Leviticus

เรียนลูกค้าทุกท่านครับ

สระว่ายน้ำปิดให้บริการแล้ว

กรุณาเดินไปทางทางออกครับ

มาทำอะไรที่นี่น่ะ?

โอเค

เดี๋ยว เหี้ย อย่า

หยุด

แม่งเอ๊ย ใจเย็นๆ หน่อยสิวะ

อ้อ

คิดว่าฉันจะขึ้นไปตรงนั้นได้ไหม?

อะไรนะ?

งูกับที่สูงน่ะ

จริงด้วย

ฉิบหายแล้ว

คิดยังไงถึงจะหยิบของแบบนั้นขึ้นมา?

ฉันทำได้น่า

โอ้ เหี้ย

แมงมุมฟันเนลเว็บ

อยู่บนไหล่แก

อย่าขยับนะ เข้าใจไหม?

ไอ้เหี้ยเอ๊ย

อะไรนะ?

เมื่อกี้มันอะไรวะ?

ทำอีกรอบดิ

เหี้ยเอ๊ย

แกทำบ้าอะไรเนี่ย?!

มีอะไรที่แกไม่กลัวบ้างไหม?

หือ?

เราควรไปกันได้แล้ว

เออ โอเค

นั่นมันหมายความว่าไงวะ?

ฉันก็ไม่รู้ มันเป็นเรื่องดีหรือเรื่องแย่กันแน่? มัน...

มันไม่ได้มีความหมายอะไรเลย

เออ แต่แบบ... เอาน่า

เอาน่าอะไรวะ?

แกเมินฉันที่โรงเรียน

แล้วจู่ๆ ก็มาชวนฉันไปเที่ยวเนี่ยนะ?

แบบว่า มันไม่เห็นจะสมเหตุสมผลเลย

ฉันไม่ได้เมินแกสักหน่อย

เมินสิ แกทำอยู่

ตอนอยู่ที่โรงเรียน แกทำตัวแปลกมาก

พออยู่กับฉันสองคนแกก็อีกแบบ

ขอยกตัวอย่างเหี้ยๆ สักเรื่องดิว่าฉันทำตัวแปลกยังไง

- อืม - อืม อืม

- ก็วิธีที่แกทำตัว วิธีพูด... - นึกไม่ออกว่ะ

...วิธีพูด วิธีเดิน ทุกอย่างที่เป็นแกนั่นแหละ

ฉันก็เป็นไอ้เหี้ยคนเดิมที่เคยเป็นมาตลอดนั่นแหละเพื่อน

แกไม่ใช่

ลงมา ลงมา

ถอยไปห่างๆ เลย

โอเค

เคยมาที่นี่มาก่อนเหรอ?

ที่... ที่โรงสีน่ะเหรอ?

ไม่ ครั้งแรกนี่แหละ

แกละ?

ใช่ ครั้งแรกเหมือนกัน

เจ๋งดี

อย่าไปบอกใครเรื่องนี้ละกัน

เรื่องโรงสีน่ะ

เออ ไม่บอกหรอก ฉัน...ฉันไม่บอกหรอก

ไว้เจอกันนะ?

เออ

นางจะยอมเปิดใจรับความรักเข้ามาในชีวิตไหม?

และด้วยการยอมรับความรักของพระเจ้า

นางจะพร้อมสำหรับการเลือกทางเดินของตนเอง

ทางเลือกที่อิสระที่จะนำพานางมาที่นี่

เพื่อสารภาพบาปของนาง

เพราะเราตระหนักถึงทั้งความรับผิดชอบทางกาย

และทางจิตวิญญาณในการเป็นพ่อแม่

ตอนนี้ผมมั่นใจว่า

พวกคุณทุกคนคงเบื่อที่จะได้ยินเสียงผมแล้ว

ผมเองก็เหมือนกัน

งั้นผมคงดีใจมากถ้าเราทุกคนจะมารวมตัวกันในตอนนี้

เพื่ออธิษฐานให้เด็กน้อยคนนี้

แม่คนนั้นอายุเท่าไหร่ได้นะ?

ไนอิม!

คงสัก 12 มั้ง

แต่ก็นะ ที่นี่ก็มีเด็กที่โตกว่านี้เหมือนกัน

แม่คะ

แซลลี่ แฟรงก์สตัน ชอบเพลงแนวไซเคเดลิกทรานซ์

แบบที่ลูกฟัง

จริงๆ มันเรียกว่า ไซทรานซ์ ค่ะแม่

แล้วหนูก็ไม่ได้ฟังมาตั้งแต่เราย้ายมานี่แล้วด้วย

ลูกก็ไม่ได้มีเพื่อนที่นี่เลยเหมือนกันนี่

แม่ อย่าค่ะ

ไซทรานซ์เหรอ?

แม่เรียกมันว่าไซเคเดลิกมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย?

ประมาณสามปีมั้ง

แม่พนันเลยว่าลูกคงคิดว่ามันตลกดี

ก็ยังคิดอยู่

อาร์ลีน

คุณ... คุณคงเป็นไนอิมสินะ

ผมชื่อรอดครับ

เอ่อ คุณ... คุณรู้จักฮันเตอร์ลูกชายผมจากที่โรงเรียนใช่ไหม

ไงเพื่อน

อาร์ลีน คุณได้... เอิ่ม ได้ลองคิดเรื่องนั้นเพิ่มเติมหรือยังครับ?

เรื่องของคุณน่ะ?

ผมหมายถึง มันไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องใหญ่อะไรเลยจริงๆ นะ

แล้วตอนนั้น... เอิ่ม มันดึกแล้ว

แล้วท้องฟ้าก็มีเส้นสีส้มๆ แบบนี้ด้วย

แล้วก็...

มันมีเสียงกระดิ่งพวกนั้น เสียงกระดิ่งโลหะปลอมๆ

แล้วแม่ก็พูดว่า "พระเจ้ากำลังเรียกหาลูกนะ ไนอิม"

"ฟังดูสิ"

แล้วฉันก็แค่ตอบไปว่า

"แม่ครับ ผมเบื่อเรื่องไร้สาระของแม่เต็มทีแล้ว"

"มันก็แค่รถขายไอศกรีมเฮงซวยคันหนึ่งเท่านั้นแหละ"

แล้วจากนั้นแม่ก็พูดแค่ว่า

"สักวันหนึ่ง สักวันหนึ่ง ไนอิม"

"ลูก... ลูกจะเชื่อในสิ่งที่มองไม่เห็นเอง"

แล้วแม่ก็หัวเราะออกมาอีก

แม่เคยหัวเราะบ่อยมาก

ฉันไม่น่าบอกเรื่องนั้นกับเธอเลย ฉัน... ฉันขอโทษนะ

ไม่เห็นต้องขอโทษเลย

เธอชอบที่นี่ไหม?

อะไรนะ?

เธอชอบอะไรในที่แห่งนี้บ้าง?

ไม่หรอก แม่ของฉัน... แม่อยากย้ายมาที่นี่น่ะ

บอกว่าแม่... เป็นส่วนหนึ่งของที่นี่

ส่วนหนึ่งของอะไร?

ของพวกคนที่ศรัทธาไง

ไม่รู้สิ เรื่องไร้สาระพรรค์นั้นแหละ

ตอนนี้เลยต้องมาติดแหง็กอยู่ในรูนี้

งั้น... ไม่มีเลยเหรอ?

อะไรนะ?

ไม่มีอะไรที่เธอชอบในที่นี้เลยเหรอ?

ไม่เลย

ไม่มีเลย

ฉันรู้ว่าเขากำลังทำอะไร เขาแค่เดินไปเรื่อยๆ

เพราะถ้าเขายังเดินอยู่ข้างนอกนั่น

เราก็คงไม่ต้องพูดถึงมัน

ฉันรู้ว่าเรื่องเลวร้ายกำลังจะเกิดขึ้นกับทอม

สำหรับเราทั้งคู่เลยจริงๆ

แล้วฉันก็เอาแต่นั่งอยู่ที่บ้านในความเงียบอันน่าสะพรึงกลัวนั้น

แต่ฉันก็ได้พบกับใครอีกคนในความเงียบนั้น

ใครสักคนที่พร้อมจะรับฟัง

คนที่พร้อมจะพูดคุยเรื่องความตาย

แต่... เหนือสิ่งอื่นใด คือเรื่องของการใช้ชีวิต

พระเยซูทรงอยู่ในความเงียบนั้น

และตอนนี้ฉันก็หลงรักความเงียบนั้นเหลือเกิน

มันทำให้ฉันรู้สึก... ปลอดภัย

"อย่าได้หยิ่งผยองไปเลย ความตายผู้น่าสงสาร"

"เจ้ายังไม่อาจพรากชีวิตข้าไปได้"

"จากการพักผ่อนและการนอนหลับ"

"ซึ่งก็เป็นเพียงภาพสะท้อนของเจ้า"

"ช่างสุขยิ่งนัก แล้วจากเจ้าย่อมมีสุขยิ่งกว่านั้นไหลรินออกมา"

"และในไม่ช้า สิ่งที่ดีที่สุดของเรา..."

จริงเหรอ?

ไม่

ไนอิม มั่นใจนะว่าเราไม่เอาอะไรให้ลูกหน่อยเหรอ?

ชา น้ำเปล่า น้ำผลไม้?

เบียร์สักแก้วดีไหม?

- เขาคิดว่าเขาตลกน่ะ - ฉันตลกนะ

เราไม่ดื่มครับ

อิซซี่?

ขอบคุณค่ะ

งั้น...

พวกเธอ...

อยากจะบอกพวกเราไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?

แม่ของลูกสบายดีไหม?

ฉันรู้ว่าทั้งคู่ผ่านอะไรมาเยอะมาก

เธอจะไม่บอกฮันเตอร์ใช่ไหมว่าฉันแวะมา?

ได้โปรด อย่าบอกใครในสองคนนั้นเลยนะ

เธอ... เคยมางานพวกนี้มาก่อนหรือเปล่า?

เคย

มันก็แค่โชว์อีกอย่างหนึ่งที่พ่อแม่ฉัน

จัดขึ้นให้พวกคนโง่เง่าน่าสมเพชพวกนี้ดู

อ้อ งั้นเหรอ

พ่อฉันก็เป็นหนึ่งในไอ้พวกโง่เง่าน่าสมเพชพวกนั้นแหละ

คิดว่าไอ้หมอนั่นจะทำให้มันหยุดได้ไหม?

ทำให้หยุดอะไร?

- รู้สึกถึงมันไหม? - ไม่ครับ ขอบคุณ

บอกเราสิว่าลูกรู้สึกอย่างไร

เอ่อ...

ข้างในนี้มันค่อนข้างเย็นครับ ผมว่านะ

ดีแล้ว

ความเย็นเป็นสิ่งที่ดี

มีความรุ่งโรจน์อยู่ในทุกอุณหภูมิ

ความทุกข์ทรมานทั้งหมดนั้น...

เอาละ

นั่นคือการเยียวยาของลูก

ลูกรู้สึกถึงมันไหม?

เอ่อ ไม่... ไม่เท่าไหร่ครับ ไม่เลย

ผมแค่รู้สึกว่ามันเย็นกว่าเมื่อกี้อีก

นั่นคือพลังแห่งพระเจ้าที่กำลังโอบล้อมลูกอยู่

ตัณหาทั้งหมดของลูก

ความไม่บริสุทธิ์ทั้งหมดของลูก

ความปรารถนาทั้งหมดของลูก

มันต้องหมดไปเดี๋ยวนี้

ไม่ใช่พรุ่งนี้ แต่ต้องเป็นตอนนี้

เดี๋ยวนี้เลย

ตอนนี้จงมอง

มองไปที่แสงสว่างนั้น

ด้วยอำนาจแห่งเปลวเพลิงอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์

จงทำให้สิ่งที่แปดเปื้อนกลับมาบริสุทธิ์อีกครั้ง

สองเปลวเพลิง ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า

หนึ่งเพื่อทำลาย และหนึ่งเพื่อปฏิรูป

บุตรแห่งอาโรน

นำไฟมาเพื่อความพึงพอใจของตนเอง

พวกเขานมัสการตามความปรารถนาของตน