The Handmaiden (아가씨)

Rot op, kwajongens.

Hé.

Ik had het moeten zijn.

Ik had naar het huis van die Japanner moeten gaan.

Je mist de trein nog.

Schiet op.

DEEL EEN

'Kouzuki Noriaki'

Slaap maar verder.

We zijn nog ver van huis.

Aangenaam. Ik ben Okju.

Er zijn hier drie gebouwen.

Een westerse vleugel

en een Japanse vleugel van het hoofdgebouw.

Zelfs in Japan is er geen gebouw met twee stijlen.

Het geeft de bewondering weer van de meester voor Japan en Engeland.

Daarna het bijgebouw,

waar de meester zijn bibliotheek heeft.

En het bediendenverblijf.

Maar jij bent de meid van mevrouw.

Je mag haar restjes eten.

Theeblaadjes zijn voor de keukenmeiden.

Gebruikte zeep is voor de beheerder.

Wie steelt, moet dezelfde dag vertrekken.

Maar dat doe je vast niet, Tamako.

"Tamako", dat ben jij. Jouw naam, Okju, in het Japans.

Mij noem je Sasaki. - Goed, mevrouw.

Haar gewoonten zijn simpel.

Wandelen of de meester voorlezen.

Van de rijke mannen is hij de grootste boekenliefhebber.

Van de boekenliefhebbers is hij het rijkst.

Door zijn banden met het koloniale bewind is er stroom.

Weet je wat er

in zo'n huis van je verwacht wordt als dienstmeid?

Schrik niet van de stroomstoringen.

Slaap ik hier?

Mevrouw Hideko slaapt licht door haar zenuwen.

Is ze achter deze deur?

Moeder.

Moeder.

Moeder.

Mevrouw.

Mevrouw, gaat het?

Junko. Ben jij dat?

Junko is weggestuurd. Ik ben het nieuwe meisje.

U heeft een nachtmerrie gehad.

Zie je die grote kersenboom?

Mijn tante is gek geworden en heeft zich daar opgehangen.

Soms, in maanloze nachten, bungelt de geest van mijn tante

aan die tak.

Hier, drink dit op.

Wanneer een baby huilt, geeft mijn tante hem een lepel sake.

Lieve vogel, lieve vogel

Mijn lieve vogeltje

Wat voor geur ruik ik nu?

U denkt dat ik Tamako ben, een arme Koreaanse dienstmeid.

Maar mijn echte naam is Nam Sookee.

Ik ben opgevoed door mevrouw Boksun, topleverancier van gestolen goed.

Op mijn 5e kon ik het verschil zien tussen echt en vals geld.

Daarna leerde ik zegels vervalsen van Gugai

en zakkenrollen van Kutan.

Maar deze baby's leren nooit zulke nuttige dingen.

Deze afgestane kinderen

wassen en voeden we en sturen we daarna naar Japan.

Heel zinvol werk.

In plaats van te verhongeren, groeien ze op als heren en dames.

Kutan geeft alleen haar eigen kind de borst. Ik zou niet zo vrekkig zijn.

Ik wou dat ik melk had. Dan gaf ik ze allemaal de borst.

Ik ga het verhaal vertellen van een tolk

die door omkoping voor hooggeplaatste mensen mocht tolken.

Nadat hij Japan Korea hielp te annexeren, kreeg hij een goudmijn.

Nu wil hij helemaal Japans worden.

Dus hij laat zich naturaliseren,

trouwt met de dochter van een gevallen Japanse edelman,

en neemt de naam aan van zijn vrouw, Kouzuki.

Scho... Scho...

Schoft bouwt een villa en vult hem met boeken en antiquiteiten.

Hij nodigt Japanse verzamelaars uit in zijn bibliotheek,

houdt voorleesavonden van zeldzame boeken en veilt boeken.

Hij houdt van boeken en schilderijen

maar moet er soms wat wegdoen.

Wat doet hij als hij het niet aankan ze te verkopen?

Dan verkoopt hij een kopie.

Hij zoekt een specialist om complexe vervalsingen te maken.

Maar die specialist...

is wel een geboren Japanse edelman.

Graaf Fujiwara uit Nagoya.

Dus wie is dit?

Dat is de vrouw. Zijn Japanse vrouw.

Je zult haar verleiden... - Is ze knap?

De Japanse vrouw stierf kinderloos.

Maar de levende dochter van de dode zuster van de dode vrouw

houdt voorleesavonden.

Maar is ze knap?

Een weeskind. Haar vader was rijk.

Zodra ze verliefd op me wordt, gaan we naar Japan.

Daar trouwen we dan

en nadat ik haar fortuin erf, laat ik haar gek verklaren

en opsluiten in een tehuis.

Juist.

Sookee zal mijn muisje zijn,

als haar bediende werken, haar afluisteren,

aan haar zijde staan en zorgen dat ze verliefd wordt.

Verliefd?

Wat weet een boef nu van de liefde?

En haar fortuin? Is ze rijk?

Iedere nacht in bed denk ik aan haar eigendom.

1,5 miljoen in contanten. 300.000 in obligaties.

De oom is de beheerder. Het is Hideko's fortuin.

Daarom is Kouzuki van plan met het meisje te trouwen.

Met het nichtje van zijn vrouw?

Wat een z...

Een zieke klootzak.

En wat krijgen wij?

Ik deel 50.000.

Sookee krijgt de jurken en juwelen.

Ik doe het. Neem mij.

Mijn Japans is beter en ik heb als dienstmeid gewerkt.

Boven op die vijftig

krijg ik jurken, juwelen en mijn eigen 100.000.

Ze moet wel gek zijn.

Gek? Totaal niet.

Ik neem mijn fortuin en ontvlucht dit land.

Ik moet die boerentrienen nog wat langer verdragen.

De trutten.

Dit is Tamako.

Tot uw dienst, mevrouw.

Krijg nou wat.

Hij had moeten zeggen dat ze zo knap was.

Ik ben totaal van slag.

Een referentiebrief

van mevrouw Minami, mijn vorige bazin.

Hier is de brief. Luister goed.

"Geachte mevrouw Izumi Hideko,

Graaf Fujiwara vertelde me dat u dringend een dienstmeid nodig had.

Een dienstmeid is als een paar eetstokjes.

Haar aanwezigheid valt niet op, haar afwezigheid veroorzaakt problemen."

Bevalt dit huis je?

De zon schijnt hier nauwelijks.

Dat staat oom niet toe.

Van zonlicht verschieten de boeken.

Je kunt nooit van zo'n sombere plek houden.

Je kunt niet goed liegen, hè?

Ik ga maar.

Ik heb altijd hoofdpijn als ik moet lezen.

Wil jij het voorlezen?

Pardon?

Oh, wat aardig.

Mevrouw Minami zei zulke aardige dingen over me.

Oh ja?

Je bent een Japanse vrouw, waarom spreek je geen Japans?

Ik walg ervan.

De boeken die ik moet voorlezen, zijn Japans.

Dus lees dit voor.

"Geachte mevrouw Izumi Hideko,

Graaf Fujiwara vertelde me dat u dringend een dienstmeid nodig had.

Een dienstmeid is als...

een lepel... nee...

een paar eetstokjes...

Is het een lepel?

Ik kan niet lezen, mevrouw.

Helemaal niet? En Koreaans?

Dit is je naam. Kun je die niet lezen?

Lezen kun je leren

en het geeft niet of je vloekt of steelt.

Maar lieg nooit tegen me. Begrepen?

Ja, mevrouw.

Mijn moeder.

Ze is mooi, heel charmant.

En ik? Ben ik heel charmant?

Iedereen zegt dat ik mijn moeder niet evenaar.

Graaf Fujiwara zei...

Dus je hebt de graaf ontmoet?

Pardon?

Nee, ik heb hem nooit ontmoet...

Mijn tante. Ik heb het van mijn tante gehoord.

Ze was zijn kindermeisje.

Wat zei de graaf over mij?

Hij zei dat uw gezicht...

Elke nacht in bed denkt hij aan uw eigendom... uw gezicht.

Waarom in bed, vraag ik me af?

Wat is er met je voet?

Ik kan nergens heen.

Ik ben hier sinds ik op m'n 5e naar Korea kwam.

Met nieuwe schoenen voelen zelfs platgetreden paden vers.

De schoenen van hier

tot hier zouden je moeten passen.

Tijd om te gaan lezen.

Ik ga alleen.

Mevrouw? Het regent.

Kom om 12.00 uur op de deur kloppen. Beloof je dat?

Tot str...

Tot straks.

Wat is dit?

Waarom zou de dame van zo'n groot huis...

Zou ze gek worden van het grote huis?

Mijn nieuwe dienstmeid.

De slang, de slang.

Dat punt mag je niet voorbij.

Wees gewaarschuwd.