบใจนะ ที่ช่วยตอนกำลังยุ่งๆ อยู่น่ะ โจตะ
เท่านี้แม่ก็ใจชื้นขึ้นเยอะ
ขอเป็นครั้งสุดท้ายทีได้ไหม
จะเป็นครั้งสุดท้ายได้ไงล่ะ
(อะริสุ: เฮ้ย นี่พวกเอ็ง อ่านไม่ตอบกันสักคนเลยเหรอ)
สภาพอากาศในโตเกียว
มันแปดเปื้อนจิตชั่วร้าย ของคนยุคนี้นะ
จำเป็นต้องมีการชำระล้าง
ตรงนั้นตรงนี้ตรงนู้น ก็จำเป็นต้องชำระล้างนะ
เออ รู้แล้ว เข้าใจแล้วน่า
งั้นไปนะ
ขอบใจนะ
โธ่เอ๊ย มาตอบอะไรตอนนี้วะคารุเบะ
(คารุเบะ: เมื่อกี้นี้เลย ตกงานเรียบร้อย)
(อะริสุ: จริงเหรอ เมื่อไหร่ คารุเบะ: เมื่อกี้นี้เลย)
(โจตะ: ว่าไงพวกตกงาน ส่วนฉันตอนนี้อู้งาน)
(คารุเบะ: ทำงานไปเถอะน่า โจตะ ไอ้ยาจกเอ๊ย)
(คารุเบะ: งั้นไปรวมพล หน้าสถานีชิบุยะแล้วกัน)
(อะริสุ: มีแต่เรื่อง ชวนให้ฟอร์มตกแต่เช้า)
ก็พูดต่อหน้าสิวะ
แล้วจะเลือกร้านไหนดีล่ะ
ร้านเหล้าที่ไหน มันจะเปิดแต่หัววันเล่า
เฮ้อ
พวกโดนเนรเทศอย่างเรา คงไม่มีที่ซุกหัวนอนแล้วมั้ง
เฮ้อ
อยากไปประเทศไหนก็ได้ที่ไม่รู้จักจัง
ถ้าเกิดซอมบี้โผล่กลางชิบุยะ ก็คงจะแย่เนอะ
ถ้าเกิดทุกคนโดนกัด คงได้กลายเป็นซอมบี้กันหมดแน่
ช่างหัวซอมบี้มันสิวะ รีบเลือกร้านสักที
แต่ถ้าเกิดมีซอมบี้จริงๆ คารุเบะเนี่ยต้องเอาตัวรอดได้แน่
คงฟาดซอมบี้จนเละเป็นซาก อะไรแบบนี้
เป็นฉันก็บ้าแล้ว
คนที่รอดมันนายต่างหาก อะริสุ
ฉันเหรอ ทำไมล่ะ
คนที่จะรอดมันต้องเป็นนายแน่
อะริสุ นายเนี่ยนะ
เลิกมายุ่งกับคนอย่างพวกเรา แล้วตั้งใจใช้ชีวิตเถอะ
เพราะนายทำได้
หา
อะไรของนายวะ
โอเค
เอ้า
- จะทำอะไรของนายเนี่ย - เฮ้ย
นี่ไง ที่ระลึกสู่ความเป็นไท
เฮ้ย โจตะ ถ่ายรูปซิ
โอเค
เฮ้ยๆ ถอยโว้ย
ถอยไปๆ
- ถอยๆ - เฮ้ยๆ อันตราย อันตรายนะโว้ย
- เฮ้ย อันตราย - นี่ๆ อะริสุ หันมองกล้องหน่อย
เฮ้ยๆ นี่ โจตะก็เลิกถ่ายได้แล้ว
อะริสุ มองกล้องสิ
โจตะ เลิกถ่ายได้แล้ว
เฮ้ยๆ อะริสุ มองกล้องหน่อย
มองหน่อยๆ อะริสุ
- เฮ้ยๆ - ยิ้มสิ
ก็บอกให้หยุดไงเล่า ปัดโธ่
ทำหน้าให้มันๆ หน่อย
แจ่มเลยๆ
แจ่มเลย
ชิบุยะ
สุดยอด
- เฮ้ย - เฮ้ย ระวัง
- โอ๊ยๆ - เกือบไปแล้ว
- เฮ้ยไปเร็ว - อ๊ะ ดอกไม้ไฟ
เออ ช่างแม่งเถอะ รีบวิ่งเร็ว
แย่แล้ว ตำรวจ…
รีบเผ่นเถอะพวกเรา
ไปทางไหน
- ทางนั้นๆ - ทางนั้นเหรอ
เฮ้ย ตำรวจๆ
ไปห้องน้ำๆ
ขอโทษนะครับ
เร็วสิ
- เร็วสิวะ - เร็วเข้าๆ
แกเองสินะ
ไฟดับเฉย
ให้ออกไปดูไหม
ระวังด้วยนะ
หา
(สร้างจากนิยายภาพเรื่อง "อลิสในแดนมรณะ" โดย ฮาโระ อาโสะ)
เอมิ
เอมิ
(เอกสารรายงานได้หรือยังวะ ให้มันน้อยๆ หน่อยนะโว้ย - ทาคากิ)
เอาจริงเหรอเนี่ย
นี่
นี่
โทษนะครับ
นี่
เจอใครบ้างไหม
ไม่เจอเลย
เป็นไงบ้าง
ไม่มีใครอยู่สักคน
โทรศัพท์ก็ใช้ไม่ได้ เปิดไม่ติดเลย
อาจจะซ้อมอพยพก็ได้นะ
อะไรวะนั่น
เป็นอีเวนต์หรือเปล่า เหมือนแฟลชม็อบน่ะ
มันจะเล่นใหญ่เกินไปแล้วมั้ง
หรือมันจะเหลือแค่เราแล้วจริงๆ
ที่จริงมันก็ไม่เลวนะ
หา
ก็มันน่าตื่นเต้นดีออก
บ้าหรือเปล่าเนี่ย
ถูกของนาย อาจจะดีกว่าที่คิดก็ได้
เฮ้ย
ไม่ต้องไปทำงานแล้วด้วย
นี่พวกแกเพี้ยนไปแล้วใช่ไหม
ไม่มีใครมาคอยโมโหใส่
กินเท่าไร ดื่มเท่าไรก็ได้ เนอะ
แต่แกจะไม่ได้เสียซิงนะ
แบบนั้นก็แย่ว่ะ
ดีล่ะ
เออ
- ใช้ได้เลยนี่หว่า - สุดยอด
- เฮ้ย - อะริสุ
เลิกบ้าบอได้แล้วน่าพวกแก
โอ๊ย คารุเบะ
- มันเจ็บนะเว้ย - ช่างมันเถอะน่า
เฮ้ย
(ยินดีต้อนรับผู้เล่นทุกท่าน อีกไม่ช้า “เกม” จะเริ่มต้นขึ้น)
(ยินดีต้อนรับผู้เล่นทุกท่าน อีกไม่ช้า “เกม” จะเริ่มต้นขึ้น)
เกมเหรอ
ดูนั่น
มีแสงไฟด้วย
มีใครอยู่งั้นเหรอ
ไปกันเถอะ
อือ
โดนบันทึกใบหน้าแล้ว
เราใช้มือถือนี่ได้ไหม
ไม่มีสัญญาณเลย
ไม่มีแอปโทรศัพท์ด้วย
กรุณารอจนกว่าเกมจะเริ่ม
จะปิดรับลงทะเบียนในอีกสองนาที
ขณะนี้มีผู้เข้าร่วมแล้วสามคน
นี่มันอะไรวะเนี่ย
เกมไง
มีคนอยู่ด้วย
นี่
รู้ไหมว่าคนอื่นหายไปไหนกัน
เมื่อกี้มันอะไรน่ะ
เลเซอร์เหรอ
No comments yet. Be the first to leave one.