Journey to the Seventh Planet

Er bestaan geen grenzen aan de verbeelding.

En de vaardigheden om onze dromen realiteit te maken,

zijn onze grootste kracht.

Dit talent maakte het mogelijk om tijd en ruimte te veroveren.

Het verhaal welk u zal bijwonen, speelt zich af

de mensheid een oplossing vond voor de complexe geheimen van

het reizen door de ruimte.

Het jaar is 2001.

Het leven is veranderd nu.

De planeet Aarde is niet langer vernield door oorlogen

en de dreiging tot uitroeiing,

De mens leerde om met zichzelf vrede te nemen.

Nul,

De Verenigde Naties is de enige regeringsvorm

en alleen de honger naar kennis bestaat nog.

Alle planeten nabij de zon, inclusief Saturnus,

zijn verkend en gekoloniseerd door de UN ruimtevloot.

Maar tot dusver kon men geen teken van leven ontwaren.

Het zoeken en systematisch verkennen gaat door.

Spaceship Explorer 12

is nu op missie om te signaleren, te landen

en op onderzoek te gaan op de zevende planeet, Uranus.

We vervoeren een extra passagier.

Ze is nieuw.

Wie is ze, Don?

Helaas, commandant, dit is privé. Haar naam is Greta Tyson.

Heb haar zelf nog niet ontmoet, maar werk er al twee maanden naartoe,

Ik heb eindelijk een afspraakje, en net vandaag is U-Day.

Zo te zien wil je haar voor jezelf, commandant.

Zeg nu niet datje romantiek zoekt.

Neen, Sullivan, Liefde is een luxe waar ik nooit tijd voor had.

Geen probleem voor mij. -Neen, Don, voor jou is het een hobby.

Waarom kies je niet één meid om je te vestigen?

Jij en je vrouw kunnen zo een leven opbouwen. Maar ik?

Ik ben als de commandant. De ruimte is mijn roeping,

Vrouwen, die jaag ik na.

Zoals voedsel voor Barry.

O'Sullivan, we hebben allen wel een zonde.

De mijne is veiliger dan de jouwe.

En dat is mijn advies voor Karl, mocht hij ideeën krijgen over vrouwen.

Meer dan voldoende tijd, jongen.

In Duitsland waar ik woonde,

was er een meisje, Ursula.

Maar ik leerde haar nooit echt goed kennen.

Misschien bij onze terugkeer, regel ik iets voor je.

Er was een meisje, Lisa, een knap grietje.

Zij was ook Duitse.

Een UN biologisch geleerde.

Man, was zij biologisch.

Had ik haar mijn biologie maar kunnen tonen.

Goed, opnieuw naar de ruimte.

Check uit, en dan bekijken we onze vlucht instructies.

Don, waar zijn we op de kaart.

Ja, mijnheer.

We passeerden de maan twaalf en een halve minuut geleden.

Visueel contact met Mars in ongeveer 40 minuten.

Op schema, op koers.

Barry, radio en radar controle.

Alles werkt, commandant.

Sprak met het hoofdkwartier, basis 7.

Luid en duidelijk, op schema, missie normaal.

Karl?

Straling normaal.

Geen teken van meteoren of andere vreemde objecten.

Svend?

Alles in orde, commandant.

Atomische units functioneren perfect.

Die motoren zijn geweldig. -Juist.

Dan nu onze vlucht instructies.

We werden allen ingelicht voor we opstegen,

maar laat ons het nogmaals overlopen.

Don, wil je ze voorlezen? -Ja‚

We moeten de baan volgen van de andere schepen voorbij Mars,

Jupiter, en Saturnus, dan op automatische piloot naar Uranus.

We moeten de planeet omcirkelen, gadeslaan

en verslag maken alvorens we landen.

Een vorm van stralingssignaal werd opgespoord tot bij deze planeet.

En wij gaan op onderzoek. Geen vermoeden van leven.

Ja, dat valt te verwachten bij 200 graden onder nul.

Onze missie is om te landen, de planeet omzichtig te verkennen,

te zoeken naar de bron van het signaal en tekenen van leven, vroeger en nu.

We krijgen slechts tien dagen, of we raken uit koers.

Is dat begrepen? Tien dagen is al wat we hebben.

Zijn er vragen?

Excuseer,

dit is mijn eerste vlucht, en

Ik begrijp het. We voelden allemaal kriebels de eerste keer.

Doe maar rustig. Je doet het prima.

Zullen we de luiken openen zodat de jongen Miss Universum ziet?

Niets overtreft die eerste aanblik.

Daar is ze, Karl. Het universum.

We naderen Uranus.

Gereed houden om in een baan rondom te vliegen.

Vastgelegd punt, jullie aankomst is beëdigd. Startsignaal vanaf 00:05.

Dit is Explorer 12.

Wilco en uit.

Gereed om de afremraketten te lossen.

Afremraketten klaar om te lossen.

Brandstofverbruik?

Normaal en regelmatig.

Vastmaken voor gewichtloosheid. Tijd, twee minuten.

Tien seconden en baan positie,

Wees paraat.

Drie, twee, een.

Krachtbron uit.

We zijn in een baan.

Mijn laatste diepgevroren Galaxy appel.

Gereed om de atmosfeer binnen te treden,

Gereed om stuwraketten te activeren,

Nu.

Don.

Karl.

Svend.

Kom,

Ik wachtte lang op dit moment.

Geef me jullie geesten.

Jullie diepste gedachten.

Jullie zijn machteloos.

Ik zal jullie geesten leegzuigen

en jullie wil aan de mijne onderwerpen.

Jullie zullen toegeven,

en ik zal jullie bezitten.

Door jullie geesten en lichamen

zal ik jullie beheersen

en jullie wereld de mijne maken.

Wat gebeurde er?

Ik vermoed dat we een stuk kwijt zijn.

Maar voor wat een periode?

De Chronometer vertoont een gat van bijna twee uren,

Twee uren, en hoeveel dagen?

Hoe bedoel je? -Dit.

Deze was vers, Ik pakte hem net uit.

Nu is hij rot.

In twee uren?

Materie kan onmogelijk zo reageren,

Goed, iedereen, ter zake. We zoeken het later wel uit.

Nu gaan we landen. Don?

Nog steeds in baan. -Paraat houden.

Gereed om stuwraketten te activeren,

Nu.

Hoe is de zwaartekracht?

1.05 Aarde standaard.

Afremraketten gereed, -Afremraketten gereed,

Activeer de raketten.

Zou er een welkomstcomité staan.

Open het luik, Don. We nemen een kijkje,

Ik zie het, maar kan het niet geloven.

Bevroren ammoniak, zeiden ze.

Helium, waterstof en methaangas,

Temperaturen van min 200°.

Niets zoals dit.

Karl, wat leest de radiometer?

Straling binnen is normaal.

Straling buiten,

normaal.

Goed, aan het werk.

We verlaten het schip niet alvorens alle tests zijn gedaan,

nagekeken, en dubbel nagekeken, Begin met atmosfeer tests.

Wie opende het luchtsluis?

Zo vers als men kan hopen van eender welke atmosfeer.

Het is een goede manier om ons naar buiten uit te nodigen.

Neem jullie wapens.

Wat?

Wat is er, Svend? Heb je een spook gezien?

Misschien wel.

Ik krijg dit vreemd gevoel

alsof ik hier eerder was.

Déjà vu, meer niet.

Een list van je verbeelding. -Neen. Dit is anders.

Zie je, ik ken dit gebied wel degelijk.

Ik spendeerde mijn gehele jeugd hier,

Commandant,

daar.

In het bos

is er een waterstroom.

Met een rots er middenin.

Kom, Ogen open.

Het is precies zoals ik me het herinner.

Wat zijn jouw gedachten hierover?

Ik kan niet meteen iets bedenken, Don.

Geen zuchtje wind.

Geen dierlijk leven.

Heeft iemand van jullie een levend wezen gezien?

Wat maak je hieruit?

Commandant.

Kijk hier.

Deze plant heeft geen wortels.

Don, probeer die struik. Til ze op.

Net hetzelfde,

Alles lijkt oppervlakkig in orde,

maar hoe kan dit groeien zonder wortels?

Ba Barry. Kijk.

Een appelboom.

Wacht even.

Die boom stond er eerder niet. We passeerden hier net.

We staan in een betoverd bos.

Laat ons kijken welke verrassingen het nog in petto heeft.

Blijf samen. Kom op.

Commandant. Don. Hierheen.

Kijk.